Relaties
alle pijlers
Veranderende vriendschappen
donderdag 27 september 2018 om 11:19
De afgelopen tijd merk ik dat mijn sociale contacten veranderen, ik merk dat mijn sociale kring wat geslonken is. Oorzaken zijn bijvoorbeeld contacten die meer hun eigen weg gaan (kinderen krijgen), of minder op 1 lijn zitten. Ook mijn veranderde situatie (inmiddels gesetteld & moeder) zal meespelen.
1 vriendin ben ik compleet uit het oog verloren. Ze kreeg een partner en een kind & verhuisde, en ik was nog niet in die fase (speelde waarschijnlijk mee). Al snel merkte ik dat ik wat meer moeite deed om contact te onderhouden dan zij. Toen ik dat doorhad ben ik gestopt met investeren. Het moet van 2 kanten komen; ik ga niet "trekken aan een dood paard". Nu berust ik inmiddels in de situatie en spreken we elkaar niet meer.
Ook heb ik een goede vriendin waarmee het probleem is dat ik merk dat we niet meer levelen. Of eigenlijk: zij niet meer met mij. Ze snapt mij en mn keuzes vaak minder goed en ik merk dat ze soms wat kritischer naar me kijkt. Belangrijk verschil dat tussen ons is ontstaan: ik ben gaan settelen en moeder geworden (burgelijker bestaan) en zij leeft nog het vrije leven. Zij vindt alles wat gekoppeld is aan burgelijk "saai" en ze zet zich ertegen af. Vroeger begreep ze me altijd en vond ik het fijn om bij haar te zijn. Nu voel ik me minder op mn gemak omdat ze me minder snapt. Ze zet zich nu tegen mij af. Dus ik houd afstand en spreek minder graag af.
Verder merk ik dat ik met sommige mensen minder gemotiveerd ben om af te spreken, ik doe eigenlijk vooral nog moeite als ik een erg lage drempel bij iemand voel. Anders zeg ik "we moeten snel afspreken!" maar ik ga dan niet tot actie over.
Nu merk ik dat ik het best pijnlijk vind dat ik 1 goede vriendin gewoon uit het oog verloren ben, maar bovenal: dat ik bij een andere goede vriendin het gevoel heb dat ze mij niet meer accepteert zoals vroeger, nu ik burgelijker geworden ben. Ik vind het ook jammer dat ik wat minder moeite doe voor contacten in het algemeen. Maar desondanks kan ik het niet veranderen; ik blijf wat passief. Hierdoor ben ik wat minder tevreden over mijn sociale leven.
Ik ben benieuwd of mensen hier dingen van herkennen en/of eye openers hebben!
1 vriendin ben ik compleet uit het oog verloren. Ze kreeg een partner en een kind & verhuisde, en ik was nog niet in die fase (speelde waarschijnlijk mee). Al snel merkte ik dat ik wat meer moeite deed om contact te onderhouden dan zij. Toen ik dat doorhad ben ik gestopt met investeren. Het moet van 2 kanten komen; ik ga niet "trekken aan een dood paard". Nu berust ik inmiddels in de situatie en spreken we elkaar niet meer.
Ook heb ik een goede vriendin waarmee het probleem is dat ik merk dat we niet meer levelen. Of eigenlijk: zij niet meer met mij. Ze snapt mij en mn keuzes vaak minder goed en ik merk dat ze soms wat kritischer naar me kijkt. Belangrijk verschil dat tussen ons is ontstaan: ik ben gaan settelen en moeder geworden (burgelijker bestaan) en zij leeft nog het vrije leven. Zij vindt alles wat gekoppeld is aan burgelijk "saai" en ze zet zich ertegen af. Vroeger begreep ze me altijd en vond ik het fijn om bij haar te zijn. Nu voel ik me minder op mn gemak omdat ze me minder snapt. Ze zet zich nu tegen mij af. Dus ik houd afstand en spreek minder graag af.
Verder merk ik dat ik met sommige mensen minder gemotiveerd ben om af te spreken, ik doe eigenlijk vooral nog moeite als ik een erg lage drempel bij iemand voel. Anders zeg ik "we moeten snel afspreken!" maar ik ga dan niet tot actie over.
Nu merk ik dat ik het best pijnlijk vind dat ik 1 goede vriendin gewoon uit het oog verloren ben, maar bovenal: dat ik bij een andere goede vriendin het gevoel heb dat ze mij niet meer accepteert zoals vroeger, nu ik burgelijker geworden ben. Ik vind het ook jammer dat ik wat minder moeite doe voor contacten in het algemeen. Maar desondanks kan ik het niet veranderen; ik blijf wat passief. Hierdoor ben ik wat minder tevreden over mijn sociale leven.
Ik ben benieuwd of mensen hier dingen van herkennen en/of eye openers hebben!
donderdag 27 september 2018 om 11:26
Bij een nieuwe levensfase gebeuren deze dingen nu eenmaal. Sommige vrienden blijven bij je voor de rest van je leven, de meesten maar een tijdje.
Dat je zelf niet (meer) wil investeren in hen dat zegt ook wat over jou, en jouw (nieuwe) manier van in het leven staan. Je doet jezelf denk ik een groot plezier door vooruit te kijken en mensen te gaan ontmoeten die nu bij je passen.
En, mogelijk zit er ook verschil in de intensiteit waarmee je vriendschappen beleeft? Is het perse nodig om elkaar nog elke dag of week te zien om echte vriendschap te voelen? En is het echt zo belangrijk dat je het op alle punten het eens bent met elkaar over hoe je je leven invult?
Dat je zelf niet (meer) wil investeren in hen dat zegt ook wat over jou, en jouw (nieuwe) manier van in het leven staan. Je doet jezelf denk ik een groot plezier door vooruit te kijken en mensen te gaan ontmoeten die nu bij je passen.
En, mogelijk zit er ook verschil in de intensiteit waarmee je vriendschappen beleeft? Is het perse nodig om elkaar nog elke dag of week te zien om echte vriendschap te voelen? En is het echt zo belangrijk dat je het op alle punten het eens bent met elkaar over hoe je je leven invult?
donderdag 27 september 2018 om 11:29
Ik herken dit deels! Het is echt heel naar om vriendschappen te zien vervagen of weg zien te vallen. In mijn omgeving verandert er ook veel. Vriendengroepen veranderen, ikzelf verander, iedereen verandert. Ik ben op een leeftijd dat we allemaal andere fases ingaan (zoals huis kopen, nadenken over kinderen, trouwen..). Er zijn vriendinnen die ik voor altijd zal houden, die ken ik al 11 jaar en dat gaat niet zomaar over. Anderen ben ik mee bevriend voor korte tijd en dat vervaagt. Trekken aan een dood paard is niet leuk en dat doe ik ook niet.
Leer accepteren dat het nu eenmaal verandert, probeer het nog eens om contact te houden, maar als het niet vanuit hun komt moet je het gewoon lekker afsluiten. Ontmoet nieuwe mensen en steek je energie in diegenen die dat ook voor jou doen en die jou ook willen zien.
Komt echt wel goed!
Leer accepteren dat het nu eenmaal verandert, probeer het nog eens om contact te houden, maar als het niet vanuit hun komt moet je het gewoon lekker afsluiten. Ontmoet nieuwe mensen en steek je energie in diegenen die dat ook voor jou doen en die jou ook willen zien.
Komt echt wel goed!
donderdag 27 september 2018 om 11:32
Hmm vervelend is dat.. herken het ook wel een beetje. Al jaaaaren een vriendinnengroep, was altijd gezellig. Maar nu richting 30, de een aan het settelen en de ander elk weekend dronken, is het aan het veranderen. Het lastige hiervan is denk ik accepteren.. Accepteren wat is geweest en misschien zelfs nooit meer terugkomt. Het kunnen fases zijn, waar iedereen doorheen gaat, en wat later weer closer kan worden.
Om dit gevoel toch niet teveel te laten overheersen zou ik toch het heft wat in eigen handen nemen. Zoek contacten op met mensen die wél levelen met jou, die je begrijpen en waar je dat zelfde gevoel weer mee hebt. Kijk of je kan investeren in nieuwe vriendschappen, wellicht andere moeders die je ontmoet. Of via sport of werk. Dit kan wel even tijd kosten, want je hebt niet zomaar weer iets opgebouwd natuurlijk. Maar het is wel de moeite waard om een paar goede vriendinnen om je heen te hebben. En ik ben er inmiddels ook wel achter dat tussen 20-30 jaar misschien wel het meeste veranderd in je leven en dat ook ten koste gaat van vriendschappen.. succes!
Om dit gevoel toch niet teveel te laten overheersen zou ik toch het heft wat in eigen handen nemen. Zoek contacten op met mensen die wél levelen met jou, die je begrijpen en waar je dat zelfde gevoel weer mee hebt. Kijk of je kan investeren in nieuwe vriendschappen, wellicht andere moeders die je ontmoet. Of via sport of werk. Dit kan wel even tijd kosten, want je hebt niet zomaar weer iets opgebouwd natuurlijk. Maar het is wel de moeite waard om een paar goede vriendinnen om je heen te hebben. En ik ben er inmiddels ook wel achter dat tussen 20-30 jaar misschien wel het meeste veranderd in je leven en dat ook ten koste gaat van vriendschappen.. succes!
donderdag 27 september 2018 om 11:38
Dit vind ik een goede uitspraak! Ben zelf 23 en merk dit heel sterk.Malaga18 schreef: ↑27-09-2018 11:32Hmm vervelend is dat.. herken het ook wel een beetje. Al jaaaaren een vriendinnengroep, was altijd gezellig. Maar nu richting 30, de een aan het settelen en de ander elk weekend dronken, is het aan het veranderen. Het lastige hiervan is denk ik accepteren.. Accepteren wat is geweest en misschien zelfs nooit meer terugkomt. Het kunnen fases zijn, waar iedereen doorheen gaat, en wat later weer closer kan worden.
Om dit gevoel toch niet teveel te laten overheersen zou ik toch het heft wat in eigen handen nemen. Zoek contacten op met mensen die wél levelen met jou, die je begrijpen en waar je dat zelfde gevoel weer mee hebt. Kijk of je kan investeren in nieuwe vriendschappen, wellicht andere moeders die je ontmoet. Of via sport of werk. Dit kan wel even tijd kosten, want je hebt niet zomaar weer iets opgebouwd natuurlijk. Maar het is wel de moeite waard om een paar goede vriendinnen om je heen te hebben. En ik ben er inmiddels ook wel achter dat tussen 20-30 jaar misschien wel het meeste veranderd in je leven en dat ook ten koste gaat van vriendschappen.. succes!
donderdag 27 september 2018 om 11:52
@*Labalade*: goede vragen.. Je hoeft elkaar niet elke dag te zien en je mag verschillen. Wel is het denk ik belangrijk om te voelen dat je elkaar waardeert om bepaalde eigenschappen, respecteert..
@Fotoroid: accepteren is inderdaad erg belangrijk. Van de 2 vriendinnen die ik als voorbeeld noem had ik echt gedacht dat het voor het leven was. Ik was met beiden al mijn halve leven bevriend. Het onverwachte maakt het lastig, maarja.. Zo gaat het blijkbaar soms.
@Malaga: ja, tussen de 20-30 zoek je uit wat bij je past en je slaat steeds meer die weg in.. Dat herken ik zeker.
@Lilalinda: dat is behoorlijk wat. Ik merk dat ik het dus ook lastig vind om nieuwe mensen te ontmoeten, ik ben eigenlijk meer gefocust op mn gezinnetje en ben daar dus minder gemotiveerd voor.
@Fotoroid: accepteren is inderdaad erg belangrijk. Van de 2 vriendinnen die ik als voorbeeld noem had ik echt gedacht dat het voor het leven was. Ik was met beiden al mijn halve leven bevriend. Het onverwachte maakt het lastig, maarja.. Zo gaat het blijkbaar soms.
@Malaga: ja, tussen de 20-30 zoek je uit wat bij je past en je slaat steeds meer die weg in.. Dat herken ik zeker.
@Lilalinda: dat is behoorlijk wat. Ik merk dat ik het dus ook lastig vind om nieuwe mensen te ontmoeten, ik ben eigenlijk meer gefocust op mn gezinnetje en ben daar dus minder gemotiveerd voor.
donderdag 27 september 2018 om 11:54
Lastig is dat inderdaad.. Erg zonde en jammer. Misschien eens een goed gesprek met ze voeren over hoe jij je voelt? Zeker aankaarten en aangeven hoe jij erover denkt!deesje92 schreef: ↑27-09-2018 11:52@*Labalade*: goede vragen.. Je hoeft elkaar niet elke dag te zien en je mag verschillen. Wel is het denk ik belangrijk om te voelen dat je elkaar waardeert om bepaalde eigenschappen, respecteert..
@Fotoroid: accepteren is inderdaad erg belangrijk. Van de 2 vriendinnen die ik als voorbeeld noem had ik echt gedacht dat het voor het leven was. Ik was met beiden al mijn halve leven bevriend. Het onverwachte maakt het lastig, maarja.. Zo gaat het blijkbaar soms.
@Malaga: ja, tussen de 20-30 zoek je uit wat bij je past en je slaat steeds meer die weg in.. Dat herken ik zeker.
@Lilalinda: dat is behoorlijk wat. Ik merk dat ik het dus ook lastig vind om nieuwe mensen te ontmoeten, ik ben eigenlijk meer gefocust op mn gezinnetje en ben daar dus minder gemotiveerd voor.
donderdag 27 september 2018 om 11:56
Eerst had je zelf een vriendin die al aan kinderen toe was en jij nog niet. Later krijg je zelf kinderen en heb je minder aansluiting met de vriendin zonder kinderen.
Ik herken dit zelf niet. Ik heb geen kinderen en al mijn vriendinnen wel, maar toch zie ik iedereen nog regelmatig. Ja, hele weekenden clubben en in de kroeg is er met mensen met kinderen niet meer bij, maar ik zie juist dat ze wel echt even zin hebben in een avond uit. Ik ga ook op bezoek bij mensen met kinderen.
Je hoeft echt niet in dezelfde fase te zitten, maar dingen veranderen natuurlijk wel. Je moet wel even wat meer moeite doen natuurlijk. Bel ze weer eens op en stel wat voor. Even je nek uitsteken. Is er geen animo, dan houdt het op natuurlijk, maar dan heb je het geprobeerd.
En niet vergelijken. Soms moet het gewoon even meer van één kant komen, dat trekt wel weer bij.
Ik herken dit zelf niet. Ik heb geen kinderen en al mijn vriendinnen wel, maar toch zie ik iedereen nog regelmatig. Ja, hele weekenden clubben en in de kroeg is er met mensen met kinderen niet meer bij, maar ik zie juist dat ze wel echt even zin hebben in een avond uit. Ik ga ook op bezoek bij mensen met kinderen.
Je hoeft echt niet in dezelfde fase te zitten, maar dingen veranderen natuurlijk wel. Je moet wel even wat meer moeite doen natuurlijk. Bel ze weer eens op en stel wat voor. Even je nek uitsteken. Is er geen animo, dan houdt het op natuurlijk, maar dan heb je het geprobeerd.
En niet vergelijken. Soms moet het gewoon even meer van één kant komen, dat trekt wel weer bij.
donderdag 27 september 2018 om 12:08
Ik vond het geen probleem dat een vriendin ging settelen toen ik nog niet op dat punt was, of dat ik settelde en dat de andere vriendin dat nog niet deed. Tuurlijk merk je dat er meer verschillen zijn maar ik heb me er nooit aan gestoord.Nitflex schreef: ↑27-09-2018 11:56Eerst had je zelf een vriendin die al aan kinderen toe was en jij nog niet. Later krijg je zelf kinderen en heb je minder aansluiting met de vriendin zonder kinderen.
Ik herken dit zelf niet. Ik heb geen kinderen en al mijn vriendinnen wel, maar toch zie ik iedereen nog regelmatig. Ja, hele weekenden clubben en in de kroeg is er met mensen met kinderen niet meer bij, maar ik zie juist dat ze wel echt even zin hebben in een avond uit. Ik ga ook op bezoek bij mensen met kinderen.
Je hoeft echt niet in dezelfde fase te zitten, maar dingen veranderen natuurlijk wel. Je moet wel even wat meer moeite doen natuurlijk. Bel ze weer eens op en stel wat voor. Even je nek uitsteken. Is er geen animo, dan houdt het op natuurlijk, maar dan heb je het geprobeerd.
En niet vergelijken. Soms moet het gewoon even meer van één kant komen, dat trekt wel weer bij.
Ik vind je advies "niet vergelijken" een hele goede. Dat doe je toch wel een beetje als je merkt dat je zelf meer contact zoekt dan een ander. Maar het is ook weer zonde om daarop een vriendschap te verbreken. Probleem is dat het wel een beetje pijn kan doen als je merkt dat er weinig initiatief vanuit de ander komt. Of als je merkt dat een vriendin jou minder accepteert nu jullie in andere fases zitten. Om die pijn te vermijden neem ik afstand.
donderdag 27 september 2018 om 12:20
Ja, dat snap ik hoor. En als het er niet meer in zit, dan is dat zo. Sommige vrienden horen bij een levensfase of bij iets dat je altijd doet. Als je dat dan niet meer doet, dan vervalt de vriendschap.deesje92 schreef: ↑27-09-2018 12:08Ik vond het geen probleem dat een vriendin ging settelen toen ik nog niet op dat punt was, of dat ik settelde en dat de andere vriendin dat nog niet deed. Tuurlijk merk je dat er meer verschillen zijn maar ik heb me er nooit aan gestoord.
Ik vind je advies "niet vergelijken" een hele goede. Dat doe je toch wel een beetje als je merkt dat je zelf meer contact zoekt dan een ander. Maar het is ook weer zonde om daarop een vriendschap te verbreken. Probleem is dat het wel een beetje pijn kan doen als je merkt dat er weinig initiatief vanuit de ander komt. Of als je merkt dat een vriendin jou minder accepteert nu jullie in andere fases zitten. Om die pijn te vermijden neem ik afstand.
Iemand zei hierboven dat er tussen je 20-30e het meest verandert, maar dat is niet zo hoor. Ook daarna verandert er nog heel veel (bijvoorbeeld inkomens die enorm uiteen gaan lopen, andere banen, scheidingen, kleinkinderen) dus dat blijf je je hele leven meemaken. De vriendschap moet dus wel dieper gaan om te overleven.
donderdag 27 september 2018 om 12:50
dat was vast iemand van 25, die dat dacht
Maar ik (40+) herken het in zoverre wel, dat ik wel in rustiger vaarwater ben, kinderen zijn puber, baan is stabiel, relatie is stabiel, huis is reeds gekocht etc. Toen ik 22 was, en net studies achter de rug had, moest het grote settelen nog plaatsvinden
donderdag 27 september 2018 om 12:50
en toch is dat wel het beste wat je nu kan doen, en dat gaat vanzelf hoor. Je vrienden groeien ook mee, met je eigen leven. Je krijgt vanzelf vrienden via de kinderen etc.
donderdag 27 september 2018 om 12:57
Ik ben bijna 40, maar ik ben single en zonder kinderen of koophuis. Ik ben niet echt “gesetteld”, maar mijn omgeving wel natuurlijk. Geen problemen mee.lilalinda schreef: ↑27-09-2018 12:50dat was vast iemand van 25, die dat dacht
Maar ik (40+) herken het in zoverre wel, dat ik wel in rustiger vaarwater ben, kinderen zijn puber, baan is stabiel, relatie is stabiel, huis is reeds gekocht etc. Toen ik 22 was, en net studies achter de rug had, moest het grote settelen nog plaatsvinden
donderdag 27 september 2018 om 13:10
neem aan, dat jij ook gesettled bent, of ben je nog steeds zoekend?
Settelen staat niet synoniem aan Kinderen&koopwoning
donderdag 27 september 2018 om 13:16
Nee, maar zo wordt dat vaak wel gezien. Ik ken omgekeerd ook nog genoeg mensen met gezinnen die nog zoekende zijn.
Persoonlijk ben ik wel een soort van zoekend, weet nog steeds niet of ik de juiste carrière heb, en ik twijfel nog steeds of ik wel of niet een huis zal kopen of dat ik op mijn piepkleine etage in centrum van Amsterdam blijf. Wil ik wel of niet een relatie en samenwonen, dat soort dingen.
Ik voel mij niet gesetteld in elk geval, maar dat maakt mij niet uit. Ik ga ook nog veel meer uit dan veel leeftijdsgenoten. Maar goed, uiteindelijk is iedereen nooit helemaal “gesetteld”.
donderdag 27 september 2018 om 13:17
Dus jij hebt minder zin om contact te onderhouden/maken, maar je neemt het anderen kwalijk dat zij geen zin hebben om contact te onderhouden/ maken met jou?
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert