Relaties
alle pijlers
Wat is er met me?
zaterdag 14 mei 2011 om 20:05
In de hoop dat jullie mij misschien kunnen helpen of een schop onder mn kont kunnen geven gooi ik even mijn verhaal in de groep voor wie het wil lezen..
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie, paar keer aan/uit geweest maar nu toch wel steady, hebben een appartement gekocht en een toekomst 'gepland' samen.
Nu zit ik al een tijdje met het probleem dat ik zeker weet dat ik met hem verder wil maar me niet altijd gelukkig voel in mijn relatie.
Klinkt onlogisch en zo voelt het ook.
Als hij niet bij me is mis ik hem enorm, wil ik heel graag bij hem zijn en weet ik zeker dat hij het helemaal is voor mij maar als hij er wel is verwacht ik vaak dingen van hem die hij niet waarmaakt(zoals spontaan iets doen).
Ik weet dat geen enkele relatie perfect is, die illusie heb ik zeker niet maar op de een of andere manier merk ik dat ik daar wel naar streef. Hoe kom ik daar vanaf?
Ik wil echt weer helemaal gelukkig zijn met mijn vent en niet zo onzeker zijn over mijn relatie.
Help?!
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie, paar keer aan/uit geweest maar nu toch wel steady, hebben een appartement gekocht en een toekomst 'gepland' samen.
Nu zit ik al een tijdje met het probleem dat ik zeker weet dat ik met hem verder wil maar me niet altijd gelukkig voel in mijn relatie.
Klinkt onlogisch en zo voelt het ook.
Als hij niet bij me is mis ik hem enorm, wil ik heel graag bij hem zijn en weet ik zeker dat hij het helemaal is voor mij maar als hij er wel is verwacht ik vaak dingen van hem die hij niet waarmaakt(zoals spontaan iets doen).
Ik weet dat geen enkele relatie perfect is, die illusie heb ik zeker niet maar op de een of andere manier merk ik dat ik daar wel naar streef. Hoe kom ik daar vanaf?
Ik wil echt weer helemaal gelukkig zijn met mijn vent en niet zo onzeker zijn over mijn relatie.
Help?!
zondag 15 mei 2011 om 10:05
quote:worldtraveler81 schreef op 14 mei 2011 @ 20:52:
Hahaha wel herkenbaar. Kunnen jullie niet afspreken dat je 1 keer per maand iets moet verzinnen. Hij 1x en jij 1x.
Ik ben de planner, man is de losbol, die zou heeeeeeel ongelukkig worden als hij eens in de 2 maanden iets spontaans moest gaan doen.
Hij gunt mij mijn planmatigheid (en lacht niet om bijvoorbeeld mijn vakantie-inpaklijst) en ik gun hem zijn lossigheid (en dus vergeet hij van alles op vakantie)
Hahaha wel herkenbaar. Kunnen jullie niet afspreken dat je 1 keer per maand iets moet verzinnen. Hij 1x en jij 1x.
Ik ben de planner, man is de losbol, die zou heeeeeeel ongelukkig worden als hij eens in de 2 maanden iets spontaans moest gaan doen.
Hij gunt mij mijn planmatigheid (en lacht niet om bijvoorbeeld mijn vakantie-inpaklijst) en ik gun hem zijn lossigheid (en dus vergeet hij van alles op vakantie)
zondag 15 mei 2011 om 10:07
quote:lief88 schreef op 14 mei 2011 @ 20:05:
In de hoop dat jullie mij misschien kunnen helpen of een schop onder mn kont kunnen geven gooi ik even mijn verhaal in de groep voor wie het wil lezen..
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie, paar keer aan/uit geweest maar nu toch wel steady, hebben een appartement gekocht en een toekomst 'gepland' samen.
Nu zit ik al een tijdje met het probleem dat ik zeker weet dat ik met hem verder wil maar me niet altijd gelukkig voel in mijn relatie.
Klinkt onlogisch en zo voelt het ook.
Als hij niet bij me is mis ik hem enorm, wil ik heel graag bij hem zijn en weet ik zeker dat hij het helemaal is voor mij maar als hij er wel is verwacht ik vaak dingen van hem die hij niet waarmaakt(zoals spontaan iets doen).
Ik weet dat geen enkele relatie perfect is, die illusie heb ik zeker niet maar op de een of andere manier merk ik dat ik daar wel naar streef. Hoe kom ik daar vanaf?
Ik wil echt weer helemaal gelukkig zijn met mijn vent en niet zo onzeker zijn over mijn relatie.
Help?!Wat zeggen zo ook al weer? Bij twijfel NIET doen!!
Iedereen wil gelukkig zijn in zijn relatie maar als dat niet
lukt in combinatie met het feit dat de raltie al een paar keer
uit is geweest zijn jullie misschien niet zo'n perfecte combinatie
als je zou willen.
Maar goed, jullie hebben inmiddels een appartement gekocht
dus je gaat ook zo een, twee, drie niet uit elkaar.
Een goed relatietherapie kan helpen en je zorgverzekeraar
vergoed een deel, tenminste dat deed die van mij wel.
quote:nola schreef op 14 mei 2011 @ 21:25:
Wat is er mis met 'gewoon'?
En wat is "gewoon" maar goed als ze voor "gewoon" de
familie doorsnee invuld is daar denk ik niets mis mee mits
je er allebei gelukkig in bent.
Zelf heb ik traditioneel wat meer met ongewone mensen en
gebeurtenissen.
In de hoop dat jullie mij misschien kunnen helpen of een schop onder mn kont kunnen geven gooi ik even mijn verhaal in de groep voor wie het wil lezen..
Ik heb nu bijna 5 jaar een relatie, paar keer aan/uit geweest maar nu toch wel steady, hebben een appartement gekocht en een toekomst 'gepland' samen.
Nu zit ik al een tijdje met het probleem dat ik zeker weet dat ik met hem verder wil maar me niet altijd gelukkig voel in mijn relatie.
Klinkt onlogisch en zo voelt het ook.
Als hij niet bij me is mis ik hem enorm, wil ik heel graag bij hem zijn en weet ik zeker dat hij het helemaal is voor mij maar als hij er wel is verwacht ik vaak dingen van hem die hij niet waarmaakt(zoals spontaan iets doen).
Ik weet dat geen enkele relatie perfect is, die illusie heb ik zeker niet maar op de een of andere manier merk ik dat ik daar wel naar streef. Hoe kom ik daar vanaf?
Ik wil echt weer helemaal gelukkig zijn met mijn vent en niet zo onzeker zijn over mijn relatie.
Help?!Wat zeggen zo ook al weer? Bij twijfel NIET doen!!
Iedereen wil gelukkig zijn in zijn relatie maar als dat niet
lukt in combinatie met het feit dat de raltie al een paar keer
uit is geweest zijn jullie misschien niet zo'n perfecte combinatie
als je zou willen.
Maar goed, jullie hebben inmiddels een appartement gekocht
dus je gaat ook zo een, twee, drie niet uit elkaar.
Een goed relatietherapie kan helpen en je zorgverzekeraar
vergoed een deel, tenminste dat deed die van mij wel.
quote:nola schreef op 14 mei 2011 @ 21:25:
Wat is er mis met 'gewoon'?
En wat is "gewoon" maar goed als ze voor "gewoon" de
familie doorsnee invuld is daar denk ik niets mis mee mits
je er allebei gelukkig in bent.
Zelf heb ik traditioneel wat meer met ongewone mensen en
gebeurtenissen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 15 mei 2011 om 10:45
quote:spectral schreef op 15 mei 2011 @ 10:26:
Gewoon, 100% gesetteld en al in een vast rollenpatroon op je 23ste... wetende dat het de komende 10/20/30 jaar niet meer zal veranderen.... brrrr.En over een jaar of tien een TO "Ben verliefd op een collega
maar wil niet bij mijn man weg"
Maar goed, het kan natuurlijk wel, was gisteren nog bij mensen
die al vanaf hun 15e bij elkaar waren naar volle tevredenheid,
nou ja, zo lijkt het in ieder geval.
Gewoon, 100% gesetteld en al in een vast rollenpatroon op je 23ste... wetende dat het de komende 10/20/30 jaar niet meer zal veranderen.... brrrr.En over een jaar of tien een TO "Ben verliefd op een collega
maar wil niet bij mijn man weg"
Maar goed, het kan natuurlijk wel, was gisteren nog bij mensen
die al vanaf hun 15e bij elkaar waren naar volle tevredenheid,
nou ja, zo lijkt het in ieder geval.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zondag 15 mei 2011 om 11:14
quote:spectral schreef op 15 mei 2011 @ 09:51:
Persoonlijk vind ik altijd dat je pas moet gaan samenwonen als je het ook echt alleen kan... dat voorkomt vaak dit soort situaties.Ja tuurlijk, maar alleen 'kunnen' wonen is toch voor iedereen anders. De een kan bijvoorbeeld veel netter zijn dan de ander, dan blijft het toch aanpassen. En als je alleen woont is het geen probleem als je zooi blijft liggen en je er zelf geen last van hebt.
Persoonlijk vind ik altijd dat je pas moet gaan samenwonen als je het ook echt alleen kan... dat voorkomt vaak dit soort situaties.Ja tuurlijk, maar alleen 'kunnen' wonen is toch voor iedereen anders. De een kan bijvoorbeeld veel netter zijn dan de ander, dan blijft het toch aanpassen. En als je alleen woont is het geen probleem als je zooi blijft liggen en je er zelf geen last van hebt.
zondag 15 mei 2011 om 12:54
Mijn vriend laat ook altijd zijn kleding overal liggen, maar ik heb er geen problemen mee. Raap ze gewoon op en gooi ze in de wasmand. Geen probleem. Eigenlijk ruimt hij nooit iets op, rond de tijd dat ik ongesteld moet worden mopper ik erom.
Ik denk meer dat je geirriteerd raakt als het meerdere dingen zijn en ongewaardeerd voelt.
Ik denk meer dat je geirriteerd raakt als het meerdere dingen zijn en ongewaardeerd voelt.
Love my life!
zondag 15 mei 2011 om 13:16
Je voorland? http://mobiel.viva.nl/for ... xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
zondag 15 mei 2011 om 18:42
Dag lief
Ik ben het helemaal eens met spectral.
Vooral: ga eerst eens alleen wonen, voel je daar zeker in, kijk eens rond wat het leven te bieden heeft voordat je je vastlegt in een relatie.
Ik ben op mijn twintigste gaan samenwonen, maar we hadden veel strijd omdat we alletwee nog niet zo stevig in onze schoenen stonden. Je onzeker voelen als de ander het niet met je eens is, aanspreekt op dingen die je doet.
Eigenlijk moet je pas gaan samenwonen als je je zeker voelt over jezelf en tegen een stootje kunt, echt uit kunt komen voor je mening.
Ik ben het helemaal eens met spectral.
Vooral: ga eerst eens alleen wonen, voel je daar zeker in, kijk eens rond wat het leven te bieden heeft voordat je je vastlegt in een relatie.
Ik ben op mijn twintigste gaan samenwonen, maar we hadden veel strijd omdat we alletwee nog niet zo stevig in onze schoenen stonden. Je onzeker voelen als de ander het niet met je eens is, aanspreekt op dingen die je doet.
Eigenlijk moet je pas gaan samenwonen als je je zeker voelt over jezelf en tegen een stootje kunt, echt uit kunt komen voor je mening.