Relaties
alle pijlers
Wat te doen?
maandag 6 februari 2017 om 09:52
Ik zou heel graag wat advies willen. Mijn vriend en ik zijn bijna 9 jaar samen. We wonen al bijna 7 jaar samen en hebben het altijd fijn gehad. Vorig jaar is zijn vader vrij plotseling gestorven. Dit was zijn beste vriend. Er is een enorme periode van rouw geweest. Vriend is daarbij ook nog een enorme workaholic. Veel bezig met zijn werk en ook veel stress hierdoor. Schoonmoeder hangt behoorlijk aan vriend. Hij is heel zorgzaam ten opzichte van haar. Alle stress en rouw die vriend ervaart uit hij bij mij. Hij wordt daar verbaal behoorlijk agressief van. Veel vloeken, tieren en uit zijn dak gaan om de kleinste dingen. Ik probeer te luisteren en hem te ondersteunen maar dit is nu bijna een jaar aan de gang en het breekt mij op. Ik merk dat we hierdoor uit elkaar groeien en dat ik door zijn buien niet meer zo graag bij hem ben. Ik ben hem hier wel mee geconfronteerd en hij biedt dan zijn excuses aan en wil er dan op gaan letten. Helaas gebeurt dan de volgende dag weer het zelfde. Ik weet eigenlijk niet goed meer wat ik moet doen. Hebben jullie tips?
anoniem_65195e15e4226 wijzigde dit bericht op 06-02-2017 09:52
Reden: Typefout
Reden: Typefout
% gewijzigd
maandag 6 februari 2017 om 09:56
Rouw rechtvaardigt geen verbale uitbarstingen.
Rouw is niet gelijk aan verbaal tekeer gaan. Het HOEFT niet, dat je bij verdriet begint te tieren....
Wat ik zou doen is je begrip voor zijn verdriet los koppelen van zijn agressieve gedrag naar jou.
Het is geen rouw, hoewel: dat is misschien een fijn excuus. Maar het is onrechtvaardig naar jou en verbaal geweld.
Hij brult ook niet tegen zijn moeder of anderen, wel? Dus hij heeft het wel degelijk in de hand, naar anderen, dus dat betekent dat JIJ ook niet de dupe mag of wilt worden van zijn vloeken en tieren en uitbarsten.
Begrijp je?
Rouw is niet gelijk aan verbaal tekeer gaan. Het HOEFT niet, dat je bij verdriet begint te tieren....
Wat ik zou doen is je begrip voor zijn verdriet los koppelen van zijn agressieve gedrag naar jou.
Het is geen rouw, hoewel: dat is misschien een fijn excuus. Maar het is onrechtvaardig naar jou en verbaal geweld.
Hij brult ook niet tegen zijn moeder of anderen, wel? Dus hij heeft het wel degelijk in de hand, naar anderen, dus dat betekent dat JIJ ook niet de dupe mag of wilt worden van zijn vloeken en tieren en uitbarsten.
Begrijp je?
The fact is i just saw a blizzard hunt a lizard in the muted light — Flea
maandag 6 februari 2017 om 10:06
Ja ik heb dit al heel vaak met hem besproken. Hij heeft echt twee kanten. Vb zaterdag gingen we naar vrienden. We konden de auto niet direct voor de deur parkeren maar wel een meter of 6 verderop. Vriend gaat enorm uit zijn dak hierdoor. Ik geef aan dat hij gewoon rustig moet doen en verderop kan parkeren. Vriend gaat al vloekend parkeren en biedt zijn excuses aan. We komen binnen bij vrienden en ineens is hij weer gezellig en is er niks aan de hand. Ik vind dit zo vreemd gedrag. Ik denk dat hij bij mijn zijn echte gevoel kan tonen maar ik raak echt uitgeblust hierdoor.
maandag 6 februari 2017 om 10:12
Lisanne, het is belangrijk dat je dit ziet als verbaal geweld naar jou.
Als je schrijft dat hij zijn ware gevoelens uit, kun je dit voor jezelf wegzetten als fijn. Want bij jou is hij zichzelf.
Maar kijk ernaar vanuit jouzelf. Jij voelt je moe en heel begrijpelijk, totaal niet relaxed bij hem.
Focus op je eigen gevoelens in plaats van op je begrip voor hem.
Dat heb je nu een jaar in ruime mate gegeven me dunkt.
Hij uit zich maar elders agressief, of niet.
Je denkt nu niet dat dit iets heel ernstigs is, hij zal wel weer gewoon doen als hij van het verdriet af is, denk je nu vast.
Maar blijf hier niet op wachten. Dit gaat niet vanzelf weg. Hoe ik dit kan weten: niet. Maar ik denk echt dat dit niets met rouw te maken heeft of met andere problemen, maar met zijn gevoel dat hij bij jou alles kan maken. Dat hij macht heeft om gewoon te doen hoe hij wil doen, jij gaat er toch wel in mee.
Dat is niet je schuld, je hebt hem willen helpen omdat je denkt dat hij ernstig beroerd is van het overlijden van zijn vader. Dat kan hij ook zijn.
Maar koppel dat los van hoe hij zich gedraagt naar jou.
Jij accepteert dit niet langer, wilt je blij en geliefd en rustig bij hem voelen. Hij is je vriend, die zich liefdevol naar jou zou moeten gedragen.
Dat is nu waar je op mag focussen. Dit gedrag van hem verdien jij niet.
Als je schrijft dat hij zijn ware gevoelens uit, kun je dit voor jezelf wegzetten als fijn. Want bij jou is hij zichzelf.
Maar kijk ernaar vanuit jouzelf. Jij voelt je moe en heel begrijpelijk, totaal niet relaxed bij hem.
Focus op je eigen gevoelens in plaats van op je begrip voor hem.
Dat heb je nu een jaar in ruime mate gegeven me dunkt.
Hij uit zich maar elders agressief, of niet.
Je denkt nu niet dat dit iets heel ernstigs is, hij zal wel weer gewoon doen als hij van het verdriet af is, denk je nu vast.
Maar blijf hier niet op wachten. Dit gaat niet vanzelf weg. Hoe ik dit kan weten: niet. Maar ik denk echt dat dit niets met rouw te maken heeft of met andere problemen, maar met zijn gevoel dat hij bij jou alles kan maken. Dat hij macht heeft om gewoon te doen hoe hij wil doen, jij gaat er toch wel in mee.
Dat is niet je schuld, je hebt hem willen helpen omdat je denkt dat hij ernstig beroerd is van het overlijden van zijn vader. Dat kan hij ook zijn.
Maar koppel dat los van hoe hij zich gedraagt naar jou.
Jij accepteert dit niet langer, wilt je blij en geliefd en rustig bij hem voelen. Hij is je vriend, die zich liefdevol naar jou zou moeten gedragen.
Dat is nu waar je op mag focussen. Dit gedrag van hem verdien jij niet.
The fact is i just saw a blizzard hunt a lizard in the muted light — Flea
maandag 6 februari 2017 om 10:21
Er is geen excuus voor geweld. Van een kind dat gaat dreinen zodra hij z'n moeder ziet, kun je nog zeggen, nu is hij zichzelf. Maar een volwassen man moet zichzelf gewoon in bedwang kunnen houden. Dus zie het niet als een verkapt compliment aan jou. Dat is het niet. Hij moet hulp zoeken voor z'n agressie probleem en jij moet grenzen stellen.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
maandag 6 februari 2017 om 10:21
quote:Ik probeer te luisteren en hem te ondersteunen maar dit is nu bijna een jaar aan de gang en het breekt mij op. Ik merk dat we hierdoor uit elkaar groeien en dat ik door zijn buien niet meer zo graag bij hem ben. Ik ben hem hier wel mee geconfronteerd en hij biedt dan zijn excuses aan en wil er dan op gaan letten. Helaas gebeurt dan de volgende dag weer het zelfde. Ik weet eigenlijk niet goed meer wat ik moet doen.
Ik zou dat met hem bespreken. Zeggen dat je er absoluut niet, om geen enkele reden, van gediend bent dat hij zo'n toon opzet. Dat dit de oorzaak is dat je minder van hem bent gaan houden en dat je zelfs overweegt om de relatie te beëindigen.
En ik zou alvast stappen ondernemen. Uitkijken naar woningen e.d. zodat hij druk ervaart en zijn zegeningen gaat tellen.
Ik zou dat met hem bespreken. Zeggen dat je er absoluut niet, om geen enkele reden, van gediend bent dat hij zo'n toon opzet. Dat dit de oorzaak is dat je minder van hem bent gaan houden en dat je zelfs overweegt om de relatie te beëindigen.
En ik zou alvast stappen ondernemen. Uitkijken naar woningen e.d. zodat hij druk ervaart en zijn zegeningen gaat tellen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 6 februari 2017 om 10:25
Tot mijn grote schaamte herken ik het gedrag van je vriend wel een klein beetje. Ik was niet zo erg, maar het was soms heel heftig. Gewoon pure onmacht, werk, rouw, ontslag, er willen zijn voor anderen, enz. enz.. Teveel dingen die tegelijk plaats vonden en waar ik dus gewoon even niet mee om kon gaan. En dat afreageren op hetgeen mij het liefst was. Ik heb het slechts enkele keren gedaan. Al snel herkende ik de signalen en kon ik het beter hanteren. Op die momenten ging ik iets voor mezelf doen (hardlopen, fietsen, tv kijken e.d..) Achteraf gezien was ik gewoon overspannen van alles.
Kortom, als je vriend niet zelf de signalen herkent en dus niet zelf ingrijpt dan kun je eisen dat hij professionele hulp zoekt. Jij dient duidelijk je grenzen te stellen, je hebt al genoeg getolereerd.
Kortom, als je vriend niet zelf de signalen herkent en dus niet zelf ingrijpt dan kun je eisen dat hij professionele hulp zoekt. Jij dient duidelijk je grenzen te stellen, je hebt al genoeg getolereerd.
maandag 6 februari 2017 om 10:27
Stoppen met luisteren en ondersteunen. Grens stellen, hem verzoeken iets aan zijn gedrag te doen, met alle begrip uiteraard ,maar hij zal wat moeten gaan veranderen. Niet morgen, maar nu. En als hem dat zelf niet lukt maakt hij een afspraak bij de huisarts en gaat het dáár op tafel leggen. Maar stoppen met eindeloos begrip tonen en ondersteunen. Hij is een volwassen vent.
maandag 6 februari 2017 om 10:33
maandag 6 februari 2017 om 10:36
quote:lisanne22 schreef op 06 februari 2017 @ 10:33:
Ik heb verschillende manieren van confrontatie geprobeerd heel boos geworden, rustig, aangegeven dat ik hier absoluut niet van gediend ben etc. Het lijkt weinig effect te hebben. Ik denk dat een bezoek aan de huisarts inderdaad de enige optie is.Dat heeft toch allemaal geen zin? Als je ergens niet van gediend bent kun je dat 100x zeggen maar als het geen consequentie heeft dat is dat zinloos. Dus als hij verbaal tegen je tekeert gaat gewoon je tas pakken en ergens anders slapen, of weglopen en het gesprek afkappen, dat soort dingen. Maar ook boos worden, begrijpen of 'confronteren' is nogal zinloos.
Ik heb verschillende manieren van confrontatie geprobeerd heel boos geworden, rustig, aangegeven dat ik hier absoluut niet van gediend ben etc. Het lijkt weinig effect te hebben. Ik denk dat een bezoek aan de huisarts inderdaad de enige optie is.Dat heeft toch allemaal geen zin? Als je ergens niet van gediend bent kun je dat 100x zeggen maar als het geen consequentie heeft dat is dat zinloos. Dus als hij verbaal tegen je tekeert gaat gewoon je tas pakken en ergens anders slapen, of weglopen en het gesprek afkappen, dat soort dingen. Maar ook boos worden, begrijpen of 'confronteren' is nogal zinloos.
maandag 6 februari 2017 om 10:36
quote:kers schreef op 06 februari 2017 @ 10:12:
Lisanne, het is belangrijk dat je dit ziet als verbaal geweld naar jou.
....
Je denkt nu niet dat dit iets heel ernstigs is, hij zal wel weer gewoon doen als hij van het verdriet af is, denk je nu vast.
Maar blijf hier niet op wachten. Dit gaat niet vanzelf weg. Hoe ik dit kan weten: niet. Maar ik denk echt dat dit niets met rouw te maken heeft of met andere problemen, maar met zijn gevoel dat hij bij jou alles kan maken. Dat hij macht heeft om gewoon te doen hoe hij wil doen, jij gaat er toch wel in mee
....Zo, hier worden even wat aannames gedaan zeg, denk je nu echt dat je TO hier mee helpt? Enige zinnige in deze post, is dat je zelf al aangeeft dat je het inderdaad niet kan weten.
Lisanne, het is belangrijk dat je dit ziet als verbaal geweld naar jou.
....
Je denkt nu niet dat dit iets heel ernstigs is, hij zal wel weer gewoon doen als hij van het verdriet af is, denk je nu vast.
Maar blijf hier niet op wachten. Dit gaat niet vanzelf weg. Hoe ik dit kan weten: niet. Maar ik denk echt dat dit niets met rouw te maken heeft of met andere problemen, maar met zijn gevoel dat hij bij jou alles kan maken. Dat hij macht heeft om gewoon te doen hoe hij wil doen, jij gaat er toch wel in mee
....Zo, hier worden even wat aannames gedaan zeg, denk je nu echt dat je TO hier mee helpt? Enige zinnige in deze post, is dat je zelf al aangeeft dat je het inderdaad niet kan weten.
maandag 6 februari 2017 om 10:36
quote:lisanne22 schreef op 06 februari 2017 @ 10:33:
Ik heb verschillende manieren van confrontatie geprobeerd heel boos geworden, rustig, aangegeven dat ik hier absoluut niet van gediend ben etc. Het lijkt weinig effect te hebben. Ik denk dat een bezoek aan de huisarts inderdaad de enige optie is.Dan geeft hij niet genoeg om jou om ervoor te zorgen dat jij in een prettige sfeer leeft. Omdat hij denkt dat je toch wel blijft eventueel in combinatie met het feit dat hij het niet erg vindt als je echt gaat.
Ik heb verschillende manieren van confrontatie geprobeerd heel boos geworden, rustig, aangegeven dat ik hier absoluut niet van gediend ben etc. Het lijkt weinig effect te hebben. Ik denk dat een bezoek aan de huisarts inderdaad de enige optie is.Dan geeft hij niet genoeg om jou om ervoor te zorgen dat jij in een prettige sfeer leeft. Omdat hij denkt dat je toch wel blijft eventueel in combinatie met het feit dat hij het niet erg vindt als je echt gaat.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 6 februari 2017 om 10:37
quote:lisanne22 schreef op 06 februari 2017 @ 10:33:
Ik heb verschillende manieren van confrontatie geprobeerd heel boos geworden, rustig, aangegeven dat ik hier absoluut niet van gediend ben etc. Het lijkt weinig effect te hebben. Ik denk dat een bezoek aan de huisarts inderdaad de enige optie is.Ik denk dat het heel verstandig is om samen met een professional te gaan kijken waar zijn gedrag vandaan komt.
Ik heb verschillende manieren van confrontatie geprobeerd heel boos geworden, rustig, aangegeven dat ik hier absoluut niet van gediend ben etc. Het lijkt weinig effect te hebben. Ik denk dat een bezoek aan de huisarts inderdaad de enige optie is.Ik denk dat het heel verstandig is om samen met een professional te gaan kijken waar zijn gedrag vandaan komt.
maandag 6 februari 2017 om 10:41
quote:kers schreef op 06 februari 2017 @ 10:38:
Barbaa, welke aannames?
Hij is verbaal geweldadig. Dat gaat niet over doordat TO maar begrip toont.
De aanname dat het gewelddadig is, de aanname dat het niet door de rouw komt, de aanname dat het niet door een ander probleem komt, de aanname dat het komt omdat zij het toestaat, de aanname dat het niet zal veranderen....
Om er maar een paar te noemen.
Barbaa, welke aannames?
Hij is verbaal geweldadig. Dat gaat niet over doordat TO maar begrip toont.
De aanname dat het gewelddadig is, de aanname dat het niet door de rouw komt, de aanname dat het niet door een ander probleem komt, de aanname dat het komt omdat zij het toestaat, de aanname dat het niet zal veranderen....
Om er maar een paar te noemen.
maandag 6 februari 2017 om 10:42