Relaties
alle pijlers
Vriend en stress
vrijdag 19 november 2010 om 22:56
Mijn vriend, met wie ik samenwoon, heeft zakelijk veel stress. Hij werkt elke dag, altijd. Hij heeft een eigen zaak en hoewel het nu erg goed loopt, heeft hij door opstartproblemen financiële zorgen. Hij werkt dag en nacht, slaapt nauwelijks, is prikkelbaar en gespannen. Hij kan niets hebben en we kunnen nooit samen ontspannen of iets leuks doen. Het enige wat hij eigenlijk wil is rust. Hij geeft niet op, is sterk en vecht door. Ik heb het minder druk, maar toch heb ik soms het idee dat het uitzichtloos is. Ik werk 32 uur, heb een verantwoordelijke baan en studeer daarnaast voltijd. Ik doe het hele huishouden en als zijn dochter er is (uit zijn vorige relatie) neem ik een groot deel van de zorg over. Ik heb dit jaar twee miskramen gehad, ik heb zijn aandacht en liefde nodig, maar hij is veel te druk bezig zijn hoofd boven water te houden. Op dit moment heb ik niets om naar uit te kijken, ik heb totaal geen zicht op wanneer we mogelijk in een rustiger vaarwater zitten en misschien op vakantie kunnen. Liefde in voor- en in tegenspoed, we moeten hier doorheen, maar ik weet soms niet hoe. Als hij nachtenlang beneden zit te denken hoe hij dingen op moet lossen en niet slaapt, als we nooit samen iets leuks kunnen doen, als ik veel verdriet heb van mijn miskramen. Ik weet niet hoe ik hier het beste mee om kan gaan. Ik vind dat ik het druk heb, maar hij heeft het altijd drukker. Als ik een keer iets doe met vriendinnen of familie dan voel ik me schuldig, want hij is immers aan het werk. Laatst zei hij dat hij het jammer vindt dat ik de boekhouding niet voor hem doe. Ik kan dat echt niet. Ik ben al zo druk, ik studeer en werk elke dag, ook in het weekend. Hij geeft me de indruk dat hij vindt dat ik dat makkelijk erbij kan doen, ik werk namelijk lang niet zoveel als dat hij doet. Ik vind mijn werk en studie erg leuk, ik ga met plezier naar mijn werk, dus dat is al heel fijn. Prive hebben we geen kwaliteit van leven, zijn eerste prioriteit is zijn zaak redden en dat moet ook, anders is hij alles waar hij zo hard voor heeft gewerkt kwijt. Ik ben eigenlijk al anderhalf jaar aan het wachten op betere tijden, op meer tijd en aandacht, maar het komt niet. Ik probeer hem te helpen en te steunen. Ik geloof in hem en vertrouw erop dat het goed komt, mijn ouders hebben financieel al heel erg geholpen. Ik weet niet wat ik nog kan doen.
Ik hoop eigenlijk op tips, of ervaringen hoe ik het beste met zulke periodes kan omgaan.
Ik hoop eigenlijk op tips, of ervaringen hoe ik het beste met zulke periodes kan omgaan.
vrijdag 19 november 2010 om 23:09
De plaats die haar relaties innemen in een vrouwenleven kun je vergelijken met de plaats die werk inneemt in een mannenleven. Een mannelijke man zal nooit het meisje voor het werk laten gaan. Jouw vriend wil jou zelfs inzetten bij zijn werk, en heeft daarbij geen oog voor jouw leven en persoonlijkheid.
De eerstvolgende keer dat hij seks wil zou je hem wat stapels papieren kunnen brengen met een pikant slipje er omheen.
De eerstvolgende keer dat hij seks wil zou je hem wat stapels papieren kunnen brengen met een pikant slipje er omheen.
vrijdag 19 november 2010 om 23:10
Jeetje dat klinkt wel heel heftig allemaal. Blijf in ieder geval je eigen grenzen trouw en ga daar niet overheen werken uit schuldgevoelens of verplichtingsgevoel richting je vriend. Jammer dat hij die verwachting wel bij je neerlegt. Probeer ook richting hem helder te zijn wat je van hem nodig hebt. Vertel hem hoe dit voor jou voelt en wat dit met je doet. Ik begrijp dat zijn zaak belangrijk is en dat dat soms veel stress op kan leveren. Maar wanneer dit lang blijft aanhouden, een negatief effect op jullie relatie heeft, van jou vergt dat je mee moet werken (terwijl dat over je grenzen gaat) en alleen met financiële steun van buiten lukt dan trek je in mijn ogen misschien ook aan een dood paard.
vrijdag 19 november 2010 om 23:14
Onbegrijpelijk dat je dit volhoudt! Ik ben met een man getrouwd geweest, die ook een eigen zaak had en 7 dagen per week aan het werk was. Want zelfs op die ene avond dat hij vrij nam, waren er telefoontjes of was hij zo moe, dat hij naast me op de bank in slaap viel. Geen enkele avond samen (hij had een horecazaak), geen enkel feestje samen. Dan ga je dus totaal langs elkaar leven...
vrijdag 19 november 2010 om 23:25
Hoe herkenbaar. Mijn man heeft geen eigen zaak, maar werkt wel heel veel. Behalve hier moet hij ook vaak op reis, bijna elke week is hij wel 1 of 2 dagen weg, soms ook in het weekend.
Ik heb een klein zoontje en we wilden graag een 2e erbij, maar ik heb ook 2 miskramen gehad afgelopen jaar. Heel verdrietig, maar mijn man heeft gewoon geen tijd om er bij stil te staan.
Hij verdient goed, maar hij pusht mij ook heel erg om nog meer te gaan werken of iets erbij te gaan doen, terwijl ik het voor mijn gevoel al druk heb.
Tja, wat doe je er tegen? Soms plan ik een leuke avond voor ons tweeen, maar heel vaak kan het dan op het laatste moment toch niet doorgaan, omdat er iets van werk tussendoor komt. Heel vermoeiend, voor hem en voor mij.
Ik heb een klein zoontje en we wilden graag een 2e erbij, maar ik heb ook 2 miskramen gehad afgelopen jaar. Heel verdrietig, maar mijn man heeft gewoon geen tijd om er bij stil te staan.
Hij verdient goed, maar hij pusht mij ook heel erg om nog meer te gaan werken of iets erbij te gaan doen, terwijl ik het voor mijn gevoel al druk heb.
Tja, wat doe je er tegen? Soms plan ik een leuke avond voor ons tweeen, maar heel vaak kan het dan op het laatste moment toch niet doorgaan, omdat er iets van werk tussendoor komt. Heel vermoeiend, voor hem en voor mij.
vrijdag 19 november 2010 om 23:30
Ik vind het vooral naar dat jij naast je eigen drukke leven hem van alles uit handen neemt en dat hij eigenlijk nog vindt dat je niet genoeg doet en dat je hem eigenlijk nog meer zou moeten ondersteunen. Alsof hij jouw leven totaal niet serieus neemt.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 19 november 2010 om 23:34
Bedankt voor jullie reacties. Ik denk niet dat het een dood paard is. Hij doet het goed, zijn zaak floreert, maar hij moet zo'n grote puinhoop achter zich opruimen. En dat moet, ik kan wel wachten. Hij heeft ook een horecazaak, we eten dus ook nooit samen. Hij is pas heel laat thuis en ik probeer altijd op te blijven zodat we 's avonds nog even kunnen kletsen. Ik vind dat je iemand niet in de steek moet laten, omdat hij/zij het zwaar heeft. Ik wil ook niet bij hem weg want ik weet zeker dat we gelukkig kunnen zijn, maar ik ben nu zo ontzettend ongelukkig en ik weet niet wat ik eraan kan doen. Ik kan de dingen die ik zelf kan bewerkstelligen goed doen zoals mijn werk en studie, maar ik kan hem niet helpen. Ik voel me machteloos.
Ninguna ik herken veel in jouw stukje. Vooral de miskramen. Hoe gaat het nu met jou? Maar ook dat jouw man jou pusht hard en veel te werken.
Ninguna ik herken veel in jouw stukje. Vooral de miskramen. Hoe gaat het nu met jou? Maar ook dat jouw man jou pusht hard en veel te werken.
vrijdag 19 november 2010 om 23:48
quote:Frankie33 schreef op 19 november 2010 @ 23:09:
De plaats die haar relaties innemen in een vrouwenleven kun je vergelijken met de plaats die werk inneemt in een mannenleven. Een mannelijke man zal nooit het meisje voor het werk laten gaan. Jouw vriend wil jou zelfs inzetten bij zijn werk, en heeft daarbij geen oog voor jouw leven en persoonlijkheid.
De eerstvolgende keer dat hij seks wil zou je hem wat stapels papieren kunnen brengen met een pikant slipje er omheen.
Meen je dit nou serieus? Ik vind dit zo generaliserend. En ik vind het totaal onvolwassen om hem die papieren met een slipje te brengen, en helemaal niet constructief. Eerder kinderachtig en dom.
Ik zou echt goed met hem praten over prioriteiten. Op dit moment klinkt het ook alsof vriend echt zijn hoofd boven water moet houden en daarom niet evenveel oog heeft voor andere zaken. In hoeverre heeft zijn stress niveau nu invloed op zijn gezondheid en normale manier van doen, als ik vragen mag?
De plaats die haar relaties innemen in een vrouwenleven kun je vergelijken met de plaats die werk inneemt in een mannenleven. Een mannelijke man zal nooit het meisje voor het werk laten gaan. Jouw vriend wil jou zelfs inzetten bij zijn werk, en heeft daarbij geen oog voor jouw leven en persoonlijkheid.
De eerstvolgende keer dat hij seks wil zou je hem wat stapels papieren kunnen brengen met een pikant slipje er omheen.
Meen je dit nou serieus? Ik vind dit zo generaliserend. En ik vind het totaal onvolwassen om hem die papieren met een slipje te brengen, en helemaal niet constructief. Eerder kinderachtig en dom.
Ik zou echt goed met hem praten over prioriteiten. Op dit moment klinkt het ook alsof vriend echt zijn hoofd boven water moet houden en daarom niet evenveel oog heeft voor andere zaken. In hoeverre heeft zijn stress niveau nu invloed op zijn gezondheid en normale manier van doen, als ik vragen mag?
vrijdag 19 november 2010 om 23:49
Ik denk ook dat jij je grenzen duidelijker aan moet geven. Prima dat hij zo druk is, maar jij bent ook druk en doet al veel voor hem. Als hij niet meer van jou kan en mag verwachten, dan moet je hem dat echt duidelijk gaan maken.
En verder kan ik je alleen adviseren om ervoor te zorgen dat jij jezelf niet alle plezier ontzegt. Het is onzin om je daar schuldig over te voelen! Naast een fulltime studie en bijna fulltime baan, en daarnaast nog andere verplichtingen thuis, is ontspannen heel belangrijk. Als je daar niet zo nu en dan de tijd voor neemt, dan ga je er zelf aan onderdoor.
Dat je vriend kiest voor het ondernemerschap en de horeca is zijn keus. Niet de jouwe. En natuurlijk kun je hem helpen, maar niet ten koste van jezelf. Uiteindelijk helpt het hem ook niets als jij straks depressief of met een burn out thuis komt te zitten. Dat hij weinig tijd heeft is begrijpelijk, en alleen al dat jij daar niet over 'zeurt' is al meer steun dan hij zou mogen verwachten. Dat is erg vaak anders bij partners van in het bijzonder horeca ondernemers. Maar onderneem dan in elk geval zelf leuke dingen.
En verder kan ik je alleen adviseren om ervoor te zorgen dat jij jezelf niet alle plezier ontzegt. Het is onzin om je daar schuldig over te voelen! Naast een fulltime studie en bijna fulltime baan, en daarnaast nog andere verplichtingen thuis, is ontspannen heel belangrijk. Als je daar niet zo nu en dan de tijd voor neemt, dan ga je er zelf aan onderdoor.
Dat je vriend kiest voor het ondernemerschap en de horeca is zijn keus. Niet de jouwe. En natuurlijk kun je hem helpen, maar niet ten koste van jezelf. Uiteindelijk helpt het hem ook niets als jij straks depressief of met een burn out thuis komt te zitten. Dat hij weinig tijd heeft is begrijpelijk, en alleen al dat jij daar niet over 'zeurt' is al meer steun dan hij zou mogen verwachten. Dat is erg vaak anders bij partners van in het bijzonder horeca ondernemers. Maar onderneem dan in elk geval zelf leuke dingen.
zaterdag 20 november 2010 om 00:35
quote:The_Jets schreef op 19 november 2010 @ 23:48:
[...]
Meen je dit nou serieus? Ik vind dit zo generaliserend. En ik vind het totaal onvolwassen om hem die papieren met een slipje te brengen, en helemaal niet constructief. Eerder kinderachtig en dom.
Ik zou echt goed met hem praten over prioriteiten. Op dit moment klinkt het ook alsof vriend echt zijn hoofd boven water moet houden en daarom niet evenveel oog heeft voor andere zaken. In hoeverre heeft zijn stress niveau nu invloed op zijn gezondheid en normale manier van doen, als ik vragen mag?Praten over prioriteiten lijkt me volkomen zinloos in dit geval. Meneer hoort TO helemaal niet. Hem bereiken kan waarschijnlijk alleen als het om zijn seksuele behoeften gaat, want die kunnen vaak nog wél wedijveren met werk.
[...]
Meen je dit nou serieus? Ik vind dit zo generaliserend. En ik vind het totaal onvolwassen om hem die papieren met een slipje te brengen, en helemaal niet constructief. Eerder kinderachtig en dom.
Ik zou echt goed met hem praten over prioriteiten. Op dit moment klinkt het ook alsof vriend echt zijn hoofd boven water moet houden en daarom niet evenveel oog heeft voor andere zaken. In hoeverre heeft zijn stress niveau nu invloed op zijn gezondheid en normale manier van doen, als ik vragen mag?Praten over prioriteiten lijkt me volkomen zinloos in dit geval. Meneer hoort TO helemaal niet. Hem bereiken kan waarschijnlijk alleen als het om zijn seksuele behoeften gaat, want die kunnen vaak nog wél wedijveren met werk.
zaterdag 20 november 2010 om 00:56
@ Frankie33: het is wel vaak zo dat als een man (of vrouw kan natuurlijk ook) zo in het werk zit dat hij/zij daar ook niet veel meer om geeft.
In de horeca heb je dit zowiezo al heel snel, een baan in de horeca is ook vaak tot laat en dat is heel moeilijk combineren met een "normaal" gezinsleven ...
In de horeca heb je dit zowiezo al heel snel, een baan in de horeca is ook vaak tot laat en dat is heel moeilijk combineren met een "normaal" gezinsleven ...
zaterdag 20 november 2010 om 01:12
zaterdag 20 november 2010 om 07:42
TO schrijft: Ik kan wel wachten...en dat weet haar partner. Maar hoe lang moet je dan wachten? Tot Sint Juttemis?
Als je hem weer eens tegenkomt 's avonds laat, misschien toch eens aankaarten hoe jij je nu voelt?
Bij mij hielp dat destijds niet, want de zaak was een soort prestigekwestie voor hem en die ging voor.
Als je hem weer eens tegenkomt 's avonds laat, misschien toch eens aankaarten hoe jij je nu voelt?
Bij mij hielp dat destijds niet, want de zaak was een soort prestigekwestie voor hem en die ging voor.
zaterdag 20 november 2010 om 07:45
Ik heb 2 relaties gehad met iemand die een eigen zaak heeft, met 1 daarvan 2 jaar samengewoond. VRESELIJK! Bij allebei ging ( mss logisch) werk altijd voor. In t weekend moest er altijd in mindere of meerdere mate gewerkt worden, nooit eens een relaxed weekend. Ze verdienden niet slecht, maar ook niet uitzonderlijk veel. En daarnaast, tijd om van t geld te 'genieten' was er toch niet!
Doe maar iemand in loondienst, van mijn part met een veel minder inkomen! Relaxte tijd samen vind ik veel belangrijker dan geld wat je toch niet op kan maken.
Doe maar iemand in loondienst, van mijn part met een veel minder inkomen! Relaxte tijd samen vind ik veel belangrijker dan geld wat je toch niet op kan maken.
zaterdag 20 november 2010 om 09:25
Ik zit midden in een soortgelijke (en nog heftigere) situatie.Ben ondertusen naar een psycholoog gestapt omdat ik een burn out heb omdat alles qua gezin op mij neerkomt en ik helemaal geleefd word. Die gesprekjes bij de psych luchten in ieder geval leker op.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
zaterdag 20 november 2010 om 13:10
zondag 21 november 2010 om 20:36
Dank voor jullie reacties.
Ik ga hem inderdaad geen sex ontzeggen, ik vind dat zelf erg fijn en ook belangrijk in een relatie.
Ik ben ook van mening dat hij niet anders kan dan doorzetten. Zijn zaak loopt goed en als hij nu doorzet dan komt hij uit de problemen. Er is een professionele kostenanalyse gemaakt en daarin is alles opgenomen en verwerkt. Het is geen zinkend schip. Ik weet dat hij van mij houdt, ik weet dat hij met mij wil zijn en een toekomst met mij wil, maar hij wil me een goede en veilige toekomst bieden. Ik heb weer aangekaart waar ik verdriet over heb en wat ik moeilijk vind. Ik ben sowieso erg emotioneel door de tweede miskraam. Iemand zei dat het niet verstandig is nu een kindje te willen. Ik begrijp die reactie best, maar als je het beide zo graag wilt en je hebt net een miskraam gehad dan gaat dat verlangen niet weg. Ik zorg ook al vaak voor zijn kind, ik wil ook graag een kindje, die kan er dan ook bij. Als ik zwanger ben ga ik op studiegebied gas terug nemen. Ik heb immers al een master, dit wordt de tweede. De liefde zit goed en 9 maanden later, na hard werken ziet alles er anders uit. Financieel wordt nu alles terug gestopt in de zaak, maar als het niet anders kan en alles wordt verkocht dan blijft er heel wat over.
Ik waardeer de reacties erg, ik heb er goed over nagedacht en hem vertelt wat ik voel. Hij begrijpt het, maar zegt dat de situatie nu zo is en dat we er het beste van moeten maken. Dat ik vertrouwen moet hebben en dat na slechte tijden ook goede tijden komen.
Ik heb me voorgenomen om op sommige vlakken gas terug te nemen (zo doe ik bijvoorbeeld ook vrijwilligerswerk). Ik ga proberen ontspanning te zoeken, gezond te leven en te genieten van dingen die wel fijn zijn. Zo geschreven lijkt het erg makkelijk, ik hoop dat ik het ook daadwerkelijk zo kan doen. Ik wil nu ook niet opgeven. Dat kan ik ook niet want ik hou echt van hem en wil bij hem zijn.
Bedankt!
Ik ga hem inderdaad geen sex ontzeggen, ik vind dat zelf erg fijn en ook belangrijk in een relatie.
Ik ben ook van mening dat hij niet anders kan dan doorzetten. Zijn zaak loopt goed en als hij nu doorzet dan komt hij uit de problemen. Er is een professionele kostenanalyse gemaakt en daarin is alles opgenomen en verwerkt. Het is geen zinkend schip. Ik weet dat hij van mij houdt, ik weet dat hij met mij wil zijn en een toekomst met mij wil, maar hij wil me een goede en veilige toekomst bieden. Ik heb weer aangekaart waar ik verdriet over heb en wat ik moeilijk vind. Ik ben sowieso erg emotioneel door de tweede miskraam. Iemand zei dat het niet verstandig is nu een kindje te willen. Ik begrijp die reactie best, maar als je het beide zo graag wilt en je hebt net een miskraam gehad dan gaat dat verlangen niet weg. Ik zorg ook al vaak voor zijn kind, ik wil ook graag een kindje, die kan er dan ook bij. Als ik zwanger ben ga ik op studiegebied gas terug nemen. Ik heb immers al een master, dit wordt de tweede. De liefde zit goed en 9 maanden later, na hard werken ziet alles er anders uit. Financieel wordt nu alles terug gestopt in de zaak, maar als het niet anders kan en alles wordt verkocht dan blijft er heel wat over.
Ik waardeer de reacties erg, ik heb er goed over nagedacht en hem vertelt wat ik voel. Hij begrijpt het, maar zegt dat de situatie nu zo is en dat we er het beste van moeten maken. Dat ik vertrouwen moet hebben en dat na slechte tijden ook goede tijden komen.
Ik heb me voorgenomen om op sommige vlakken gas terug te nemen (zo doe ik bijvoorbeeld ook vrijwilligerswerk). Ik ga proberen ontspanning te zoeken, gezond te leven en te genieten van dingen die wel fijn zijn. Zo geschreven lijkt het erg makkelijk, ik hoop dat ik het ook daadwerkelijk zo kan doen. Ik wil nu ook niet opgeven. Dat kan ik ook niet want ik hou echt van hem en wil bij hem zijn.
Bedankt!
