Relaties
alle pijlers
Waarom nou toch...?
woensdag 28 december 2011 om 14:59
Ik heb nu ruim 4 jaar een relatie met een jongen die perfect bij mij past en waarmee de relatie prima is.
Alleen ons sexleven.. (Wist dan ook even niet of ik het topic hier moest plaatsten of bij 'sex', maar omdat het een en ander met elkaar in verband staat, doe ik het hier.)
Het klinkt wellicht cliché, maar in het begin was ons sexleven top.
We deden het vaak en spontaan en ik had -naar ik mij kan herinneren- altijd zin in sex met hem!:-)
Echter, nu we een tijdje samenwonen kan ik me er bijna niet toe zetten. Hij is nog steeds mijn soulmate, kan me een leven zonder hem haast niet voorstellen, maar heb eigenlijk geen zin meer in sex met hem. Merk dat ik hem steeds meer als maatje zie, i.p.v. iemand waar ik verliefd op ben (dit wordt doorgaans toch minder). Ik houd wel óntzettend veel van hem!
Daarbij denk ik ook steeds vaker aan ex, die sowieso geen optie is, maar dat terzijde. Fantaseren mag, denk ik dan..
Momenteel ben ik ook nog eens werkloos en merk ik dat ik de dagstructuur moeilijk op kan pakken. Doe nu in huis minder dan mét baan en kan me moeilijk ergens toe zetten (sport/sociale contacten). Ben wel eens depressief geweest en ben nu gelukkig absoluut niet down, maar misschien heb ik nu last van een lichte vorm?
Vriendlief heeft alle begrip voor alle dingen die ik nu niet doe, terwijl hij een bedrijf heeft en elke dag moet werken.
Om mijn vraag concreter te maken: Ik kan me ook niet meer tot sex zetten, om hem te plezieren. Ik ben een beetje vaginistisch en dit speelt nu extra op. (Vriendlief vindt het jammer dat we zo weinig sex hebben, maar accepteert het en heeft wederom begrip, omdat hij zo gek op me is en omdat "we er samen wel uitkomen".. Ik masturbeer overigens wel). Als ik zin heb in sex, dan kan ik me veelal ontspannen en heb ik minimaal pijn, vind ik het fijn.
Hoe kijken jullie tegen deze situatie aan? Ben ik niet gek genoeg meer op vriend? Komt het door mijn leven momenteel? Door mijn ex?
Ik weet het even niet meer..
Sorry voor mijn onsamenhangende verhaal.
Alleen ons sexleven.. (Wist dan ook even niet of ik het topic hier moest plaatsten of bij 'sex', maar omdat het een en ander met elkaar in verband staat, doe ik het hier.)
Het klinkt wellicht cliché, maar in het begin was ons sexleven top.
We deden het vaak en spontaan en ik had -naar ik mij kan herinneren- altijd zin in sex met hem!:-)
Echter, nu we een tijdje samenwonen kan ik me er bijna niet toe zetten. Hij is nog steeds mijn soulmate, kan me een leven zonder hem haast niet voorstellen, maar heb eigenlijk geen zin meer in sex met hem. Merk dat ik hem steeds meer als maatje zie, i.p.v. iemand waar ik verliefd op ben (dit wordt doorgaans toch minder). Ik houd wel óntzettend veel van hem!
Daarbij denk ik ook steeds vaker aan ex, die sowieso geen optie is, maar dat terzijde. Fantaseren mag, denk ik dan..
Momenteel ben ik ook nog eens werkloos en merk ik dat ik de dagstructuur moeilijk op kan pakken. Doe nu in huis minder dan mét baan en kan me moeilijk ergens toe zetten (sport/sociale contacten). Ben wel eens depressief geweest en ben nu gelukkig absoluut niet down, maar misschien heb ik nu last van een lichte vorm?
Vriendlief heeft alle begrip voor alle dingen die ik nu niet doe, terwijl hij een bedrijf heeft en elke dag moet werken.
Om mijn vraag concreter te maken: Ik kan me ook niet meer tot sex zetten, om hem te plezieren. Ik ben een beetje vaginistisch en dit speelt nu extra op. (Vriendlief vindt het jammer dat we zo weinig sex hebben, maar accepteert het en heeft wederom begrip, omdat hij zo gek op me is en omdat "we er samen wel uitkomen".. Ik masturbeer overigens wel). Als ik zin heb in sex, dan kan ik me veelal ontspannen en heb ik minimaal pijn, vind ik het fijn.
Hoe kijken jullie tegen deze situatie aan? Ben ik niet gek genoeg meer op vriend? Komt het door mijn leven momenteel? Door mijn ex?
Ik weet het even niet meer..
Sorry voor mijn onsamenhangende verhaal.