Vriendin twijfels

Hallo mensen,

Ik hoop dat iemand me kan helpen want ik ben radeloos. Ik hoop op reacties waar ik wat aan heb, in plaats van onserieuze mensen.

Ik heb nu een jaar met mijn vriendin. Alles gaat goed met de nodige ups, downs, ruzietjes et cetera. Een stabiele relatie kun je wel zeggen. Soms blijf ik bij haar slapen en dan hebben we gewoon een aantal chille dagen. Toen dat steeds vaker werd en er niet echt veel romance was.. kwam het ter sprake. Ze meldde voorzichtig dat we misschien minder moeten samen thuiszitten, naar de supermarkt etc (oftewel minder standaarddingen doen). Ze begon me namelijk steeds meer teveel als broer te zien daardoor.

Oke, het kwam er niet echt van. Het werd wel iets minder maar toch..ze wilde toch die romantische dingen ook doen. Nu zegt ze dat ze niet weet wat ze wil, ze houdt ontiegelijk veel van me en zegt dat het echt niet ligt aan mij. Ze beschrijft het als: soms heeft ze dat verliefde gevoel en dsn gaat het ineens weer weg. Ik dacht eerst dat het normaal is? Maar blijkbaar is dat geen goed teken.. dat is ook de reden dat ze geen valentijnsdagdate wil hebben. Ze voelt zich namelijk schuldig tegenover mij als ze zo moet forceren. Uitmaken wil ze ook niet, praten en nadenken wil ze wel. Ze voelt zich enorm kut omdat ze van me houdt maar het is een gevoel en daar kan ze niks aan doen. Ook beschrijft ze dat ze ook beseft dat het serieuze leven gaat beginnen zoals richting trouwen etc (we zijn 20). Een soort van angst heeft ze ineens..

Ik hoop op enige reacties over wat ik moet doen of wat ik niet moet doen. Of mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Ik wil haar niet kwijtraken, en ze mag alle tijd nemen om na te denken en als ze wil mag ze even de ruimte. Ze wil haar hart bij niemand luchten en alleen met mij praten erover..

Alvast bedankt..

Talitha-Rodenhuis schreef: ↑

12-02-2018 15:35

1 jaar is zeker niet 'te kort' hoor om in die fase te zitten Sterker nog: gemiddeld komt die fase tussen de 6 maanden en 14 maanden volgens mij.. Dus echt niet raar! Maar kan me ook voorstellen dat ze daar zelf angst van krijgt hoor.

Ze is nog jong, dus ook nog volop in ontwikkeling. Rond deze leeftijd komen nou eenmaal dit soort vragen naar boven. Het lastige is dat jij zelf niet zoveel kan doen, behalve haar genoeg de ruimte geven (dat is altijd belangrijk in een relatie ). Je kan haar niets forceren. Misschien heeft ze nog heel erg dat vrije leventje nodig. Dan kan het zijn dat jullie serieuze relatie nu nog niet op het juiste moment komt. Maar dit is ook iets dat jullie tijd moeten geven.

Uiteindelijk ben je altijd in ontwikkeling. Een relatie ook. En het is altijd moeilijk te voorspellen of jullie samen dezelfde richting gaan of niet.

Ik vind een jaar ook zeker niet te kort inderdaad.. hoop dat ze eroverheen komt. Ze voelt zich ook voornamelijk kut omdat de kans groot is dat als ze het uitmaakt ik geen contact meer wil. Dus heel veel factoren spelen mee bij het beslissen. Ik zal zeker niks forceren en zal van een veilige afstand toekijken en het op haar tempo en manier doen.

Nu praten we wel gewoon normaal en zegt ze ook meerdere malen dat ze echt van me houdt. Ook wilt ze toch wel het afspraakje op valentijnsdag door laten gaan. Gisteravond wilde ze dit liever niet. Ben een beetje confused maar ik hoop dat ik door bepaalde veranderingen in mijn gedrag en bijv meer initiatief te nemen weer de relatie de goede kant op laat gaan als het ware. Ik had wel aangegeven dat we wel woensdag alsnog kunnen kletsen over de oplossingen etc. Sowieso niet continu elkaar zien (dus niet op elkaars lip) en ik zal leukere dingen inplannen waardoor die kick weer regelmatig terug zal komen.