Relaties
alle pijlers
Wat te doen?
zondag 10 september 2017 om 08:33
Hoi iedereen,
Ik ben normaal een lezer maar ik moet gewoon mijn verhaal kwijt en horen wat andere denken en of ik nu echt op een verkeerde manier denk....
Even kort: ik ben 12 jaar samen geweest met mijn man, daarvan zijn we 8 jaar getrouwd. We hebben 2 kinderen van 3 en 2. 8 weken geleden heb ik besloten om bij hem weg te gaan omdat ik er niet meer tegen kon. Hij is altijd overheersend geweest en heeft een kort lontje gehad. Ik heb met heel mijn hart van hem gehouden maar ik was gewoon op en wilde niet dat hij de kinderen op een zelfde manier ging controleren als mij. Ik weet het dit had ik ook van tevoren kunnen bedenken maar de situatie(s) is verergerd toen de kinderen geboren zijn.
Nu is er op dit moment een soort van co-ouderschap dat de kinderen op woensdag de hele dag bij hem zijn en van zaterdag op zondag. Dit gaat veranderen omdat ik ga werken per oktober. Nu heb ik hem verschillende voorstellen gedaan zodat de kinderen iedere week 3 aaneengesloten dagen en 2 nachten bij hem zijn. Hij is het hier niet mee eens, hij wil 3 nachten.
Nu is het zo dat hij toen we samen waren nooit echt naar de kinderen omgekeken heeft en nog nooit alleen voor ze gezorgd heeft, ik werkte toen niet.
De kinderen raken helemaal overstuur als ze naar hem toe gaan, vooral de kleinste, hij wilde haar eigenlijk niet toen ik zwanger was van haar.
Het gaat mij nu eigenlijk erom dat hij iedere keer als ik de kinderen breng mij uitscheldt, mij bedreigt dat hij mij kapot gaat maken, mij wat gaat aandoen en dat ik maar moet instemmen met zijn wensen. Hij beschuldigt mij van vreemdgaan en het hebben van een ander, wat niet zo is.
Ik heb al verschillende malen de politie gebeld en notities laten maken van de bedreigingen. Gisteren ook weer, al ben ik nu zo ver dat ik echt bang ben voor hem. Hij doet dit altijd in bijzijn van de kinderen, waardoor die nog harder gaan schreeuwen om mij waardoor hij nog bozer wordt.
De kinderen zijn nu bij hem en komen vanavond terug. Ik heb al contact met een advocaat en sociaal buurtteam. Ik ben nu echt aan het bedenken om de omgang op een laag pitje te zetten zodat er omgang met begeleiding of met een mediator plaats gaat vinden.
Ik ben alleen bang dat hij dan helemaal uitraasdt en ik zie hem dan in staat mij wel wat aan te doen.
Ik zie gewoon dat de kinderen zo onder de indruk zijn en vooral de kleinste is gewoon bang... Het breekt mijn hart iedere keer weer als ze terug komt en ze helemaal emotieloos is de eerste uren.
Denk ik dan echt raar om te stoppen met de omgang? Ik neem morgen ook weer contact met mijn advocaat op om door te spreken hoe en wat.
Wat ik nu graag wil: dat de omgang goed verloopt en dat wij, als ex-partners, op een normale manier met elkaar kunnen omgaan....
Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Heb zo wat de hele nacht niet geslapen en zit nu met een knoop in mijn maag ge wachten tot dat de kinderen terug komen....
Ik ben normaal een lezer maar ik moet gewoon mijn verhaal kwijt en horen wat andere denken en of ik nu echt op een verkeerde manier denk....
Even kort: ik ben 12 jaar samen geweest met mijn man, daarvan zijn we 8 jaar getrouwd. We hebben 2 kinderen van 3 en 2. 8 weken geleden heb ik besloten om bij hem weg te gaan omdat ik er niet meer tegen kon. Hij is altijd overheersend geweest en heeft een kort lontje gehad. Ik heb met heel mijn hart van hem gehouden maar ik was gewoon op en wilde niet dat hij de kinderen op een zelfde manier ging controleren als mij. Ik weet het dit had ik ook van tevoren kunnen bedenken maar de situatie(s) is verergerd toen de kinderen geboren zijn.
Nu is er op dit moment een soort van co-ouderschap dat de kinderen op woensdag de hele dag bij hem zijn en van zaterdag op zondag. Dit gaat veranderen omdat ik ga werken per oktober. Nu heb ik hem verschillende voorstellen gedaan zodat de kinderen iedere week 3 aaneengesloten dagen en 2 nachten bij hem zijn. Hij is het hier niet mee eens, hij wil 3 nachten.
Nu is het zo dat hij toen we samen waren nooit echt naar de kinderen omgekeken heeft en nog nooit alleen voor ze gezorgd heeft, ik werkte toen niet.
De kinderen raken helemaal overstuur als ze naar hem toe gaan, vooral de kleinste, hij wilde haar eigenlijk niet toen ik zwanger was van haar.
Het gaat mij nu eigenlijk erom dat hij iedere keer als ik de kinderen breng mij uitscheldt, mij bedreigt dat hij mij kapot gaat maken, mij wat gaat aandoen en dat ik maar moet instemmen met zijn wensen. Hij beschuldigt mij van vreemdgaan en het hebben van een ander, wat niet zo is.
Ik heb al verschillende malen de politie gebeld en notities laten maken van de bedreigingen. Gisteren ook weer, al ben ik nu zo ver dat ik echt bang ben voor hem. Hij doet dit altijd in bijzijn van de kinderen, waardoor die nog harder gaan schreeuwen om mij waardoor hij nog bozer wordt.
De kinderen zijn nu bij hem en komen vanavond terug. Ik heb al contact met een advocaat en sociaal buurtteam. Ik ben nu echt aan het bedenken om de omgang op een laag pitje te zetten zodat er omgang met begeleiding of met een mediator plaats gaat vinden.
Ik ben alleen bang dat hij dan helemaal uitraasdt en ik zie hem dan in staat mij wel wat aan te doen.
Ik zie gewoon dat de kinderen zo onder de indruk zijn en vooral de kleinste is gewoon bang... Het breekt mijn hart iedere keer weer als ze terug komt en ze helemaal emotieloos is de eerste uren.
Denk ik dan echt raar om te stoppen met de omgang? Ik neem morgen ook weer contact met mijn advocaat op om door te spreken hoe en wat.
Wat ik nu graag wil: dat de omgang goed verloopt en dat wij, als ex-partners, op een normale manier met elkaar kunnen omgaan....
Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Heb zo wat de hele nacht niet geslapen en zit nu met een knoop in mijn maag ge wachten tot dat de kinderen terug komen....
zondag 10 september 2017 om 11:08
Sowieso zijn dingen met kinderen veranderlijk. Als ze bv op de opvang of op school zitten kan de een ze brengen en de ander ze halen. En wat naar ook dat je als bv grootouders een of twee keer per week je kleinkinderen ziet...
Ik zie het probleem niet zo, Enige wat nodig is dat beide ouders inzien dat minimaal contact het beste is voor de kinderen. In ieder geval nu, na 2 maanden na de relatiebreuk en alles nog heel hoog zit.
zondag 10 september 2017 om 11:08
Wat zegt de advocaat over het beperken van de omgang? Heb je een logboek van alle incidenten? Met de meldingen bij de politie en buurtteam moet het toch mogelijk zijn om daar een goede zaak mee te bouwen?
Zou die mediation gewoon proberen op te zetten asap maar ondertussen alles bijhouden en overleggen met je advocaat.
Zou die mediation gewoon proberen op te zetten asap maar ondertussen alles bijhouden en overleggen met je advocaat.
zondag 10 september 2017 om 11:14
Jij schaamt je echt nergens voor hè? Dat je zelf niet eens ziet hoe ontzettend ongepast dit is zegt al genoeg.Fee-de-Goede schreef: ↑10-09-2017 10:50Je weet niet wie er nog meer leest, als er eentje nadenkt over in zo'n situatie kinderen nemen is dat mooi meegenomen. En soms is gewoon de waarheid zeggen niet verkeerd. Of onbeschoft. Leuk is het niet. Dat is waar.
En idd, ik vind zoiets niet getuigen van goed moederschap. En hopelijk denkt TO daar inderdaad nu heel anders over en gaat ze beslissingen nemen die voor de kinderen belangrijk zijn.
En zoiets als het groepje/foodb voorstellen is het proberen waard.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 10 september 2017 om 11:23
.Foodb schreef: ↑10-09-2017 11:08Sowieso zijn dingen met kinderen veranderlijk. Als ze bv op de opvang of op school zitten kan de een ze brengen en de ander ze halen. En wat naar ook dat je als bv grootouders een of twee keer per week je kleinkinderen ziet...
Ik zie het probleem niet zo, Enige wat nodig is dat beide ouders inzien dat minimaal contact het beste is voor de kinderen. In ieder geval nu, na 2 maanden na de relatiebreuk en alles nog heel hoog zit.
In wat voor situatie, die kinderen komen dan niet gezellig bij oma, maar oma is degene die ze aan vader overdraagt. Voor je het weet krijgt zo'n kind het gevoel dat oma ook in het complot zit. Ik zou me er als oma echt niet in mengen in het belang van mijn band met de kinderen die ik niet in rook wil zien op gaan.
Verder is zoiets natuurlijk een heel verband elke week. Op zo'n moment moet je als oma werk altijd thuis zijn terwijl het je weinig oplevert. En kwartier je gespannen kleinkind zien voegt weinig toe.
zondag 10 september 2017 om 11:24
Beste forummers,
We willen jullie vriendelijk verzoeken om on-topic te blijven en je aan de huisregels te houden.
Mocht dit niet gebeuren zijn we helaas genoodzaakt om te handelen volgens het ban-systeem.
Hopende je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Moderator Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
We willen jullie vriendelijk verzoeken om on-topic te blijven en je aan de huisregels te houden.
Mocht dit niet gebeuren zijn we helaas genoodzaakt om te handelen volgens het ban-systeem.
Hopende je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Moderator Viva
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
zondag 10 september 2017 om 11:27
Ik heb even alle reacties nog gelezen en ja misschien had ik beter moeten nadenken maar de kinderen zijn er en die kunnen aan deze situatie niets doen.
Meestal is mijn moeder bij de overdracht maar aangezien zij ook wordt uitgescholden en bedreigd vind ik nu dat er een externe oplossing moet komen. Misschien een omgangshuis, die de overdrachten doet. Op een openbare plek afspreken is misschien een oplossing maar of hij zich dan inhoudt weer ik niet.
Hij is gewoon heel boos dat ik ben weggelopen. De oudste heeft het er nu nog steeds over hoe boos papa was naar mama en dan mama op de bank moest blijven zitten. Ik ben gewoon weggelopen met de kinderen zonder iets. En verblijf nu bij mijn moeder en krijg binnenkort een eigen woning. Waar ik dan bang voor ben is dat hij aan de deur gaat komen om te schelden en dergelijke. Meestal als het schelden niet helpt gaat hij huilen dat hij mij terug wil of andersom. Ik denk gewoon dat hij hulp nodig heeft.
Veiligthuis is ingeschakeld en ik zal wederom contact met hun opnemen.
Ik weet gewoon niet wat te doen zodat hij eens tevreden is. Ik probeer met zijn voorstellen mee te gaan maar zodra ik dat doe is het niet meer goed en regel ik alles eenzijdig.
We hebben ook al een gezamenlijk gesprek met onze advocaten gehad, en zelfs die hadden na 2 uur genoeg van zijn gedreig en geschreeuw. Toen ze het gesprek wilden afkappen draaide hij bij en begin te huilen hoe zwaar hij het had. Na het gesprek is hij gewoon verder gegaan met alle bedreigingen tijdens de wisselmomenten en tussendoor. Alles heb ik aan mijn advocate doorgegeven en aan mijn contact persoon bij het sociaal buurtteam. Maar moet ik dan maar toezien en blijven toezien hoe zwaar dit voor de kinderen is, en voor mij?
Ik wil het gewoon goed regelen zonder uitgescholden en bedreigd te worden. Is zoiets dan wel gezond voor de kinderen om dat mee te maken? Dus omdat hij hun vader is moeten zij dit maar blijven zien en horen?
Ik ga morgen ook naar de huisarts want ik ben gewoon op van de zenuwen en kan niet eens meer rustig worden
Meestal is mijn moeder bij de overdracht maar aangezien zij ook wordt uitgescholden en bedreigd vind ik nu dat er een externe oplossing moet komen. Misschien een omgangshuis, die de overdrachten doet. Op een openbare plek afspreken is misschien een oplossing maar of hij zich dan inhoudt weer ik niet.
Hij is gewoon heel boos dat ik ben weggelopen. De oudste heeft het er nu nog steeds over hoe boos papa was naar mama en dan mama op de bank moest blijven zitten. Ik ben gewoon weggelopen met de kinderen zonder iets. En verblijf nu bij mijn moeder en krijg binnenkort een eigen woning. Waar ik dan bang voor ben is dat hij aan de deur gaat komen om te schelden en dergelijke. Meestal als het schelden niet helpt gaat hij huilen dat hij mij terug wil of andersom. Ik denk gewoon dat hij hulp nodig heeft.
Veiligthuis is ingeschakeld en ik zal wederom contact met hun opnemen.
Ik weet gewoon niet wat te doen zodat hij eens tevreden is. Ik probeer met zijn voorstellen mee te gaan maar zodra ik dat doe is het niet meer goed en regel ik alles eenzijdig.
We hebben ook al een gezamenlijk gesprek met onze advocaten gehad, en zelfs die hadden na 2 uur genoeg van zijn gedreig en geschreeuw. Toen ze het gesprek wilden afkappen draaide hij bij en begin te huilen hoe zwaar hij het had. Na het gesprek is hij gewoon verder gegaan met alle bedreigingen tijdens de wisselmomenten en tussendoor. Alles heb ik aan mijn advocate doorgegeven en aan mijn contact persoon bij het sociaal buurtteam. Maar moet ik dan maar toezien en blijven toezien hoe zwaar dit voor de kinderen is, en voor mij?
Ik wil het gewoon goed regelen zonder uitgescholden en bedreigd te worden. Is zoiets dan wel gezond voor de kinderen om dat mee te maken? Dus omdat hij hun vader is moeten zij dit maar blijven zien en horen?
Ik ga morgen ook naar de huisarts want ik ben gewoon op van de zenuwen en kan niet eens meer rustig worden
zondag 10 september 2017 om 11:30
Dan zijn ze daar twee uurtjes waarin ze twee drinken en de eendjes voeren met oma of opa.Andersom schreef: ↑10-09-2017 11:23.
In wat voor situatie, die kinderen komen dan niet gezellig bij oma, maar oma is degene die ze aan vader overdraagt. Voor je het weet krijgt zo'n kind het gevoel dat oma ook in het complot zit. Ik zou me er als oma echt niet in mengen in het belang van mijn band met de kinderen die ik niet in rook wil zien op gaan.
Verder is zoiets natuurlijk een heel verband elke week. Op zo'n moment moet je als oma werk altijd thuis zijn terwijl het je weinig oplevert. En kwartier je gespannen kleinkind zien voegt weinig toe.
Ze zijn ook net twee maanden uit elkaar, wat nu voor een paar keer makkelijker gaat met hulp van familie of goede bekenden van de kinderen, hoeft niet voor de komende tien jaar in steen gebeiteld staan. Als het niet bevalt, van de kant van een van de ouders of familie, dan verandert het wel weer. Voor nu lijkt het me een overzichtelijke noodoplossing.
zondag 10 september 2017 om 11:31
.ModeratorViva schreef: ↑10-09-2017 11:24Beste forummers,
We willen jullie vriendelijk verzoeken om on-topic te blijven en je aan de huisregels te houden.
Mocht dit niet gebeuren zijn we helaas genoodzaakt om te handelen volgens het ban-systeem.
Hopende je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Moderator Viva
En er wordt niks aan beledigende teksten gewist? Lees even het hele topic door aub en onderneem actie, dit is zo laf.
zondag 10 september 2017 om 11:44
Je zegt dat hij in het verleden verbaal agressief is geweest naar de kinderen toe. Is hij wel in staat om goed voor de kinderen te zorgen, gezien het feit dat ze drie aaneengesloten dagen bij hem moeten zijn?J-M-B schreef: ↑10-09-2017 11:27Ik heb even alle reacties nog gelezen en ja misschien had ik beter moeten nadenken maar de kinderen zijn er en die kunnen aan deze situatie niets doen.
Meestal is mijn moeder bij de overdracht maar aangezien zij ook wordt uitgescholden en bedreigd vind ik nu dat er een externe oplossing moet komen. Misschien een omgangshuis, die de overdrachten doet. Op een openbare plek afspreken is misschien een oplossing maar of hij zich dan inhoudt weer ik niet.
Hij is gewoon heel boos dat ik ben weggelopen. De oudste heeft het er nu nog steeds over hoe boos papa was naar mama en dan mama op de bank moest blijven zitten. Ik ben gewoon weggelopen met de kinderen zonder iets. En verblijf nu bij mijn moeder en krijg binnenkort een eigen woning. Waar ik dan bang voor ben is dat hij aan de deur gaat komen om te schelden en dergelijke. Meestal als het schelden niet helpt gaat hij huilen dat hij mij terug wil of andersom. Ik denk gewoon dat hij hulp nodig heeft.
Veiligthuis is ingeschakeld en ik zal wederom contact met hun opnemen.
Ik weet gewoon niet wat te doen zodat hij eens tevreden is. Ik probeer met zijn voorstellen mee te gaan maar zodra ik dat doe is het niet meer goed en regel ik alles eenzijdig.
We hebben ook al een gezamenlijk gesprek met onze advocaten gehad, en zelfs die hadden na 2 uur genoeg van zijn gedreig en geschreeuw. Toen ze het gesprek wilden afkappen draaide hij bij en begin te huilen hoe zwaar hij het had. Na het gesprek is hij gewoon verder gegaan met alle bedreigingen tijdens de wisselmomenten en tussendoor. Alles heb ik aan mijn advocate doorgegeven en aan mijn contact persoon bij het sociaal buurtteam. Maar moet ik dan maar toezien en blijven toezien hoe zwaar dit voor de kinderen is, en voor mij?
Ik wil het gewoon goed regelen zonder uitgescholden en bedreigd te worden. Is zoiets dan wel gezond voor de kinderen om dat mee te maken? Dus omdat hij hun vader is moeten zij dit maar blijven zien en horen?
Ik ga morgen ook naar de huisarts want ik ben gewoon op van de zenuwen en kan niet eens meer rustig worden
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 10 september 2017 om 11:51
Wat erg, het lijkt me verschrikkelijk dat je je kinderen moet meegeven aan iemand die je niet vertrouwt. En om toe te moeten zien dat ze ze zo overstuur zijn en toch mee moeten.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 10 september 2017 om 15:14
ik was er oprecht even verbaasd over, wist niet dat ik het meteen samen met iemand een heksen jacht deed ofzo, uhm oke
nu begrijp ik wel je ander bericht waarop je vroeg of ik even los ging omdat ik vroeg of een ander TO kinderen heeft, nou mooi dan was die vraag ook even opgelost
overigens ben ik niet "los" gegaan in deze topic en was ik dat ook niet van plan,
ben ik trouwens met die 2 berichtjes van pagina 1 ook gestraft door iemand ? als dat zo is best oneerlijk want ik ben niet los gegaan en heb verder niks meer gezegd 
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 10 september 2017 om 15:43
Lezen is blijkbaar heel moeilijk. Dat staat er niet. En dat bedoel ik ook zeker niet.
Ik hoop dat TO trouwens een manier vind waarbij haar ex haar niet uitscheld en de boel voor de kinderen een stuk rustiger word.
Alles loggen, in overleg met advocaat en kijken of mediation gaat werken. Deze zsm regelen.
zondag 10 september 2017 om 15:47
ik hoop voor je kinderen dat er een goede oplossing kan komen, goed dat je kennelijk contact heb met een buurt team,
andere adviezen dat er iemand bij de op en af haal momenten zijn werkt ook
uit jezelf beslissen de omgang te minderen is niet echt een goed idee
ik hoop dat je wat aan de adviezen hebt die anderen hier hebben gegeven en ik hoop dat je van mijn twee eerdere berichten van pagina 1 geen last heb ervaren, ik bedoel het niet rottig zoals anderen waarschijnlijk het wel hebben gelezen
veel succes en vooral wijsheid in je situatie TO
andere adviezen dat er iemand bij de op en af haal momenten zijn werkt ook
uit jezelf beslissen de omgang te minderen is niet echt een goed idee
ik hoop dat je wat aan de adviezen hebt die anderen hier hebben gegeven en ik hoop dat je van mijn twee eerdere berichten van pagina 1 geen last heb ervaren, ik bedoel het niet rottig zoals anderen waarschijnlijk het wel hebben gelezen
veel succes en vooral wijsheid in je situatie TO
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
zondag 10 september 2017 om 15:50
Ik schaam mij niet idd. Maar misschien is het te fel... Ik heb gewoon niets met moeders die zulke keuzes maken. Dat zal wel met mijn jeugd te maken hebben. Sorry als dat hard overkomt maar zo voel ik dat.
Maar TO klinkt nu alsof ze wel de juiste keuzes wil maken voor haar kinderen en ze heeft al een advocaat en overweegt mediation. Dat is fijn voor de kinderen.
zondag 10 september 2017 om 16:16
Als je ex die kinderen (in elk geval die laatste) eigenlijk niet wilde, wat maakt dan dat je denkt dat hij er nu wel trek in heeft? Doet hij die omgangsregeling niet alleen omdat ie denkt dat ie jou daar mee kan pesten? Als je hem gewoon z'n zin geeft is ie het wellicht wel heel snel weer zat dat ie 3 dagen geen kant uit kan doordat ie aan die kids vast zit.