Vertrouwen zoek...

Hallo iedereen, ik ben nieuw hier en ik zag dat iedereen een ongezouten mening heeft, maar ook steun geeft indien nodig...

Ik heb al 10 jaar een gezonde relatie met een 5 jaar oudere vrouw en we hebben ook een flinke dochter van ondertussen 8 jaar.
We kwamen altijd goed overeen, zowel op emotioneel gebied als op sexueel gebied. Zij heeft me in den tijd uit een diepe put getrokken en daar ben ik haar nog altijd dankbaar voor.

Nu, een 3 weken geleden lagen we in bed en zag ik dat ze aan het WhatsAppen was in het Engels met een andere man, er stonden hartjes bij en zo...
Ze wist niet dat ik het zag, maar ik was zo in shock dat ik niet de confrontatie kon aangaan omdat ik niet direct wist hoe ik het haar kon zeggen.

De volgende dag heb ik haar een sms gestuurd met mijn ontdekking en ze ging direct in een defensieve stelling, dat het niets te betekenen heeft en dat ze naar iedereen hartjes stuurt. Ze gaf wel toe dat het niets te betekenen had, het is een Ier en ze had daar gewoon een goede band mee.

Als ik vroeg hoe ze hem leren kennen had, zei ze dat ze al een tijd op een chat zit en daar gewoon wat plezier op maakt en ik niets moet achter zoeken. En ze zei ook dat ze alle contact met hem verbroken had, uit respect naar mij?

Maar ik heb dan iets van, hé, als je al hartjes naar een wildvreemde stuurt, dan betekent dat toch al iets?

Wat mij vooral stoort is dat ze alles achter mijn rug heeft gedaan.
Ik ben misschien naïef, maar ik dacht dat we een stabiele relatie hadden, gebaseerd op eerlijkheid en openheid.
We hebben familiaal gezien ook al heel wat watertjes doorzwommen en elkaar daar altijd in gesteund.

We hebben verleden week dan eens een goed gesprek gehad, wat mij meer vragen dan antwoorden heeft gegeven.
Maar desondanks, er waren al heel wat hindernissen overwonnen.

Ik zal eerlijk toegeven, de seks de laatste weken was wel intenser dan ooit en we hebben ook dingen gedaan die we anders bijna nooit gedaan hebben.
Maar telkens ik over het onderwerp wou praten, hadden we telkens seks en er werd niet meer over gepraat...

Ik had eerlijk verwacht dat ze uit respect tijdelijk ging stoppen met die chat, tot dat alles min of meer weer zijn "normale" gangetje ging, maar neen, ze zit er redelijk veel op nog.

Ik kon van in het begin een klootzak geweest zijn en haar voor een keuze gesteld hebben, maar dat heb ik niet gedaan omdat ik dat misschien als "slechterik" uit de bus zou komen.

Ik heb haar altijd voor de volle 100% vertrouwd, 10 jaar lang... Maar sindsdien heb ik serieus wat moeite om haar te vertrouwen, is dit normaal?
Het is gewoon het gevoel van onbeholpenheid dat me parten speelt...
Een deel van mij WILT haar vertrouwen, maar een andere kant heeft hier nog steeds moeite mee.

Bedankt alvast om te luisteren!