Relaties
alle pijlers
Wat moet ik hier nu mee?
maandag 28 februari 2011 om 14:06
Ik zal jullie maar een lang verhaal besparen en hier de korte versie opschrijven:
Mijn vader en ik hebben altijd een goede band gehad tot hij iets kreeg met mijn stiefmoeder.
Mijn vader is daardoor qua karakter 180 graden gedraaid , en is hierbij meer aan zich zelf gaan denken en minder aan andere.
Prima zou je denken, mits het is dat hij hierbij wel doorgeslagen is en makkelijk mensen uitsluit uit zijn leven als ze maar iets doen wat hem niet aanstaat.
Heel de familie van mijn vriend willen ze(vader en vrouw),. niet meer zien omdat hij/vader niet op een bruiloft mocht komen van de broer van mijn vriend.>>elkaar 3 keer gezien in 8 jaar
Ook vond hij dat het onze schuld dat wij niet geregeld hadden dat hun mochten komen.
(pardon hun nodigen uit wie ze willen geloof ik)
Sindsdien (2010) laten ze amper iets van ze horen, contact komt alleen van onze kant af, eveneens als de gesprekken als we ze zien.
Gisteren was echt de toppunt van mijn geduld met ze bereikt toen ze zonder af te melden niet op kwamen dagen op de eerste verjaardag van hun kleindochter.
Ik weet echt niet meer wat ik hier mee aanmoet, ik ben eigenlijk best over de zeik!
Samen met het feit dat hij niet naar mijn bruiloft wilt komen maar wel super graag naar die van iemand gaat die hij 3 keer heeft gezien in zijn hele leven.......
Ik hoop dat jullie mij hierbij kunnen helpen????
Mijn vader en ik hebben altijd een goede band gehad tot hij iets kreeg met mijn stiefmoeder.
Mijn vader is daardoor qua karakter 180 graden gedraaid , en is hierbij meer aan zich zelf gaan denken en minder aan andere.
Prima zou je denken, mits het is dat hij hierbij wel doorgeslagen is en makkelijk mensen uitsluit uit zijn leven als ze maar iets doen wat hem niet aanstaat.
Heel de familie van mijn vriend willen ze(vader en vrouw),. niet meer zien omdat hij/vader niet op een bruiloft mocht komen van de broer van mijn vriend.>>elkaar 3 keer gezien in 8 jaar
Ook vond hij dat het onze schuld dat wij niet geregeld hadden dat hun mochten komen.
(pardon hun nodigen uit wie ze willen geloof ik)
Sindsdien (2010) laten ze amper iets van ze horen, contact komt alleen van onze kant af, eveneens als de gesprekken als we ze zien.
Gisteren was echt de toppunt van mijn geduld met ze bereikt toen ze zonder af te melden niet op kwamen dagen op de eerste verjaardag van hun kleindochter.
Ik weet echt niet meer wat ik hier mee aanmoet, ik ben eigenlijk best over de zeik!
Samen met het feit dat hij niet naar mijn bruiloft wilt komen maar wel super graag naar die van iemand gaat die hij 3 keer heeft gezien in zijn hele leven.......
Ik hoop dat jullie mij hierbij kunnen helpen????
maandag 28 februari 2011 om 14:14
maandag 28 februari 2011 om 14:19
maandag 28 februari 2011 om 14:20
Je kunt hem ook mailen natuurlijk, dan weet je dat de boodschap aankomt. Heel persoonlijk is dat niet, maar als jij je ei kwijt wilt en hij niet eens de telefoon opneemt, dan moet je wat. Als jij vindt en denkt dat hij het waard is om energie in te steken, dan moet je dat proberen op elke manier mogelijk...
maandag 28 februari 2011 om 14:31
Wat vervelend zeg! Dat hij niet op jou bruiloft wilde komen en niet naar de 1ste verjaardag van z'n kleindochter geweets is vind ik gewoon associaal.
Wellicht kan je het in een brief aan hem schrijven hoe jij je voelt, dat je teleurgesteld bent en dat je graag verandering ziet. een geschreven brief is toch stuk persoonlijker dan een e-mail. Laat hem even lezen doo iemand die er niets mee te maken eeft, zo kan je kijken hoe de brief op diegene overkomt en dan besluiten om hem aan te passen of te versturen
Sterkte en succes!
Wellicht kan je het in een brief aan hem schrijven hoe jij je voelt, dat je teleurgesteld bent en dat je graag verandering ziet. een geschreven brief is toch stuk persoonlijker dan een e-mail. Laat hem even lezen doo iemand die er niets mee te maken eeft, zo kan je kijken hoe de brief op diegene overkomt en dan besluiten om hem aan te passen of te versturen
Sterkte en succes!
maandag 28 februari 2011 om 14:33
Wat ik (denk ik) zou doen is de verwachtingen die je hebt van je vader als vader en opa proberen los te laten. Niet omdat je onrealistische verwachtingen zou hebben, maar omdat het duidelijk is dat hij niet aan die verwachtingen gaat voldoen en jou dat heel veel energie kost.
Voordat je dat doet zou je kunnen proberen een keer met hem te praten (dat zou je over de e-mail kunnen voorstellen, het praten zelf zou ik live doen), maar wil hij dat niet of lukt dat niet dan zou ik het proberen los te laten.
Voordat je dat doet zou je kunnen proberen een keer met hem te praten (dat zou je over de e-mail kunnen voorstellen, het praten zelf zou ik live doen), maar wil hij dat niet of lukt dat niet dan zou ik het proberen los te laten.
Het is zoals het is
maandag 28 februari 2011 om 14:39
