Relaties
alle pijlers
Wanneer is het ge
woensdag 9 mei 2012 om 21:02
Vriend en ik zijn ruim 3 jaar samen, en hebben ook een tijdje samengewoond.
Voor zijn werk is hij ruim een halfjaar geleden verhuisd naar een andere stad, waardoor we elkaar veelal alleen in de weekenden zien. Ik studeer nog, en kom soms ook doordeweeks naar hem toe om elkaar wat vaker te zien (ruim 3u reistijd).
Nu is het probleem dat vriend ´s avonds na zijn werk altijd erg moe is/zegt te zijn en liever even gaat computeren o.i.d. dan tijd met mij doorbrengt. Voor één avond is dit niet erg, maar dit is structureel het geval en ook in de weekenden. Dit terwijl ik het juist heel leuk vindt om samen even te kletsen, onze dag door te nemen etc.
Hij weet dat het mij verdriet doet dat we bijna geen tijd meer echt samen hebben en heeft ook vaak genoeg beloofd dit te veranderen, maar echt resultaat heeft het niet.
Gevolg is dat ik twijfel of ik wel samen verder wil: ik wil echt niet al zijn vrije tijd claimen, maar zou het fijn vinden als er meer aandacht voor elkaar kwam en ook voor mij (zit in een stressvolle tijd qua afstuderen). Op mijn beurt help ik vriend wel als hij in de stress zit over zijn werk, dat geeft hij ook aan fijn te vinden.
Hoe lang moet ik nou nog blijven geloven dat hij zijn beloftes omzet in daden? Hij weet dat het mij kwetst dat hij zo emotioneel en ook fysiek onbeschikbaar voor mij is, maar doet er niks mee.
Moet ik dan toch mijn conclusie trekken dat ik niet belangrijk genoeg voor hem ben?
Sorry voor het misschien warrige verhaal, maar ik weet het even allemaal niet meer. Wat ik wel weet is dat ik enorm ga twijfelen aan mezelf, voel me steeds minder de moeite waard.
Voor zijn werk is hij ruim een halfjaar geleden verhuisd naar een andere stad, waardoor we elkaar veelal alleen in de weekenden zien. Ik studeer nog, en kom soms ook doordeweeks naar hem toe om elkaar wat vaker te zien (ruim 3u reistijd).
Nu is het probleem dat vriend ´s avonds na zijn werk altijd erg moe is/zegt te zijn en liever even gaat computeren o.i.d. dan tijd met mij doorbrengt. Voor één avond is dit niet erg, maar dit is structureel het geval en ook in de weekenden. Dit terwijl ik het juist heel leuk vindt om samen even te kletsen, onze dag door te nemen etc.
Hij weet dat het mij verdriet doet dat we bijna geen tijd meer echt samen hebben en heeft ook vaak genoeg beloofd dit te veranderen, maar echt resultaat heeft het niet.
Gevolg is dat ik twijfel of ik wel samen verder wil: ik wil echt niet al zijn vrije tijd claimen, maar zou het fijn vinden als er meer aandacht voor elkaar kwam en ook voor mij (zit in een stressvolle tijd qua afstuderen). Op mijn beurt help ik vriend wel als hij in de stress zit over zijn werk, dat geeft hij ook aan fijn te vinden.
Hoe lang moet ik nou nog blijven geloven dat hij zijn beloftes omzet in daden? Hij weet dat het mij kwetst dat hij zo emotioneel en ook fysiek onbeschikbaar voor mij is, maar doet er niks mee.
Moet ik dan toch mijn conclusie trekken dat ik niet belangrijk genoeg voor hem ben?
Sorry voor het misschien warrige verhaal, maar ik weet het even allemaal niet meer. Wat ik wel weet is dat ik enorm ga twijfelen aan mezelf, voel me steeds minder de moeite waard.
woensdag 9 mei 2012 om 21:08
Dit klinkt niet fijn inderdaad. Is er een reden waardoor hij altijd zo moe is, veel stress op zijn werk bijvoorbeeld?
Je schrijft al te hebben aangegeven dat je verandering wil, maar blijkbaar doet hij daar niks mee. Ik snap jou wel, zou er ook geen zin in hebben om na uren te hebben gereisd met een iemand op de bank te zitten die mijn geen aandacht geeft. Dan is de lol er snel vanaf natuurlijk. Komt hij trouwens ook wel eens naar jou toe?
Je schrijft al te hebben aangegeven dat je verandering wil, maar blijkbaar doet hij daar niks mee. Ik snap jou wel, zou er ook geen zin in hebben om na uren te hebben gereisd met een iemand op de bank te zitten die mijn geen aandacht geeft. Dan is de lol er snel vanaf natuurlijk. Komt hij trouwens ook wel eens naar jou toe?
woensdag 9 mei 2012 om 21:10
Kan je niet gewoon duidelijke afspraken maken? Dan zijn de verwachtingen helder en hoef je je ook geen zorgen te maken op de dagen dat je elkaar dus niet ziet. En hij kan die tijd écht uitrusten zonder over jou in te zitten.
Bijvoorbeeld dat je elkaar alleen in het weekend ziet van vrijdagavond tot zondagavond en dat hij dan wel probeert een beetje gezellig mee te doen. Doordeweeks elke dag even bellen (max 20 minuten ofzo) en elkaar dan ook bewust ondersteunen in de stress en deze moeilijke situatie en bijvoorbeeld maandag helemaal niets. En spreek ook een deadline af voor wanneer jullie deze situatie gaan veranderen en weer bij elkaar gaan wonen. Dus max 6 maanden ofzo.
Is even vervelend maar schept een hoop duidelijkheid denk ik. Verder zou ik toch wel van je vriend verlangen dat áls jullie straks weer gaan samenwonen hij manieren gaat vinden om zijn stress te hanteren. Bijvoorbeeld door sport of meditatie. Zo wil je hem ook niet in je huis hebben natuurlijk straks.
Bijvoorbeeld dat je elkaar alleen in het weekend ziet van vrijdagavond tot zondagavond en dat hij dan wel probeert een beetje gezellig mee te doen. Doordeweeks elke dag even bellen (max 20 minuten ofzo) en elkaar dan ook bewust ondersteunen in de stress en deze moeilijke situatie en bijvoorbeeld maandag helemaal niets. En spreek ook een deadline af voor wanneer jullie deze situatie gaan veranderen en weer bij elkaar gaan wonen. Dus max 6 maanden ofzo.
Is even vervelend maar schept een hoop duidelijkheid denk ik. Verder zou ik toch wel van je vriend verlangen dat áls jullie straks weer gaan samenwonen hij manieren gaat vinden om zijn stress te hanteren. Bijvoorbeeld door sport of meditatie. Zo wil je hem ook niet in je huis hebben natuurlijk straks.
woensdag 9 mei 2012 om 21:11
Oh, ik zie net dat mijn topictitel onvolledig is, het moest natuurlijk zijn: wanneer is het genoeg?
Zwartezwanen, klopt dat ik mijn eigenwaarde aan mezelf moet ontlenen. Het voelt alleen alsof ik niet leuk genoeg meer voor mijn vriend ben om enegrie in te steken, en daardoor twijfel ik aan mezelf, Heb verder een leuk leven met veel vriendinnen en sociale activiteiten in mijn eigen woonplaats, dus verder weinig te klagen.
Lupine: het werken valt hem zwaar nadat hij een studentenritme gewend was. Ik dacht dat dit na een paar maanden vanzelf wel zou wennen voor hem, maar inmiddels zijn we bijna 7 maanden verder..
Ik las ook de vraag wat hij achter de computer doet: er is een specifiek online spelletje dat hij graag speelt. Als hij het niet zelf speelt, dan leest ie wel op blogs erover of bekijkt hij livestreams oid.
Zwartezwanen, klopt dat ik mijn eigenwaarde aan mezelf moet ontlenen. Het voelt alleen alsof ik niet leuk genoeg meer voor mijn vriend ben om enegrie in te steken, en daardoor twijfel ik aan mezelf, Heb verder een leuk leven met veel vriendinnen en sociale activiteiten in mijn eigen woonplaats, dus verder weinig te klagen.
Lupine: het werken valt hem zwaar nadat hij een studentenritme gewend was. Ik dacht dat dit na een paar maanden vanzelf wel zou wennen voor hem, maar inmiddels zijn we bijna 7 maanden verder..
Ik las ook de vraag wat hij achter de computer doet: er is een specifiek online spelletje dat hij graag speelt. Als hij het niet zelf speelt, dan leest ie wel op blogs erover of bekijkt hij livestreams oid.
woensdag 9 mei 2012 om 21:13
Bloemetje, bedankt voor je uitgebreide antwoord.
Het maken van afspraken heb ik al heel vaak geprobeerd, ook over het bellen wat jij zegt of over wanneer we weer gaan samenwonen. Probleem is dus dat hij in afspraken meegaat en ook dingen belooft, maar dit vervolgens niet doet.
En dan maken we als ik weer een keer verdrietig ben maar weer nieuwe afspraken, maar die werken dan ook niet..
En zo gaat het dus eigenlijk een beetje verder..
Samenwonen hoeft van mij niet eens meer zo nodig, ik heb liever dat we emotioneel eerst weer op elkaar kunnen vertrouwen want ik vind dit geen goede basis voor samenwonen zo.
Het maken van afspraken heb ik al heel vaak geprobeerd, ook over het bellen wat jij zegt of over wanneer we weer gaan samenwonen. Probleem is dus dat hij in afspraken meegaat en ook dingen belooft, maar dit vervolgens niet doet.
En dan maken we als ik weer een keer verdrietig ben maar weer nieuwe afspraken, maar die werken dan ook niet..
En zo gaat het dus eigenlijk een beetje verder..
Samenwonen hoeft van mij niet eens meer zo nodig, ik heb liever dat we emotioneel eerst weer op elkaar kunnen vertrouwen want ik vind dit geen goede basis voor samenwonen zo.
woensdag 9 mei 2012 om 21:14
Hmm, tja ik kan het me wel voorstellen dat hij erg moe is. Net verhuisd en een nieuwe baan en dan moet hij thuis ook direct klaarstaan.
Jullie wonen toch niet meer samen of toch wel?
Is de computer zijn afleiding en ontspanning of zit er meer achter, zoals een andere meid ofzo?
Ik vind wel dat het idd niet erg gezellig en zelfs irritant is als iemand alleen maar achter de pc zou zitten. Zou ik niet pikken.
Dan kun je net zo goed beter alleen zijn, vind ik.
Jullie wonen toch niet meer samen of toch wel?
Is de computer zijn afleiding en ontspanning of zit er meer achter, zoals een andere meid ofzo?
Ik vind wel dat het idd niet erg gezellig en zelfs irritant is als iemand alleen maar achter de pc zou zitten. Zou ik niet pikken.
Dan kun je net zo goed beter alleen zijn, vind ik.
woensdag 9 mei 2012 om 21:18
Galadriel, ik wou dat hij dat inzag, Ik heb een paar weken geleden al gezegd dat ik niet meer zo verder wil, en toen was hij wel verdrietig en zei hij me niet kwijt te willen.
Maar toch is er sindsdien weinig veranderd. Misschien weet hij ook wel dat ik het niet over mn hart kan verkrijgen het uit te maken omdat ik hem nog wel heel leuk vindt, en dat hij daarom zn best niet doet.
Maar toch is er sindsdien weinig veranderd. Misschien weet hij ook wel dat ik het niet over mn hart kan verkrijgen het uit te maken omdat ik hem nog wel heel leuk vindt, en dat hij daarom zn best niet doet.
woensdag 9 mei 2012 om 21:22
Eh Brandy, het is al een half jaar zo.. Lijkt me niet echt een gewenningsperiode meer..
Grotendeels een weekendrelatie hebben en dan geen puf voor jou hebben, klinkt als geen zin om moeite te doen..
Denk je er serieus over met hem te stoppen als het zo doorgaat? Beseft hij dat wel, ben je daar duidelijk in?
Grotendeels een weekendrelatie hebben en dan geen puf voor jou hebben, klinkt als geen zin om moeite te doen..
Denk je er serieus over met hem te stoppen als het zo doorgaat? Beseft hij dat wel, ben je daar duidelijk in?
woensdag 9 mei 2012 om 21:28
girlinthefire, ik ben er wel duidelijk over ja.
Heb zelfs een paar weken geleden al gezegd dat ik niet meer verder wilde, maar dan kijkt hij zo verdrietig en zegt hij dat dat niet is wat hij wil, en dan ga ik weer overstag.
Ik snap er gewoon niks van, hij lijkt me oprecht niet kwijt te willen maar wil er ook niks aan doen om onze relatie weer wat beter te krijgen.. Het is zo frustrerend, ik snap er niks van.
Het voelt nu gewoon alsof hij mij bijna bewust verdrietig maakt: hij weet best dat zijn gedrag me kwetst en verandert het gewoon niet.
Heb zelfs een paar weken geleden al gezegd dat ik niet meer verder wilde, maar dan kijkt hij zo verdrietig en zegt hij dat dat niet is wat hij wil, en dan ga ik weer overstag.
Ik snap er gewoon niks van, hij lijkt me oprecht niet kwijt te willen maar wil er ook niks aan doen om onze relatie weer wat beter te krijgen.. Het is zo frustrerend, ik snap er niks van.
Het voelt nu gewoon alsof hij mij bijna bewust verdrietig maakt: hij weet best dat zijn gedrag me kwetst en verandert het gewoon niet.
woensdag 9 mei 2012 om 21:28
quote:noahlie schreef op 09 mei 2012 @ 21:24:
Dat is wel een goed idee brandy..
Ergens ben ik bang dat ik hem dan helemaal bijna niet meer zie.. Hij lijkt alleen zijn best te doen om mij te laten geloven dat het wel weer beter wordt, maar verder dan woorden komt het niet..Dan geef je hem nu de kans om het te laten merken en zien. Als je zelf steeds die stap zet krijgt hij de kans ook niet, toch?
Dat is wel een goed idee brandy..
Ergens ben ik bang dat ik hem dan helemaal bijna niet meer zie.. Hij lijkt alleen zijn best te doen om mij te laten geloven dat het wel weer beter wordt, maar verder dan woorden komt het niet..Dan geef je hem nu de kans om het te laten merken en zien. Als je zelf steeds die stap zet krijgt hij de kans ook niet, toch?
woensdag 9 mei 2012 om 21:31
quote:girlinthefire schreef op 09 mei 2012 @ 21:22:
Eh Brandy, het is al een half jaar zo.. Lijkt me niet echt een gewenningsperiode meer..
Nou, doe het maar eens.. lijkt mij heel stressvol zo'n periode.
Daarbij komt de stress en moeheid vaker later eruit dan op het moment dat je zelf aan het rennen en presteren bent.
Eh Brandy, het is al een half jaar zo.. Lijkt me niet echt een gewenningsperiode meer..
Nou, doe het maar eens.. lijkt mij heel stressvol zo'n periode.
Daarbij komt de stress en moeheid vaker later eruit dan op het moment dat je zelf aan het rennen en presteren bent.
woensdag 9 mei 2012 om 21:36
Ik denk dat Brandy misschien wel een punt heeft... als jij steeds naar hem toe komt, denkt hij misschien wel 'ze is er toch wel wanneer ik haar nodig heb...' dan is het niet nodig om jou op te zoeken. Het klinkt een beetje alsof hij je voor granted neemt, je hoort zeg maar bij het meubilair... Ik vind het idee van Brandy serieus zo gek nog niet. Dan kom je erachter of het eraan ligt dat je er toch wel bent en dat hij je nog wel in de buurt wil hebben... of dat hij echt helemaal opgaat in het spelletje :S
Sterkte, iig.
Sterkte, iig.
woensdag 9 mei 2012 om 21:47
woensdag 9 mei 2012 om 21:56
quote:noahlie schreef op 09 mei 2012 @ 21:47:
Ja, zo voelt het inderdaad, alsof hij het toch wel vanzelfsprekend vindt dat ik er altijd ben.
Wanneer er vrienden op bezoek zijn is zijn gedrag namelijk wel anders, dan zit hij zeker niet achter de computer en is hij weer de levendige man zoals ik hem eerst ook kende.
Dat komt omdat hij ze minder vaak ziet, en mannen onder elkaar he en geen gezeur
Maar dat kun jij ook hebben met je vriendinnen!
Wees wat relaxter, geef elkaar wat ruimte.
Komt goed dan, denk ik.
Ja, zo voelt het inderdaad, alsof hij het toch wel vanzelfsprekend vindt dat ik er altijd ben.
Wanneer er vrienden op bezoek zijn is zijn gedrag namelijk wel anders, dan zit hij zeker niet achter de computer en is hij weer de levendige man zoals ik hem eerst ook kende.
Dat komt omdat hij ze minder vaak ziet, en mannen onder elkaar he en geen gezeur
Maar dat kun jij ook hebben met je vriendinnen!
Wees wat relaxter, geef elkaar wat ruimte.
Komt goed dan, denk ik.