Relaties
alle pijlers
wat nu?
maandag 14 november 2011 om 13:59
ik zit momenteel nogal in de stress , vader beenmergkanker heeft chemo, moeder galwegkanker niets aan te doen gaat erg slecht.
mijn man heeft het contact met zijn ouders verbroken omdat zijn moeder echt onmogelijk is , even geen verdere uitleg maar het is echt zo ze heeft zoveel geflikt, oa met onze dochter gegooid,
en dat is nu de aard van het beestje denk ik,
mijn man praat nuawelijks het spijt me dat ik het moet zeggen maar ik heb gewoon helemaal niets aan hem , hij heeft geen band met zijn moeder en dus weet ie niet wat ik doormaak en dus kan ie me niet steunen , dat idee heb ik in elk geval, hij reageerd , vind ik, erg bot , bijvoorbeeld dat ik praat over haar en dat ik haar ga missen , zegt hij, ja je moet eens bezig zijn met nu en wat je nu kunt doen en niet waar ze straks allemaal niet meer bij is.
ik ben ook beu dat ik continue achter zijn reet aan zit, ik doe dat want anders gebeurd er niets , hij doet nooit iets vanuit zichzelf en hij beloofd vanalles maar steeds maakt hij me blij met een dode mus
hij is net even drinken voor de kleine komen brengen , ik zat met dochter te eten en er viel een fles kapot , ik vraag kun je me even helpen dat op te ruimen? ik ben even bezig met (kind) eten geven , begint hij meteen te schreeuwen en te doen en te stressen dat hij geen tijd heeft en gazomaardoor
uiteindelijk heeft hij het wel gedaan is naar zn werk gegaan en ik krijg net n sms dat hij een tijd weg gaat
ik ben het beu echt heel beu ik wil dit niet meer ik ben liever alleenstaande moeder dan op deze manier getrouwd met hem
ik wou het even kwijt
ik ben blij met alle reacties
mijn man heeft het contact met zijn ouders verbroken omdat zijn moeder echt onmogelijk is , even geen verdere uitleg maar het is echt zo ze heeft zoveel geflikt, oa met onze dochter gegooid,
en dat is nu de aard van het beestje denk ik,
mijn man praat nuawelijks het spijt me dat ik het moet zeggen maar ik heb gewoon helemaal niets aan hem , hij heeft geen band met zijn moeder en dus weet ie niet wat ik doormaak en dus kan ie me niet steunen , dat idee heb ik in elk geval, hij reageerd , vind ik, erg bot , bijvoorbeeld dat ik praat over haar en dat ik haar ga missen , zegt hij, ja je moet eens bezig zijn met nu en wat je nu kunt doen en niet waar ze straks allemaal niet meer bij is.
ik ben ook beu dat ik continue achter zijn reet aan zit, ik doe dat want anders gebeurd er niets , hij doet nooit iets vanuit zichzelf en hij beloofd vanalles maar steeds maakt hij me blij met een dode mus
hij is net even drinken voor de kleine komen brengen , ik zat met dochter te eten en er viel een fles kapot , ik vraag kun je me even helpen dat op te ruimen? ik ben even bezig met (kind) eten geven , begint hij meteen te schreeuwen en te doen en te stressen dat hij geen tijd heeft en gazomaardoor
uiteindelijk heeft hij het wel gedaan is naar zn werk gegaan en ik krijg net n sms dat hij een tijd weg gaat
ik ben het beu echt heel beu ik wil dit niet meer ik ben liever alleenstaande moeder dan op deze manier getrouwd met hem
ik wou het even kwijt
ik ben blij met alle reacties
maandag 14 november 2011 om 14:10
Wat naar, misschien moet je bij de verwerking van je verdriet iemand anders zoeken die iets vergelijkbaars heeft meegemaakt. Niet als vervanging van hem, maar gewoon om ervaring uit te wisselen?
Verder bedoel ik dit niet vervelend, maar als je je leestekens en zinsopbouw wat beter gebruikt is het verhaal iets minder verwarrend.
Verder bedoel ik dit niet vervelend, maar als je je leestekens en zinsopbouw wat beter gebruikt is het verhaal iets minder verwarrend.
maandag 14 november 2011 om 14:23
Zitten jullie er niet gewoon even samen zwaar doorheen?
Probeer lief te zijn voor elkaar, ontzie elkaar daar waar mogelijk en laat een kapotvallende fles maar even lekker liggen joh.. dat kan ook wel wat later worden opgeruimd. Ga niet stuk op dat soort onbenulligheden, dat sloopt jullie beiden. Sterkte!...
Probeer lief te zijn voor elkaar, ontzie elkaar daar waar mogelijk en laat een kapotvallende fles maar even lekker liggen joh.. dat kan ook wel wat later worden opgeruimd. Ga niet stuk op dat soort onbenulligheden, dat sloopt jullie beiden. Sterkte!...
maandag 14 november 2011 om 14:26
Ik snap dat je een hele moeilijke tijd doormaakt nu, het is niet niks wat je voor je kiezen krijgt.
Denk alleen dat het voor je man ook niet makkelijk is, hij ziet jouw verdriet, boosheid, onmacht en kan de oorzaak niet wegnemen. Het voorbeeld wat je geeft over dat hij zegt dat je niet naar de toekomst moet kijken, maar naar nu heeft ie naar mijn idee gelijk in. Je hebt nog maar kort met je moeder, verpest die tijd niet met bedenken hoe het zal gaan als ze er niet meer is!
Heb je wel eens met hem besproken wat je van hem nodig hebt? En heb je nog oog voor wat hij van jou nodig heeft?
Denk alleen dat het voor je man ook niet makkelijk is, hij ziet jouw verdriet, boosheid, onmacht en kan de oorzaak niet wegnemen. Het voorbeeld wat je geeft over dat hij zegt dat je niet naar de toekomst moet kijken, maar naar nu heeft ie naar mijn idee gelijk in. Je hebt nog maar kort met je moeder, verpest die tijd niet met bedenken hoe het zal gaan als ze er niet meer is!
Heb je wel eens met hem besproken wat je van hem nodig hebt? En heb je nog oog voor wat hij van jou nodig heeft?
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 14 november 2011 om 14:27
maandag 14 november 2011 om 14:32
Ik ben het helemaal eens met de reactie van Rosanna. Jij ervaart het als bot wat hij zegt, maar hij bedoelt dat je nu nog van je tijd met je moeder moet genieten en je je later bezig kunt houden met wat als ze er niet meer is.
Verder heb ik meerdere postings van jouw hand gezien en heb ik de indruk dat jij heel erg leunt en steunt op mensen en je al snel in de steek gelaten voelt. Misschien iets om over na te denken en te kijken wat jouw eigen aandeel in bepaalde situaties is.
Ik denk persoonlijk niet dat je het als alleenstaande moeder gemakkelijker zult krijgen dan binnen je huwelijk.
Tenslotte wil ik je heel veel sterkte wensen met de moeilijke situatie waarin je zit.
Verder heb ik meerdere postings van jouw hand gezien en heb ik de indruk dat jij heel erg leunt en steunt op mensen en je al snel in de steek gelaten voelt. Misschien iets om over na te denken en te kijken wat jouw eigen aandeel in bepaalde situaties is.
Ik denk persoonlijk niet dat je het als alleenstaande moeder gemakkelijker zult krijgen dan binnen je huwelijk.
Tenslotte wil ik je heel veel sterkte wensen met de moeilijke situatie waarin je zit.
maandag 14 november 2011 om 14:38
quote:Ikbenanoniem schreef op 14 november 2011 @ 14:32:
Ik ben het helemaal eens met de reactie van Rosanna. Jij ervaart het als bot wat hij zegt, maar hij bedoelt dat je nu nog van je tijd met je moeder moet genieten en je je later bezig kunt houden met wat als ze er niet meer is.
Verder heb ik meerdere postings van jouw hand gezien en heb ik de indruk dat jij heel erg leunt en steunt op mensen en je al snel in de steek gelaten voelt. Misschien iets om over na te denken en te kijken wat jouw eigen aandeel in bepaalde situaties is.
Ik denk persoonlijk niet dat je het als alleenstaande moeder gemakkelijker zult krijgen dan binnen je huwelijk.
Tenslotte wil ik je heel veel sterkte wensen met de moeilijke situatie waarin je zit.
Dat leunen op anderen viel me ook op. Dat heeft te maken met een bepaald verwachtingspatroon wat TO van anderen heeft. Als die verwachtingen hoog gespannen zijn kan ik me voorstellen dat ze zich elke keer teleurgesteld voelt.
TO, waarom zou je alleenstaande moeder willen worden?
Ik ben het helemaal eens met de reactie van Rosanna. Jij ervaart het als bot wat hij zegt, maar hij bedoelt dat je nu nog van je tijd met je moeder moet genieten en je je later bezig kunt houden met wat als ze er niet meer is.
Verder heb ik meerdere postings van jouw hand gezien en heb ik de indruk dat jij heel erg leunt en steunt op mensen en je al snel in de steek gelaten voelt. Misschien iets om over na te denken en te kijken wat jouw eigen aandeel in bepaalde situaties is.
Ik denk persoonlijk niet dat je het als alleenstaande moeder gemakkelijker zult krijgen dan binnen je huwelijk.
Tenslotte wil ik je heel veel sterkte wensen met de moeilijke situatie waarin je zit.
Dat leunen op anderen viel me ook op. Dat heeft te maken met een bepaald verwachtingspatroon wat TO van anderen heeft. Als die verwachtingen hoog gespannen zijn kan ik me voorstellen dat ze zich elke keer teleurgesteld voelt.
TO, waarom zou je alleenstaande moeder willen worden?
maandag 14 november 2011 om 14:41
Heb je weleens met een deskundige gepraat?
Je zit zo vol met verdriet en woede en reageert dat ook af op je omgeving.
Je doet onaardig tegen een vriendin die jou niet kan helpen en je man doet het ook verkeerd.
Probeer te letten op de manier hoe je iets vraagt. Ook al zit je er doorheen en heb je geen energie meer, zorg ervoor dat je aardig blijft tegen mensen. Het is logisch dat je hulp wilt en dat je steun nodig hebt, maar ik denk dat je dat op een te negatieve manier vraagt. Daar reageren mensen dan ook niet fijn op.
Je zit zo vol met verdriet en woede en reageert dat ook af op je omgeving.
Je doet onaardig tegen een vriendin die jou niet kan helpen en je man doet het ook verkeerd.
Probeer te letten op de manier hoe je iets vraagt. Ook al zit je er doorheen en heb je geen energie meer, zorg ervoor dat je aardig blijft tegen mensen. Het is logisch dat je hulp wilt en dat je steun nodig hebt, maar ik denk dat je dat op een te negatieve manier vraagt. Daar reageren mensen dan ook niet fijn op.
maandag 14 november 2011 om 14:49
Wat een ellende. Tact is helaas niet zijn sterkste kant maar verder is er niet veel op te maken over jullie relatie behalve dat hij weinig fijngevoelig reageert, misschien opzettelijk om je weer met je voeten op de grond te zetten. Maar het is natuurlijk ook niet duidelijk waarom jullie zo ver van elkaar afstaan, dus ik kan er niet over oordelen. Als je niet veel liefde kan opbrengen als een ander stress en verdriet ervaart dan staat het er niet goed voor met de relatie, lijkt me.
Sterkte in ieder geval.
Sterkte in ieder geval.
