Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
zaterdag 18 juni 2016 om 16:40
quote:
Erken dat u zich naar voelt door gevoelens die u nú ervaart, niet door wat u twee minuten of tien jaar geleden is aangedaan. ‘U kunt vervelende gebeurtenissen uit het verleden niet veranderen, alleen de hoeveelheid ruimte die ze in het heden innemen'
Erken dat u zich naar voelt door gevoelens die u nú ervaart, niet door wat u twee minuten of tien jaar geleden is aangedaan. ‘U kunt vervelende gebeurtenissen uit het verleden niet veranderen, alleen de hoeveelheid ruimte die ze in het heden innemen'
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 18 juni 2016 om 17:49
Ik denk TO, dat als jij voorstelt een weekendje weg te gaan dat hij dan weer met iets verongelijkts komt, dat hij zich onder druk gezet voelt of dat jij hem geen ruimte geeft voor initiatief. Zoiets.
Dat is toch hoe hij het blijkbaar heel lang beleefd heeft, vandaar het gezeik over schilderijtjes want hij is immers al jaaaaren miskend door jou TO.... (Ik vind dat zijn verantwoordelijkheid maar blijkbaar beleefde hij het zo?)
Ik snap dan ook niet dat je nu denkt dat het hoerenbezoek een geïsoleerd aspect van zijn, nee júllie, leven was. En dat jij terugdenkt aan mooie jaren vol humor en kameraadschap. Blijkbaar heeft hij het anders beleefd. Weet je heel zeker dat niet álles een leugen was? Jouw eigen leugen misschien, dat alles zo leuk was?
Dat is toch hoe hij het blijkbaar heel lang beleefd heeft, vandaar het gezeik over schilderijtjes want hij is immers al jaaaaren miskend door jou TO.... (Ik vind dat zijn verantwoordelijkheid maar blijkbaar beleefde hij het zo?)
Ik snap dan ook niet dat je nu denkt dat het hoerenbezoek een geïsoleerd aspect van zijn, nee júllie, leven was. En dat jij terugdenkt aan mooie jaren vol humor en kameraadschap. Blijkbaar heeft hij het anders beleefd. Weet je heel zeker dat niet álles een leugen was? Jouw eigen leugen misschien, dat alles zo leuk was?
zaterdag 18 juni 2016 om 17:50
Zeeland, ook vanuit je man (en zijn therapie?) zou het motto toch bovenal 'liefhebben' moeten zijn?! Ik zie dat bij jullie beiden niet terug als belangrijkste agendapunt, belangrijkste doel, en dat IS het wel?!! Dat jullie weer gehecht raken (of misschien voor het eerst, dan moet 'weer' weg?!). Dat jullie het liefst bij elkaar willen zijn, niet als een of ander project maar oprecht: omdat die ander degene is bij wie je het allerliefst BENT?
Misschien heb je iets aan deze site: http://samencommuniceren.nl
Ach meid. Ik heb wel met je te doen. Je werkt zo snoeihard, je man misschien ook wel, maar het leven en een liefdesrelatie zijn geen projecten om aan te werken. Als het verlangen er is, de wens, het willen, dan is de vorm niet zo belangrijk. Heb je dát onderzocht? Wat je verlangen is met je man? Of het nog wel je wens is bij hem te zijn? En denk dan even alle salontafeltjes, nieuwe vloeren, één of twee auto's weg. Want echt, daar gaat het niet om. Oprecht bij iemand willen zijn herken je. Herken jij het?
Misschien heb je iets aan deze site: http://samencommuniceren.nl
Ach meid. Ik heb wel met je te doen. Je werkt zo snoeihard, je man misschien ook wel, maar het leven en een liefdesrelatie zijn geen projecten om aan te werken. Als het verlangen er is, de wens, het willen, dan is de vorm niet zo belangrijk. Heb je dát onderzocht? Wat je verlangen is met je man? Of het nog wel je wens is bij hem te zijn? En denk dan even alle salontafeltjes, nieuwe vloeren, één of twee auto's weg. Want echt, daar gaat het niet om. Oprecht bij iemand willen zijn herken je. Herken jij het?
zaterdag 18 juni 2016 om 20:20
Wat die aardige lieve man heeft gedaan is gewoon zijn lul in een andere vrouw gestoken, jaren lang. Goed hij betaalde ervoor maar het is en blijft hetzelfde als vreemdgaan. Dat kun je lang en breed over discussiëren en in therapie gaan, maar hij heeft het gedaan.
Als iets gebroken is op zo'n level kun je de beste lijm gebruiken die er is maar de barsten blijven. Wat mij en anderen bekruipt is dat je het wel weet wat hij heeft gedaan, maar dat je het nooit zal toegeven omdat je te bang bent voor wat komen zal, maar wat je wegstopt komt op een gegeven moment terug en dan valt er weinig meer te ontkennen. Ik denk niet dat 'leuk' doen of een weekeindje weg geforceerd de problemen aanpakken niet zal helpen. Je zit nu met een man die je niet kent, die een andere kant heeft dan jij dacht. Die niet opbiechtte dat hij problemen had en daarvoor een oplossing zocht. Maar gewoon als hij zin en tijd had, hoeren ging keuren, vergelijken en daarna tot de daad overging. Dat is niet verslaafd dat is calculerend.
Manipulanten zijn aardig, lief en goed omdat ze hun donkere kant er mee maskeren, goed doen kan ook betekenen dat je een beloning ervoor terug wil. Of omdat het zo goed voor je ego is het zijn niet altijd zuivere motieven. Het feit dat hij wel in therapie is en nu volop weer aan het manipuleren is zegt veel over hem en zo liefhebbend is dat niet. Af en toe laten zien waar je bent, maar wel een eisen pakket klaarleggen en ook niet zijn zoons apart neemt en verteld dat er problemen zijn er dat er naar een oplossing gezocht wordt, dat doet hij ook niet. In principe gooien jullie allebei de kinderen voor de bus om het onderliggende zieke patroon van jullie relatie niet aan te pakken. Pappen en nathouden dat wel.
Dus Zeeland wat wordt het? Ga je ervoor, ga je om de tafel met je kinderen en leg ze in beknopte termen uit wat er is gebeurt of ga je nog zo aanmodderen , geen beslissingen nemend over het werkelijke probleem en de olifant in de kamer tot aan de dood te laten staan?
Als iets gebroken is op zo'n level kun je de beste lijm gebruiken die er is maar de barsten blijven. Wat mij en anderen bekruipt is dat je het wel weet wat hij heeft gedaan, maar dat je het nooit zal toegeven omdat je te bang bent voor wat komen zal, maar wat je wegstopt komt op een gegeven moment terug en dan valt er weinig meer te ontkennen. Ik denk niet dat 'leuk' doen of een weekeindje weg geforceerd de problemen aanpakken niet zal helpen. Je zit nu met een man die je niet kent, die een andere kant heeft dan jij dacht. Die niet opbiechtte dat hij problemen had en daarvoor een oplossing zocht. Maar gewoon als hij zin en tijd had, hoeren ging keuren, vergelijken en daarna tot de daad overging. Dat is niet verslaafd dat is calculerend.
Manipulanten zijn aardig, lief en goed omdat ze hun donkere kant er mee maskeren, goed doen kan ook betekenen dat je een beloning ervoor terug wil. Of omdat het zo goed voor je ego is het zijn niet altijd zuivere motieven. Het feit dat hij wel in therapie is en nu volop weer aan het manipuleren is zegt veel over hem en zo liefhebbend is dat niet. Af en toe laten zien waar je bent, maar wel een eisen pakket klaarleggen en ook niet zijn zoons apart neemt en verteld dat er problemen zijn er dat er naar een oplossing gezocht wordt, dat doet hij ook niet. In principe gooien jullie allebei de kinderen voor de bus om het onderliggende zieke patroon van jullie relatie niet aan te pakken. Pappen en nathouden dat wel.
Dus Zeeland wat wordt het? Ga je ervoor, ga je om de tafel met je kinderen en leg ze in beknopte termen uit wat er is gebeurt of ga je nog zo aanmodderen , geen beslissingen nemend over het werkelijke probleem en de olifant in de kamer tot aan de dood te laten staan?
zaterdag 18 juni 2016 om 21:10
TO: je vraagt naar HOE je zou kunnen lijmen en repareren. Dat is interessant, want het betekent dus ook dat dit is wat je eigenlijk zou willen, vermoed ik. Daarmee maak je eigenlijk al een soort keuze toch? Heb je dit al uitgesproken naar je man? Naar je kinderen? Dat lijkt me een logische eerste stap. Dan denk ik dat een tweede stap is bij jezelf en je man nagaan wat ervoor nodig is om dit te bereiken. Dus: waar hebben jullie allebei behoefte aan? Wat hebben jullie nodig? En wat kunnen jullie samen doen om zowel aan jouw als zijn behoeften tegemoet te komen? Ik denk echt dat relatietherapie hier heel goed bij kan helpen. En individuele therapie minder. En ja, misschien ook een weekendje weg, of misschien een avondje uit? Of thuis een fles wijn opentrekken? Of ga op een mooie avond eens lekker in de tuin zitten.
zaterdag 18 juni 2016 om 23:48
quote:Zeeland1970 schreef op 17 juni 2016 @ 12:23:
Hij ziet inmiddels in dat zijn hoerenlopen in zijn geval een scheve manier was om om te gaan met frustraties. Frustraties, (mede) ontstaan uit dat hij het moeilijk vindt zijn behoeftes aan te geven. Dus logisch dat hij daar nu mee aan de slag gaat. Op zoek gaat naar hoe dat dan WEL 'moet'. Naar een normalere manier van zich uiten, behoeftes verwoorden, wensen aangeven, etc.
Dat is mss 'ik-ik-ik', maar de problemen ontstonden juist omdat hij zich voor zijn gevoel juist te weinig kenbaar durfde te maken. Of daar geen ruimte in voelde (?). Dat klinkt allemaal heel logisch. Ik begrijp dat het voor jou (en hem) op deze manier 'begrijpelijk' wordt. Maar als die frustraties een schilderij, een paar klusjes van de kinderen of dat hij te lui is om te fietsen is, dan kan ik maar aan één spectrum stoornis denken...
Hij ziet inmiddels in dat zijn hoerenlopen in zijn geval een scheve manier was om om te gaan met frustraties. Frustraties, (mede) ontstaan uit dat hij het moeilijk vindt zijn behoeftes aan te geven. Dus logisch dat hij daar nu mee aan de slag gaat. Op zoek gaat naar hoe dat dan WEL 'moet'. Naar een normalere manier van zich uiten, behoeftes verwoorden, wensen aangeven, etc.
Dat is mss 'ik-ik-ik', maar de problemen ontstonden juist omdat hij zich voor zijn gevoel juist te weinig kenbaar durfde te maken. Of daar geen ruimte in voelde (?). Dat klinkt allemaal heel logisch. Ik begrijp dat het voor jou (en hem) op deze manier 'begrijpelijk' wordt. Maar als die frustraties een schilderij, een paar klusjes van de kinderen of dat hij te lui is om te fietsen is, dan kan ik maar aan één spectrum stoornis denken...
zondag 19 juni 2016 om 00:12
Mosterspuit hier.
Ik verbaas me.
Wat is er erg aan een man die een schilderij lelijk vindt, een salontafelzoektochten iets te veel van het goede vindt en ook gebruik wil maken van de auto?
Dat mag hij allemaal vinden en willen.
En dan ga je overleggen en krijgt hij niet in alles zijn zin. Of wel.
Wat is er zo eng, anders en nieuw aan?
Als hij nu in de 'en nu IK'-fase zit zou ik trouwens wel een heel lelijk schilderij van onschuldige wratjes in de liesstreek boven de salontafel hangen.
Ik verbaas me.
Wat is er erg aan een man die een schilderij lelijk vindt, een salontafelzoektochten iets te veel van het goede vindt en ook gebruik wil maken van de auto?
Dat mag hij allemaal vinden en willen.
En dan ga je overleggen en krijgt hij niet in alles zijn zin. Of wel.
Wat is er zo eng, anders en nieuw aan?
Als hij nu in de 'en nu IK'-fase zit zou ik trouwens wel een heel lelijk schilderij van onschuldige wratjes in de liesstreek boven de salontafel hangen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zondag 19 juni 2016 om 00:35
quote:feow schreef op 19 juni 2016 @ 00:12:
Mosterspuit hier.
Ik verbaas me.
Wat is er erg aan een man die een schilderij lelijk vindt, een salontafelzoektochten iets te veel van het goede vindt en ook gebruik wil maken van de auto?
Dat mag hij allemaal vinden en willen.
En dan ga je overleggen en krijgt hij niet in alles zijn zin. Of wel.
Wat is er zo eng, anders en nieuw aan?
Als hij nu in de 'en nu IK'-fase zit zou ik trouwens wel een heel lelijk schilderij van onschuldige wratjes in de liesstreek boven de salontafel hangen.
Wat jij schrijft is iets anders dan wat TO schrijft. Zoals ik het bij Zeeland lees krijgt ze niet eens de ruimte om te overleggen, maar wil hij vooral zijn zin doordrukken.
Blijkbaar zie je zelf ook in wat er vervelend aan is, gezien je laatste zin?
Ik vind dat Zeeland goed heeft uitgelegd wat er vervelend aan is.
Mosterspuit hier.
Ik verbaas me.
Wat is er erg aan een man die een schilderij lelijk vindt, een salontafelzoektochten iets te veel van het goede vindt en ook gebruik wil maken van de auto?
Dat mag hij allemaal vinden en willen.
En dan ga je overleggen en krijgt hij niet in alles zijn zin. Of wel.
Wat is er zo eng, anders en nieuw aan?
Als hij nu in de 'en nu IK'-fase zit zou ik trouwens wel een heel lelijk schilderij van onschuldige wratjes in de liesstreek boven de salontafel hangen.
Wat jij schrijft is iets anders dan wat TO schrijft. Zoals ik het bij Zeeland lees krijgt ze niet eens de ruimte om te overleggen, maar wil hij vooral zijn zin doordrukken.
Blijkbaar zie je zelf ook in wat er vervelend aan is, gezien je laatste zin?
Ik vind dat Zeeland goed heeft uitgelegd wat er vervelend aan is.
zondag 19 juni 2016 om 07:38
Ik ken een stel waarvan de man jarenlang prostituees bezocht. Zij kwam er per toeval achter en vond scheiden ook geen optie. Dus: praten, praten, praten. Alles stuk analyseren. Zij vooral natuurlijk, hij is helemaal geen prater en had, net als de man van TO, moeite zijn gevoelens onder woorden te brengen. Had daar geen zin in ook trouwens, dus het excuus van ‘vroeger nooit geleerd’ ging er bij haar en haar overanalytische geest in als koek. Maar al dat geklets werkte niet, en het kleine beetje respect dat hij misschien nog ergens voor haar had, verdween helemaal. De relatie die al scheef was, raakte steeds verder uit balans. Ze hebben elkaar kapot getreiterd omdat ze allebei te bescheten waren om er een punt achter te zetten. Uiteindelijk kreeg hij een ander en moest zij alsnog naar het spreekwoordelijke flatje op driehoog-achter.
Dat hoeft voor jouw relatie natuurlijk allemaal niet op te gaan, maar ik lees te veel dingen die me aan die treiterijen doen denken. Dit is niet samen stappen zetten op weg naar gezonde communicatie en een betere relatie, dit is de relatie verder ondermijnen door jou je dagelijkse pleziertjes te ontnemen. Zeggen dat jij 'voortaan' DUS maar geen online meubel-snuffel - sessies moet ondernemen, jouw regels t.a.v. de kinderen terugdraaien, jou dat beetje ontspanning na de dag door te tabletten in bed ontnemen. Je moet zelfs zonder woorden aanvoelen welke kunst hij wel of niet mooi vindt, want zelf trekt hij zijn bek niet open. Je kunt het niet goed doen. ‘Oefenen met assertiviteit’, echt, mijn reet. Toen je niet opdonderde vanwege zijn hoerenbezoek, is de volgende tactiek jou steeds verder af te breken. Net zolang tot je zelf opstapt. Want hij is er te laf voor. Voorlopig dan.
Dat hoeft voor jouw relatie natuurlijk allemaal niet op te gaan, maar ik lees te veel dingen die me aan die treiterijen doen denken. Dit is niet samen stappen zetten op weg naar gezonde communicatie en een betere relatie, dit is de relatie verder ondermijnen door jou je dagelijkse pleziertjes te ontnemen. Zeggen dat jij 'voortaan' DUS maar geen online meubel-snuffel - sessies moet ondernemen, jouw regels t.a.v. de kinderen terugdraaien, jou dat beetje ontspanning na de dag door te tabletten in bed ontnemen. Je moet zelfs zonder woorden aanvoelen welke kunst hij wel of niet mooi vindt, want zelf trekt hij zijn bek niet open. Je kunt het niet goed doen. ‘Oefenen met assertiviteit’, echt, mijn reet. Toen je niet opdonderde vanwege zijn hoerenbezoek, is de volgende tactiek jou steeds verder af te breken. Net zolang tot je zelf opstapt. Want hij is er te laf voor. Voorlopig dan.
zondag 19 juni 2016 om 07:52
Wat broodjeharing schrijft komt zo binnen bij mij. In ieder geval die dikke vinger van je man, kan ik bijna voor me zien, Zeeland. "Schijt dat het wederom om mij moet draaien. Je past je maar aan; er is toch van alles mis met mij, nou, dan wacht je maar geduldig tot ik weer normaal en gezond ben. Had je maar niet moeten blijven na mijn klotegeheim. En ik kan ook al niet meer naar de hoeren, met alles er omheen, maar ik moet me in plaats daar van oriënteren op salontafeltjes. Nou, dát gaan we dan ook niet meer doen. We ja, want jij wou het toch zo graag anders? Nou, hier heb je het dan." Ach meid.
zondag 19 juni 2016 om 08:01
quote:*nightsky* schreef op 19 juni 2016 @ 00:19:
Zeeland, wat wil hij zelf? Wil hij wel verder? En hoe dan? Heb je dat al eens eerlijk en rechtstreeks aan hem gevraagd?
Geloof je nog steeds dat je kinderen niets door hebben en hier niet onder lijden?
Zeeland, ik denk dat de eerste 4 vragen belangrijk zijn. We lezen jouw kant van het verhaal, jij wilt door, maar of hij dat wil en onder welke condities is niet helder. We lezen dat hij jou heel erg aan het beperken is, je moet veel en mag weinig, lijkt het. Daardoor krijg je een wildgroei aan aannames.
De vijfde vraag heb je m.i. al beantwoord met je post over de kinderen, zij lijden er ook onder.
Je vraag over hoe jullie dan verder moeten, vind ik het best beantwoord door BGB. Het is de kunst om het verleden zo min mogelijk plek in te laten nemen in het heden, zodat er ruimte komt om te gaan bouwen aan goede, nieuwe ervaringen met elkaar. Lijkt me een opgave, vooral omdat de huidige problemen zijn ontstaan door acties in het verleden, maar het is enige oplossing.
Bevecht je eigen nieuwe grenzen, maak ruzie over het schilderijtje en de salontafeljacht, het in bed tabletten en de klussen van de kinderen, laat het nieuwe eisenpakket je niet verlammen, maar stel je eigen toekomstgerichte eisen en kijk waar jullie samen mee kunnen leven. Zoals ik zei, niets is meer vanzelfsprekend, de relatie is onder constructie, als je iets wilt herbouwen wat ook naar jouw zin is, moet je nu handelen.
Toch een p.s., wat Wiebeltje schrijft, lees dat goed, want dat kan, helaas, ook wel eens waar zijn.
Zeeland, wat wil hij zelf? Wil hij wel verder? En hoe dan? Heb je dat al eens eerlijk en rechtstreeks aan hem gevraagd?
Geloof je nog steeds dat je kinderen niets door hebben en hier niet onder lijden?
Zeeland, ik denk dat de eerste 4 vragen belangrijk zijn. We lezen jouw kant van het verhaal, jij wilt door, maar of hij dat wil en onder welke condities is niet helder. We lezen dat hij jou heel erg aan het beperken is, je moet veel en mag weinig, lijkt het. Daardoor krijg je een wildgroei aan aannames.
De vijfde vraag heb je m.i. al beantwoord met je post over de kinderen, zij lijden er ook onder.
Je vraag over hoe jullie dan verder moeten, vind ik het best beantwoord door BGB. Het is de kunst om het verleden zo min mogelijk plek in te laten nemen in het heden, zodat er ruimte komt om te gaan bouwen aan goede, nieuwe ervaringen met elkaar. Lijkt me een opgave, vooral omdat de huidige problemen zijn ontstaan door acties in het verleden, maar het is enige oplossing.
Bevecht je eigen nieuwe grenzen, maak ruzie over het schilderijtje en de salontafeljacht, het in bed tabletten en de klussen van de kinderen, laat het nieuwe eisenpakket je niet verlammen, maar stel je eigen toekomstgerichte eisen en kijk waar jullie samen mee kunnen leven. Zoals ik zei, niets is meer vanzelfsprekend, de relatie is onder constructie, als je iets wilt herbouwen wat ook naar jouw zin is, moet je nu handelen.
Toch een p.s., wat Wiebeltje schrijft, lees dat goed, want dat kan, helaas, ook wel eens waar zijn.
zondag 19 juni 2016 om 08:26
quote:Kwejeebo schreef op 18 juni 2016 @ 23:48:
[...]
Dat klinkt allemaal heel logisch. Ik begrijp dat het voor jou (en hem) op deze manier 'begrijpelijk' wordt. Maar als die frustraties een schilderij, een paar klusjes van de kinderen of dat hij te lui is om te fietsen is, dan kan ik maar aan één spectrum stoornis denken...Ik ook: co-dependency. Ofwel, emotionele afhankelijkheid, niet van jezelf houden,mjezelf geen goed leven gunnen. Bij TO dan hè. D'r man is gewoon een infantiele lul.
[...]
Dat klinkt allemaal heel logisch. Ik begrijp dat het voor jou (en hem) op deze manier 'begrijpelijk' wordt. Maar als die frustraties een schilderij, een paar klusjes van de kinderen of dat hij te lui is om te fietsen is, dan kan ik maar aan één spectrum stoornis denken...Ik ook: co-dependency. Ofwel, emotionele afhankelijkheid, niet van jezelf houden,mjezelf geen goed leven gunnen. Bij TO dan hè. D'r man is gewoon een infantiele lul.
zondag 19 juni 2016 om 08:30
Wat is dat gelul trouwens over dat "3-hoog achter". Hebben jullie geen baan ofzo? Ik hoef helemaal niet 3- hoog achter als ik alleen verder zou gaan en dat geldt voor het merendeel van de vrouwen die ik ken. Misschien dat wij daardoor wat makkelijker kunnen kiezen voor ons zelfrespect als de relatie zo uit de hand loopt als bij TO? Dus tip: zorg dat je jezelf kan bedruipen, scheelt een hoop drempelvrees als je uit een relatie moet stappen.
zondag 19 juni 2016 om 08:40
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 16:23:
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.
Door de focus te leggen op wat er nog wel is. Ik zie natuurlijk niet wat jij thuis wel of niet doet, ik lees alleen wat je hier schrijft. Nu liggen de reacties van jouw man onder het vergrootglas en ook jouw geïrriteerde reactie daarop. Vervolgens komt er weer een stevig gesprek met je man.
Dat kan je ook weg laten. Je geeft zelf aan dat je man oefent met aangeven van zijn behoeftes. Zie het dan ook zo, en realiseer je dat het niet altijd even handig gaat. Bepaal voor jezelf waar je wel of niet in mee wil gaan en laat het daar ook bij. Nu lezen wij hier dat werkelijk ALLES ontaardt in een "stevig gesprek".
Praten jullie ook wel eens over wat jullie wel bindt? Over waarom jullie wel blij zijn met elkaar? Over hoe graag je samen verder wil met jullie kinderen ondanks alles wat er gebeurd is?
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.
Door de focus te leggen op wat er nog wel is. Ik zie natuurlijk niet wat jij thuis wel of niet doet, ik lees alleen wat je hier schrijft. Nu liggen de reacties van jouw man onder het vergrootglas en ook jouw geïrriteerde reactie daarop. Vervolgens komt er weer een stevig gesprek met je man.
Dat kan je ook weg laten. Je geeft zelf aan dat je man oefent met aangeven van zijn behoeftes. Zie het dan ook zo, en realiseer je dat het niet altijd even handig gaat. Bepaal voor jezelf waar je wel of niet in mee wil gaan en laat het daar ook bij. Nu lezen wij hier dat werkelijk ALLES ontaardt in een "stevig gesprek".
Praten jullie ook wel eens over wat jullie wel bindt? Over waarom jullie wel blij zijn met elkaar? Over hoe graag je samen verder wil met jullie kinderen ondanks alles wat er gebeurd is?
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 19 juni 2016 om 11:58
quote:*nightsky* schreef op 19 juni 2016 @ 00:19:
1: Zeeland, wat wil hij zelf?
2: Wil hij wel verder?
3: En hoe dan?
4: Heb je dat al eens eerlijk en rechtstreeks aan hem gevraagd?
(..)
4: ja
1: hij wil verder, liefst mèt mij, als ik dat op kan brengen
2: ja
3: niet op dezelfde voet als eerst, hij wil van zijn kromme manier af om zijn onvrede af te reageren, hij wil beter aangeven wat hij wil en voelt, hij wil bewuster zijn grenzen aan gaan geven, leren zijn behoeftes, frustraties en wensen duidelijker te communiceren, in een soort huwelijk 2.0. met meer warmte, liefde en intimiteit, waarbij er minder op een automatische piloot gebeurt.
Ik herken een deel van zijn wensen. Hij gaf aan dat het zo ... vanzelfsprekend liep, de laatste jaren. Dat er steeds minder intimiteit voelbaar was en dat hij dat mist. De kus als je elkaar ziet als je uit je werk komt, de spontane knuffel tijdens het koken, oprechte aandacht voor elkaar ipv het draaiend-houden van een gezin.
Dat zijn wel dingen die ik ook als verbeterpunten zie, die ik herken, en die ik óók graag terug zou zien.
1: Zeeland, wat wil hij zelf?
2: Wil hij wel verder?
3: En hoe dan?
4: Heb je dat al eens eerlijk en rechtstreeks aan hem gevraagd?
(..)
4: ja
1: hij wil verder, liefst mèt mij, als ik dat op kan brengen
2: ja
3: niet op dezelfde voet als eerst, hij wil van zijn kromme manier af om zijn onvrede af te reageren, hij wil beter aangeven wat hij wil en voelt, hij wil bewuster zijn grenzen aan gaan geven, leren zijn behoeftes, frustraties en wensen duidelijker te communiceren, in een soort huwelijk 2.0. met meer warmte, liefde en intimiteit, waarbij er minder op een automatische piloot gebeurt.
Ik herken een deel van zijn wensen. Hij gaf aan dat het zo ... vanzelfsprekend liep, de laatste jaren. Dat er steeds minder intimiteit voelbaar was en dat hij dat mist. De kus als je elkaar ziet als je uit je werk komt, de spontane knuffel tijdens het koken, oprechte aandacht voor elkaar ipv het draaiend-houden van een gezin.
Dat zijn wel dingen die ik ook als verbeterpunten zie, die ik herken, en die ik óók graag terug zou zien.
zondag 19 juni 2016 om 12:00
quote:Zeeland1970 schreef op 19 juni 2016 @ 11:58:
[...]
4: ja
1: hij wil verder, liefst mèt mij, als ik dat op kan brengen
2: ja
3: niet op dezelfde voet als eerst, hij wil van zijn kromme manier af om zijn onvrede af te reageren, hij wil beter aangeven wat hij wil en voelt, hij wil bewuster zijn grenzen aan gaan geven, leren zijn behoeftes, frustraties en wensen duidelijker te communiceren, in een soort huwelijk 2.0. met meer warmte, liefde en intimiteit, waarbij er minder op een automatische piloot gebeurt.
Ik herken een deel van zijn wensen. Hij gaf aan dat het zo ... vanzelfsprekend liep, de laatste jaren. Dat er steeds minder intimiteit voelbaar was en dat hij dat mist. De kus als je elkaar ziet als je uit je werk komt, de spontane knuffel tijdens het koken, oprechte aandacht voor elkaar ipv het draaiend-houden van een gezin.
Dat zijn wel dingen die ik ook als verbeterpunten zie, die ik herken, en die ik óók graag terug zou zien.jullie willen dus allebei een soort huwelijk dat je niet hebt. Is het realistisch om te verwachten dat je dat gaat krijgen?
[...]
4: ja
1: hij wil verder, liefst mèt mij, als ik dat op kan brengen
2: ja
3: niet op dezelfde voet als eerst, hij wil van zijn kromme manier af om zijn onvrede af te reageren, hij wil beter aangeven wat hij wil en voelt, hij wil bewuster zijn grenzen aan gaan geven, leren zijn behoeftes, frustraties en wensen duidelijker te communiceren, in een soort huwelijk 2.0. met meer warmte, liefde en intimiteit, waarbij er minder op een automatische piloot gebeurt.
Ik herken een deel van zijn wensen. Hij gaf aan dat het zo ... vanzelfsprekend liep, de laatste jaren. Dat er steeds minder intimiteit voelbaar was en dat hij dat mist. De kus als je elkaar ziet als je uit je werk komt, de spontane knuffel tijdens het koken, oprechte aandacht voor elkaar ipv het draaiend-houden van een gezin.
Dat zijn wel dingen die ik ook als verbeterpunten zie, die ik herken, en die ik óók graag terug zou zien.jullie willen dus allebei een soort huwelijk dat je niet hebt. Is het realistisch om te verwachten dat je dat gaat krijgen?
zondag 19 juni 2016 om 12:03
quote:Zeeland1970 schreef op 19 juni 2016 @ 11:58:
[...]
4: ja
1: hij wil verder, liefst mèt mij, als ik dat op kan brengen
2: ja
3: niet op dezelfde voet als eerst, hij wil van zijn kromme manier af om zijn onvrede af te reageren, hij wil beter aangeven wat hij wil en voelt, hij wil bewuster zijn grenzen aan gaan geven, leren zijn behoeftes, frustraties en wensen duidelijker te communiceren, in een soort huwelijk 2.0. met meer warmte, liefde en intimiteit, waarbij er minder op een automatische piloot gebeurt.
Ik herken een deel van zijn wensen. Hij gaf aan dat het zo ... vanzelfsprekend liep, de laatste jaren. Dat er steeds minder intimiteit voelbaar was en dat hij dat mist. De kus als je elkaar ziet als je uit je werk komt, de spontane knuffel tijdens het koken, oprechte aandacht voor elkaar ipv het draaiend-houden van een gezin.
Dat zijn wel dingen die ik ook als verbeterpunten zie, die ik herken, en die ik óók graag terug zou zien.Dat klink positief, wat weerhoudt jullie? Of lijkt dat alleen maar zo, doordat hier alleen bepaald gedrag van jouw man aan de orde komt en hoe jij je daarbij voelt? Heb jij/hebben jullie het idee dat er vooruitgang in zit, of zit je nog vast in het verleden?
[...]
4: ja
1: hij wil verder, liefst mèt mij, als ik dat op kan brengen
2: ja
3: niet op dezelfde voet als eerst, hij wil van zijn kromme manier af om zijn onvrede af te reageren, hij wil beter aangeven wat hij wil en voelt, hij wil bewuster zijn grenzen aan gaan geven, leren zijn behoeftes, frustraties en wensen duidelijker te communiceren, in een soort huwelijk 2.0. met meer warmte, liefde en intimiteit, waarbij er minder op een automatische piloot gebeurt.
Ik herken een deel van zijn wensen. Hij gaf aan dat het zo ... vanzelfsprekend liep, de laatste jaren. Dat er steeds minder intimiteit voelbaar was en dat hij dat mist. De kus als je elkaar ziet als je uit je werk komt, de spontane knuffel tijdens het koken, oprechte aandacht voor elkaar ipv het draaiend-houden van een gezin.
Dat zijn wel dingen die ik ook als verbeterpunten zie, die ik herken, en die ik óók graag terug zou zien.Dat klink positief, wat weerhoudt jullie? Of lijkt dat alleen maar zo, doordat hier alleen bepaald gedrag van jouw man aan de orde komt en hoe jij je daarbij voelt? Heb jij/hebben jullie het idee dat er vooruitgang in zit, of zit je nog vast in het verleden?
