Wat moet ik doen?
zaterdag 10 december 2011 om 13:22
Dag iedereen
Na een relatie van 4 maand heeft mijn vriend er 2 weken geleden, na lang twijfelen, een punt achter gezet.
Tijdens de week, wanneer we elkaar niet zagen ging alles veel moeilijker. Maar tijdens het weekend ging alles perfect.
Ik heb hem ongeveer 1,5 week niets laten horen (ik weet het, niet echt lang). Maar het voelde niet goed om niets van hem te horen.
Ik heb hem een smsje gestuurd, redelijk kort, en kreeg onmiddellijk antwoord.
Ik belde hem de dag daarna. Vreemd genoeg nam hij direct op en hadden we een super gesprek. Hij vertelde me dat hij het de laatste weken ook niet gemakkelijk had en dat hij nog aan me denkt. We spraken af, nu zondag.
Hij zei wel eerst dat hij dacht dat hij al plannen had.
Ik was dus heel fier over dat telefoontje, het luchte me zelfs op..
Donderdagavond kreeg ik een berichtje dat het niet paste. Hij was al een andere afspraak vergeten.. Het gaat dus niet door, maar volgens hem zal het wel nog een andere keer passen..
Nu ben ik gisteren nogal redelijk duidelijk geweest naar hem toe.
Maar hij ziet een nieuw kans niet haalbaar. Hij heeft een beslissing genomen en blijft hierbij. Hij zal het wel merken als ik de vrouw van zijn leven ben, zegt hij.
Ik kan da hoop niet opgeven. Ik ben er van overtuigd dat het gevoel van ons alle2 er nog is. Dit merkte ik al na het telefoontje. Als ik er naar vraag krijg ik het antwoord dat hij bij z'n beslissing blijft.
Vanavond zou hij me bellen..
Hebben jullie tips hoe ik dit allemaal best aanpak?
Ik mis hem enorm.. En wil niet liever dan elkaar opnieuw leren kennen.
X
Na een relatie van 4 maand heeft mijn vriend er 2 weken geleden, na lang twijfelen, een punt achter gezet.
Tijdens de week, wanneer we elkaar niet zagen ging alles veel moeilijker. Maar tijdens het weekend ging alles perfect.
Ik heb hem ongeveer 1,5 week niets laten horen (ik weet het, niet echt lang). Maar het voelde niet goed om niets van hem te horen.
Ik heb hem een smsje gestuurd, redelijk kort, en kreeg onmiddellijk antwoord.
Ik belde hem de dag daarna. Vreemd genoeg nam hij direct op en hadden we een super gesprek. Hij vertelde me dat hij het de laatste weken ook niet gemakkelijk had en dat hij nog aan me denkt. We spraken af, nu zondag.
Hij zei wel eerst dat hij dacht dat hij al plannen had.
Ik was dus heel fier over dat telefoontje, het luchte me zelfs op..
Donderdagavond kreeg ik een berichtje dat het niet paste. Hij was al een andere afspraak vergeten.. Het gaat dus niet door, maar volgens hem zal het wel nog een andere keer passen..
Nu ben ik gisteren nogal redelijk duidelijk geweest naar hem toe.
Maar hij ziet een nieuw kans niet haalbaar. Hij heeft een beslissing genomen en blijft hierbij. Hij zal het wel merken als ik de vrouw van zijn leven ben, zegt hij.
Ik kan da hoop niet opgeven. Ik ben er van overtuigd dat het gevoel van ons alle2 er nog is. Dit merkte ik al na het telefoontje. Als ik er naar vraag krijg ik het antwoord dat hij bij z'n beslissing blijft.
Vanavond zou hij me bellen..
Hebben jullie tips hoe ik dit allemaal best aanpak?
Ik mis hem enorm.. En wil niet liever dan elkaar opnieuw leren kennen.
X
zaterdag 10 december 2011 om 13:36
zaterdag 10 december 2011 om 13:38
quote:toetie22 schreef op 10 december 2011 @ 13:36:
Het was toch al een paar weken dat hij het moeilijk had..
Ik weet dat hij nog gevoelens heeft voor mij en dat hij voor zijn verstand heeft gekozen (onder druk van..)
Dit kan toch geen reden zijn om hem te laten gaan en alles op te geven.
Welke druk? Van wie?
Waarom wil jij bij een man zijn die niet genoeg om jou geeft om bij jou te willen zijn?
Hetgeen jij beschrijft duidt op: trekken aan een dood paard.
Het was toch al een paar weken dat hij het moeilijk had..
Ik weet dat hij nog gevoelens heeft voor mij en dat hij voor zijn verstand heeft gekozen (onder druk van..)
Dit kan toch geen reden zijn om hem te laten gaan en alles op te geven.
Welke druk? Van wie?
Waarom wil jij bij een man zijn die niet genoeg om jou geeft om bij jou te willen zijn?
Hetgeen jij beschrijft duidt op: trekken aan een dood paard.
zaterdag 10 december 2011 om 13:41
Versta me niet verkeerd, mijn korte relatie met hem was niet moeizaam of moeilijk. De momenten dat we samen waren, waren zo perfect. Zelfs tot het laatste weekend.
De relatie is vooral beëindigd door druk van zijn ouders, ik ben geen meisje voor hem (volgens hen).
Is de liefde niet waard om voor te vechten dan?
De relatie is vooral beëindigd door druk van zijn ouders, ik ben geen meisje voor hem (volgens hen).
Is de liefde niet waard om voor te vechten dan?
zaterdag 10 december 2011 om 13:44
quote:toetie22 schreef op 10 december 2011 @ 13:41:
De relatie is vooral beëindigd door druk van zijn ouders, ik ben geen meisje voor hem (volgens hen).
Is de liefde niet waard om voor te vechten dan?
Dan nog is het zijn besluit om zich (in min/meerdere mate?) te laten beïnvloeden door hun wil.
De vraag die je dan beter kunt stellen: Is dit wel liefde?
De relatie is vooral beëindigd door druk van zijn ouders, ik ben geen meisje voor hem (volgens hen).
Is de liefde niet waard om voor te vechten dan?
Dan nog is het zijn besluit om zich (in min/meerdere mate?) te laten beïnvloeden door hun wil.
De vraag die je dan beter kunt stellen: Is dit wel liefde?
zaterdag 10 december 2011 om 13:45
zaterdag 10 december 2011 om 13:52
Het is een complexe situatie. Iedere keer thuis komen en te horen krijgen dat ik niet goed genoeg ben voor hem. Je zal het na een tijdje gaan geloven.
Ik dacht altijd dat je voor een relatie moet gaan. En ik weet het, wij hebben momenteel geen relatie meer. Maar ik weet, als hij het toelaat (en zijn verstand eventjes niet volgt, maar zijn hart) dan zou het nu al terug grote liefde zijn.
Maar ik kan nu niet tot hem doordringen. Hij heeft een moeiljke beslissing genomen en wil daar nu niet van af stappen.
Ik ben er zeker van dat dit echte liefde is/was.
Ik dacht altijd dat je voor een relatie moet gaan. En ik weet het, wij hebben momenteel geen relatie meer. Maar ik weet, als hij het toelaat (en zijn verstand eventjes niet volgt, maar zijn hart) dan zou het nu al terug grote liefde zijn.
Maar ik kan nu niet tot hem doordringen. Hij heeft een moeiljke beslissing genomen en wil daar nu niet van af stappen.
Ik ben er zeker van dat dit echte liefde is/was.
zaterdag 10 december 2011 om 13:57
zaterdag 10 december 2011 om 14:00
quote:toetie22 schreef op 10 december 2011 @ 13:57:
Ik heb respect voor zijn keuze..
Maar volgens mij is er een verschil tussen respect en je er bij neer leggen.
Ik wil super gaan voor hem. Ik weet dat we een toekomst hebben.
Ik verschiet echt dat er niemand is die kan geloven in een 2de kans van een relatie.Hoe kom je tot deze conclusie?
Ik heb respect voor zijn keuze..
Maar volgens mij is er een verschil tussen respect en je er bij neer leggen.
Ik wil super gaan voor hem. Ik weet dat we een toekomst hebben.
Ik verschiet echt dat er niemand is die kan geloven in een 2de kans van een relatie.Hoe kom je tot deze conclusie?
zaterdag 10 december 2011 om 14:01
Waarom wil je dit?
Relatie met iemand die zo onder de plak zit bij pappie en mammie. Als hij je echt leuk vindt dan zou hij voor je vechten. Dat doet hij dus niet. Sterker nog hij maakt het uit, belt afspraken af, en zegt duidelijk dat hij geen relatie met je wil.
Het is heel hard, maar hij is toch eerlijk tegen je. Jij bent degene die jezelf voor de gek houdt. En jezelf aan iemand opdringen werkt alleen averechts. Gaat hij je ook nog eens vervelend vinden en krijgen zijn ouders nog gelijk ook dat hij beter af is zonder jou.
Laat hem met rust. Als hij echt de ware voor je is dan neemt hij wel contact met je op. Doe niet zo desperate zeg.
Relatie met iemand die zo onder de plak zit bij pappie en mammie. Als hij je echt leuk vindt dan zou hij voor je vechten. Dat doet hij dus niet. Sterker nog hij maakt het uit, belt afspraken af, en zegt duidelijk dat hij geen relatie met je wil.
Het is heel hard, maar hij is toch eerlijk tegen je. Jij bent degene die jezelf voor de gek houdt. En jezelf aan iemand opdringen werkt alleen averechts. Gaat hij je ook nog eens vervelend vinden en krijgen zijn ouders nog gelijk ook dat hij beter af is zonder jou.
Laat hem met rust. Als hij echt de ware voor je is dan neemt hij wel contact met je op. Doe niet zo desperate zeg.
zaterdag 10 december 2011 om 14:04
quote:toetie22 schreef op 10 december 2011 @ 13:57:
Ik heb respect voor zijn keuze..
Maar volgens mij is er een verschil tussen respect en je er bij neer leggen.
Ik wil super gaan voor hem. hij niet voor jou, dat maakt hij duidelijk Ik weet dat we een toekomst hebben. Dat kun je niet weten, je kunt niet denken voor een ander en hij denkt er dus anders over.
Ik verschiet echt dat er niemand is die kan geloven in een 2de kans van een relatie.
Ik heb respect voor zijn keuze..
Maar volgens mij is er een verschil tussen respect en je er bij neer leggen.
Ik wil super gaan voor hem. hij niet voor jou, dat maakt hij duidelijk Ik weet dat we een toekomst hebben. Dat kun je niet weten, je kunt niet denken voor een ander en hij denkt er dus anders over.
Ik verschiet echt dat er niemand is die kan geloven in een 2de kans van een relatie.
zaterdag 10 december 2011 om 14:06
Ik dacht dat iemand het kon begrijpen hoe machteloos ik me voel.. Jammer..
Hij belt me vanavond. Ik zal wel zien wat ik doe.
Ik ben zeker niet wanhopig naar hem toe. Ik zie hem graag en ik vond dat hij mocht weten, ook langs mijn kant dat ik hem niet zomaar laat gaan. Hij zei me nl enkelecweken terug dat ik het dan maar moet bewijzen dat we wel samen horen, en dat zal ik ook doen! Ik geef de liefde die wij hebben niet zo rap op. Hoe zielig jullie dit ook vinden.
Hij belt me vanavond. Ik zal wel zien wat ik doe.
Ik ben zeker niet wanhopig naar hem toe. Ik zie hem graag en ik vond dat hij mocht weten, ook langs mijn kant dat ik hem niet zomaar laat gaan. Hij zei me nl enkelecweken terug dat ik het dan maar moet bewijzen dat we wel samen horen, en dat zal ik ook doen! Ik geef de liefde die wij hebben niet zo rap op. Hoe zielig jullie dit ook vinden.
zaterdag 10 december 2011 om 14:09
quote:toetie22 schreef op 10 december 2011 @ 14:06:
Ik dacht dat iemand het kon begrijpen hoe machteloos ik me voel.. Jammer..
Hij belt me vanavond. Ik zal wel zien wat ik doe.
Ik ben zeker niet wanhopig naar hem toe. Ik zie hem graag en ik vond dat hij mocht weten, ook langs mijn kant dat ik hem niet zomaar laat gaan. Hij zei me nl enkelecweken terug dat ik het dan maar moet bewijzen dat we wel samen horen, en dat zal ik ook doen! Ik geef de liefde die wij hebben niet zo rap op. Hoe zielig jullie dit ook vinden.Ik denk eerder dat jij 'ons' niet helemaal begrijpt.
Ik dacht dat iemand het kon begrijpen hoe machteloos ik me voel.. Jammer..
Hij belt me vanavond. Ik zal wel zien wat ik doe.
Ik ben zeker niet wanhopig naar hem toe. Ik zie hem graag en ik vond dat hij mocht weten, ook langs mijn kant dat ik hem niet zomaar laat gaan. Hij zei me nl enkelecweken terug dat ik het dan maar moet bewijzen dat we wel samen horen, en dat zal ik ook doen! Ik geef de liefde die wij hebben niet zo rap op. Hoe zielig jullie dit ook vinden.Ik denk eerder dat jij 'ons' niet helemaal begrijpt.
zaterdag 10 december 2011 om 14:13
quote:toetie22 schreef op 10 december 2011 @ 14:06:
Ik dacht dat iemand het kon begrijpen hoe machteloos ik me voel.. Jammer..
Hij belt me vanavond. Ik zal wel zien wat ik doe.
Ik ben zeker niet wanhopig naar hem toe. Ik zie hem graag en ik vond dat hij mocht weten, ook langs mijn kant dat ik hem niet zomaar laat gaan. Hij zei me nl enkelecweken terug dat ik het dan maar moet bewijzen dat we wel samen horen, en dat zal ik ook doen! Ik geef de liefde die wij hebben niet zo rap op. Hoe zielig jullie dit ook vinden.
Zou je niet een vriend willen die gewoon graag ook bij jou wil zijn ipv van dat jij zou moeten bewijzen dat jullie bij elkaar horen ?
Wat ook niet kan, je kunt in je eentje niet de kar van een relatie trekken die je met zijn tweeen hebt
oftewel, verdrietig dat je zo verdrietig bent, maar wat je wilt is niet realistisch als hij niet met jou wil zijn.
Ik dacht dat iemand het kon begrijpen hoe machteloos ik me voel.. Jammer..
Hij belt me vanavond. Ik zal wel zien wat ik doe.
Ik ben zeker niet wanhopig naar hem toe. Ik zie hem graag en ik vond dat hij mocht weten, ook langs mijn kant dat ik hem niet zomaar laat gaan. Hij zei me nl enkelecweken terug dat ik het dan maar moet bewijzen dat we wel samen horen, en dat zal ik ook doen! Ik geef de liefde die wij hebben niet zo rap op. Hoe zielig jullie dit ook vinden.
Zou je niet een vriend willen die gewoon graag ook bij jou wil zijn ipv van dat jij zou moeten bewijzen dat jullie bij elkaar horen ?
Wat ook niet kan, je kunt in je eentje niet de kar van een relatie trekken die je met zijn tweeen hebt
oftewel, verdrietig dat je zo verdrietig bent, maar wat je wilt is niet realistisch als hij niet met jou wil zijn.