Relaties
alle pijlers
Verliefd op een ander?
donderdag 19 mei 2011 om 15:44
Als man ben ik misschien een vreemde eend in de bijt, maar ik zit met een kwestie.
Sinds een jaar werkt bij mij bij de uitgeverij iemand die ik steeds leuker ben gaan vinden, het praten, grappen maken en samenzijn voelt zo vertrouwd. Sinds een maand wordt het zo erg dat je wel van verliefdheid kunt spreken: Ik zie/hoor haar het liefst iedere dag en wil vooral heel veel met haar praten en leuke dingen doen. We hebben een aantal weken geleden na het stappen (met collega's) bij haar thuis een hele nacht zitten praten, toen ik 's ochtends om acht uur wegging heb ik haar min of meer verteld wat ik voor haar voelde.
Punt is: ik heb al bijna vijf jaar een vriendin waarmee ik al bijna een jaar samenwoon. Ik houd nog steeds van haar, maar vraag me nu af of ik ooit zò verliefd op haar ben geweest. En als ik met haar ben stel ik me voor hoe het is als ik met die collega zou zijn...
Mijn collega heeft me die bewuste nacht duidelijk gemaakt dat ze vindt dat het 'klikt' tussen ons en dat ze het heel gezellig vond, maar dat ze geschrokken was van mijn bekentenis. Ze had het niet verwacht omdat ik zo'n 'leuke' vriendin heb. Ik heb haar de volgende dag gebeld om me te excuseren dat het zo plotseling kwam en het er even over te hebben. Ik hoorde de twijfel in haar stem toen ik vroeg of ze niets voor mij voelde.
Hierna hebben we elkaar uiteraard nog gezien op het werk, en het voelde een beetje gek, maar nog steeds goed, we hebben nog steeds leuke en interessante gesprekken, al gaat het iets omzichtiger. De verliefdheid is niet gaan liggen, maar juist sterker geworden. Ik zou voor haar mijn relatie beëindigen, maar ik zie op tegen het verdriet van mijn vriendin en de problemen die volgen. Het verdelen van de spullen, het huis, de auto. Ons gezamenlijke (professionele) netwerk en mijn schoonfamilie die ik graag mag. Om het nog maar niet te hebben over het feit dat ik niet eens zeker ben of mijn collega überhaupt interesse in een relatie heeft.
Ik zie sindsdien zelf natuurlijk overal tekenen dat ze me leuk vindt. Toen ze wist dat ze me een bepaalde avond ging zien op het werk, terwijl dit normaal nooit gebeurt, kwam ze op hoge hakken binnen waar ik haar in een jaar maar één keer op heb gezien. En als ik met haar praat staat ze steeds vaker zachtjes te wiegen.
Hoe kom ik erachter of ze mijn gevoelens deelt? Ze heeft wel laten weten dat het haar geen goed idee lijkt om buiten het werk af te spreken. Dus de kans dat ik haar alleen te spreken krijg is klein. Én vertel ik het mijn vriendin? Er is uiteraard niets gebeurd, maar ik heb sterke gevoelens en ik deel normaal alles met haar.
Houdt ze afstand omdat ik een vriendin heb en ze bang is dat ik die relatie toch niet verbreek? Of omdat ze bang is dat ik de relatie verbreek terwijl ze niets speciaals voor me voelt. Én moet ik wel zo'n groot offer brengen voor een ongewisse liefde.
Een vriend van me zegt dat ik het z'n beloop moet laten en kijken wat er gebeurt. Toch proberen af te spreken buiten het werk en eerlijk tegen haar zijn. Maar het onderbuikgevoel beïnvloedt mijn werk. Wat vinden jullie, wat is de juiste keuze?
Sinds een jaar werkt bij mij bij de uitgeverij iemand die ik steeds leuker ben gaan vinden, het praten, grappen maken en samenzijn voelt zo vertrouwd. Sinds een maand wordt het zo erg dat je wel van verliefdheid kunt spreken: Ik zie/hoor haar het liefst iedere dag en wil vooral heel veel met haar praten en leuke dingen doen. We hebben een aantal weken geleden na het stappen (met collega's) bij haar thuis een hele nacht zitten praten, toen ik 's ochtends om acht uur wegging heb ik haar min of meer verteld wat ik voor haar voelde.
Punt is: ik heb al bijna vijf jaar een vriendin waarmee ik al bijna een jaar samenwoon. Ik houd nog steeds van haar, maar vraag me nu af of ik ooit zò verliefd op haar ben geweest. En als ik met haar ben stel ik me voor hoe het is als ik met die collega zou zijn...
Mijn collega heeft me die bewuste nacht duidelijk gemaakt dat ze vindt dat het 'klikt' tussen ons en dat ze het heel gezellig vond, maar dat ze geschrokken was van mijn bekentenis. Ze had het niet verwacht omdat ik zo'n 'leuke' vriendin heb. Ik heb haar de volgende dag gebeld om me te excuseren dat het zo plotseling kwam en het er even over te hebben. Ik hoorde de twijfel in haar stem toen ik vroeg of ze niets voor mij voelde.
Hierna hebben we elkaar uiteraard nog gezien op het werk, en het voelde een beetje gek, maar nog steeds goed, we hebben nog steeds leuke en interessante gesprekken, al gaat het iets omzichtiger. De verliefdheid is niet gaan liggen, maar juist sterker geworden. Ik zou voor haar mijn relatie beëindigen, maar ik zie op tegen het verdriet van mijn vriendin en de problemen die volgen. Het verdelen van de spullen, het huis, de auto. Ons gezamenlijke (professionele) netwerk en mijn schoonfamilie die ik graag mag. Om het nog maar niet te hebben over het feit dat ik niet eens zeker ben of mijn collega überhaupt interesse in een relatie heeft.
Ik zie sindsdien zelf natuurlijk overal tekenen dat ze me leuk vindt. Toen ze wist dat ze me een bepaalde avond ging zien op het werk, terwijl dit normaal nooit gebeurt, kwam ze op hoge hakken binnen waar ik haar in een jaar maar één keer op heb gezien. En als ik met haar praat staat ze steeds vaker zachtjes te wiegen.
Hoe kom ik erachter of ze mijn gevoelens deelt? Ze heeft wel laten weten dat het haar geen goed idee lijkt om buiten het werk af te spreken. Dus de kans dat ik haar alleen te spreken krijg is klein. Én vertel ik het mijn vriendin? Er is uiteraard niets gebeurd, maar ik heb sterke gevoelens en ik deel normaal alles met haar.
Houdt ze afstand omdat ik een vriendin heb en ze bang is dat ik die relatie toch niet verbreek? Of omdat ze bang is dat ik de relatie verbreek terwijl ze niets speciaals voor me voelt. Én moet ik wel zo'n groot offer brengen voor een ongewisse liefde.
Een vriend van me zegt dat ik het z'n beloop moet laten en kijken wat er gebeurt. Toch proberen af te spreken buiten het werk en eerlijk tegen haar zijn. Maar het onderbuikgevoel beïnvloedt mijn werk. Wat vinden jullie, wat is de juiste keuze?
donderdag 19 mei 2011 om 15:54
Opbiechten tegenover je vriendin. Da's het eerlijkste. En als ik zie hoe jij over je relatie praat met haar, denk ik dat het ook beter is uit elkaar te gaan. Bij elkaar blijven voor een huis, spullen en familie en vrienden is een slechte reden.
Misschien ziet collega je dan wel staan. En anders heb je niets.
Maar ja, ik lees nogmaals weinig redenen nog bij je huidige partner te blijven. Misschien wordt je daarna weer verliefd op een ander, omdat je iets mist in je relatie.
Misschien ziet collega je dan wel staan. En anders heb je niets.
Maar ja, ik lees nogmaals weinig redenen nog bij je huidige partner te blijven. Misschien wordt je daarna weer verliefd op een ander, omdat je iets mist in je relatie.
donderdag 19 mei 2011 om 15:59
donderdag 19 mei 2011 om 15:59
Eens met mamalief.
geen eerlijke vergelijkingsmateriaal voor je vriendin. Een collega bij wie alles nog nieuw en spannend is of je vriendin die je al 5 jaar kent en bij wie het allemaal heel vertrouwd is(wat ik overigens erg prettig vind)
Maar goed, als je collega het echt voor je is moet je ook mans genoeg zijn het goed met je vriendin en de spullen op te lossen,
geen eerlijke vergelijkingsmateriaal voor je vriendin. Een collega bij wie alles nog nieuw en spannend is of je vriendin die je al 5 jaar kent en bij wie het allemaal heel vertrouwd is(wat ik overigens erg prettig vind)
Maar goed, als je collega het echt voor je is moet je ook mans genoeg zijn het goed met je vriendin en de spullen op te lossen,
donderdag 19 mei 2011 om 16:00
Ik lees ook weinig liefde voor je vriendin. Je klinkt vooral erg verliefd op collega. Leuke vriend trouwens, adviseren dat je collega maar zo veel mogelijk na het werk moet zien. Geen oude schoenen weggooien voordat je nieuwe hebt? Hoe denk je dat dit moet ziin voor je vriendin als zij hoort dat jij het zo opgelost hebt? Wees gewoon eerlijk. Niet de makkelijkste weg, maar wel de eerlijkste.
donderdag 19 mei 2011 om 16:00
Mijn ex-vriend had hetzelfde. Ook hij zei nog nooit zo verliefd te zijn geweest. Hij heeft de relatie met mij beeindigd voor die ander en kwam binnen een maand tegen mij vertellen dat ik toch eigenlijk zijn maatje was en hij helemaal niet zo zeker wist of hij mij wel kwijt wilde...Het was echter kapot tussen ons. Ik heb geprobeerd er nog iets van te maken, maar het wantrouwen en de afkeer waren te groot geworden, van beide kanten denk ik.
Wat ik wil zeggen; idealiseer die ander niet en kijk goed naar je eigen relatie. Mis je iets? Waarom ben je eigenlijk wel al 5 jaar bij haar? Gewoonte? Ontbreekt de spanning? Groeien jij en je vriendin een beetje uit elkaar? Kan vanalles zijn...Laat het iig NIET op zijn beloop. Je collega weet al van jouw gevoelens, je moet eerlijk zijn tegen je vriendin, misschien worstelt zij ook wel met jullie relatie of tegen een verliefdheid. Denk gewoon niet alleen aan je eigen hachie..en alleen zijn is ook geen ramp, het is niet OF collega, OF vriendin.
Wat ik wil zeggen; idealiseer die ander niet en kijk goed naar je eigen relatie. Mis je iets? Waarom ben je eigenlijk wel al 5 jaar bij haar? Gewoonte? Ontbreekt de spanning? Groeien jij en je vriendin een beetje uit elkaar? Kan vanalles zijn...Laat het iig NIET op zijn beloop. Je collega weet al van jouw gevoelens, je moet eerlijk zijn tegen je vriendin, misschien worstelt zij ook wel met jullie relatie of tegen een verliefdheid. Denk gewoon niet alleen aan je eigen hachie..en alleen zijn is ook geen ramp, het is niet OF collega, OF vriendin.
donderdag 19 mei 2011 om 16:06
Dit is dus ronduit smerig wat je doet.
Je hebt twee opties.
1. Je laat je vriendin je openingspost lezen en je vertelt haar dat je meer voelt voor je collega.
2. Je besluit dat je door verliefdheid de realiteit even uit ogen bent verloren, en zegt tegen je collega dat het inderdaad geen goed idee is om verder met elkaar af te spreken omdat je thuis al wat lekkers hebt.
Al het andere is suf verraderlijk geklets.
Je hebt twee opties.
1. Je laat je vriendin je openingspost lezen en je vertelt haar dat je meer voelt voor je collega.
2. Je besluit dat je door verliefdheid de realiteit even uit ogen bent verloren, en zegt tegen je collega dat het inderdaad geen goed idee is om verder met elkaar af te spreken omdat je thuis al wat lekkers hebt.
Al het andere is suf verraderlijk geklets.
donderdag 19 mei 2011 om 16:10
donderdag 19 mei 2011 om 16:12
quote:jannesgerards schreef op 19 mei 2011 @ 15:44:
Ik hoorde de twijfel in haar stem toen ik vroeg of ze niets voor mij voelde.
Nou, nee dus.
Of ze heeft geen zin om aan te pappen met een gebonden collega.
quote:Ik zou voor haar mijn relatie beëindigen, maar ik zie op tegen het verdriet van mijn vriendin en de problemen die volgen. Het verdelen van de spullen, het huis, de auto. Ons gezamenlijke (professionele) netwerk en mijn schoonfamilie die ik graag mag. Om het nog maar niet te hebben over het feit dat ik niet eens zeker ben of mijn collega überhaupt interesse in een relatie heeft.
En met bovenstaande maak je jezelf een beetje een eikel. Sorry dat ik het zeg.
Je gaat je ouwe schoenen dus niet weggooien voor je nieuwe hebt.
Je wil het dus uitmaken met je vriendin, want op haar ben je niet verliefd (geweest) maar niet als de aanbedene op je werk geen zin heeft in een relatie met jou, dan blijf je bij je vriendin.
Wacht je dan op de volgende vrouw voor wie je haar in kunt ruilen?
quote: Ik zie sindsdien zelf natuurlijk overal tekenen dat ze me leuk vindt. Toen ze wist dat ze me een bepaalde avond ging zien op het werk, terwijl dit normaal nooit gebeurt, kwam ze op hoge hakken binnen waar ik haar in een jaar maar één keer op heb gezien. En als ik met haar praat staat ze steeds vaker zachtjes te wiegen.
Hoe kom ik erachter of ze mijn gevoelens deelt? Ze heeft wel laten weten dat het haar geen goed idee lijkt om buiten het werk af te spreken. Dus de kans dat ik haar alleen te spreken krijg is klein. Én vertel ik het mijn vriendin? Er is uiteraard niets gebeurd, maar ik heb sterke gevoelens en ik deel normaal alles met haar.
Houdt ze afstand omdat ik een vriendin heb en ze bang is dat ik die relatie toch niet verbreek? Of omdat ze bang is dat ik de relatie verbreek terwijl ze niets speciaals voor me voelt. Én moet ik wel zo'n groot offer brengen voor een ongewisse liefde.
Een vriend van me zegt dat ik het z'n beloop moet laten en kijken wat er gebeurt. Toch proberen af te spreken buiten het werk en eerlijk tegen haar zijn. Maar het onderbuikgevoel beïnvloedt mijn werk. Wat vinden jullie, wat is de juiste keuze?
De juiste keuze is nokken met je vriendin als je niks meer voor haar voelt.
Je collega zou ik op de hoogste stellen van je plannen. Ik ben ontzettend benieuwd wat er dan gebeurt. Kijk niet verbaasd op als ze ineens niet meer zo flirterig is. Niet alle vrouwen vinden het en een fijn idee als een man weggaat bij zijn vriendin voor haar. Mij zou het de kriebels geven. Wat kennen jullie elkaar nou eigenlijk.
Je laat je erg leiden door je hormonen. Misschien is het handig je vriendin bij je plannen te betrekken, dat wil nog wel eens helpen bij al te opgefokte buikvlinderactiviteit.
Ik hoorde de twijfel in haar stem toen ik vroeg of ze niets voor mij voelde.
Nou, nee dus.
Of ze heeft geen zin om aan te pappen met een gebonden collega.
quote:Ik zou voor haar mijn relatie beëindigen, maar ik zie op tegen het verdriet van mijn vriendin en de problemen die volgen. Het verdelen van de spullen, het huis, de auto. Ons gezamenlijke (professionele) netwerk en mijn schoonfamilie die ik graag mag. Om het nog maar niet te hebben over het feit dat ik niet eens zeker ben of mijn collega überhaupt interesse in een relatie heeft.
En met bovenstaande maak je jezelf een beetje een eikel. Sorry dat ik het zeg.
Je gaat je ouwe schoenen dus niet weggooien voor je nieuwe hebt.
Je wil het dus uitmaken met je vriendin, want op haar ben je niet verliefd (geweest) maar niet als de aanbedene op je werk geen zin heeft in een relatie met jou, dan blijf je bij je vriendin.
Wacht je dan op de volgende vrouw voor wie je haar in kunt ruilen?
quote: Ik zie sindsdien zelf natuurlijk overal tekenen dat ze me leuk vindt. Toen ze wist dat ze me een bepaalde avond ging zien op het werk, terwijl dit normaal nooit gebeurt, kwam ze op hoge hakken binnen waar ik haar in een jaar maar één keer op heb gezien. En als ik met haar praat staat ze steeds vaker zachtjes te wiegen.
Hoe kom ik erachter of ze mijn gevoelens deelt? Ze heeft wel laten weten dat het haar geen goed idee lijkt om buiten het werk af te spreken. Dus de kans dat ik haar alleen te spreken krijg is klein. Én vertel ik het mijn vriendin? Er is uiteraard niets gebeurd, maar ik heb sterke gevoelens en ik deel normaal alles met haar.
Houdt ze afstand omdat ik een vriendin heb en ze bang is dat ik die relatie toch niet verbreek? Of omdat ze bang is dat ik de relatie verbreek terwijl ze niets speciaals voor me voelt. Én moet ik wel zo'n groot offer brengen voor een ongewisse liefde.
Een vriend van me zegt dat ik het z'n beloop moet laten en kijken wat er gebeurt. Toch proberen af te spreken buiten het werk en eerlijk tegen haar zijn. Maar het onderbuikgevoel beïnvloedt mijn werk. Wat vinden jullie, wat is de juiste keuze?
De juiste keuze is nokken met je vriendin als je niks meer voor haar voelt.
Je collega zou ik op de hoogste stellen van je plannen. Ik ben ontzettend benieuwd wat er dan gebeurt. Kijk niet verbaasd op als ze ineens niet meer zo flirterig is. Niet alle vrouwen vinden het en een fijn idee als een man weggaat bij zijn vriendin voor haar. Mij zou het de kriebels geven. Wat kennen jullie elkaar nou eigenlijk.
Je laat je erg leiden door je hormonen. Misschien is het handig je vriendin bij je plannen te betrekken, dat wil nog wel eens helpen bij al te opgefokte buikvlinderactiviteit.
donderdag 19 mei 2011 om 16:17
quote:jannesgerards schreef op 19 mei 2011 @ 15:44:
Ik heb haar de volgende dag gebeld om me te excuseren dat het zo plotseling kwam en het er even over te hebben. Ik hoorde de twijfel in haar stem toen ik vroeg of ze niets voor mij voelde.
Los van de fijnere nuances in haar intonatie, heb je ook naar het antwoord geluisterd?
Ik zie sindsdien zelf natuurlijk overal tekenen dat ze me leuk vindt. Toen ze wist dat ze me een bepaalde avond ging zien op het werk, terwijl dit normaal nooit gebeurt, kwam ze op hoge hakken binnen waar ik haar in een jaar maar één keer op heb gezien. En als ik met haar praat staat ze steeds vaker zachtjes te wiegen.
Volgens mij vindt ze je niet meer dan leuk hoor.
Ik heb haar de volgende dag gebeld om me te excuseren dat het zo plotseling kwam en het er even over te hebben. Ik hoorde de twijfel in haar stem toen ik vroeg of ze niets voor mij voelde.
Los van de fijnere nuances in haar intonatie, heb je ook naar het antwoord geluisterd?
Ik zie sindsdien zelf natuurlijk overal tekenen dat ze me leuk vindt. Toen ze wist dat ze me een bepaalde avond ging zien op het werk, terwijl dit normaal nooit gebeurt, kwam ze op hoge hakken binnen waar ik haar in een jaar maar één keer op heb gezien. En als ik met haar praat staat ze steeds vaker zachtjes te wiegen.
Volgens mij vindt ze je niet meer dan leuk hoor.
