Relaties
alle pijlers
Wanhopig
donderdag 8 juni 2017 om 22:44
Hoi allemaal,
Dit gaat waarschijnlijk klinken als een foute jambers uitzending, maar dat is ondertussen ook realiteit geworden. Overdag een succesvolle ondernemer, altijd goed verzorgd , groot social netwerk , een leuke vriend en huis.
De realiteit is dat mijn leuke vriend een zware cocaïne verslaafde is. Hij werkt nog steeds elke dag gek genoeg en we hebben ondanks alles veel liefde voor elkaar. Maar ik kan gewoon niet meer verder.. elke avond vraag ik mij af of ik een vrolijke nuchtere man aantref of een paranoïde junk.. het is echt een bizarre wereld. Ik heb langzaam een kinder wens ontwikkeld en ik weet niet hoe ik dat moet verwezenlijken op deze manier .
Ik heb daarom gedreigd weg te gaan, maar uiteraard wil hij stoppen en mij terugwinnen. Diep in mijn hart wil ik ook helemaal niet weg. Ik hou van hem en ik denk ook niet dat ik deze band ooit nog vind bij een andere man. Ik zie andere niet eens staan.. ook heb ik geen idee Hoe ik financieel verder moet en met het huis.. ik ben bang dat ik enorm spijt krijg om zo'n leuke man te laten schieten ..
Dit komt ook vanuit het feit dat ik twee jaar geleden een relatie van zeven jaar heb laten gaan waar
Ik achteraf ook heel veel
Spijt van heb gehad. Misschien een beetje verlatingsangst wat ook meespeelt.
Kortom:
Ik ben behoorlijk wanhopig en slaap al weken niet meer. Ik zit gewoon helemaal vast en wissel elke minuut totaal van mening.. help
Dit gaat waarschijnlijk klinken als een foute jambers uitzending, maar dat is ondertussen ook realiteit geworden. Overdag een succesvolle ondernemer, altijd goed verzorgd , groot social netwerk , een leuke vriend en huis.
De realiteit is dat mijn leuke vriend een zware cocaïne verslaafde is. Hij werkt nog steeds elke dag gek genoeg en we hebben ondanks alles veel liefde voor elkaar. Maar ik kan gewoon niet meer verder.. elke avond vraag ik mij af of ik een vrolijke nuchtere man aantref of een paranoïde junk.. het is echt een bizarre wereld. Ik heb langzaam een kinder wens ontwikkeld en ik weet niet hoe ik dat moet verwezenlijken op deze manier .
Ik heb daarom gedreigd weg te gaan, maar uiteraard wil hij stoppen en mij terugwinnen. Diep in mijn hart wil ik ook helemaal niet weg. Ik hou van hem en ik denk ook niet dat ik deze band ooit nog vind bij een andere man. Ik zie andere niet eens staan.. ook heb ik geen idee Hoe ik financieel verder moet en met het huis.. ik ben bang dat ik enorm spijt krijg om zo'n leuke man te laten schieten ..
Dit komt ook vanuit het feit dat ik twee jaar geleden een relatie van zeven jaar heb laten gaan waar
Ik achteraf ook heel veel
Spijt van heb gehad. Misschien een beetje verlatingsangst wat ook meespeelt.
Kortom:
Ik ben behoorlijk wanhopig en slaap al weken niet meer. Ik zit gewoon helemaal vast en wissel elke minuut totaal van mening.. help
Als je naar fouten zoekt, gebruik dan een spiegel en geen verrekijker
vrijdag 9 juni 2017 om 09:43
Hij heeft onkenningsgedrag. Hij manipuleert jou bovendien. Deze man heeft hulp nodig. Profesionele hulp. Voel jezelf niet schuldig omdat hij nog steeds verslaafd is. Persoonlijk zou ik zeggen; neem afstand en stel voor jezelf het ultimatum pas met hem verder te gaan als hij door een behandelingsprogramma is gegaan. Neem vooral geen kinderen voorlopig.
Je kunt het een kind niet aandoen een verslaafde ouder te hebben.
sweetfirefly wijzigde dit bericht op 09-06-2017 10:05
0.14% gewijzigd
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
vrijdag 9 juni 2017 om 09:45
Dat is wat anders. Maar dat hoeft niet ten koste van to te gaan.henkgeheim schreef: ↑09-06-2017 09:40Dat is natuurlijk helemaal je goed recht, maar ik vind dit iedereen een eerlijk "2e" kans verdient
vrijdag 9 juni 2017 om 09:49
Ik denk dat zolang hij weet dat jij toch wel blijft hij niet zal afkicken. Misschien ben jij de persoon die hem dat laatste zetje kan geven door nu echt de knoop door te hakken en bij hem weg te gaan. Ik neem aan dat je wel vaker een ultimatum hebt gesteld. Misschien moet hij maar even flink schrikken en zien dat je het dus wel meent. Als hij dan wel beslist eindelijk af te kicken, kun jij beslissen of je met hem verder wilt. Ik zou nu alleen wel heel duidelijk naar hem zijn en laten zien dat je het meent. Niet afkicken betekent einde relatie. Daar kun jij namelijk niet op bouwen! Als hij er wel voor de volle 100% voor gaat, kan hij zeker jouw steun gebruiken.
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte!
vrijdag 9 juni 2017 om 09:54
TO, begrijpelijk dat dit topic wanhopig heet. Logisch dat je je zo voelt.
Het is hard, maar die verslaving is sterker dan jij en op dit moment ook sterker dan hij.
Als je niet uitkijkt dan ga jij er zelf aan onderdoor.
Je moet eerst accepteren dat je geen vat hebt op de situatie, hoe wanhopig je er ook van wordt. Alleen hij kan er mee stoppen, al kan hij dat niet zonder hulp. Maar hij zal niet stoppen omdat jij dat vraagt, smeekt of eist.
Waarschijnlijk zegt hij af en toe wel dat hij wil stoppen, maar is de harde werkelijkheid dat hij nog niet 'diep' genoeg is gegaan om dit echt zo zeker te willen dat hij de kracht heeft hiervoor.
Zijn leven loopt voor de buitenwereld namelijk nog. Hij houdt zich staande op zijn manier. En hij wil niet dat alles als een kaartenhuis in stort, zijn baan, zijn reputatie, enz.
Jammer genoeg is de kans dan klein dat hij op dit moment echt stopt. Misschien kan hij in een moment van zwakte wel besluiten om zich te melden bij een organisatie die hem kan behandelen, waar hij dagelijkse begeleiding krijgt en is er een kleine kans dat hij op die manier toch de goede kant op wil.
Tot die tijd moet jij er niet alleen mee rond blijven lopen. Jij moet iemand in vertrouwen kunnen nemen, een zus, je moeder, vriendin. Voor emotionele steun.
Los daarvan ga je naar je huisarts. Jij moet je laten informeren. Het liefst ook kijken of jij bij een afkick kliniek terecht kunt voor een gesprek. Voor jou is het ook erg belangrijk om te horen wat de verslaving doet en wat de redenen zijn waarom hij iets doet, of juist niet doet. Nu richt je je op hem, zijn gedrag, zijn motivaties. Maar die verschillen eigenlijk niet van andere verslaafden, in wezen zijn er vaak veel overeenkomsten.
Het kan jou helpen daar inzicht van buitenaf in te krijgen.
Een goed advies wat ik hier lees zou zijn om afstand te nemen van die man, maar als je van hem houdt dan is dat gewoon moeilijk. Doe dan in ieder geval als eerste het bovenstaande, huisarts, verslavingsdeskundige en emotionele steun in je omgeving. Niet voor hem, maar voor jou. Jij hebt dat nodig . En van daar uit kijk je verder.
Het is hard, maar die verslaving is sterker dan jij en op dit moment ook sterker dan hij.
Als je niet uitkijkt dan ga jij er zelf aan onderdoor.
Je moet eerst accepteren dat je geen vat hebt op de situatie, hoe wanhopig je er ook van wordt. Alleen hij kan er mee stoppen, al kan hij dat niet zonder hulp. Maar hij zal niet stoppen omdat jij dat vraagt, smeekt of eist.
Waarschijnlijk zegt hij af en toe wel dat hij wil stoppen, maar is de harde werkelijkheid dat hij nog niet 'diep' genoeg is gegaan om dit echt zo zeker te willen dat hij de kracht heeft hiervoor.
Zijn leven loopt voor de buitenwereld namelijk nog. Hij houdt zich staande op zijn manier. En hij wil niet dat alles als een kaartenhuis in stort, zijn baan, zijn reputatie, enz.
Jammer genoeg is de kans dan klein dat hij op dit moment echt stopt. Misschien kan hij in een moment van zwakte wel besluiten om zich te melden bij een organisatie die hem kan behandelen, waar hij dagelijkse begeleiding krijgt en is er een kleine kans dat hij op die manier toch de goede kant op wil.
Tot die tijd moet jij er niet alleen mee rond blijven lopen. Jij moet iemand in vertrouwen kunnen nemen, een zus, je moeder, vriendin. Voor emotionele steun.
Los daarvan ga je naar je huisarts. Jij moet je laten informeren. Het liefst ook kijken of jij bij een afkick kliniek terecht kunt voor een gesprek. Voor jou is het ook erg belangrijk om te horen wat de verslaving doet en wat de redenen zijn waarom hij iets doet, of juist niet doet. Nu richt je je op hem, zijn gedrag, zijn motivaties. Maar die verschillen eigenlijk niet van andere verslaafden, in wezen zijn er vaak veel overeenkomsten.
Het kan jou helpen daar inzicht van buitenaf in te krijgen.
Een goed advies wat ik hier lees zou zijn om afstand te nemen van die man, maar als je van hem houdt dan is dat gewoon moeilijk. Doe dan in ieder geval als eerste het bovenstaande, huisarts, verslavingsdeskundige en emotionele steun in je omgeving. Niet voor hem, maar voor jou. Jij hebt dat nodig . En van daar uit kijk je verder.
vrijdag 9 juni 2017 om 13:49
Bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik denk inderdaad ook dat hij zijn leven nog prima draaiende kan houden in zijn ogen. Hij ziet geen echte noodzaak behalve mij eventueel kwijtraken als motivatie. Ik wil wel heel graag afstand nemen van deze situatie en vooral van drugs, maar liever niet van hem. Ik wil er ook voor hem zijn als hij afkickt.. Ik weet alleen niet of ik nu voor iets vecht wat niet meer goed gaat komen.Docteur_Phile schreef: ↑09-06-2017 09:54TO, begrijpelijk dat dit topic wanhopig heet. Logisch dat je je zo voelt.
Het is hard, maar die verslaving is sterker dan jij en op dit moment ook sterker dan hij.
Als je niet uitkijkt dan ga jij er zelf aan onderdoor.
Je moet eerst accepteren dat je geen vat hebt op de situatie, hoe wanhopig je er ook van wordt. Alleen hij kan er mee stoppen, al kan hij dat niet zonder hulp. Maar hij zal niet stoppen omdat jij dat vraagt, smeekt of eist.
Waarschijnlijk zegt hij af en toe wel dat hij wil stoppen, maar is de harde werkelijkheid dat hij nog niet 'diep' genoeg is gegaan om dit echt zo zeker te willen dat hij de kracht heeft hiervoor.
Zijn leven loopt voor de buitenwereld namelijk nog. Hij houdt zich staande op zijn manier. En hij wil niet dat alles als een kaartenhuis in stort, zijn baan, zijn reputatie, enz.
Jammer genoeg is de kans dan klein dat hij op dit moment echt stopt. Misschien kan hij in een moment van zwakte wel besluiten om zich te melden bij een organisatie die hem kan behandelen, waar hij dagelijkse begeleiding krijgt en is er een kleine kans dat hij op die manier toch de goede kant op wil.
Tot die tijd moet jij er niet alleen mee rond blijven lopen. Jij moet iemand in vertrouwen kunnen nemen, een zus, je moeder, vriendin. Voor emotionele steun.
Los daarvan ga je naar je huisarts. Jij moet je laten informeren. Het liefst ook kijken of jij bij een afkick kliniek terecht kunt voor een gesprek. Voor jou is het ook erg belangrijk om te horen wat de verslaving doet en wat de redenen zijn waarom hij iets doet, of juist niet doet. Nu richt je je op hem, zijn gedrag, zijn motivaties. Maar die verschillen eigenlijk niet van andere verslaafden, in wezen zijn er vaak veel overeenkomsten.
Het kan jou helpen daar inzicht van buitenaf in te krijgen.
Een goed advies wat ik hier lees zou zijn om afstand te nemen van die man, maar als je van hem houdt dan is dat gewoon moeilijk. Doe dan in ieder geval als eerste het bovenstaande, huisarts, verslavingsdeskundige en emotionele steun in je omgeving. Niet voor hem, maar voor jou. Jij hebt dat nodig . En van daar uit kijk je verder.
Als je naar fouten zoekt, gebruik dan een spiegel en geen verrekijker
vrijdag 9 juni 2017 om 13:54
lautje87 schreef: ↑09-06-2017 13:49Bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik denk inderdaad ook dat hij zijn leven nog prima draaiende kan houden in zijn ogen. Hij ziet geen echte noodzaak behalve mij eventueel kwijtraken als motivatie. Ik wil wel heel graag afstand nemen van deze situatie en vooral van drugs, maar liever niet van hem. Ik wil er ook voor hem zijn als hij afkickt.. Ik weet alleen niet of ik nu voor iets vecht wat niet meer goed gaat komen.
Ik zou het volgende doen:
- Ervoor kiezen om weg te gaan als hij niet af wilt kicken
- Als hij wel wilt afkicken kan je bij hem blijven en hem waar nodig steunen, mocht hij de fout ingaan direct je spullen pakken en vertrekken.
zaterdag 10 juni 2017 om 08:13
Met alleen de motivatie die jij noemt denk ik niet dat hij gaat stoppen.lautje87 schreef: ↑09-06-2017 13:49Bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik denk inderdaad ook dat hij zijn leven nog prima draaiende kan houden in zijn ogen. Hij ziet geen echte noodzaak behalve mij eventueel kwijtraken als motivatie. Ik wil wel heel graag afstand nemen van deze situatie en vooral van drugs, maar liever niet van hem. Ik wil er ook voor hem zijn als hij afkickt.. Ik weet alleen niet of ik nu voor iets vecht wat niet meer goed gaat komen.
Hij gaat misschien proberen het stiekem te doen.
Niet omdat hij een slecht mens is, maar simpelweg omdat een cocaine verslaving zo'n enorm monster is, waarvan het moeilijk is om er vat op te krijgen.
Hij zal zich daar op momenten ook erg rot en schuldig over voelen, en het vreet ook aan zijn eigenwaarde.
De vraag voor jou is vooral hoe je afstand kunt nemen van de situatie en de drugs, maar tegelijkertijd er voor hem kunt zijn. Dat is wat je wilt schrijf je.
Objectief gezien zou je dat het beste kunnen als je wel om hem geeft maar niet in een liefdesrelatie zit. Als je wel in de buurt blijft maar niet samenwoont. Als je hem wel helpt maar niet met geld of leugens.
Je kunt hem zeggen dat je pas en relatie met hem kunt hebben als hij gestopt is.
Het lastige hier aan is dat hij misschien 'stopt' voor eventjes, vast met dezelfde bedoelingen, maar waarbij jij eigenlijk nooit zeker weet hoe ver hij afstand heeft kunnen nemen van zijn verslaving. En dan ineens merk je dat hij iets achter houdt en weer begonnen is.
Sommige ex-verslaafden zeggen dat ze eerst bijna alles moesten verliezen voordat ze de kracht hadden om echt af te kicken. Ik hoop het allemaal niet voor jou en je vriend, maar als dit traject je te wachten staat dan moet je jezelf echt afvragen of dat goed voor jou is.
zaterdag 10 juni 2017 om 08:32
Als je een topic opent over je relatie met de titel "wanhopig", dan is het tijd om ermee te stoppen. Eens een junk, altijd een junk. Hij gaat niet afkicken en jij zal hem ook niet zover krijgen. Als je een kinderwens hebt, is dat niet verstandig met deze man. Je gaat geen spijt krijgen om deze relatie te beëindigen, je zal eerder spijt krijgen dat je te lang bent doorgegaan. Maak dus een plan om met de relatie te kappen en een nieuwe start te maken. Bereid alles voor voordat je het hem vertelt. Zoek eerst uit hoe je financieel kan scheiden, d.w.z. zorg er voor dat hij niet bij jouw geld kan. En maak ook een plan voor hoe het verder gaat met het huis. Is het een koophuis of huurhuis? Wie kan het beste betalen om erin te blijven wonen? Huur desnoods een kamer waar je tijdelijk kunt intrekken. En maak hem (en jezelf) duidelijk dat dit besluit definitief is. Het maakt verder niets meer uit wat hij belooft, waarmee hij dreigt, of hij afkickt of niet, dat moet hij verder zelf weten. Geen drama meer, gewoon een eind aan de relatie en een nieuwe start.
Deze man heeft voor drugs gekozen in plaats van voor jou. Kies jij nu voor jezelf, voor je geluk en voor je toekomstige kinderen.
Deze man heeft voor drugs gekozen in plaats van voor jou. Kies jij nu voor jezelf, voor je geluk en voor je toekomstige kinderen.
zaterdag 10 juni 2017 om 09:04
Je leeft in twee werelden. Uiterlijk ben je succesvol, maar tussen de regels door lees ik angst. Bang dat je geen leuke vriend meer zult vinden, bang om je leuke vriend te verlaten en om bij hem te blijven, bang dat niemand zich in jou persoonlijk zal verdiepen, bang dat je spijt zult krijgen als je weggaat enz.. Misschien wordt het eens tijd je angsten te gaan onderzoeken. De mannen die je aantrekt zouden wel eens een weerspiegeling kunnen zijn van je innerlijke wereld.
Doe je iets aan zelfontploooiing? Bewustwording? Lees eens wat boeken over mensen die naar binnen zijn gegaan. Ik denk dat een wereld voor je open zal gaan, als je jouw innerlijk gaat onderzoeken. Dan zul je ook direct weten hie je met deze relatie moet omgaan. Weggaan of blijven is niet de vraag, maar wat heeft deze relatie je te vertellen?
Doe je iets aan zelfontploooiing? Bewustwording? Lees eens wat boeken over mensen die naar binnen zijn gegaan. Ik denk dat een wereld voor je open zal gaan, als je jouw innerlijk gaat onderzoeken. Dan zul je ook direct weten hie je met deze relatie moet omgaan. Weggaan of blijven is niet de vraag, maar wat heeft deze relatie je te vertellen?
zaterdag 10 juni 2017 om 09:45
Lieve TO, ik heb het topic helemaal gelezen en begrijp maar al te goed, waarom de titel "wanhopig" is. Helaas ben ik een ervaringsdeskundige en bij mij persoonlijk is het uiteindelijk niet goed afgelopen. Gelukkig kom je, wanneer je een traject in gaat, in contact met mensen die wel succes hebben gehad.
Voordat je besluit om een traject in te gaan, moet je je een aantal dingen goed realiseren! Ten eerste is het een enorm langdurig traject en bij langdurig moet je echt denken in 'jaren' en niet in dagen of weken! Ten tweede moet je je ook echt ervan bewust zijn, dat verslaving aan drugs of alcohol, niet te vergelijken is met verslaafd zijn aan roken, wat een mentale verslaving is. Iemand die verslaafd is aan drugs of alcohol is echt ziek! Daarom is de volgende opmerking ook niet van toepassing.
Echter, TO, jij hebt wel de keuze! Zoals ik al schreef, de weg naar genezing van deze ziekte is enorm lang en vergt enorm veel, ook van jou. Je kunt regelmatig te maken krijgen met terugslagen en bovendien heb je hier echt gedegen professionele hulp bij nodig. Maar voordat het zover is, zal er eerst bewustwording en acceptatie van het feit dat hij ziek is moeten zijn. Zolang hij dat blijft ontkennen, is er eigenlijk geen hulp mogelijk. Daar ligt dan eventueel jouw 'taak'. Maar nogmaals, het is een enorm langdurig, zwaar en slopend proces. Ik kan natuurlijk niet beoordelen of je dat voor hem over hebt of kunt hebben, maar als het lukt om hem van zijn verslavingsziekte te genezen met jouw hulp, dan is de kans groot, dat je er een fantastische relatie aan overhoudt!
Één ding nog, het is al meer gezegd, zet je kinderwens met hem voorlopig in de ijskast. Wanneer je ervoor kiest om hem te helpen bij zijn genezingsproces, heb je daar alle aandacht bij nodig. Kinderen zullen daar echt de dupe van zijn! Want je wil je kind toch alle liefdevolle aandacht (kunnen) geven die het nodig heeft?
Heel veel sterkte, TO, wat je ook besluit te doen. Je zult het in alle gevallen nodig hebben.
Voordat je besluit om een traject in te gaan, moet je je een aantal dingen goed realiseren! Ten eerste is het een enorm langdurig traject en bij langdurig moet je echt denken in 'jaren' en niet in dagen of weken! Ten tweede moet je je ook echt ervan bewust zijn, dat verslaving aan drugs of alcohol, niet te vergelijken is met verslaafd zijn aan roken, wat een mentale verslaving is. Iemand die verslaafd is aan drugs of alcohol is echt ziek! Daarom is de volgende opmerking ook niet van toepassing.
Iemand die verslaafd is aan drugs, kan dergelijke rationele keuzes helemaal niet (bewust) maken! Hij of zij heeft geen keus en zal, zolang hij of zij ziek is, constant last hebben van een onbedwingbare drang om naar de drugs te grijpen.
Echter, TO, jij hebt wel de keuze! Zoals ik al schreef, de weg naar genezing van deze ziekte is enorm lang en vergt enorm veel, ook van jou. Je kunt regelmatig te maken krijgen met terugslagen en bovendien heb je hier echt gedegen professionele hulp bij nodig. Maar voordat het zover is, zal er eerst bewustwording en acceptatie van het feit dat hij ziek is moeten zijn. Zolang hij dat blijft ontkennen, is er eigenlijk geen hulp mogelijk. Daar ligt dan eventueel jouw 'taak'. Maar nogmaals, het is een enorm langdurig, zwaar en slopend proces. Ik kan natuurlijk niet beoordelen of je dat voor hem over hebt of kunt hebben, maar als het lukt om hem van zijn verslavingsziekte te genezen met jouw hulp, dan is de kans groot, dat je er een fantastische relatie aan overhoudt!
Één ding nog, het is al meer gezegd, zet je kinderwens met hem voorlopig in de ijskast. Wanneer je ervoor kiest om hem te helpen bij zijn genezingsproces, heb je daar alle aandacht bij nodig. Kinderen zullen daar echt de dupe van zijn! Want je wil je kind toch alle liefdevolle aandacht (kunnen) geven die het nodig heeft?
Heel veel sterkte, TO, wat je ook besluit te doen. Je zult het in alle gevallen nodig hebben.
zaterdag 10 juni 2017 om 10:16
TO, je bent niet zijn therapeut.
zaterdag 10 juni 2017 om 10:33
Sorry, maar ik kan deze opmerking niet helemaal plaatsen. Zeg ik ergens dat ze haar therapeut moet zijn?
Wat ik wel zeg, is dat drugsverslaving een ziekte is. Om daarvan te genezen, is zeker professionele hulp nodig. Maar niet alleen dat. Ook hulp van vrienden, familie en/of partner is nodig. Bij andere ziektes, die meer tastbaar/zichtbaar zijn, zeg je toch ook niet 'ik ben je dokter niet', wanneer de griep patiënt om een paracetamolletje vraagt?
zaterdag 10 juni 2017 om 11:25
Ik denk niet dat het TO gaat helpen wanneer je deze drugsverslaving in een soort 'ziekte-frame' neerzet. TO is niet verantwoordelijk voor de verslaving van deze man en is hem ook niets verschuldigd om hem daarvan te 'genezen' of te 'redden'. TO moet gewoon voor zichzelf kiezen. Droombeelden over hoe mooi het had kunnen zijn als... doen er niet toe. Ook al houdt ze van hem, het enige dat relevant is dat de relatie niet werkt in het hier en nu en dat dit in de toekomst niet gaat verbeteren. TO is ongelukkig en wanhopig. Dan moet je de realiteit onder ogen zien. Een relatie die fundamenteel niet werkt, daar moet je mee stoppen.
zaterdag 10 juni 2017 om 12:26
DitXaiandra schreef: ↑10-06-2017 11:25Ik denk niet dat het TO gaat helpen wanneer je deze drugsverslaving in een soort 'ziekte-frame' neerzet. TO is niet verantwoordelijk voor de verslaving van deze man en is hem ook niets verschuldigd om hem daarvan te 'genezen' of te 'redden'. TO moet gewoon voor zichzelf kiezen. Droombeelden over hoe mooi het had kunnen zijn als... doen er niet toe. Ook al houdt ze van hem, het enige dat relevant is dat de relatie niet werkt in het hier en nu en dat dit in de toekomst niet gaat verbeteren. TO is ongelukkig en wanhopig. Dan moet je de realiteit onder ogen zien. Een relatie die fundamenteel niet werkt, daar moet je mee stoppen.
zaterdag 10 juni 2017 om 13:25
Je weet duidelijk weinig van verslaving af. Ik ben niet degene die drugsverslaving in een soort 'ziekteframe' neerzet. Drugsverslaving is een ziekte. Punt.Xaiandra schreef: ↑10-06-2017 11:25Ik denk niet dat het TO gaat helpen wanneer je deze drugsverslaving in een soort 'ziekte-frame' neerzet. TO is niet verantwoordelijk voor de verslaving van deze man en is hem ook niets verschuldigd om hem daarvan te 'genezen' of te 'redden'. TO moet gewoon voor zichzelf kiezen. Droombeelden over hoe mooi het had kunnen zijn als... doen er niet toe. Ook al houdt ze van hem, het enige dat relevant is dat de relatie niet werkt in het hier en nu en dat dit in de toekomst niet gaat verbeteren. TO is ongelukkig en wanhopig. Dan moet je de realiteit onder ogen zien. Een relatie die fundamenteel niet werkt, daar moet je mee stoppen.
Ook worden er nergens droombeelden geschetst hoe mooi het had kunnen zijn als... TO is ongelukkig en wanhopig door die vreselijke ziekte van haar man/vriend. De realiteit die je dan onder ogen moet zien is niet simpelweg dat de relatie niet meer werkt, maar dat haar man/vriend ziek is! Dat is ook hetgeen ik in de OP lees, TO is wanhopig vanwege het drugsgebruik (ongelukkig gebruikt TO zelfs niet) en niet omdat haar relatie verder nu zo slecht is.
Waar ik TO wel voor waarschuw en dat is de keuze die ze moet maken, is of TO het aan wil of kan om met hem het (hele lange) traject in te gaan op weg naar genezing. Een weg vol met pieken en dalen. Maar simpelweg adviseren ermee te stoppen omdat de relatie 'niet werkt', vind ik te kort door de bocht.
zaterdag 10 juni 2017 om 18:20
Of de verslaving nu wel of geen ziekte is, doet er niet toe. Het is een poel van ellende waarin alles dat er in de buurt van komt wordt meegezogen. De enige manier om van die ellende (of wanhoop) af te komen is afstand nemen. En ja, ik ben ook ervaringsdeskundige, maar dan niet degene die verslaafd was.
zaterdag 10 juni 2017 om 18:35
Het is wel degelijk mogelijk om van een verslaving af te komen, in de zin dat je niet meer gebruikt en het je leven niet meer beheerst. Het blijft wel altijd je achilleshiel, net als dat iemand die overgewicht krijgt door te snoepen, altijd de neiging zal houden te snoepen wanneer diegene door een moeilijke tijd gaat. En een roker zal soms nog zin krijgen in een sigaret, bijvoorbeeld in een stressvolle periode. Dit wil niet zeggen dat deze drang vertaald wordt in gebruik.
Er zijn hordes mensen die een normaal leven opbouwen na een verslaving en geen terugval meer krijgen. De verslaafde moet het alleen wel zelf willen en dat lees ik nergens. Als hij zelf niet echt wil, dan gaat het niet werken.
Als dit het geval is dan zou ik de relatie verbreken, omdat je een kinderwens hebt. Een dergelijke verslaving is niet te combineren met het ouderschap.
Er zijn hordes mensen die een normaal leven opbouwen na een verslaving en geen terugval meer krijgen. De verslaafde moet het alleen wel zelf willen en dat lees ik nergens. Als hij zelf niet echt wil, dan gaat het niet werken.
Als dit het geval is dan zou ik de relatie verbreken, omdat je een kinderwens hebt. Een dergelijke verslaving is niet te combineren met het ouderschap.
zaterdag 10 juni 2017 om 18:55
Sorry, maar ik blijf het oneens met je. Is overigens niet persoonlijk bedoeld. Je hebt helemaal gelijk, dat het een poel van ellende is en dat de omgeving erin wordt meegezogen. Maar geldt dat niet voor elke ernstige ziekte? Ervoor weglopen is inderdaad de makkelijkste weg. Maar doe je dat dan ook, als je partner longkanker heeft en zeg je dan 'had je maar niet moeten roken'?Xaiandra schreef: ↑10-06-2017 18:20Of de verslaving nu wel of geen ziekte is, doet er niet toe. Het is een poel van ellende waarin alles dat er in de buurt van komt wordt meegezogen. De enige manier om van die ellende (of wanhoop) af te komen is afstand nemen. En ja, ik ben ook ervaringsdeskundige, maar dan niet degene die verslaafd was.
Naar mijn idee gaat de wanhoop van TO over het niet weten hoe om te gaan met de verslavingsproblematiek van haar geliefde. En is haar insteek om hem van de drugs te helpen afhalen. Iemand die verslaafd is, is niet per definitie een 'fout' persoon. En daar worstelt TO mee, volgens mij.
Misschien verkeerd begrepen, maar ook ik heb geleefd met een verslaafde. Helaas is dat uiteindelijk om andere redenen misgegaan, maar we zijn toch samen het traject in gegaan. En het is heel zwaar, onderschat het niet. Ik hoop trouwens dat we nog iets horen van TO. Sterkte in elk geval!
zaterdag 10 juni 2017 om 19:24
Het zijn beide ernstige ziektes die beiden een lange en zware weg naar genezing vergen en beiden het risico meebrengen dat het niet lukt om ervan te genezen, of dat de ziekte later weer de kop opsteekt.
Daarnaast hadden beide voorkomen kunnen worden, het ene door niet te roken, het andere door niet te experimenteren met drugs. Dus ja, de vergelijking gaat wel degelijk op.
Maar je mist de intentie van het door mij geschrevene. Het gaat hier niet over jou of over mij, maar over hoe TO hierin staat. Het enige wat ik wil zeggen is, dat het een enorm lang en zwaar traject is, om de man/vriend van TO van zijn verslaving af te krijgen. En de eerste stap is bewustwording van de ernst van de verslaving en de daarbij horende acceptatie van hulp. (en dus de wil om ermee te stoppen!)
Daarnaast hadden beide voorkomen kunnen worden, het ene door niet te roken, het andere door niet te experimenteren met drugs. Dus ja, de vergelijking gaat wel degelijk op.
Maar je mist de intentie van het door mij geschrevene. Het gaat hier niet over jou of over mij, maar over hoe TO hierin staat. Het enige wat ik wil zeggen is, dat het een enorm lang en zwaar traject is, om de man/vriend van TO van zijn verslaving af te krijgen. En de eerste stap is bewustwording van de ernst van de verslaving en de daarbij horende acceptatie van hulp. (en dus de wil om ermee te stoppen!)