Relaties
alle pijlers
Wat nu....?
vrijdag 18 november 2011 om 09:42
Totaal onverwachts is er een paar maanden geleden iets gebeurd tussen een vriend en mij. Vanaf dat moment was het heel heftig en voelde alles instinctief heel goed. Omdat we elkaar al kenden durfde we open te zijn over onze wederzijdse gevoelens wat voor mij vrij nieuw was aangezien er nog nooit vanuit een vriendschap is ontstaan in het verleden met andere mannen.
Na een aantal weken een heel emotioneel gesprek gehad. Hij vertelde dat hij op reis ging (wat ik al wel wist maar niet dat het al zo snel zou zijn) en wist niet precies hoe lang hij zou wegblijven. Conclusie van beiden kanten was dat we elkaar onwijs te gek vinden maar dat het te moeilijk is om op deze manier verder te gaan en dat we elkaar geen pijn wilden doen. We hebben toen afgesproken 'vienden' te zijn.
Na dit gesprek, voor mezelf wat meer afstand genomen van de situatie. Vind het knap lastig om vrienden te zijn aangezien de verwachtingen er al wel zijn. Hij wilde nog graag afspreken voor vertrek. Zo gezegd zo gedaan. Tegen alle verwachtingen in (ik was bang voor onaangename stiltes omdat alles toch al was gezegd) was het eigenlijk heel fijn en relax. Bleek dat zijn reisplannen te zijn gewijzigd en hij had besloten een maand weg te gaan! Heel fijn, stiekem ook een beetje klote.
Inmiddels komt hij bijna terug. Paniek slaat toe. Mijn gevoelens zijn nog steeds heftig voor hem! Krijg spontaan beetje last van bindingsangst aan de ene kant (wil vluchten!!!) maar aan de andere kant ben ik ook bang dat we alleen vrienden blijven (dit wil ik ook niet!!!)
Kortom; Vindt het super moeilijk om met deze situatie te dealen..
Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Iemand soortgelijke ervaringen?
Dank!
Na een aantal weken een heel emotioneel gesprek gehad. Hij vertelde dat hij op reis ging (wat ik al wel wist maar niet dat het al zo snel zou zijn) en wist niet precies hoe lang hij zou wegblijven. Conclusie van beiden kanten was dat we elkaar onwijs te gek vinden maar dat het te moeilijk is om op deze manier verder te gaan en dat we elkaar geen pijn wilden doen. We hebben toen afgesproken 'vienden' te zijn.
Na dit gesprek, voor mezelf wat meer afstand genomen van de situatie. Vind het knap lastig om vrienden te zijn aangezien de verwachtingen er al wel zijn. Hij wilde nog graag afspreken voor vertrek. Zo gezegd zo gedaan. Tegen alle verwachtingen in (ik was bang voor onaangename stiltes omdat alles toch al was gezegd) was het eigenlijk heel fijn en relax. Bleek dat zijn reisplannen te zijn gewijzigd en hij had besloten een maand weg te gaan! Heel fijn, stiekem ook een beetje klote.
Inmiddels komt hij bijna terug. Paniek slaat toe. Mijn gevoelens zijn nog steeds heftig voor hem! Krijg spontaan beetje last van bindingsangst aan de ene kant (wil vluchten!!!) maar aan de andere kant ben ik ook bang dat we alleen vrienden blijven (dit wil ik ook niet!!!)
Kortom; Vindt het super moeilijk om met deze situatie te dealen..
Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Iemand soortgelijke ervaringen?
Dank!
vrijdag 18 november 2011 om 09:48
vrijdag 18 november 2011 om 10:14
Zucht! Zo probeer ik t ook te relativeren... beetje controle freak en ongeduldig... en onzeker merk ik nu... (normaal geeeeen last van)
Laatste gesprek was fijn. Nergens een stempel opgedrukt. Heel open gehouden. Hij opperde voorzichtig (is ook onzeker) of we als hij terug is elke week weer zouden gaan afspreken. A lot can happen in a month time. Wil er niet teveel van verwachten terwijl ik dat stiekem ben ik bang toch doe!
Klein beetje contact gehad. Geen dagelijks contact. (zit daar voor werk en is heel druk zoals hij aangaf)
Het is zo vervelend dat ik er gewoon teveel over ga nadenken!!! Ben bang dat het nu n soort van onbereikbaar is en dat ik daardoor dingen romantiseer.. Ik weet het allemaal niet. Konden we maar n glimp van de toekomst opvangen
Laatste gesprek was fijn. Nergens een stempel opgedrukt. Heel open gehouden. Hij opperde voorzichtig (is ook onzeker) of we als hij terug is elke week weer zouden gaan afspreken. A lot can happen in a month time. Wil er niet teveel van verwachten terwijl ik dat stiekem ben ik bang toch doe!
Klein beetje contact gehad. Geen dagelijks contact. (zit daar voor werk en is heel druk zoals hij aangaf)
Het is zo vervelend dat ik er gewoon teveel over ga nadenken!!! Ben bang dat het nu n soort van onbereikbaar is en dat ik daardoor dingen romantiseer.. Ik weet het allemaal niet. Konden we maar n glimp van de toekomst opvangen
vrijdag 18 november 2011 om 10:17
Inderdaad, hoe was jullie contact toen hij weg was? Begrijp ik het goed dat hij korter weg was als wat eigenlijk de bedoeling was? Heeft ie dit voor jou gedaan? Jullie hadden toch al jullie gevoelens voor elkaar uitgesproken, dan weet je toch wat hij voor je voelt/voelde. Dan kun je nu kijken of je het van daar uit verder op kunt pakken. Is zeker spannend, maar geen reden voor twijfels ljkt me. Geniet ervan!
vrijdag 18 november 2011 om 10:23
vrijdag 18 november 2011 om 10:25
Dank! Ik ga mijn best doen
Contact was casual, geinteresseerd en niet ferquent.
Klopt, hij gaat inderdaad korter weg dan de bedoeling was. Hij heeft niet gezegd door mij. Maar denk dat als hij dat zou doen het misschien ook allemaal n stuk definitiever had gemaakt. Is ook best dubbel als je nog geen anderhalve week daarvoor super emo hebt afgesproken maar gewoon vrienden te zijn omdat de timing ruk was.
Buiten dat was het wel zijn laatste avond dat hij wilde afspreken, schattig!
Sometimes I wish I was 16 again. Hoe ouder hoe meer complicaties lijkt wel soms..
Ik snap soms echt niet dat ik met mijn grote mond nu niet het achterste van mijn tong durf te laten zien..
Contact was casual, geinteresseerd en niet ferquent.
Klopt, hij gaat inderdaad korter weg dan de bedoeling was. Hij heeft niet gezegd door mij. Maar denk dat als hij dat zou doen het misschien ook allemaal n stuk definitiever had gemaakt. Is ook best dubbel als je nog geen anderhalve week daarvoor super emo hebt afgesproken maar gewoon vrienden te zijn omdat de timing ruk was.
Buiten dat was het wel zijn laatste avond dat hij wilde afspreken, schattig!
Sometimes I wish I was 16 again. Hoe ouder hoe meer complicaties lijkt wel soms..
Ik snap soms echt niet dat ik met mijn grote mond nu niet het achterste van mijn tong durf te laten zien..
vrijdag 18 november 2011 om 11:32
Nope, in eerste instantie was de reis voor onbepaalde tijd. Zeker 3 maanden, misschien langer. Uiteindelijk heeft hij besloten om voor een maand te gaan, dus nee, lijkt mij geen excuus...
Buiten dat was t besluit om vrienden te blijven een die gezamenlijk genomen was op dat moment. Zo zwart-wit steekt het volgens mij niet in elkaar.. Maar de tijd zal het leren.
En idd, gewoon afspreken!
Buiten dat was t besluit om vrienden te blijven een die gezamenlijk genomen was op dat moment. Zo zwart-wit steekt het volgens mij niet in elkaar.. Maar de tijd zal het leren.
En idd, gewoon afspreken!
vrijdag 18 november 2011 om 11:45
Als de reis niet maar een maand geworden is en jij daar de reden van bent, dan denk ik niet dat de gevoelens van je vriend wederzijds zijn op de manier waarop jij dat hoopt.
Ik geloof er namelijk niets van dat je je liefde laat lopen voor een reis van een maand of dat een maand onoverkomelijk is als je weet dat je gek op elkaar bent.
Ik geloof er namelijk niets van dat je je liefde laat lopen voor een reis van een maand of dat een maand onoverkomelijk is als je weet dat je gek op elkaar bent.
vrijdag 18 november 2011 om 12:04
Gedeeltelijk mee eens. Gedeeltelijk mee oneens.
Oneens omdat als je kort in een ding zit en 1 van de 2 gaat voor onbepaalde tijd weg, kan je ook zoveel om iemand geven dat je de andere persoon geen pijn wilt doen. Je zit aan de andere kant van de wereld, er zijn verwachtingen, er zijn onzekerheden, die kan je niet nakomen of opvullen. Uiteindelijk zal je elkaar dus kwetsen... Zo zagen wij het, vandaar ook het besluit. Buiten dat hebben we onze gevoelens ook naar elkaar uitgesproken.
Voor een maand weg is niet lang dus daar ben ik het mee eens. Maar chronologisch gezien is dat dus eigenlijk pas besloten na het gesprek over vrienden zijn.. (Tijdens ons gesprek was zijn intentie dus onbepaalde tijd)..
Maar ja, nogmaals. Ik weet soms zelf niet eens precies wat ik nou voel of denk, dat zal dus ook voor de andere partij zo zijn. Ik zal t gewoon rustig moeten uitzitten en dan bezien als hij er weer is Dan zal ik uiteindelijk wel de antwoorden op al mijn vragen krijgen..
Oneens omdat als je kort in een ding zit en 1 van de 2 gaat voor onbepaalde tijd weg, kan je ook zoveel om iemand geven dat je de andere persoon geen pijn wilt doen. Je zit aan de andere kant van de wereld, er zijn verwachtingen, er zijn onzekerheden, die kan je niet nakomen of opvullen. Uiteindelijk zal je elkaar dus kwetsen... Zo zagen wij het, vandaar ook het besluit. Buiten dat hebben we onze gevoelens ook naar elkaar uitgesproken.
Voor een maand weg is niet lang dus daar ben ik het mee eens. Maar chronologisch gezien is dat dus eigenlijk pas besloten na het gesprek over vrienden zijn.. (Tijdens ons gesprek was zijn intentie dus onbepaalde tijd)..
Maar ja, nogmaals. Ik weet soms zelf niet eens precies wat ik nou voel of denk, dat zal dus ook voor de andere partij zo zijn. Ik zal t gewoon rustig moeten uitzitten en dan bezien als hij er weer is Dan zal ik uiteindelijk wel de antwoorden op al mijn vragen krijgen..
vrijdag 18 november 2011 om 12:14
quote:glazenmuiltje schreef op 18 november 2011 @ 12:04:
Gedeeltelijk mee eens. Gedeeltelijk mee oneens.
Oneens omdat als je kort in een ding zit en 1 van de 2 gaat voor onbepaalde tijd weg, kan je ook zoveel om iemand geven dat je de andere persoon geen pijn wilt doen. Je zit aan de andere kant van de wereld, er zijn verwachtingen, er zijn onzekerheden, die kan je niet nakomen of opvullen. Uiteindelijk zal je elkaar dus kwetsen... Zo zagen wij het, vandaar ook het besluit. Buiten dat hebben we onze gevoelens ook naar elkaar uitgesproken.
Voor een maand weg is niet lang dus daar ben ik het mee eens. Maar chronologisch gezien is dat dus eigenlijk pas besloten na het gesprek over vrienden zijn.. (Tijdens ons gesprek was zijn intentie dus onbepaalde tijd)..
dan had hij er toch bij je op terug kunnen komen omdat het maar voor een maand is als hij je echt zo heel erg leuk had gevonden???
Maar ja, nogmaals. Ik weet soms zelf niet eens precies wat ik nou voel of denk, dat zal dus ook voor de andere partij zo zijn. Ik zal t gewoon rustig moeten uitzitten en dan bezien als hij er weer is Dan zal ik uiteindelijk wel de antwoorden op al mijn vragen krijgen..
Gedeeltelijk mee eens. Gedeeltelijk mee oneens.
Oneens omdat als je kort in een ding zit en 1 van de 2 gaat voor onbepaalde tijd weg, kan je ook zoveel om iemand geven dat je de andere persoon geen pijn wilt doen. Je zit aan de andere kant van de wereld, er zijn verwachtingen, er zijn onzekerheden, die kan je niet nakomen of opvullen. Uiteindelijk zal je elkaar dus kwetsen... Zo zagen wij het, vandaar ook het besluit. Buiten dat hebben we onze gevoelens ook naar elkaar uitgesproken.
Voor een maand weg is niet lang dus daar ben ik het mee eens. Maar chronologisch gezien is dat dus eigenlijk pas besloten na het gesprek over vrienden zijn.. (Tijdens ons gesprek was zijn intentie dus onbepaalde tijd)..
dan had hij er toch bij je op terug kunnen komen omdat het maar voor een maand is als hij je echt zo heel erg leuk had gevonden???
Maar ja, nogmaals. Ik weet soms zelf niet eens precies wat ik nou voel of denk, dat zal dus ook voor de andere partij zo zijn. Ik zal t gewoon rustig moeten uitzitten en dan bezien als hij er weer is Dan zal ik uiteindelijk wel de antwoorden op al mijn vragen krijgen..
vrijdag 18 november 2011 om 12:27
Ja, misschien wel. Misschien niet. Geloof me, ik ben de grootste pessimist van mijn omgeving. Het kan dus helemaal waar zijn wat je zegt. Ik weet alleen ook dat hij onzeker is, veel erger dan ik. Dus ja, daar moet je wel lef voor hebben. Buiten dat, misschien had het mij ook wel kunnen afschrikken omdat het dan heel definitief wordt. 'T is allemaal een beetje gecompliceerd. Als ik mezelf in zijn schoenen verplaats denk ik namelijk ook niet dat ik het had gezegd.. (Altijd een geringe kans om afgewezen te worden en dat wilt niemand ) Uiteindelijk blijft het allemaal gissen..
Belangrijkste vind ik dat ik dicht bij mezelf blijf, hoe moeilijk het ook is op sommige momenten, maar ik laat het allemaal maar een beetje gebeuren en ik zie het wel hoe het straks loopt
) Uiteindelijk blijft het allemaal gissen.. Belangrijkste vind ik dat ik dicht bij mezelf blijf, hoe moeilijk het ook is op sommige momenten, maar ik laat het allemaal maar een beetje gebeuren en ik zie het wel hoe het straks loopt
vrijdag 18 november 2011 om 12:29
quote:glazenmuiltje schreef op 18 november 2011 @ 12:27:
Ja, misschien wel. Misschien niet. Geloof me, ik ben de grootste pessimist van mijn omgeving. Het kan dus helemaal waar zijn wat je zegt. Ik weet alleen ook dat hij onzeker is, veel erger dan ik. Dus ja, daar moet je wel lef voor hebben. Buiten dat, misschien had het mij ook wel kunnen afschrikken omdat het dan heel definitief wordt. 'T is allemaal een beetje gecompliceerd. Als ik mezelf in zijn schoenen verplaats denk ik namelijk ook niet dat ik het had gezegd.. (Altijd een geringe kans om afgewezen te worden en dat wilt niemand) Uiteindelijk blijft het allemaal gissen..
Belangrijkste vind ik dat ik dicht bij mezelf blijf, hoe moeilijk het ook is op sommige momenten, maar ik laat het allemaal maar een beetje gebeuren en ik zie het wel hoe het straks loopt euh juist ja liever geen duidelijkheid en gissen dan afgewezen worden dat is veel prettiger....
Ja, misschien wel. Misschien niet. Geloof me, ik ben de grootste pessimist van mijn omgeving. Het kan dus helemaal waar zijn wat je zegt. Ik weet alleen ook dat hij onzeker is, veel erger dan ik. Dus ja, daar moet je wel lef voor hebben. Buiten dat, misschien had het mij ook wel kunnen afschrikken omdat het dan heel definitief wordt. 'T is allemaal een beetje gecompliceerd. Als ik mezelf in zijn schoenen verplaats denk ik namelijk ook niet dat ik het had gezegd.. (Altijd een geringe kans om afgewezen te worden en dat wilt niemand
) Uiteindelijk blijft het allemaal gissen.. Belangrijkste vind ik dat ik dicht bij mezelf blijf, hoe moeilijk het ook is op sommige momenten, maar ik laat het allemaal maar een beetje gebeuren en ik zie het wel hoe het straks loopt euh juist ja liever geen duidelijkheid en gissen dan afgewezen worden dat is veel prettiger....
