Relaties
alle pijlers
Verhouding met mijn ex
zondag 30 mei 2010 om 14:58
Ik ben via Hyves een aantal maanden geleden weer in contact gekomen met een ex van meer dan tien jaar geleden.
Hij was destijds mijn eerste vriendje en na een onrustige anderhalf jaar van aan/ uit hebben we elkaar destijds na een heftige ruzie nooit meer gezien of gesproken. Het contact begon dit keer met af en toe een berichtje via Hyves maar vele emails , smsjes ,telefoon en msn gesprekken volgde. Dit zou allemaal niet zo erg zijn als we niet beide getrouwd zijn en kinderen hebben. Ik heb hem ook meerdere keren ontmoet en we hebben gezoend.
Hij wist precies de dingen te zeggen die mijn man na 10 jaar samen waarvan 3 jaar getrouwd niet meer zo vaak zegt ,hij wist precies wat hij moest doen zeggen en het voelde erg vertrouwd ons contact samen. Ik werd er erg gelukkig van ook al wist ik ergens natuurlijk wel dat dit echt niet kon.
Hij wilde me niet weer 12.5 jaar uit het ook verliezen enz enz wat ik ook zou besluiten hij wilde contact houden tot ik besloot dat het zo niet verder kon , toen er geen zicht meer was op een sexuele relatie veranderde zijn houding en was vriendschap volgens hem gezien de geschiedenis niet meer mogelijk. We hadden daarvoor eindeloos veel gemaild over scheve verwachtingen enz enz maar nadat ik gezegd had dat we er naar mijn idee mee moesten stoppen was hij opeens vrij duidelijk en zakelijk.
Wat ik zo moeilijk vind is dat ik niet snap hoe ik dit heb laten gebeuren , ik ben nooit van plan geweest te gaan scheiden toch waren die gevoelens er.
Het is net of ik in een andere wereld leefde al die aandacht is zo verslavend, Ik had nooit gedacht om bij de groep te gaan horen die met haar trouwring om zit te zoenen met een getrouwde man met een kinderzitje op zijn achterbank...
Hij is volgens mij ook nooit van plan geweest bij zijn vrouw weg te gaan ook al sprak hij nooit echt positief over zijn huwelijk en deed hij voorkomen of zijn gevoelens voor mij echt waren.
Ik weet niet of het van zijn kant echt was of gewoon een prettige afleiding van zijn saaie huwelijk. Het voelde echt maar als ik terug denk weet ik het niet.
Hij heeft een paar keer met een slecht excuus afspraken wat betreft emailadressen en tijdstippen van smsen gebroken en hij wist heel goed wat de gevolgen voor mij zouden zijn als mijn man er achter zou komen of hij dan echt om me gaf en niet alleen om zichzelf dacht....volgens mij waren deze akties niet zo per ongeluk.
Ik vind mezelf niet zielig en ben me er absoluut van bewust dat ik hier zelf ook schuldig aan ben maar ik vind het moeilijk dat ik het niet af kan sluiten voor mezelf.
Mijn man weet intussen alles en ik ben ook wakker geworden en sta weer met beide benen in het echte leven.
Ik ben waanzinnig gelukkig dat mijn man me dit alles heeft kunnen vergeven en ik ben erg verdrietig als ik bedenk wat ik allemaal op het spel heb gezet toch zit die hele periode nog zo in mijn hoofd. Herkent iemand dit ?
Ik wil juist verder met mijn leven maar juist op de momenten dat ik erg gelukkig ben met het nu is er iets wat me doet denken aan mijn verhouding. Ik hoop dat dit slijt.
Hij was destijds mijn eerste vriendje en na een onrustige anderhalf jaar van aan/ uit hebben we elkaar destijds na een heftige ruzie nooit meer gezien of gesproken. Het contact begon dit keer met af en toe een berichtje via Hyves maar vele emails , smsjes ,telefoon en msn gesprekken volgde. Dit zou allemaal niet zo erg zijn als we niet beide getrouwd zijn en kinderen hebben. Ik heb hem ook meerdere keren ontmoet en we hebben gezoend.
Hij wist precies de dingen te zeggen die mijn man na 10 jaar samen waarvan 3 jaar getrouwd niet meer zo vaak zegt ,hij wist precies wat hij moest doen zeggen en het voelde erg vertrouwd ons contact samen. Ik werd er erg gelukkig van ook al wist ik ergens natuurlijk wel dat dit echt niet kon.
Hij wilde me niet weer 12.5 jaar uit het ook verliezen enz enz wat ik ook zou besluiten hij wilde contact houden tot ik besloot dat het zo niet verder kon , toen er geen zicht meer was op een sexuele relatie veranderde zijn houding en was vriendschap volgens hem gezien de geschiedenis niet meer mogelijk. We hadden daarvoor eindeloos veel gemaild over scheve verwachtingen enz enz maar nadat ik gezegd had dat we er naar mijn idee mee moesten stoppen was hij opeens vrij duidelijk en zakelijk.
Wat ik zo moeilijk vind is dat ik niet snap hoe ik dit heb laten gebeuren , ik ben nooit van plan geweest te gaan scheiden toch waren die gevoelens er.
Het is net of ik in een andere wereld leefde al die aandacht is zo verslavend, Ik had nooit gedacht om bij de groep te gaan horen die met haar trouwring om zit te zoenen met een getrouwde man met een kinderzitje op zijn achterbank...
Hij is volgens mij ook nooit van plan geweest bij zijn vrouw weg te gaan ook al sprak hij nooit echt positief over zijn huwelijk en deed hij voorkomen of zijn gevoelens voor mij echt waren.
Ik weet niet of het van zijn kant echt was of gewoon een prettige afleiding van zijn saaie huwelijk. Het voelde echt maar als ik terug denk weet ik het niet.
Hij heeft een paar keer met een slecht excuus afspraken wat betreft emailadressen en tijdstippen van smsen gebroken en hij wist heel goed wat de gevolgen voor mij zouden zijn als mijn man er achter zou komen of hij dan echt om me gaf en niet alleen om zichzelf dacht....volgens mij waren deze akties niet zo per ongeluk.
Ik vind mezelf niet zielig en ben me er absoluut van bewust dat ik hier zelf ook schuldig aan ben maar ik vind het moeilijk dat ik het niet af kan sluiten voor mezelf.
Mijn man weet intussen alles en ik ben ook wakker geworden en sta weer met beide benen in het echte leven.
Ik ben waanzinnig gelukkig dat mijn man me dit alles heeft kunnen vergeven en ik ben erg verdrietig als ik bedenk wat ik allemaal op het spel heb gezet toch zit die hele periode nog zo in mijn hoofd. Herkent iemand dit ?
Ik wil juist verder met mijn leven maar juist op de momenten dat ik erg gelukkig ben met het nu is er iets wat me doet denken aan mijn verhouding. Ik hoop dat dit slijt.
zondag 30 mei 2010 om 16:16
Je geeft het antwoord zelf al:quote:Hij wist precies de dingen te zeggen die mijn man na 10 jaar samen waarvan 3 jaar getrouwd niet meer zo vaak zegtNieuw is spannend, nieuw is ontdekken en het gras is na 10 jaar niet meer zo groen als het drie huizen verder lijkt. Goed van jou dat je het hebt gestopt voor het te ver ging!
zondag 30 mei 2010 om 16:27
zondag 30 mei 2010 om 18:18
Toendertijd ging het uit met een ex. Nu kom je hem tegen en spring je halsoverkop in een verhouding die a) niet kan en waarin b) hij nog eens lekker over jouw grenzen heen gaat.
Wat is er in vredesnaam zo leuk aan deze kerel?
Richt je op je echtgenoot, ga werken aan het huwelijk van jullie beiden, om dat goed te krijgen (als 1 van de partners vreemdgaat, is er m.i. altijd 'iets' mis) en vergeet die ander lekker.
Wat is er in vredesnaam zo leuk aan deze kerel?
Richt je op je echtgenoot, ga werken aan het huwelijk van jullie beiden, om dat goed te krijgen (als 1 van de partners vreemdgaat, is er m.i. altijd 'iets' mis) en vergeet die ander lekker.
maandag 31 mei 2010 om 13:48
Zal wel aan mij liggen maar waarom worden de vragen niet beantwoord. Zie allleen maar veroordelingen en erger nog aan zetten tot vreemd gaan.(Samara?) Word er nog nog gedacht aan de echtgenoot in kwestie En aan de kinderen van beide. En aan zijn echtgenote. Het valt niet goed te praten maar ze is er toch op tijd mee gesopt en heeft het eerlijk aan haar man vertelt! Steun haar dan in plaats van dit geneuzel.
maandag 31 mei 2010 om 13:59
Zwiggelte, mensen roepen altijd heel hard dat ze nooit vreemd zullen gaan, toch ontmoet je in het dagelijks leven heel vaak mensen die dat wel hebben gedaan. Jij geeft voor jezelf precies de redenen aan waarom je het hebt gedaan. Dat is goed want je bent je dus bewust wat je zwakke plek was, en hier kan je aan werken zodat je de volgende x niet in deze situatie terecht komt.
Je hebt het afgekapt, goed toch! Ik vind het knap van je.
Als ik eerlijk ben vind ik het soms ook moeilijk monogaam te blijven, of (aangezien ik nu single ben) niet te smsen, flirten en/of af te spreken met die hele leuke maar wel getrouwde man.
Je moet je eigen fouten maken, het zou makkelijk zijn als je zou kunnen leren van de fouten van anderen, maar zo werkt het gewoon niet.
En ondanks dat andere mensen zullen vloeken en tieren om jouw fouten (die ze misschien zelf ook nog eens gaan maken) is het goed voor je ontwikkeling. Probeer ervan te leren en neem dat mee de volgende keer als je in zon situatie zit.
Je hebt het afgekapt, goed toch! Ik vind het knap van je.
Als ik eerlijk ben vind ik het soms ook moeilijk monogaam te blijven, of (aangezien ik nu single ben) niet te smsen, flirten en/of af te spreken met die hele leuke maar wel getrouwde man.
Je moet je eigen fouten maken, het zou makkelijk zijn als je zou kunnen leren van de fouten van anderen, maar zo werkt het gewoon niet.
En ondanks dat andere mensen zullen vloeken en tieren om jouw fouten (die ze misschien zelf ook nog eens gaan maken) is het goed voor je ontwikkeling. Probeer ervan te leren en neem dat mee de volgende keer als je in zon situatie zit.
dinsdag 1 juni 2010 om 14:59
Nici007 bedankt voor je reactie !!
Sarama: waarom ik antwoord wil is omdat ik me afvraag of het zijn gevoelens echt waren of dat het allemaal nep is geweest. Ik besef dat ik nooit antwoord zal krijgen op die vraag omdat ik toch niet weet of zijn antwoord oprecht zal zijn en omdat zijn antwoord alleen maar weer nieuwe vragen zal oproepen.
Ik ben ook niet van plan om contact met hem op te nemen maar het spookt zo af en toe wel door mijn hoofd.
Sarama: waarom ik antwoord wil is omdat ik me afvraag of het zijn gevoelens echt waren of dat het allemaal nep is geweest. Ik besef dat ik nooit antwoord zal krijgen op die vraag omdat ik toch niet weet of zijn antwoord oprecht zal zijn en omdat zijn antwoord alleen maar weer nieuwe vragen zal oproepen.
Ik ben ook niet van plan om contact met hem op te nemen maar het spookt zo af en toe wel door mijn hoofd.
dinsdag 1 juni 2010 om 15:22
Als ik uitga van wat jij hier schrijft dan denk ik dat zijn gevoel van graag bij jou willen zijn/sex met je hebben/genieten van jouw aandacht wel oprecht was.
Maar om inderdaad 100% voor jou te gaan (en daarin ook rekening te houden met jóu) dat was even een stap te ver.
Denk dat het voor jullie allebei fijn is geweest om nog even gehad te hebben. En dat je, zoals anderen ook schrijven, iets moet doen met de ervaring die je hebt opgedaan. Heb je met je man gepraat over wat je mist? Kan dat niet op de een of andere manier in de relatie gebracht worden?
Maar om inderdaad 100% voor jou te gaan (en daarin ook rekening te houden met jóu) dat was even een stap te ver.
Denk dat het voor jullie allebei fijn is geweest om nog even gehad te hebben. En dat je, zoals anderen ook schrijven, iets moet doen met de ervaring die je hebt opgedaan. Heb je met je man gepraat over wat je mist? Kan dat niet op de een of andere manier in de relatie gebracht worden?
dinsdag 1 juni 2010 om 15:31
Op zo'n manier is mijn huwelijk gestrand... Mijn ex kwam via hyves zijn jeugdliefde weer tegen en na veel mailcontact (daar vertelde hij mij ook over) en een etentje met haar (ik vond het prima, zocht er niks achter) bekende hij dat hij weer verliefd op haar was. Na enkele maanden relatietherapie koos hij voor haar. Nu anderhalf jaar geleden en ze zijn nog steeds samen.
It's not you, it's me. No wait. It's you. It's totally you...
dinsdag 1 juni 2010 om 16:58
quote:winky1978 schreef op 01 juni 2010 @ 15:31:
Op zo'n manier is mijn huwelijk gestrand... Mijn ex kwam via hyves zijn jeugdliefde weer tegen en na veel mailcontact (daar vertelde hij mij ook over) en een etentje met haar (ik vond het prima, zocht er niks achter) bekende hij dat hij weer verliefd op haar was. Na enkele maanden relatietherapie koos hij voor haar. Nu anderhalf jaar geleden en ze zijn nog steeds samen.
Bah wat vervelend voor je!
Maar wat nog het meest vervelende is dat je zoiets niet tegen kan houden. Nu overkomt het jou en zit/zat jij een een k*t situatie, maar als de rollen omgedraaid waren geweest? Denk je dat jij dan wel bij hem was gebleven of zou je voor jezelf hebben gekozen?
Op zo'n manier is mijn huwelijk gestrand... Mijn ex kwam via hyves zijn jeugdliefde weer tegen en na veel mailcontact (daar vertelde hij mij ook over) en een etentje met haar (ik vond het prima, zocht er niks achter) bekende hij dat hij weer verliefd op haar was. Na enkele maanden relatietherapie koos hij voor haar. Nu anderhalf jaar geleden en ze zijn nog steeds samen.
Bah wat vervelend voor je!
Maar wat nog het meest vervelende is dat je zoiets niet tegen kan houden. Nu overkomt het jou en zit/zat jij een een k*t situatie, maar als de rollen omgedraaid waren geweest? Denk je dat jij dan wel bij hem was gebleven of zou je voor jezelf hebben gekozen?
donderdag 3 juni 2010 om 13:45
Amy007 , het zou best kunnen dat je gelijk hebt en dat het wel oprecht was maar als ik mijn tekst terug lees dan zie ik niet echt dingen waardoor ik kan zeggen dat hij oprecht was.
Deze ervaring heeft me geleerd dat ik nooit meer in zo'n situatie wil belanden , ik weet nu wat er mis is gegaan in mijn huidige relatie dat deze situatie kon ontstaan.
Het zijn vooral de toevalligheden van de dingen die je hoort en ziet om je heen waardoor ik er nog mee geconfronteerd word.
Verder denk ik inmiddels streep erdoor ik ga me concentreren op wat belangrijk is. Het is zijn verlies voor de tweede keer.
Deze ervaring heeft me geleerd dat ik nooit meer in zo'n situatie wil belanden , ik weet nu wat er mis is gegaan in mijn huidige relatie dat deze situatie kon ontstaan.
Het zijn vooral de toevalligheden van de dingen die je hoort en ziet om je heen waardoor ik er nog mee geconfronteerd word.
Verder denk ik inmiddels streep erdoor ik ga me concentreren op wat belangrijk is. Het is zijn verlies voor de tweede keer.
zondag 6 juni 2010 om 16:36
