Relaties
alle pijlers
vreemde eend in de bijt
maandag 5 augustus 2019 om 14:50
Hallo allemaal,
er is iets wat mij de afgelopen jaren steeds duidelijker is geworden voor mij en ik zit hier best wel mee. Ik lijk totaal niet op mijn familie.
Wat wil zeggen, mij moeder, vader en zusje zijn totaal andere mensen dan ik en oprecht denk ik dat als ik qua uiterlijk niet zo onwijs veel op mijn moeder had geleken dat ik had gedacht geadopteerd geweest.
Wat innerlijk betreft ben ik een onwijs ander persoon als hen en we snappen elkaar gewoon niet, al denken zij van wel. Vaak voel ik me buitengesloten als zij met z’n allen naar een festival gaan, iets wat ik dus niks vind, en mijn hobby’s vinden zij weer niks.
Wanneer mijn vriend en ik er zijn is het ook nooit meer echt gezellig, al een jaar of 5 maar zeker sinds ik uit mijn ouderlijk huis wegben is de temperatuur duidelijk gedaald en hij komt er ook steeds minder graag. Gelukkig heb ik mijn schoonmoeder(top mensie), mijn oma, de enige die mij echt kent en mijn neef, die exact mijn karakter heeft. Met hen kan ik het ook heel goed vinden maar zou het zo fijn vinden als mijn ouders en zusje gewoon zouden accepteren dat ik heel anders in elkaar zit. Helaas heb ik dit al een geprobeerd aan te kaarten maar alles wat ik zeg word meteen van tafel geveegd want “nee joh, dat is niet zo. Dat slaat nergens op”.
Hebben jullie iets van tips? Hoe kan ik dit het beste accepteren. Ik wil ze natuurlijk heel graag in mijn leven houden maar op deze manier worden mijn vriend en ik er alles behalve gelukkig van.
Liefs!
er is iets wat mij de afgelopen jaren steeds duidelijker is geworden voor mij en ik zit hier best wel mee. Ik lijk totaal niet op mijn familie.
Wat wil zeggen, mij moeder, vader en zusje zijn totaal andere mensen dan ik en oprecht denk ik dat als ik qua uiterlijk niet zo onwijs veel op mijn moeder had geleken dat ik had gedacht geadopteerd geweest.
Wat innerlijk betreft ben ik een onwijs ander persoon als hen en we snappen elkaar gewoon niet, al denken zij van wel. Vaak voel ik me buitengesloten als zij met z’n allen naar een festival gaan, iets wat ik dus niks vind, en mijn hobby’s vinden zij weer niks.
Wanneer mijn vriend en ik er zijn is het ook nooit meer echt gezellig, al een jaar of 5 maar zeker sinds ik uit mijn ouderlijk huis wegben is de temperatuur duidelijk gedaald en hij komt er ook steeds minder graag. Gelukkig heb ik mijn schoonmoeder(top mensie), mijn oma, de enige die mij echt kent en mijn neef, die exact mijn karakter heeft. Met hen kan ik het ook heel goed vinden maar zou het zo fijn vinden als mijn ouders en zusje gewoon zouden accepteren dat ik heel anders in elkaar zit. Helaas heb ik dit al een geprobeerd aan te kaarten maar alles wat ik zeg word meteen van tafel geveegd want “nee joh, dat is niet zo. Dat slaat nergens op”.
Hebben jullie iets van tips? Hoe kan ik dit het beste accepteren. Ik wil ze natuurlijk heel graag in mijn leven houden maar op deze manier worden mijn vriend en ik er alles behalve gelukkig van.
Liefs!
maandag 5 augustus 2019 om 15:09
Hoe ik het begrijp mag je wel mee naar bijvoorbeeld een festival, maar heb je daar zelf geen zin in. Dat kan je ze niet echt kwalijk nemen vind ik. Toon jij zelf wel interesse in je familie en de dingen die zij ondernemen?
Er zijn vast wel activiteiten te bedenken die jullie allemaal leuk vinden. Doe eens een voorstel en neem initiatief. Of ga een keer mee met een activiteit die je zelf niet zo snel zou doen. Mijn zus gaat graag uit eten bij een all you can eat achtig iets. Ik vind dat afgrijselijk, maar ik ga toch mee. Voor haar. En uiteindelijk hebben we dan een hele gezellig avond. Moet een beetje van twee kanten komen zoiets.
Er zijn vast wel activiteiten te bedenken die jullie allemaal leuk vinden. Doe eens een voorstel en neem initiatief. Of ga een keer mee met een activiteit die je zelf niet zo snel zou doen. Mijn zus gaat graag uit eten bij een all you can eat achtig iets. Ik vind dat afgrijselijk, maar ik ga toch mee. Voor haar. En uiteindelijk hebben we dan een hele gezellig avond. Moet een beetje van twee kanten komen zoiets.
maandag 5 augustus 2019 om 15:34
Waar het mij meer om gaat is dat wij zo onwijs andere types zijn. Ik heb daar meer dan vrede mee en bemoei me lekker niet met hun manier van leven, het feesten, de werkkeuzes die ze maken en zelfs de vakanties. I tried it, not my thing...
Waar ik vooral tegenaan loop is dat ze er niet zo goed mee kunnen omgaan met het feit dat ik anders ben karakterwise. Daarom zijn momenten dat we wel samen zijn vaak niet gezellig en monden deze uit in discussies die niemand wint
Waar ik vooral tegenaan loop is dat ze er niet zo goed mee kunnen omgaan met het feit dat ik anders ben karakterwise. Daarom zijn momenten dat we wel samen zijn vaak niet gezellig en monden deze uit in discussies die niemand wint
maandag 5 augustus 2019 om 16:05
dat heb ik met mijn schoonvader, ik ontwijk alle onderwerpen (en dat zijn er veeeel en soms glipt er iets tussendoor) die gedoe opleveren.
We kwebbelen dus slechts wat, over het weer, de tuin, vogels in de tuin, en vaak wat zaken van zijn jeugd.
Ik ga vooral geen discussies aan. Mijn probleem is juist, dat ik ze win. En (zonder mijn best te doen) geen spaan van hem overlaat.
