Relaties
alle pijlers
vandaag is de dag, dat ik...
zaterdag 29 oktober 2011 om 13:31
besloten heb, dat het genoeg is.
dat het weer tijd voor mezelf is,
dat de wereld niet meer om hem draait,
maar om mij en mijn meiden..
vandaag gingen ineens de ogen open,
genoeg is genoeg...
en durf ik eindelijk uit mijn jarenlange meeleesmodus te komen,
en zelf steun te zoeken hier op dit forum, vol met sterke vrouwen.
zo...
dat het weer tijd voor mezelf is,
dat de wereld niet meer om hem draait,
maar om mij en mijn meiden..
vandaag gingen ineens de ogen open,
genoeg is genoeg...
en durf ik eindelijk uit mijn jarenlange meeleesmodus te komen,
en zelf steun te zoeken hier op dit forum, vol met sterke vrouwen.
zo...
woensdag 2 november 2011 om 11:25
@ Ladyinred, ik vind je besluit heel moedig en dapper, en ik herken veel dingen. Mijn ex had er dan wel geen gezin naast, dat dan niet, maar weer hele andere streken en nu nog steeds zucht... ook al zijn we al bijna 5 jaar uit elkaar en pas sinds 4 maanden officieel gescheiden.
Ook hij heeft mijn persoonlijkheid afgebrokkelt, maar ik merk dat ik er weer boven op aan het komen ben. mede dankzij mijn vriend met wie ik nu ruim 3jaar samen ben.
Ik kom nu voor mezelf op, en dat vind mijn ex niet leuk, en dat speelt hij dan weer uit tegen de kinderen. Hij wil kost wat het kost steeds zijn gelijk halen, alles uit de kast halen om mij maar onderuit te halen. Hij heeft zelf sinds 4 jaar een vriendin, maar toch kan hij het nog steeds niet verkroppen dat we uit elkaar zijn. Want daardoor is zijn hele leven op zijn kop gezet en moet hij dingen zelf doen, en wat niet lukt, wat tot toen onopgemerkt bleef voor de buitenwereld. Ik heb hem steeds ahw (onbewust) de hand boven het hoofd gehouden. En dus mezelf weggecijferd.Maar dat doe ik niet meer. Ik ga nu voor mijn eigen dingen. Kom voor mezelf op.En jij doet dat nu dus ook.! Heel goed.
Ook jij zult denk ik voorlopig nog wel even door een moeilijke periode heen moeten. Hij zal het je niet makkelijk maken, maar go for it.
Ook ik roep al tijden dat mijn verhaal goed is voor een boek of een soap, iedereen in mijn omgeving is het daarmee eens. Dus wie weet.
Ook hij heeft mijn persoonlijkheid afgebrokkelt, maar ik merk dat ik er weer boven op aan het komen ben. mede dankzij mijn vriend met wie ik nu ruim 3jaar samen ben.
Ik kom nu voor mezelf op, en dat vind mijn ex niet leuk, en dat speelt hij dan weer uit tegen de kinderen. Hij wil kost wat het kost steeds zijn gelijk halen, alles uit de kast halen om mij maar onderuit te halen. Hij heeft zelf sinds 4 jaar een vriendin, maar toch kan hij het nog steeds niet verkroppen dat we uit elkaar zijn. Want daardoor is zijn hele leven op zijn kop gezet en moet hij dingen zelf doen, en wat niet lukt, wat tot toen onopgemerkt bleef voor de buitenwereld. Ik heb hem steeds ahw (onbewust) de hand boven het hoofd gehouden. En dus mezelf weggecijferd.Maar dat doe ik niet meer. Ik ga nu voor mijn eigen dingen. Kom voor mezelf op.En jij doet dat nu dus ook.! Heel goed.
Ook jij zult denk ik voorlopig nog wel even door een moeilijke periode heen moeten. Hij zal het je niet makkelijk maken, maar go for it.
Ook ik roep al tijden dat mijn verhaal goed is voor een boek of een soap, iedereen in mijn omgeving is het daarmee eens. Dus wie weet.
woensdag 2 november 2011 om 19:05
misschien moeten we dan maar al onze verhalen bundelen, wordt het was een heerlijk feest van herkenning.
een klein wondertje, de vader van de dames belde gisteren.... en heeft zo waar bijna een uur met ze gesproken. Ook over de kerstvakantie en of ze dan kwamen.
Dat is tot nu toe ieder jaar zo geweest, dus als de meiden willen, vind ik het prima.
De andere lamstraal in dit verhaal, is gewoon heel vervelend. smst, mailt, beweert dat ik een ander heb, dat ik hem daarom niet meer wil zien en spreken.
Beloofd van alles, maar ja, dat is allemaal gebakken lucht.
En nog reageer ik niet, kopieer nu wel alles naar een word bestand, geen flauw idee of het ooit nog van pas komt.
Dan ook nog bericht van vrienden bij die blauwe enveloppen club.... tja, daar werd ik dus niet echt vrolijk van, wederom met dank aan meneer lamstraal ... maar nog een goed jaar, en dan ben ik met ze klaar.... FEESTJE....
Tussen de regels door kreeg ik vandaag toch nog een klein beetje hoop op het werk.... op de opmerking of ik die wijzigingen nog mee ging maken, reageerde de leidinggevende van mijn leidinggevende met de opmerking...
Lady, je zult versteld staan van alle veranderingen die jij hier nog gaat mee maken...
Zou het dan toch zo zijn?
Wegcijferen zit in mijn aard. Ben opgegroeid met een afwezige vader, en een zwaar acholistische moeder. Kind zijn heb ik helaas nooit kunnen doen.
Zoals de therapeute ooit tegen mij gezegd heeft, je hebt je als kind leren staande houden in de volwassen wereld, maar je innerlijk is niet volwassen gegroeid.
Je zult eerst jezelf lief moeten vinden, voordat je verder kunt groeien.... maar wat is dan een ongelofelijk moeilijk proces.
Ik leg de eisen voor mezelf zo ongelofelijk hoog....
@namita, martinaa, willen jullie hier een klein beetje uitwijden over jullie ervaringen?
een klein wondertje, de vader van de dames belde gisteren.... en heeft zo waar bijna een uur met ze gesproken. Ook over de kerstvakantie en of ze dan kwamen.
Dat is tot nu toe ieder jaar zo geweest, dus als de meiden willen, vind ik het prima.
De andere lamstraal in dit verhaal, is gewoon heel vervelend. smst, mailt, beweert dat ik een ander heb, dat ik hem daarom niet meer wil zien en spreken.
Beloofd van alles, maar ja, dat is allemaal gebakken lucht.
En nog reageer ik niet, kopieer nu wel alles naar een word bestand, geen flauw idee of het ooit nog van pas komt.
Dan ook nog bericht van vrienden bij die blauwe enveloppen club.... tja, daar werd ik dus niet echt vrolijk van, wederom met dank aan meneer lamstraal ... maar nog een goed jaar, en dan ben ik met ze klaar.... FEESTJE....
Tussen de regels door kreeg ik vandaag toch nog een klein beetje hoop op het werk.... op de opmerking of ik die wijzigingen nog mee ging maken, reageerde de leidinggevende van mijn leidinggevende met de opmerking...
Lady, je zult versteld staan van alle veranderingen die jij hier nog gaat mee maken...
Zou het dan toch zo zijn?
Wegcijferen zit in mijn aard. Ben opgegroeid met een afwezige vader, en een zwaar acholistische moeder. Kind zijn heb ik helaas nooit kunnen doen.
Zoals de therapeute ooit tegen mij gezegd heeft, je hebt je als kind leren staande houden in de volwassen wereld, maar je innerlijk is niet volwassen gegroeid.
Je zult eerst jezelf lief moeten vinden, voordat je verder kunt groeien.... maar wat is dan een ongelofelijk moeilijk proces.
Ik leg de eisen voor mezelf zo ongelofelijk hoog....
@namita, martinaa, willen jullie hier een klein beetje uitwijden over jullie ervaringen?
donderdag 3 november 2011 om 20:05
ik ben begonnen met lezen, en met de alinea's kwam de verbazing.... verdriet en ellende...
En ervaarde ik dat het voor mij nog wel mee viel....
het was vandaag een rare dag, moet echt even slikken, en het laten zakken...
ik merk namelijk dat ik op dit moment heel gemakkelijk gekwetst kan worden, zelfs uit hoeken waar ik het niet van vandaan verwacht.
sorry
En ervaarde ik dat het voor mij nog wel mee viel....
het was vandaag een rare dag, moet echt even slikken, en het laten zakken...
ik merk namelijk dat ik op dit moment heel gemakkelijk gekwetst kan worden, zelfs uit hoeken waar ik het niet van vandaan verwacht.
sorry
