Relaties
alle pijlers
wat nu?
maandag 10 september 2012 om 10:28
Ik heb al meer dan 10 jaar een relatie met mijn vriend en woon al 8 jaar samen. Ik ben nu op een punt beland dat ik niet meer weet of ik hier wel mee verder wil gaan. Ik wil al jaren vastigheid maar ondanks vele gesprekken is er nog altijd niets geregeld. Telkens als ik begin over een samenlevingscontract, geregistreerd partnerschap, trouwen dan begint hij meteen te zuchten en steunen en hebben we vaak ruzie hierover. Er komt ook nooit iets concreets. Dit weekend hebben we het er over gehad maar ging eigenlijk weer hetzelfde.Weer zuchten en steunen. Nu wil hij wel een geregistreerd partnerschap maar komt met niets concreets. Verdiept zich er verder niet in. Dus ik denk niet dat er een geregistreerd partnerschap komt als ik er zelf niet achteraan ga.
Ook over kinderen schuift hij steeds op de lange baan. Het is altijd nu niet, altijd later. Ik ben nu bijna 32 dus ik heb eigenlijk geen zin meer om nog heel lang te wachten. Maar ook daar begint hij over te zuchten en steunen.
De laatste tijd merk ik ook dat mijn vriend alles moeilijk vindt en dat hij echt vaak chagerijnig is. Ik vind het vaak helemaal niet leuk en gezellig meer. Ik had het leuk gevonden om een vriend te hebben die het leuk had gevonden om met mij toekomstplannen te maken, maar dat gevoel heb ik dus helemaal niet.
Ik heb buiten mijn vriend niet veel mensen, maar ben wel bezig om mijn contacten uit te breiden en meer dingen voor mezelf te gaan doen. Het gaat wel langzaam maar dat moet wel goedkomen.
Ik voel me er een beetje verdrietig over allemaal.
Ook over kinderen schuift hij steeds op de lange baan. Het is altijd nu niet, altijd later. Ik ben nu bijna 32 dus ik heb eigenlijk geen zin meer om nog heel lang te wachten. Maar ook daar begint hij over te zuchten en steunen.
De laatste tijd merk ik ook dat mijn vriend alles moeilijk vindt en dat hij echt vaak chagerijnig is. Ik vind het vaak helemaal niet leuk en gezellig meer. Ik had het leuk gevonden om een vriend te hebben die het leuk had gevonden om met mij toekomstplannen te maken, maar dat gevoel heb ik dus helemaal niet.
Ik heb buiten mijn vriend niet veel mensen, maar ben wel bezig om mijn contacten uit te breiden en meer dingen voor mezelf te gaan doen. Het gaat wel langzaam maar dat moet wel goedkomen.
Ik voel me er een beetje verdrietig over allemaal.
maandag 10 september 2012 om 10:34
Je kunt maar 1 ding doen en dat is heel erg duidelijk zijn dat je actie wilt en plannen wilt maken voor de toekomst. Zet hem voor het blok stel een ultimatum en geef aan dat als hij dit allemaal niet wil met jou hij daar eerlijk over moet zijn. Ik snap heel goed dat je er verdrietig van wordt. Sterkte en kies voor wat jou gelukkig maakt.
maandag 10 september 2012 om 10:35
Als je al 8 jaar samenwoont heb je een relatie. En is het de hoogste tijd om wat te regelen. Als je 32 bent en over kinderen nadenkt moet je dat niet nog langer voor je uit schuiven.
Probeer hem echt te overtuigen dat er wat geregeld moet gaan worden.
Een beetje overtuigingskracht moet je soms inzetten. Jammer dat hij het zelf niet inziet. Hij is toch geen domme jongen mag ik hopen?
Probeer hem echt te overtuigen dat er wat geregeld moet gaan worden.
Een beetje overtuigingskracht moet je soms inzetten. Jammer dat hij het zelf niet inziet. Hij is toch geen domme jongen mag ik hopen?
maandag 10 september 2012 om 10:38
Kan me voorstellen dat je je er verdrietig om voelt. Het lijkt erop dat je er achter komt dat jullie verwachtingen en wensen toch meer uiteenlopen dan je hebt gedacht. Jij wilt duidelijk iets ánders dan hij.
Het enige dat jij kunt doen, is naar hem uitspreken wat er achter jouw wens zit om zaken te formaliseren (een papiertje an sich zegt en doet niet zoveel: jij wilt waarschijnlijk een stuk 'commitment' van hem, een teken dat jullie daadwerkelijk samen doorgaan met kinderen etc). Dat kan namelijk ook zónder trouwen, GP, etc. Kinderen krijgen kun je ook door erkennen en gezagdeling aanvragen.
En vanzelfsprekend kun je hem ook vragen wat zijn toekomstverwachtingen zijn. Dus niet waarom hij níet wil trouwen/GP'en, maar wat hij wél wil.
Goed van je dat je je eigen wereld wat aan het verbreden bent buiten je vriend om: ook in een goedlopende relatie een belangrijk iets wat mij betreft.
Overigens vind ik het onverstandig om samen te wonen zonder enige vorm van vastlegging inzake boedel, woning-rechten, testamenten als een van jullie overlijdt, etc. Zelfs als er géén koophuis en hypotheek bij betrokken zijn! Waarom is daar niet voor gekozen?
Het enige dat jij kunt doen, is naar hem uitspreken wat er achter jouw wens zit om zaken te formaliseren (een papiertje an sich zegt en doet niet zoveel: jij wilt waarschijnlijk een stuk 'commitment' van hem, een teken dat jullie daadwerkelijk samen doorgaan met kinderen etc). Dat kan namelijk ook zónder trouwen, GP, etc. Kinderen krijgen kun je ook door erkennen en gezagdeling aanvragen.
En vanzelfsprekend kun je hem ook vragen wat zijn toekomstverwachtingen zijn. Dus niet waarom hij níet wil trouwen/GP'en, maar wat hij wél wil.
Goed van je dat je je eigen wereld wat aan het verbreden bent buiten je vriend om: ook in een goedlopende relatie een belangrijk iets wat mij betreft.
Overigens vind ik het onverstandig om samen te wonen zonder enige vorm van vastlegging inzake boedel, woning-rechten, testamenten als een van jullie overlijdt, etc. Zelfs als er géén koophuis en hypotheek bij betrokken zijn! Waarom is daar niet voor gekozen?
maandag 10 september 2012 om 10:40
Nu snap ik al niet dat mensen uberhaupt gaan samenwonen zonder op z'n minst een samenlevingscontract, maar goed......
Dit staat in mijn ogen ook totaal los van het feit of je ooit zou willen trouwen of niet.
Als je vriend niet wil trouwen, dan zou ik op z'n minst eisen dat er een samenlevingscontract komt.
Dit staat in mijn ogen ook totaal los van het feit of je ooit zou willen trouwen of niet.
Als je vriend niet wil trouwen, dan zou ik op z'n minst eisen dat er een samenlevingscontract komt.
maandag 10 september 2012 om 10:45
Mij komt het gewoon over dat hij geen verantwoordelijkheid ergens voor wil nemen. Ik heb het zelf ook verkeerd gedaan, ik had eerder met de vuist op tafel moeten slaan. Omdat ik niet veel mensen om me heen heb, durfde ik nooit goed bij hem weg te gaan.
Ik ben bang dat alles nu te laat is. Ik voel me zelf niet fijn meer bij de houding van mijn vriend en vind het jammer dat alles met een ultimatum en onder dwang zou moeten. Het zou zo niet moeten gaan. Het zou zoveel leuker kunnen zijn.
Ik ben bang dat alles te laat is nu. Stel dat we uit elkaar zouden gaan, dan denk ik dat het verhaal met kinderen wel moeilijk gaat worden. Niet dat mijn hele wereld dat in zou storten, maarr ik zou het wel jammer vinden.
Ik ben bang dat alles nu te laat is. Ik voel me zelf niet fijn meer bij de houding van mijn vriend en vind het jammer dat alles met een ultimatum en onder dwang zou moeten. Het zou zo niet moeten gaan. Het zou zoveel leuker kunnen zijn.
Ik ben bang dat alles te laat is nu. Stel dat we uit elkaar zouden gaan, dan denk ik dat het verhaal met kinderen wel moeilijk gaat worden. Niet dat mijn hele wereld dat in zou storten, maarr ik zou het wel jammer vinden.
maandag 10 september 2012 om 10:48
Als hij er niet over wil praten en jij wil graag kinderen, dan ga je er niet uitkomen denk ik. Ik zou in jouw geval voor mezelf kiezen. Jaren geleden zat ik in hetzelfde schuitje en heb de relatie verbroken. Behoorlijk liefdesverdriet gehad maar nooit spijt.
En wat al gezegd is: samenwonen en niks geregeld hebben op papier is niet slim. Ik hoop dat je geen gezeik krijgt met jullie spullen en financien als jij besluit de deur achter je dicht te trekken.
En wat al gezegd is: samenwonen en niks geregeld hebben op papier is niet slim. Ik hoop dat je geen gezeik krijgt met jullie spullen en financien als jij besluit de deur achter je dicht te trekken.
maandag 10 september 2012 om 10:49
maandag 10 september 2012 om 10:51
Mijn vriend wil geen verantwoording nemen. Ik denk echt dat dat het is. Mijn vriend zegt altijd: dat doen we later maar niet nu want ik heb geen geld, wij hebben geen stabiele relatie, we hebben veel ruzie.
Dit weekend heeft hij dus gezegd dat hij dus wel GP wil, maar nog geen kinderen. Liever later. Ik heb daar dus niets aan.
We hebben wel veel ruzie hierover.
Als ik dan zeg dat ik mijn tijd hier zit te verdoen en beter uit elkaar kan gaan, dan wil hij dat ook niet. Dan zegt hij wel dat ik gelijk heb en dat er wel iets geregeld moet worden, Maar vervolgens komt er van hem uit dus niets concreets. Ik voel me er niet prettig meer bij.
Dit weekend heeft hij dus gezegd dat hij dus wel GP wil, maar nog geen kinderen. Liever later. Ik heb daar dus niets aan.
We hebben wel veel ruzie hierover.
Als ik dan zeg dat ik mijn tijd hier zit te verdoen en beter uit elkaar kan gaan, dan wil hij dat ook niet. Dan zegt hij wel dat ik gelijk heb en dat er wel iets geregeld moet worden, Maar vervolgens komt er van hem uit dus niets concreets. Ik voel me er niet prettig meer bij.
maandag 10 september 2012 om 10:53
quote:flaflip schreef op 10 september 2012 @ 10:51:
Mijn vriend wil geen verantwoording nemen. Ik denk echt dat dat het is. Mijn vriend zegt altijd: dat doen we later maar niet nu want ik heb geen geld, wij hebben geen stabiele relatie, we hebben veel ruzie.
Dit weekend heeft hij dus gezegd dat hij dus wel GP wil, maar nog geen kinderen. Liever later. Ik heb daar dus niets aan.
We hebben wel veel ruzie hierover.
Als ik dan zeg dat ik mijn tijd hier zit te verdoen en beter uit elkaar kan gaan, dan wil hij dat ook niet. Dan zegt hij wel dat ik gelijk heb en dat er wel iets geregeld moet worden, Maar vervolgens komt er van hem uit dus niets concreets. Ik voel me er niet prettig meer bij.Waarom neem jij zo'n afwachtende houding aan? Sla met je vuisten op tafel en 'eis' dat er iets geregeld wordt en zo niet, neem dan zelf een beslissing!
Mijn vriend wil geen verantwoording nemen. Ik denk echt dat dat het is. Mijn vriend zegt altijd: dat doen we later maar niet nu want ik heb geen geld, wij hebben geen stabiele relatie, we hebben veel ruzie.
Dit weekend heeft hij dus gezegd dat hij dus wel GP wil, maar nog geen kinderen. Liever later. Ik heb daar dus niets aan.
We hebben wel veel ruzie hierover.
Als ik dan zeg dat ik mijn tijd hier zit te verdoen en beter uit elkaar kan gaan, dan wil hij dat ook niet. Dan zegt hij wel dat ik gelijk heb en dat er wel iets geregeld moet worden, Maar vervolgens komt er van hem uit dus niets concreets. Ik voel me er niet prettig meer bij.Waarom neem jij zo'n afwachtende houding aan? Sla met je vuisten op tafel en 'eis' dat er iets geregeld wordt en zo niet, neem dan zelf een beslissing!
maandag 10 september 2012 om 10:55
@lois, ik twijfel nu dus inderdaad erg of ik hier nog wel zin in heb. Ik vind het behoorlijk lullig dat het allemaal zo moeilijk moet gaan. Ik had liever een vriend gehad die wel graag op een leuke manier toekomstplannen met me maakt. En dat is nu gewoon niet zo. Dat staat me erg tegen.
Mijn vriend zegt ook nog tegen me dat hij nu dingen onder dwang moet gaan doen. Ik vind het erg dat hij dat zegt, het had toch ook anders kunnen gaan.
Mijn vriend zegt ook nog tegen me dat hij nu dingen onder dwang moet gaan doen. Ik vind het erg dat hij dat zegt, het had toch ook anders kunnen gaan.
maandag 10 september 2012 om 10:58
@lois 10:53: je hebt gelijk. Ik heb dat nooit gedaan omdat ik me altijd best afhankelijk van mijn vriend heb opgesteld. Ik heb niet zoveel mensen om me heen, en dat is de reden geweest. Ik voelde me er niet sterk genoeg voor. Dat is mijn fout geweest.
Nu ben ik aan het veranderen en voel ik me wel sterker. Ik weet dus niet of ik hier wel zin in heb allemaal op deze manier hoe mijn vriend reageert.
Nu ben ik aan het veranderen en voel ik me wel sterker. Ik weet dus niet of ik hier wel zin in heb allemaal op deze manier hoe mijn vriend reageert.
maandag 10 september 2012 om 11:00
quote:flaflip schreef op 10 september 2012 @ 10:55:
@lois, ik twijfel nu dus inderdaad erg of ik hier nog wel zin in heb. Ik vind het behoorlijk lullig dat het allemaal zo moeilijk moet gaan. Ik had liever een vriend gehad die wel graag op een leuke manier toekomstplannen met me maakt. En dat is nu gewoon niet zo. Dat staat me erg tegen.
Mijn vriend zegt ook nog tegen me dat hij nu dingen onder dwang moet gaan doen. Ik vind het erg dat hij dat zegt, het had toch ook anders kunnen gaan.Het had zeker anders kunnen gaan! Daarnaast vind ik dat je vriend erg overdrijft met 'onder dwang' iets regelen, jullie wonen nota bene al 8 jaar samen. Wil je met zo'n man wel kinderen? Kinderen vergen namelijk een hele hoop meer verantwoordelijkheden dan hij tot nu toe heeft genomen. Ook geef je aan dat jullie geen stabiele relatie met veel ruzie hebben, waarom dan met hem een toekomst willen uitstippelen, juist nu je de leeftijd hebt om aan kinderen te beginnen. Ben je bang dat je 'overblijft'?
@lois, ik twijfel nu dus inderdaad erg of ik hier nog wel zin in heb. Ik vind het behoorlijk lullig dat het allemaal zo moeilijk moet gaan. Ik had liever een vriend gehad die wel graag op een leuke manier toekomstplannen met me maakt. En dat is nu gewoon niet zo. Dat staat me erg tegen.
Mijn vriend zegt ook nog tegen me dat hij nu dingen onder dwang moet gaan doen. Ik vind het erg dat hij dat zegt, het had toch ook anders kunnen gaan.Het had zeker anders kunnen gaan! Daarnaast vind ik dat je vriend erg overdrijft met 'onder dwang' iets regelen, jullie wonen nota bene al 8 jaar samen. Wil je met zo'n man wel kinderen? Kinderen vergen namelijk een hele hoop meer verantwoordelijkheden dan hij tot nu toe heeft genomen. Ook geef je aan dat jullie geen stabiele relatie met veel ruzie hebben, waarom dan met hem een toekomst willen uitstippelen, juist nu je de leeftijd hebt om aan kinderen te beginnen. Ben je bang dat je 'overblijft'?
maandag 10 september 2012 om 11:07
Flaflip: Spreekt je vriend zich ook uit over WAAROM hij die dingen zoals trouwen, kinderen, samenlevingscontract etcetera allemaal niet wil. Je noemt ergens het argument "geld", maar is dat het enige? Of geeft hij nog andere redenen. En zijn zijn argumenten gebaseerd op zaken die in de komende jaren nog kunnen veranderen, of is er een mogelijkheid dat hij nooit wil trouwen en nooit een gezin zal willen?
En wat zegt hij over jouw wens om die dingen wel te doen? Heeft hij daar begrip voor?
En wat zegt hij over jouw wens om die dingen wel te doen? Heeft hij daar begrip voor?
maandag 10 september 2012 om 11:07
@lois: ik ben de laatste tijd erg aan het veranderen. Ik heb altijd een laag zelfbeeld gehad en de laatste tijd verander ik daarin. Ik heb altijd gedacht dat ik voor bepaalde dingen niet geschikt was. Nu ben ik daar anders over gaan denken, en zou ik bijvoorbeeld wel graag aan kinderen beginnen. Wat jij zegt over of ik met mijn vriend wel kinderen wil omdat dat veel meer verantwoordelijkheid vergt, daar denk ik dus ook over na. Ik heb er allemaal niet zo'n goed gevoel meer over en krijg steeds meer het gevoel dat als hij overal zo moeilijk over doet, dat het allemaal niet leuk gaat worden. Ook niet als we trouwen of kinderen krijgen.
Het is zelfs zo dat als ik hem wel hard aanspreek op deze onderwerpen dat hij dan als 1e zegt dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij wil het dus echt niet en ik vind het ook ontzettend stom van me zelf dat ik niet eerder voor mezelf heb gekozen. Maar dat durfde ik dus niet. En als ik dat dan zeg dan zegt hij weer dat hij het niet had moeten zeggen en helemaal niet uit elkaar wil gaan.
Het is zelfs zo dat als ik hem wel hard aanspreek op deze onderwerpen dat hij dan als 1e zegt dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij wil het dus echt niet en ik vind het ook ontzettend stom van me zelf dat ik niet eerder voor mezelf heb gekozen. Maar dat durfde ik dus niet. En als ik dat dan zeg dan zegt hij weer dat hij het niet had moeten zeggen en helemaal niet uit elkaar wil gaan.
maandag 10 september 2012 om 11:13
@laylaa: mijn vriend heeft telkens dezelfde argumenten: geen geld, geen stabiele relatie volgens hem, geen vast werk, . (ik denk dat wij beiden niet snel zicht hebben op vast werk dus daar ga ik niet op wachten) of hij zegt dat hij niet volwassen genoeg is. Ik zeg dan dat hij aan zichzelf moet werken.
Het geld zie ik ook niet als probleem, want ik heb een aanzienlijk bedrag gespaard door de jaren heen. ook zonder vast werk kunnen wij ons daarmee redden. Maar dan zegt hij weer dat hij niet wil dat ik degene ben die alles betaalt. Dan hebben we weer een discussie hoe hij dan beter geld kan sparen maar dat wordt ook altijd op gereageerd met zuchten steunen.
Kortom denkj ik dat hij gewoon niet wil. Hij wil geen verantwoordelijkheid.
Het geld zie ik ook niet als probleem, want ik heb een aanzienlijk bedrag gespaard door de jaren heen. ook zonder vast werk kunnen wij ons daarmee redden. Maar dan zegt hij weer dat hij niet wil dat ik degene ben die alles betaalt. Dan hebben we weer een discussie hoe hij dan beter geld kan sparen maar dat wordt ook altijd op gereageerd met zuchten steunen.
Kortom denkj ik dat hij gewoon niet wil. Hij wil geen verantwoordelijkheid.
maandag 10 september 2012 om 11:18
Wat lastig Flaflip. Ik ken iemand in een vergelijkbare situatie en daar ken ik de situatie van twee kanten. Wat ik weet van de partner is dat hij het allemaal wel makkelijk vindt (ze doet heel veel voor hem), maar niet echt voor haar kiest. Ik vind dat heel oneerlijk van hem en dat heb ik ook weleens gezegd. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat dat bij jullie ook zo is, maar het lijkt mij geen overbodige luxe om eens na te vragen wat hij dan wel wil. Je bent nu nog jong genoeg om een andere partner te zoeken en aan kinderen te beginnen. Als je nog vijf jaar wacht dan wordt het een ander verhaal...
maandag 10 september 2012 om 11:23
Ik heb een vriendin die laatst heeft verteld dat ze in verwachting is. Ze heeft 4 jaar een relatie, ze hebben 2 jaar geleden een huis gekocht. Er is dus van alles geregeld en nu samen besloten dat ze een kindje willen. Ik ben blij voor haar, maar wordt er zelf van mijn eigen situatie verdrietig van.
Ik zal met de vuist op tafel moeten slaan, en wie gaat hij dan wel overstag. Of anders uit elkaar. Stel dat hij wel overstag gaat, dan heb ik er eigenlijk toch geen goed gevoel bij omdat hij niet vanzelf gaat. eigenlijk met een ultimatum, niet vanzelf. En dat vind ik erg. Er is niets leuks aanh op deze manier.
Ik zal met de vuist op tafel moeten slaan, en wie gaat hij dan wel overstag. Of anders uit elkaar. Stel dat hij wel overstag gaat, dan heb ik er eigenlijk toch geen goed gevoel bij omdat hij niet vanzelf gaat. eigenlijk met een ultimatum, niet vanzelf. En dat vind ik erg. Er is niets leuks aanh op deze manier.
maandag 10 september 2012 om 11:25
Sja. Het is niet dat hij jou niet wil. Hij wil alleen die relatie niet met jou. Hij zucht omdat hij verwacht dat jij wéét dat hij dat niet wil en er niet over wil praten. Je kunt een vlinder niet met je handen vangen. Als je hem op je schouder wil, kan je alleen maar wachten, want als jij te dichtbij komt gaat hij weg.
Ergo, volgens mij weet je zelf het antwoord wel. Als jij kinderen wilt, zou ik alvast voorzichtig de conclusie trekken dat dat niet zijn kinderen gaan worden. Elke keer het onderwerp ter sprake brengen geeft volgens mij alleen maar een vage reactie (zuchten) die het werkelijke antwoord (nee) camoufleert. Ga weg voor je ontdekt dat hij vreemdgaat.
Ergo, volgens mij weet je zelf het antwoord wel. Als jij kinderen wilt, zou ik alvast voorzichtig de conclusie trekken dat dat niet zijn kinderen gaan worden. Elke keer het onderwerp ter sprake brengen geeft volgens mij alleen maar een vage reactie (zuchten) die het werkelijke antwoord (nee) camoufleert. Ga weg voor je ontdekt dat hij vreemdgaat.
maandag 10 september 2012 om 11:39
quote:flaflip schreef op 10 september 2012 @ 10:45:
Ik ben bang dat alles te laat is nu. Stel dat we uit elkaar zouden gaan, dan denk ik dat het verhaal met kinderen wel moeilijk gaat worden. Niet dat mijn hele wereld dat in zou storten, maarr ik zou het wel jammer vinden.
Denk in mogelijkheden ipv beperkingen!
- je kunt nog biologisch eigen kinderen krijgen tot pakweg je 40e
- dat kan met een partner (ik kwam Dalman pas na mijn 30e tegen en ben pas na mijn 35e moeder geworden)
- maar ook met een donor
Ik zou er sowieso niet om bij een man blijven waar ik me in een relatie niet lekker bij voel. Laat niet de kinderwens je leiden, maar je wens om in een relatie te zitten waar de communicatie goed is, en doe dáár wat aan.
Die goede communicatie en verstandhouding, dat vertrouwen, heb je namelijk kei- en keihard nodig als die kinderen er toch komen. Anders gaat het mis, vroeg of laat: je raakt elkaar kwijt en gaat scheiden met jonge kinderen, of staat alleen als je kinderen je niet meer nodig hebben (of, zoals veel moeders vooral heel goed kunnen bij gebrek aan een goed huwelijk, over-focust je op die kinderen met alle negatieve gevolgen voor je verstandhouding met ze van dien).
Kortom, moraal van het verhaal: communiceer en heb een goede aansluiting bij je eigen wensen en verwachtingen. Pas dan kun je je op een ander gaan richten en er mee samen zijn...
Ik ben bang dat alles te laat is nu. Stel dat we uit elkaar zouden gaan, dan denk ik dat het verhaal met kinderen wel moeilijk gaat worden. Niet dat mijn hele wereld dat in zou storten, maarr ik zou het wel jammer vinden.
Denk in mogelijkheden ipv beperkingen!
- je kunt nog biologisch eigen kinderen krijgen tot pakweg je 40e
- dat kan met een partner (ik kwam Dalman pas na mijn 30e tegen en ben pas na mijn 35e moeder geworden)
- maar ook met een donor
Ik zou er sowieso niet om bij een man blijven waar ik me in een relatie niet lekker bij voel. Laat niet de kinderwens je leiden, maar je wens om in een relatie te zitten waar de communicatie goed is, en doe dáár wat aan.
Die goede communicatie en verstandhouding, dat vertrouwen, heb je namelijk kei- en keihard nodig als die kinderen er toch komen. Anders gaat het mis, vroeg of laat: je raakt elkaar kwijt en gaat scheiden met jonge kinderen, of staat alleen als je kinderen je niet meer nodig hebben (of, zoals veel moeders vooral heel goed kunnen bij gebrek aan een goed huwelijk, over-focust je op die kinderen met alle negatieve gevolgen voor je verstandhouding met ze van dien).
Kortom, moraal van het verhaal: communiceer en heb een goede aansluiting bij je eigen wensen en verwachtingen. Pas dan kun je je op een ander gaan richten en er mee samen zijn...
maandag 10 september 2012 om 11:44
quote:flaflip schreef op 10 september 2012 @ 11:07:
Het is zelfs zo dat als ik hem wel hard aanspreek op deze onderwerpen dat hij dan als 1e zegt dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij wil het dus echt niet en ik vind het ook ontzettend stom van me zelf dat ik niet eerder voor mezelf heb gekozen. Maar dat durfde ik dus niet. En als ik dat dan zeg dan zegt hij weer dat hij het niet had moeten zeggen en helemaal niet uit elkaar wil gaan.
Lijkt me sowieso al niet zo stabiel, jullie twee. Ik hou mijn hart vast als je met deze man kinderen gaat krijgen. Rent ie dan ook de deur uit bij de eerste de beste poepluier/ziekte etc om daarna te zeggen dat ie het niet zo meende?
Echt, bezin je op de toekomst: jij hebt duidelijk een ander beeld voor ogen wat jij wil, aan jou de plicht om duidelijk te maken wat jouw wensen zijn. Deelt hij dit niet, dan is het aan jou om conclusies voor jezelf te trekken en keuzes te maken.
En bij hem blijven is ook een keuze hoor, maar maak die dan ook. Nu draaien jullie beiden in rondjes om elkaar en ga je op een gegeven moment narigheid krijgen, omdat je allebei gefrustreerd bent.
Het is zelfs zo dat als ik hem wel hard aanspreek op deze onderwerpen dat hij dan als 1e zegt dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Hij wil het dus echt niet en ik vind het ook ontzettend stom van me zelf dat ik niet eerder voor mezelf heb gekozen. Maar dat durfde ik dus niet. En als ik dat dan zeg dan zegt hij weer dat hij het niet had moeten zeggen en helemaal niet uit elkaar wil gaan.
Lijkt me sowieso al niet zo stabiel, jullie twee. Ik hou mijn hart vast als je met deze man kinderen gaat krijgen. Rent ie dan ook de deur uit bij de eerste de beste poepluier/ziekte etc om daarna te zeggen dat ie het niet zo meende?
Echt, bezin je op de toekomst: jij hebt duidelijk een ander beeld voor ogen wat jij wil, aan jou de plicht om duidelijk te maken wat jouw wensen zijn. Deelt hij dit niet, dan is het aan jou om conclusies voor jezelf te trekken en keuzes te maken.
En bij hem blijven is ook een keuze hoor, maar maak die dan ook. Nu draaien jullie beiden in rondjes om elkaar en ga je op een gegeven moment narigheid krijgen, omdat je allebei gefrustreerd bent.
maandag 10 september 2012 om 11:48
Ook ik denk dat hij niet 'echt' voor jou kiest. Als hij zegt "nou, dan moeten we maar uit elkaar gaan", dan verwacht hij tóch niet dat je gaat en blijft alles dus zoals het is, zoals HIJ het wil. Dat weet hij maar al te goed en daarom zal er ook niks veranderen ben ik bang.
Wat iemand al eerder schreef, hij zal wel van je houden, maar niet op de manier zoals het hoort en een toekomst mee uit te stippelen. Voor hem is het natuurlijk ook allemaal een stuk makkelijker, hij kan z'n leven lang nog vader worden, maar voor jou houdt het over een paar jaar op, helaas......
Ik zou m'n conclusies hieruit trekken en er geen woorden meer over vuil maken. Zoals je zegt, stel dat hij overstag gaat, dan is het nog niet van harte. Jullie relatie is al niet stabiel, jullie hebben vaak ruzies, kies voor jezelf en wél een toekomstbeeld die JIJ voor ogen hebt.
Stel, straks hebben jullie kinderen en verlaat hij je voor een ander. Krijg je wellicht voor je voeten geworpen dat hij eigenlijk nooit een gezin met je had willen stichten, maar dat jij hem hebt overgehaald. Hoeft niet zo te zijn, maar de kans is natuurlijk groot.
Je bent nu 'sterker' dan voorheen zeg je, neem dan die stap en kies voor jezelf en gun jezelf een man die wél 100% voor jou gaat!
Wat iemand al eerder schreef, hij zal wel van je houden, maar niet op de manier zoals het hoort en een toekomst mee uit te stippelen. Voor hem is het natuurlijk ook allemaal een stuk makkelijker, hij kan z'n leven lang nog vader worden, maar voor jou houdt het over een paar jaar op, helaas......
Ik zou m'n conclusies hieruit trekken en er geen woorden meer over vuil maken. Zoals je zegt, stel dat hij overstag gaat, dan is het nog niet van harte. Jullie relatie is al niet stabiel, jullie hebben vaak ruzies, kies voor jezelf en wél een toekomstbeeld die JIJ voor ogen hebt.
Stel, straks hebben jullie kinderen en verlaat hij je voor een ander. Krijg je wellicht voor je voeten geworpen dat hij eigenlijk nooit een gezin met je had willen stichten, maar dat jij hem hebt overgehaald. Hoeft niet zo te zijn, maar de kans is natuurlijk groot.
Je bent nu 'sterker' dan voorheen zeg je, neem dan die stap en kies voor jezelf en gun jezelf een man die wél 100% voor jou gaat!
maandag 10 september 2012 om 11:50
Je wilt al jaren vastigheid, maar je woont toch al 8 jaar samen? Wat voor vastigheid wil je dan precies?
Je denkt toch niet dat een samenlevingscontract, huwelijk, of geregistreerd partnerschap iets verandert? Dat is administratief geneuzel, maar biedt toch geen werkelijke 'vastigheid'?
Als je vriend bij je wil blijven, dan blijft ie, en als hij bij je weg wil, gaat ie weg. Contract of niet. Hou jezelf niet voor de gek met schijnzekerheid.
Je denkt toch niet dat een samenlevingscontract, huwelijk, of geregistreerd partnerschap iets verandert? Dat is administratief geneuzel, maar biedt toch geen werkelijke 'vastigheid'?
Als je vriend bij je wil blijven, dan blijft ie, en als hij bij je weg wil, gaat ie weg. Contract of niet. Hou jezelf niet voor de gek met schijnzekerheid.