Relaties
alle pijlers
Vriendschap een illusie?
zondag 26 februari 2012 om 13:45
Ik twijfel momenteel behoorlijk aan mijn vriendschappen. Ik heb best veel vriendinnen, waarvan een aantal al redelijk lang (sinds pubertijd, ben nu 36 jaar). Ik vind dat iedereen zo ontzettend met zichzelf bezig is, ik voel weinig oprechte interesse in mij, in het leven wat ik leid.
Bijvoorbeeld; een vriendin die ik bezoek, vraagt "hoe is het?", waarop ik antwoord dat ik me niet super voel, winterdipje. Vervolgens vraag ik hoe het met haar gaat en besef ik aan het einde van de avond dat ik alleen maar heb geluisterd naar haar verhaal. Een heftig verhaal, dat wel, want recente scheiding, nieuwe liefdes, noem maar op. Tja, daarbij valt mijn winterdipje in het niet. Ik begrijp het ergens wel en ben ook heel benieuwd naar haar, maar begrijp niet dat je de hele avond alleen maar over jezelf praat en niet benieuwd bent naar de ander. Ik voel me niet gehoord, niet gezien.
Een andere vriendin schrijft een noodkreet op Facebook wat ik eigenlijk belachelijk vind, maar waarna ik toch bel om te vragen wat er aan de hand is. Vervolgens hoor ik haar verhaal aan, probeer te adviseren. Ze vraagt zowaar aan mij hoe het met me gaat, zodra ik antwoord geef en mijn zin nog niet eens heb afgemaakt, haakt ze in met haar eigen verhaal en hebben we het weer over haar. En zo gaat dat maar door.
Een verhaal zoals ik hierboven beschrijf, herhaalt zich keer op keer, bij een aantal vriendinnen. Ik voel me een beetje een sukkel die voor iedereen klaar mag staan met zijn schouder om op uit te huilen, maar andersom...
Misschien dat ik door mijn minder zonnige blik momenteel kritischer en negatiever naar de vriendschappen in mijn leven kijk. Ik ben zeker niet depressief, maar heb zoals elk jaar last van de donkere dagen en snak naar de zon, de lente.
Gelukkig heb ik ook vriendinnen waarbij de wederzijdse interesses wel in evenwicht zijn, natuurlijk koester ik deze vriendschappen.
Maar wat moet ik met die andere?
Bijvoorbeeld; een vriendin die ik bezoek, vraagt "hoe is het?", waarop ik antwoord dat ik me niet super voel, winterdipje. Vervolgens vraag ik hoe het met haar gaat en besef ik aan het einde van de avond dat ik alleen maar heb geluisterd naar haar verhaal. Een heftig verhaal, dat wel, want recente scheiding, nieuwe liefdes, noem maar op. Tja, daarbij valt mijn winterdipje in het niet. Ik begrijp het ergens wel en ben ook heel benieuwd naar haar, maar begrijp niet dat je de hele avond alleen maar over jezelf praat en niet benieuwd bent naar de ander. Ik voel me niet gehoord, niet gezien.
Een andere vriendin schrijft een noodkreet op Facebook wat ik eigenlijk belachelijk vind, maar waarna ik toch bel om te vragen wat er aan de hand is. Vervolgens hoor ik haar verhaal aan, probeer te adviseren. Ze vraagt zowaar aan mij hoe het met me gaat, zodra ik antwoord geef en mijn zin nog niet eens heb afgemaakt, haakt ze in met haar eigen verhaal en hebben we het weer over haar. En zo gaat dat maar door.
Een verhaal zoals ik hierboven beschrijf, herhaalt zich keer op keer, bij een aantal vriendinnen. Ik voel me een beetje een sukkel die voor iedereen klaar mag staan met zijn schouder om op uit te huilen, maar andersom...
Misschien dat ik door mijn minder zonnige blik momenteel kritischer en negatiever naar de vriendschappen in mijn leven kijk. Ik ben zeker niet depressief, maar heb zoals elk jaar last van de donkere dagen en snak naar de zon, de lente.
Gelukkig heb ik ook vriendinnen waarbij de wederzijdse interesses wel in evenwicht zijn, natuurlijk koester ik deze vriendschappen.
Maar wat moet ik met die andere?
zondag 26 februari 2012 om 13:48
In die andere vriendschappen zou ik dan voorlopig geen tijd meer steken. Ik vind wel dat een vriendschap gebaseerd moet zijn op wederzijdse interesse in elkaar, dus als een is die alleen maar geïnteresseerd is in haar eigen verhaal, dan voor mij geen vriendschap. Structureel dan hè, ze mag best af en toe alleen over zichzelf lullen natuurlijk.
zondag 26 februari 2012 om 13:50
zondag 26 februari 2012 om 13:52
Na diverse keren in vele jaren mijn neus te hebben gestoten heb ik nog 2 vriendschappen over die ik echt vriendschappen durf te noemen.. 2 Mensen bij wie ik echt mijn hart kan luchten en die ook bij mij alles kwijt kunnen.
Maar, dit zijn ook mensen die niet verwachten dat ik aandachtig naar hen luister op het moment dat het slecht gaat met mij.. Mensen die weten dat hun tijd voor aandacht wel weer komt, zoals die er in het verleden ook geweest is..
Vriendschappen zijn geen weegschalen die permanent gebalanceerd zijn, ze wegen de ene keer naar links, en dan weer naar rechts.. net waar de behoefte aan een schouder op dat moment het grootst is..
Maar, dit zijn ook mensen die niet verwachten dat ik aandachtig naar hen luister op het moment dat het slecht gaat met mij.. Mensen die weten dat hun tijd voor aandacht wel weer komt, zoals die er in het verleden ook geweest is..
Vriendschappen zijn geen weegschalen die permanent gebalanceerd zijn, ze wegen de ene keer naar links, en dan weer naar rechts.. net waar de behoefte aan een schouder op dat moment het grootst is..
zondag 26 februari 2012 om 14:01
Bij mij gaat het in golven denk ik. Ik heb een aantal vriendinnen waarmee het nu even niet zo goed gaat en dan kan ik heel veel 'egoisme' van ze hebben in een vriendschap en ook voor een langere tijd. Maar als dat jaren zo gaat zou ik er snel genoeg van hebben. Omgekeerd geldt het volgens mij ook wel zo, als ik even in een dipje zit gaat een gesprek ook meer over mij of komen ze mijn kant op ipv andersom.
zondag 26 februari 2012 om 14:02
zondag 26 februari 2012 om 14:03
zondag 26 februari 2012 om 14:04
quote:lola75 schreef op 26 februari 2012 @ 13:45:Ik voel me een beetje een sukkel die voor iedereen klaar mag staan met zijn schouder om op uit te huilen, maar andersom...
Als jouw definitie van vriendschap is dat je naar elkaars verhalen luistert, dan zit er idd iets scheef. Maar misschien doen zij wel andere leuke dingen voor jou?
Ik ben goed in luisteren. Ik ben minder goed in anderen enthousiasmeren voor activiteiten en gave dingen organiseren, en dan zorgen dat iedereen een wereldweekend heeft.
Sommige vrienden van mij kunnen dat wél. Stel dat die zouden klagen dat zij altijd de kar moeten trekken om leuke dingen samen te doen.....
Als jouw definitie van vriendschap is dat je naar elkaars verhalen luistert, dan zit er idd iets scheef. Maar misschien doen zij wel andere leuke dingen voor jou?
Ik ben goed in luisteren. Ik ben minder goed in anderen enthousiasmeren voor activiteiten en gave dingen organiseren, en dan zorgen dat iedereen een wereldweekend heeft.
Sommige vrienden van mij kunnen dat wél. Stel dat die zouden klagen dat zij altijd de kar moeten trekken om leuke dingen samen te doen.....
zondag 26 februari 2012 om 14:07
zondag 26 februari 2012 om 14:11
Tja,als er in jouw leven op het moment niet veel gebeurd,en in je vriendin haar leven alles op zijn kop staat,lijkt het inderdaad zo dat haar problemen meer op tafel liggen als de jouwe.
Maar als het nooit andersom is,is het inderdaad een rare vriendschap.
Mijn vriendinnen(ook vanaf de puberteit en ik ben 46) hebben gelukkig niet zoveel crisis momenten(meer) als ik,als single mama met 2 volwassen kinderen,en regelmatige teleurstellingen op het dating vlak,maar dat wil niet zeggen dat ik er niet voor ze ben als ze me nodig hebben,en als je dat van elkaar weet,is er geen probleem lijkt me?
En vaak komen mijn vriendinnen juist effe bij mij luisteren,en dan lijkt hun eigen shit een stuk minder als ze naar huis gaan
Maar als het nooit andersom is,is het inderdaad een rare vriendschap.
Mijn vriendinnen(ook vanaf de puberteit en ik ben 46) hebben gelukkig niet zoveel crisis momenten(meer) als ik,als single mama met 2 volwassen kinderen,en regelmatige teleurstellingen op het dating vlak,maar dat wil niet zeggen dat ik er niet voor ze ben als ze me nodig hebben,en als je dat van elkaar weet,is er geen probleem lijkt me?
En vaak komen mijn vriendinnen juist effe bij mij luisteren,en dan lijkt hun eigen shit een stuk minder als ze naar huis gaan
zondag 26 februari 2012 om 14:11
quote:Anthonius schreef op 26 februari 2012 @ 14:03:
Dames..
Wat ik hier niet lees is het kenbaar maken hoe je je voelt..
Jullie zijn toch vriendinnen? Waarom kan je het er dan niet over hebben?
Langzaam laten doodbloeden vind ik erg makkelijk en laf.. Dan heeft jouw vriendin wellicht geen idee wat ze fout heeft gedaan..
Ooit kwam ik onderstaande tegen.. nog maar zelden was iets zo waar.. Maar je moet het je wel beseffen.. Ook langzaam doodbloeden heeft daar mee te maken, het is niet laf, het is het leven
Mensen komen in je leven om een bepaalde reden.
Een seizoen, een jaar of een heel leven.
Als je weet om welke reden het is, weet je wat je voor die persoon kunt doen.
Als iemand in je leven is om een reden, is het gewoonlijk omdat je een behoefte hebt geuit. Ze zijn gekomen om je te helpen door een moeilijkheid heen, je te begeleiden met ondersteuning en je fysiek, emotioneel of spiritueel te helpen. Ze lijken door IETS gestuurd en dat zijn ze ook. Ze zijn er om een reden waarvan IETS het nodig vindt dat ze er zijn.
Dan, zonder dat jij iets verkeerd doet, of op zomaar een moment, zegt of doet deze persoon iets om de relatie te beëindigen.
Soms gaan ze dood, soms lopen ze weg. Soms keren ze zich tegen jou en dwingen je tot een standpunt.
Wat we ons dan moeten realiseren, is dat aan onze behoefte is voldaan, onze wens is vervuld, hun werk is gedaan. Het gebed dat je opzond is beantwoord en nu is het tijd om verder te gaan.
Sommige mensen komen in je leven voor een seizoen, omdat het jouw beurt is om te delen, te groeien of te leren.
Zij brengen je een ervaring van vrede of ze brengen je aan het lachen. Ze kunnen je iets leren dat je nog nooit gedaan hebt. Ze geven je gewoonlijk een ongelooflijke hoeveelheid vreugde. Geloof het, het is echt, maar slechts voor een seizoen. Relaties voor de duur van je leven, leren je levenslessen, dingen waar je op kunt bouwen om zo een solide emotionele fundering te hebben.
Men zegt: 'Liefde is blind maar vriendschap is helderziend'.
Ik dank jou, dat je een deel van mijn leven bent of was, voor een seizoen, een jaar of voor het hele leven...
Dames..
Wat ik hier niet lees is het kenbaar maken hoe je je voelt..
Jullie zijn toch vriendinnen? Waarom kan je het er dan niet over hebben?
Langzaam laten doodbloeden vind ik erg makkelijk en laf.. Dan heeft jouw vriendin wellicht geen idee wat ze fout heeft gedaan..
Ooit kwam ik onderstaande tegen.. nog maar zelden was iets zo waar.. Maar je moet het je wel beseffen.. Ook langzaam doodbloeden heeft daar mee te maken, het is niet laf, het is het leven
Mensen komen in je leven om een bepaalde reden.
Een seizoen, een jaar of een heel leven.
Als je weet om welke reden het is, weet je wat je voor die persoon kunt doen.
Als iemand in je leven is om een reden, is het gewoonlijk omdat je een behoefte hebt geuit. Ze zijn gekomen om je te helpen door een moeilijkheid heen, je te begeleiden met ondersteuning en je fysiek, emotioneel of spiritueel te helpen. Ze lijken door IETS gestuurd en dat zijn ze ook. Ze zijn er om een reden waarvan IETS het nodig vindt dat ze er zijn.
Dan, zonder dat jij iets verkeerd doet, of op zomaar een moment, zegt of doet deze persoon iets om de relatie te beëindigen.
Soms gaan ze dood, soms lopen ze weg. Soms keren ze zich tegen jou en dwingen je tot een standpunt.
Wat we ons dan moeten realiseren, is dat aan onze behoefte is voldaan, onze wens is vervuld, hun werk is gedaan. Het gebed dat je opzond is beantwoord en nu is het tijd om verder te gaan.
Sommige mensen komen in je leven voor een seizoen, omdat het jouw beurt is om te delen, te groeien of te leren.
Zij brengen je een ervaring van vrede of ze brengen je aan het lachen. Ze kunnen je iets leren dat je nog nooit gedaan hebt. Ze geven je gewoonlijk een ongelooflijke hoeveelheid vreugde. Geloof het, het is echt, maar slechts voor een seizoen. Relaties voor de duur van je leven, leren je levenslessen, dingen waar je op kunt bouwen om zo een solide emotionele fundering te hebben.
Men zegt: 'Liefde is blind maar vriendschap is helderziend'.
Ik dank jou, dat je een deel van mijn leven bent of was, voor een seizoen, een jaar of voor het hele leven...
zondag 26 februari 2012 om 14:12
quote:lola75 schreef op 26 februari 2012 @ 13:45:
Gelukkig heb ik ook vriendinnen waarbij de wederzijdse interesses wel in evenwicht zijn, natuurlijk koester ik deze vriendschappen.
Maar wat moet ik met die andere?
Ik vind dat je je moet realiseren dat je een winterdip hebt, snakt naar de lente, en alles somberder inziet: óók je vriendschappen.
Niet deze mensen afserveren omdat je nu even geen puf hebt. Als je in de lente nog steeds denkt dat het allemaal van één kant moet komen, dan kun je er wat aan doen. Dan lijkt het me wel zo aardig om te beginnen eerlijk tegen hen te zeggen wat je mist. Want die moeite neem je nu niet, en een goede vriendin zou dat wél doen.
Gelukkig heb ik ook vriendinnen waarbij de wederzijdse interesses wel in evenwicht zijn, natuurlijk koester ik deze vriendschappen.
Maar wat moet ik met die andere?
Ik vind dat je je moet realiseren dat je een winterdip hebt, snakt naar de lente, en alles somberder inziet: óók je vriendschappen.
Niet deze mensen afserveren omdat je nu even geen puf hebt. Als je in de lente nog steeds denkt dat het allemaal van één kant moet komen, dan kun je er wat aan doen. Dan lijkt het me wel zo aardig om te beginnen eerlijk tegen hen te zeggen wat je mist. Want die moeite neem je nu niet, en een goede vriendin zou dat wél doen.
zondag 26 februari 2012 om 14:17
quote:NouEvenNiet schreef op 26 februari 2012 @ 14:12:
[...]
Dan lijkt het me wel zo aardig om te beginnen eerlijk tegen hen te zeggen wat je mist. Want die moeite neem je nu niet, en een goede vriendin zou dat wél doen.Als we ervan uitgaan dat deze vriendinnen altijd alleen over zichzelf praten en hun eigen verhaal altijd net even wat erger vinden dan het verhaal van TO, dan ben ik het hier niet mee eens, want dan zijn ze zelf ook geen goede vriendin.
[...]
Dan lijkt het me wel zo aardig om te beginnen eerlijk tegen hen te zeggen wat je mist. Want die moeite neem je nu niet, en een goede vriendin zou dat wél doen.Als we ervan uitgaan dat deze vriendinnen altijd alleen over zichzelf praten en hun eigen verhaal altijd net even wat erger vinden dan het verhaal van TO, dan ben ik het hier niet mee eens, want dan zijn ze zelf ook geen goede vriendin.
zondag 26 februari 2012 om 14:25
Een scheiding ís ook net even wat erger dan een winterdipje, lupine. Ik neem niet aan dat iemand gaat scheiden omdat ze behoefte aan aandacht heeft.
Ik heb ook een winterdipje. Maar ik voel me geen sukkel als ik de hele avond "moet" luisteren naar een vriend(in) met ernstiger zaken aan zijn of haar hoofd. Ik voel me bevoorrecht dat zo iemand bij mij komt.
Ik heb ook een winterdipje. Maar ik voel me geen sukkel als ik de hele avond "moet" luisteren naar een vriend(in) met ernstiger zaken aan zijn of haar hoofd. Ik voel me bevoorrecht dat zo iemand bij mij komt.
zondag 26 februari 2012 om 14:40
ben je zelf wel iemand die inhaakt in gesprekken, met me dan alleen, hmm hmm, wat rot voor je, meepraten, en meepraten? Kan jij het zelf om ook het gesprek een wending te geven die jij wilt? Want dat een anders dat wel kan en doet en jijzelf wellicht niet maakt de ander nog geen slechte vriendin.. dan kan je hand ook in eigen boezem steken. Wordt het tijd dat je ook naar je eigen manier van communiceren kijkt.
..popcorn?
zondag 26 februari 2012 om 14:44
zondag 26 februari 2012 om 14:44
Ik heb hetzelfde als Snormel, kan wel goed luisteren maar ben geen regel-tante.
Verder herken ik het verhaal deels wel. Ik ben al heel vaak teleurgesteld in "vriendschappen". Wat mij tegenvalt is het dat het soms allemaal zo 'inwisselbaar' lijkt, al is dat misschien niet het goede woord. Een voorbeeld. Tijd geleden zat een vriendin door omstandigheden in een moeilijke periode. Ik probeerde haar hierin te steunen. In die periode kreeg ik ook een kaartje van haar met een tekst waarvan de conclusie/boodschap was 'op onze vriendschap'. Nu een tijd later, gaat het weer goed met haar wat natuurlijk heel fijn is. Wel een beetje jammer dat ik nauwelijks nog wat van haar hoor. Als er al contact is dan is het vaak op mijn initiatief.
Ik begin me daardoor toch steeds meer af te vragen wat die tekst op dat kaartje nu eigenlijk voorstelde. Ze heeft (blijkens de berichtgeving op de sociale media) nieuwe mensen ontmoet en het nu ontzettend druk met allemaal leuke en gezellige dingen te doen (waar natuurlijk verslag van gedaan wordt want iedereen moet wel zien hoe geweldig het gaat). Dat bedoel ik dus een beetje met het inwisselbare...
Verder herken ik het verhaal deels wel. Ik ben al heel vaak teleurgesteld in "vriendschappen". Wat mij tegenvalt is het dat het soms allemaal zo 'inwisselbaar' lijkt, al is dat misschien niet het goede woord. Een voorbeeld. Tijd geleden zat een vriendin door omstandigheden in een moeilijke periode. Ik probeerde haar hierin te steunen. In die periode kreeg ik ook een kaartje van haar met een tekst waarvan de conclusie/boodschap was 'op onze vriendschap'. Nu een tijd later, gaat het weer goed met haar wat natuurlijk heel fijn is. Wel een beetje jammer dat ik nauwelijks nog wat van haar hoor. Als er al contact is dan is het vaak op mijn initiatief.
Ik begin me daardoor toch steeds meer af te vragen wat die tekst op dat kaartje nu eigenlijk voorstelde. Ze heeft (blijkens de berichtgeving op de sociale media) nieuwe mensen ontmoet en het nu ontzettend druk met allemaal leuke en gezellige dingen te doen (waar natuurlijk verslag van gedaan wordt want iedereen moet wel zien hoe geweldig het gaat). Dat bedoel ik dus een beetje met het inwisselbare...
zondag 26 februari 2012 om 14:47
quote:Anthonius schreef op 26 februari 2012 @ 14:03:
Dames..
Wat ik hier niet lees is het kenbaar maken hoe je je voelt..
Jullie zijn toch vriendinnen? Waarom kan je het er dan niet over hebben?
Langzaam laten doodbloeden vind ik erg makkelijk en laf.. Dan heeft jouw vriendin wellicht geen idee wat ze fout heeft gedaan..
Op zich heb je gelijk; bevalt iets je niet, trek dan je mond open (zijn vrouwen vaak niet zo goed in, bang voor ruzie en confrontatie).
Echter in dit geval weet ik uit ervaring dat een goed gesprek niet zoveel oplevert; de desinteresse is een onderdeel van de persoon. En ik zou ook zeggen; als het zó moet, en ik moet de belangstelling op die manier afdwingen, zoek ik liever een vriendin die vanuit zichzelf in mij geïnteresseerd is.
Dames..
Wat ik hier niet lees is het kenbaar maken hoe je je voelt..
Jullie zijn toch vriendinnen? Waarom kan je het er dan niet over hebben?
Langzaam laten doodbloeden vind ik erg makkelijk en laf.. Dan heeft jouw vriendin wellicht geen idee wat ze fout heeft gedaan..
Op zich heb je gelijk; bevalt iets je niet, trek dan je mond open (zijn vrouwen vaak niet zo goed in, bang voor ruzie en confrontatie).
Echter in dit geval weet ik uit ervaring dat een goed gesprek niet zoveel oplevert; de desinteresse is een onderdeel van de persoon. En ik zou ook zeggen; als het zó moet, en ik moet de belangstelling op die manier afdwingen, zoek ik liever een vriendin die vanuit zichzelf in mij geïnteresseerd is.
zondag 26 februari 2012 om 14:50
zondag 26 februari 2012 om 14:51
zondag 26 februari 2012 om 14:54
quote:Anthonius schreef op 26 februari 2012 @ 14:50:
Sorry hoor Sensual D....
Dood laten bloeden is het leven?
Ik vind het gewoon laf, maak dan kenbaar wat je dwarszit dan kan die ander er wellicht ook wat aan doen...
En Nogmaals lees ik hier bijna nergens; Praten!
Maak het kenbaar..
Altijd lees ik hier dat advies, waarom nu niet?
Omdat een vriendschap geen vriendschap meer is op het moment dat je er energie in moet gaan steken om het werkend te houden..
Ik heb vrienden die ik 7 a 8 x per jaar spreek, en voor beiden is dat goed. Op het moment dat ik met hen moet gaan praten omdat ik vind dat er te weinig contact is, of een te eenzijdig contact is de balans weg, en kom je in een impasse.. Vriendschappen lopen zoals ze lopen.. en zodra je probeert het pad te veranderen zal het geen werkende vriendschap worden..
Sorry hoor Sensual D....
Dood laten bloeden is het leven?
Ik vind het gewoon laf, maak dan kenbaar wat je dwarszit dan kan die ander er wellicht ook wat aan doen...
En Nogmaals lees ik hier bijna nergens; Praten!
Maak het kenbaar..
Altijd lees ik hier dat advies, waarom nu niet?
Omdat een vriendschap geen vriendschap meer is op het moment dat je er energie in moet gaan steken om het werkend te houden..
Ik heb vrienden die ik 7 a 8 x per jaar spreek, en voor beiden is dat goed. Op het moment dat ik met hen moet gaan praten omdat ik vind dat er te weinig contact is, of een te eenzijdig contact is de balans weg, en kom je in een impasse.. Vriendschappen lopen zoals ze lopen.. en zodra je probeert het pad te veranderen zal het geen werkende vriendschap worden..
zondag 26 februari 2012 om 14:56
En toch vind ik het een beetje flauw wat je zegt...
" En ik zou ook zeggen; als het zó moet, en ik moet de belangstelling op die manier afdwingen, zoek ik liever een vriendin die vanuit zichzelf in mij geïnteresseerd is."
Ik snap je wel, maar geef het dan aan dan geef je haar een eerlijke kans, lukt het dan nog niet verbreek je de relatie.. Maar doe dat dan ook actief anders begrijpt ze er niets van..
En nou niet gaan zeggen als ik het dood laat bloeden begrijpt ze boodschap wel..
Onzin! We zijn geen helderzienden..
" En ik zou ook zeggen; als het zó moet, en ik moet de belangstelling op die manier afdwingen, zoek ik liever een vriendin die vanuit zichzelf in mij geïnteresseerd is."
Ik snap je wel, maar geef het dan aan dan geef je haar een eerlijke kans, lukt het dan nog niet verbreek je de relatie.. Maar doe dat dan ook actief anders begrijpt ze er niets van..
En nou niet gaan zeggen als ik het dood laat bloeden begrijpt ze boodschap wel..
Onzin! We zijn geen helderzienden..