Vriendschapskwestie

Voor het gemak spreek ik in de tekst nog maar even van vriendin, maar ik twijfel of ze dat nog wel is.

Vriendin en ik kennen elkaar al zo'n 25 jaar. We zijn met elkaar meegegroeid naar volwassenheid en sinds we volwassen zijn, is onze vriendschap hechter geworden. Zij was een van de personen bij wie ik altijd terecht kon en vice versa, we hadden een gezonde vriendschap en konden alles ter sprake brengen, ook als een van ons iets dwars zat.

Ik heb meer goede vrienden, maar deze vriendin leek wel echt een stabiele factor en daarom heb ik haar als getuige op mijn bruiloft gevraagd, iets wat ze ontzettend leuk vond.

Een paar jaar geleden werd ik ziek en dat bleek iets permanents te zijn met behoorlijke fysieke beperkingen. Samen een dag weg, op stedentrip o.i.d. zat er niet meer in. In plaats van dat ik werkte, dingen meemaakte etc. bestond mijn leven uit medische afspraken, onderzoeken, spanning voor de uitslagen en gedoe met de ex-werkgever. Ik onderhield zoveel mogelijk contact met mijn vrienden, was heel belangstellend naar hun leven en ik heb me altijd gerealiseerd dat de wereld niet om mij draait.

De meeste van mijn vrienden leefden met me mee, steunden me en doen dat nog steeds. Die vriendschappen blijven goed, ondanks de veranderde situatie.

Vriendin echter, trok zich steeds meer terug. Ze kon zich niet vinden in mijn situatie en begreep niet waarom ik me druk maakte over dingen als recht op een ZW-uitkering. We konden wel over haar leven praten, maar het was niet meer zoals het was. Dat ik niet op haar housewarming kon komen, is denk ik de druppel geweest. Ik heb nog wel een kaart voor mijn verjaardag gehad. Ik heb haar daarna nog op de thee gevraagd, daar heeft ze op gereageerd, maar afwijzend. En dat is het laatste wat ik van haar gehoord heb.

Nu weet ik niet zo goed wat ik hiermee aan moet. Enerzijds denk ik dat ik het los moet laten en haar maar moet afschrijven. Anderzijds ben ik benieuwd waarom ze me opeens negeert omdat ik dit gedrag niet bij haar vindt passen. Ik vind het ook jammer om een vriendschap van 25 jaar op deze manier beëindigd te zien worden.

Ik bedacht me vandaag dat ik natuurlijk gewoon een kaartje kan sturen en eigenlijk net doen alsof mijn neus bloedt door te schrijven dat we elkaar al een tijdje niet gezien hebben en of ze zin heeft om af te spreken (of zoiets, iets luchtigs in elk geval). Maar aan de andere kant denk ik dat ik dat niet meer moet willen omdat ik vind dat een goede vriendin je niet zo behandeld.

Ik vind het fijn om hier wat meningen te horen, een klankbord
Het houdt me bij vlagen toch bezig.

Ik kan me voorstellen dat het pijnlijk is als je daar zo achterkomt ja. Je begrijpt niet waarom ze dat niet eerder kenbaar gemaakt heeft.