Wanneer weet je dat het goed is?

20-02-2012 18:39 27 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wanneer is het goed in een relatie? Of goed genoeg in ieder geval?

Ik ben daar momenteel (te) veel mee bezig.

Hou ontzettend van hem, maar we hebben de laatste tijd heel erg veel gedoe. Niets lijkt meer vanzelf te gaan.

Ons eerdere plan om om zoek te gaan naar een huis samen hebben we voorlopig uitgesteld.

Het houdt me meer bezig dan goed voor me is en ik vraag me ook steeds meer af of ik de zaken misschien niet groter maak dan ze zijn.

Verlang ik teveel van hem, van mezelf, van ons?



Mijn vraag aan jullie:

Wanneer weet je dat het goed (genoeg) is in een relatie?

Hoe weet je dat het goed (genoeg is) om je leven definitief met iemand te delen?



Misschien helpt het me e.e.a. in een ander perspectief te zien.



Thanks
Alle reacties Link kopieren
Voor mij is dat zolang ik me niet afvraag of het "goed genoeg" is. Als het goed zit ben ik daar helemaal niet mee bezig.

Maar dat kan voor iedereen anders zijn.
Voor mij is een relatie goed wanneer de positieve kanten van de relatie de negatieve overheersen.



Een relatie is natuurlijk niet alleen rozengeur en maneschijn.



Jezelf de vraag stellen over of je relatie goed genoeg is om definitief je leven met iemand te delen is naar mijn idee denk ik niet gek.



Wanneer je tegen jezelf kan zeggen, ik weet niet of het ons gaat lukken(lees: niks is zeker in het leven) maar ik ga er wel voor, omdat ik dat wil, dan is dit voor een relatie voldoende voor mijn gevoel.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het een gevoel is, dat je echt o.a. echt vertrouwen hebt in de toekomst samen.
Alle reacties Link kopieren
You know when you have to know so just go with the flow. Niet teveel nadenken, dingen gaan vanzelf.
Alle reacties Link kopieren
Nog even een toevoeging:

Mijn opmerking ging niet over het "definitief" je leven delen, daar geloof ik niet (meer) in.
Ik heb in deze relatie altijd het gevoel gehad dat het goed zat.



Ondermeer omdat ik niet moest denken aan een ander bijvoorbeeld. Ik kon en kan me niet voorstellen dat ik met iemand anders hetzelfde of beter af zou zijn, integendeel.
jij bepaald zelf wanneer je relatie goed genoeg voor je is..dat kan zelfs je partner niet voor je invullen,laatstaan wij.
Oh, en in een relatie gaat ook niet alles vanzelf. Soms heb je een periode dat je er meer energie in moet steken. Dat hoort erbij.



Kunst is dan om je te richten op de mooie dingen. Strubbelingen heeft iedereen wel, denk ik zo.
quote:BrightEyes80 schreef op 20 februari 2012 @ 18:39:



Wanneer weet je dat het goed (genoeg) is in een relatie?

Hoe weet je dat het goed (genoeg is) om je leven definitief met iemand te delen?





Dat voel je. Denk ik. Ik zou nooit meer zonder mijn vriend willen. Ik denk dat er niemand is met wie ik het zo fijn kan hebben als met hem. Ik zou er niet aan moeten denken om hem kwijt te raken. Onze toekomst samen zie ik helemaal voor me, tot aan het bejaardentehuis aan toe



Kortom ik voel dat dat ''goed'' zit.
quote:helene31 schreef op 20 februari 2012 @ 18:52:

Oh, en in een relatie gaat ook niet alles vanzelf. Soms heb je een periode dat je er meer energie in moet steken. Dat hoort erbij.

Kunst is dan om je te richten op de mooie dingen. Strubbelingen heeft iedereen wel, denk ik zo.Hier ben ik het helemaal mee eens. Je moet gewoon accepteren dat er soms ook moeilijke periodes in een relatie zijn.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dat mijn relatie goed is omdat ik me, zoals Helene schrijft, me geen ander kan indenken van wie ik zoveel houd en die zo goed bij me past.



Als we eens ruzie hebben, dan komt het vaak de relatie ten goede; het legt de pijnpunten bloot maar vanuit die positie kunnen we juist toewerken naar een oplossing of middenweg.

Het idee dat dit kan, geeft me rust en vertrouwen, dat een conflict voor ons perspectief op verbetering biedt in plaats van het einde.



Een relatie hoeft naar mijn idee niet perfect te zijn, daar zou ik het erg benauwd van krijgen, want ik zou op mijn tenen gaan lopen om alles bij hetzelfde te laten.
This is not kosher!
Alle reacties Link kopieren
quote:ana_isabel schreef op 20 februari 2012 @ 18:52:

jij bepaald zelf wanneer je relatie goed genoeg voor je is..dat kan zelfs je partner niet voor je invullen,laatstaan wij.

Dat begrijp ik.

Was ook niet van plan om aan de hand van de reacties een besluit te nemen o.i.d.

Probeer vooral te achterhalen waar die twijfels vandaan komen en een beetje orde te scheppen in mijn hoofd. Of zo.

En ik hoop dat jullie reacties me daarbij kunnen helpen.
Alle reacties Link kopieren
Fijn trouwens, zo snel al jullie reacties! Dank
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het juist wél een goede vraag.



Het is goed om jezelf dit af te vragen; je er van bewust zijn is denk juist erg belangrijk. Pas als je dat weet voor jezelf, kun je er aan gaan werken. Kun je er concreet aan werken. Cruciaal hierin is natuurlijk het c-woord: communicatie. Want immers, "goed genoeg" is niet voor iedereen hetzelfde en dus ook niet voor je partner. Daar zul je dus samen aan moeten werken en dat kan alleen als je weet wat je er onder verstaat.Schrijf bijvoorbeeld eens in steekwoorden op wat je onder "goed genoeg" verstaat en vraag dat ook aan je partner. Door ze naast elkaar te leggen geeft inzicht en kun je er over praten en concreet aan werken.
Alle reacties Link kopieren
...
This is not kosher!
Alle reacties Link kopieren
quote:wupje schreef op 20 februari 2012 @ 18:50:

Nog even een toevoeging:

Mijn opmerking ging niet over het "definitief" je leven delen, daar geloof ik niet (meer) in.

Maar je kunt het wel willen toch? Hopen dat het voor altijd is?

En natuurlijk is niks zeker in het leven, dat begrijp ik.

Maar is dat gevoel in beginsel niet een "voorwaarde" om met z'n tweeën verder te kunnen?
Alle reacties Link kopieren
Dus misschien maken jullie daarom zoveel ruzie ineens? Het idee dat je echt voor iemand gaat en wellicht je leven mee wilt gaan delen is natuurlijk ook behoorlijk 'angstaanjagend'.
This is not kosher!
quote:BrightEyes80 schreef op 20 februari 2012 @ 19:07:

[...]



Maar je kunt het wel willen toch? Hopen dat het voor altijd is?

En natuurlijk is niks zeker in het leven, dat begrijp ik.

Maar is dat gevoel in beginsel niet een "voorwaarde" om met z'n tweeën verder te kunnen?Dit is voor mij belangrijk in een relatie, ik weet niet 100% zeker of het voor altijd is, ik weet niet wat de toekomst mij brengt. Maar vanuit het hier en nu, kies ik voor mijn vriend en WIL ik wel de toekomst met hem in.
Alle reacties Link kopieren
quote:helene31 schreef op 20 februari 2012 @ 18:52:

Oh, en in een relatie gaat ook niet alles vanzelf. Soms heb je een periode dat je er meer energie in moet steken. Dat hoort erbij.



Kunst is dan om je te richten op de mooie dingen. Strubbelingen heeft iedereen wel, denk ik zo.

Je hebt hartstikke gelijk.

Ik besef heus dat het niet allemaal vanzelf gaat en dat mindere tijden er ook bij (kunnen) horen.

Maar mijn gedachten gaan momenteel zo met me aan de haal, dat ik ook niet zo goed in staat lijk de positieve zaken/mooie momenten vast te houden. Terwijl die er absoluut wel zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:BrightEyes80 schreef op 20 februari 2012 @ 19:07:

[...]



Maar je kunt het wel willen toch? Hopen dat het voor altijd is?

En natuurlijk is niks zeker in het leven, dat begrijp ik.

Maar is dat gevoel in beginsel niet een "voorwaarde" om met z'n tweeën verder te kunnen?



Tuurlijk kun je dat willen, alleen maar mooi!

Voor mezelf geloof ik daar niet meer in, maar dat is ook omdat ik mezelf ken



Edit: eens met cm_89, kiezen vanuit het hier en nu...
voor mij is/was dat. Dat ik zeker weet, tot de dood ons scheidt. Natuurlijk kan het anders lopen, maar nu heb ik er geen twijfels over.
Alle reacties Link kopieren
quote:Cici25 schreef op 20 februari 2012 @ 18:53:

[...]





Dat voel je. Denk ik. Ik zou nooit meer zonder mijn vriend willen. Ik denk dat er niemand is met wie ik het zo fijn kan hebben als met hem. Ik zou er niet aan moeten denken om hem kwijt te raken. Onze toekomst samen zie ik helemaal voor me, tot aan het bejaardentehuis aan toe

Lief... Samen achter de rollator op weg naar de bingo!



Kortom ik voel dat dat ''goed'' zit.
quote:BrightEyes80 schreef op 20 februari 2012 @ 19:15:

[...]



Je hebt hartstikke gelijk.

Ik besef heus dat het niet allemaal vanzelf gaat en dat mindere tijden er ook bij (kunnen) horen.

Maar mijn gedachten gaan momenteel zo met me aan de haal, dat ik ook niet zo goed in staat lijk de positieve zaken/mooie momenten vast te houden. Terwijl die er absoluut wel zijn.



En dan denk ik dat je jezelf de vraag moet stellen of je vanuit het hier en nu wilt doorgaan. Los van wat de toekomst mogelijk kan brengen als je stopt of doorgaat, de toekomst staat sowieso niet vast. Die kan nog allen kanten op.



Daarmee ben ik het eens met Wupje dat definitief kiezen niet iets is waar ik in geloof. Het enige wat je kan doen is op het moment zelf steeds beslissen of je er mee door wilt gaan.



Vind jij het waard om vanuit nu met al je twijfels en vragen door te gaan. Dan zou ik zeggen, ga ervoor!



Niemand zal het antwoord weten op wanneer is het goed in een relatie omdat naar mijn idee iedereen zelf steeds beslist in zijn relatie, of het goed genoeg is. En wat de een goed vind, vind de ander misschien niet goed genoeg.
Alle reacties Link kopieren
quote:Wellhello schreef op 20 februari 2012 @ 19:08:

Dus misschien maken jullie daarom zoveel ruzie ineens? Het idee dat je echt voor iemand gaat en wellicht je leven mee wilt gaan delen is natuurlijk ook behoorlijk 'angstaanjagend'.

Je hebt gelijk. Schijt er ook voor in m'n broek.

De mannen in de relaties hiervoor waren allesbehalve goed voor me (in meerdere opzichten) en allemaal met hun eigen serieuze problematieken.

Nu heb ik een vriend die compleet het tegenovergestelde is van deze heren en ik weet dat ik, alleen al daarom, in mijn handjes mag knijpen met hem.

Ja, ik ben bang dat het misgaat. Dat ik hem wegjaag. En tegelijkertijd lijk ik daar soms ook zelf op aan te sturen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven