Relaties
alle pijlers
Weinig vrienden
donderdag 29 december 2011 om 20:24
Hallo iedereen,
Ik zou graag mijn verhaal vertellen en een oproep willen doen. Ik heb namelijk weinig vrienden. Dit vind ik erg jammer.
Vooral zo tijdens de feestdagen vind ik het erg dat ik weinig 'echte' vrienden heb. Iedereen plant iets voor oud op nieuw met zijn of haar leukste vrienden, maar ik, of eigenlijk mijn vriend en ik, niet. We hebben wel een paar 'oppervlakkige' vrienden, en daar gaan we ook mee opstap met oud op nieuw, maar daar horen we niet echt bij, naar mijn gevoel. We hebben ze leren kennen via de nicht van mijn vriend, die ook in hun vriendengroep zit. Eerst nam ze ons graag mee op stap, maar sinds haar vrienden ons ook echt leuk beginnen te vinden, houdt ze het meer af. Alsof ze het niet leuk vindt dat wij ook goed kunnen opschieten met 'haar' vrienden. Dit zorgt ervoor dat we minder uitgenodigd worden, en daardoor raken we de band met die vriendengroep ook kwijt. Ook met kerst vond ik het jammer dat ik geen leuke vriendengroep heb waar die bijvoorbeeld op tweede kerstdag komen eten.
Ik schaam me er best wel voor dat ik weinig vrienden heb. Het lijkt net of er iets mis met met me is. Terwijl ik mezelf eigenlijk best leuk vind. Het is wel heel jammer, want op de middelbare school en tijdens mijn studie had ik altijd vriendinnen. Alleen na de schooltijd begon ik ze minder te zien, en uiteindelijk is dit doodgebloed. Ik heb nog maar met een vriendin goed contact van mijn studie. Mijn vriend heeft eigenlijk hetzelfde, hij heeft na zijn middelbare schooltijd een studie gevolgd, maar deze niet afgemaakt. Toen is hij fulltime gaan werken. Hij heeft nog een goede vriend van de middelbare school. Ik merk ook dat als ik nieuwe contacten probeer te leggen, deze vaak al een hele hechte vriendengroep hebben. Veel van mijn oppervlakkige vrienden zie ik dan ook bijvoorbeeld een keer in de twee weken, maar kerst, oud op nieuw en andere feestdagen vieren zij dan met hun vriendengroep.
Ik probeer me hierbij aan te sluiten, maar ik ben niet iemand die zichzelf graag uitnodigt, daarbij vind ik dat nogal wanhopig overkomen, en daarmee bereik je meestal het tegenovergestelde effect.
Mijn vriend en ik hebben het er wel eens over, maar we zouden eigenlijk niet weten hoe we aan vrienden kunnen komen, of ons in een vriendengroep kunnen mengen. Natuurlijk niet door thuis te zitten, maar we gaan al best veel uit, en bezoeken festivals enzo.
Ik vind het een moeilijke kwestie. Het is niet zo dat wij een enorm raar stel zijn dat alleen maar zeurt ofzo. Ik ben 22, mijn vriend 24 en we houden allebei heel erg van muziek, festivals bezoeken, naar de bioscoop gaan en lekker lol maken met elkaar en leuke mensen.
Hebben jullie tips om vrienden te maken? Of zit iemand van jullie in een soortgelijke situatie, en heb je goeie tips?
Ik woon trouwens in omgeving Eindhoven, als iemand ook opzoek is naar leuke vriendschappen, dat hoor ik het graag
Gr. Liza
Ik zou graag mijn verhaal vertellen en een oproep willen doen. Ik heb namelijk weinig vrienden. Dit vind ik erg jammer.
Vooral zo tijdens de feestdagen vind ik het erg dat ik weinig 'echte' vrienden heb. Iedereen plant iets voor oud op nieuw met zijn of haar leukste vrienden, maar ik, of eigenlijk mijn vriend en ik, niet. We hebben wel een paar 'oppervlakkige' vrienden, en daar gaan we ook mee opstap met oud op nieuw, maar daar horen we niet echt bij, naar mijn gevoel. We hebben ze leren kennen via de nicht van mijn vriend, die ook in hun vriendengroep zit. Eerst nam ze ons graag mee op stap, maar sinds haar vrienden ons ook echt leuk beginnen te vinden, houdt ze het meer af. Alsof ze het niet leuk vindt dat wij ook goed kunnen opschieten met 'haar' vrienden. Dit zorgt ervoor dat we minder uitgenodigd worden, en daardoor raken we de band met die vriendengroep ook kwijt. Ook met kerst vond ik het jammer dat ik geen leuke vriendengroep heb waar die bijvoorbeeld op tweede kerstdag komen eten.
Ik schaam me er best wel voor dat ik weinig vrienden heb. Het lijkt net of er iets mis met met me is. Terwijl ik mezelf eigenlijk best leuk vind. Het is wel heel jammer, want op de middelbare school en tijdens mijn studie had ik altijd vriendinnen. Alleen na de schooltijd begon ik ze minder te zien, en uiteindelijk is dit doodgebloed. Ik heb nog maar met een vriendin goed contact van mijn studie. Mijn vriend heeft eigenlijk hetzelfde, hij heeft na zijn middelbare schooltijd een studie gevolgd, maar deze niet afgemaakt. Toen is hij fulltime gaan werken. Hij heeft nog een goede vriend van de middelbare school. Ik merk ook dat als ik nieuwe contacten probeer te leggen, deze vaak al een hele hechte vriendengroep hebben. Veel van mijn oppervlakkige vrienden zie ik dan ook bijvoorbeeld een keer in de twee weken, maar kerst, oud op nieuw en andere feestdagen vieren zij dan met hun vriendengroep.
Ik probeer me hierbij aan te sluiten, maar ik ben niet iemand die zichzelf graag uitnodigt, daarbij vind ik dat nogal wanhopig overkomen, en daarmee bereik je meestal het tegenovergestelde effect.
Mijn vriend en ik hebben het er wel eens over, maar we zouden eigenlijk niet weten hoe we aan vrienden kunnen komen, of ons in een vriendengroep kunnen mengen. Natuurlijk niet door thuis te zitten, maar we gaan al best veel uit, en bezoeken festivals enzo.
Ik vind het een moeilijke kwestie. Het is niet zo dat wij een enorm raar stel zijn dat alleen maar zeurt ofzo. Ik ben 22, mijn vriend 24 en we houden allebei heel erg van muziek, festivals bezoeken, naar de bioscoop gaan en lekker lol maken met elkaar en leuke mensen.
Hebben jullie tips om vrienden te maken? Of zit iemand van jullie in een soortgelijke situatie, en heb je goeie tips?
Ik woon trouwens in omgeving Eindhoven, als iemand ook opzoek is naar leuke vriendschappen, dat hoor ik het graag
Gr. Liza
dinsdag 3 januari 2012 om 22:09
quote:kimmik88 schreef op 03 januari 2012 @ 21:45:
Nieuwjaarsdag, dan komt mijn familie bij elkaar. Het is misschien een verplichting, maar je kunt het ook zo voelen. Ik ga dan even, zodat ik mijn gezicht heb laten zien en mijn plicht heb gedaan. (net zo aardig voor diegene die het organiseert) Maar een nicht van mij heeft dit jaar gezegt dat ze niet meer mee doet, terwijl de hele familie altijd komt. Blijkbaar voelt het als een hele grote verplichting voor haar. Maar ik denk dan; wat is 1 uurtje op een dag?!
Iedereen moet dat ook zelf bepalen, maar ik vind het wel egoistisch.Nou, dat vind ik dan wel begrijpelijk. Op nieuwjaarsdag zou ik ook lekker uit willen slapen en niets 'moeten'. Zelfs geen uurtje! Die familie komt later wel weer. Als je een goede band hebt met elkaar dan zie je elkaar vast vaker en hangt het niet van die ene dag af.
Nieuwjaarsdag, dan komt mijn familie bij elkaar. Het is misschien een verplichting, maar je kunt het ook zo voelen. Ik ga dan even, zodat ik mijn gezicht heb laten zien en mijn plicht heb gedaan. (net zo aardig voor diegene die het organiseert) Maar een nicht van mij heeft dit jaar gezegt dat ze niet meer mee doet, terwijl de hele familie altijd komt. Blijkbaar voelt het als een hele grote verplichting voor haar. Maar ik denk dan; wat is 1 uurtje op een dag?!
Iedereen moet dat ook zelf bepalen, maar ik vind het wel egoistisch.Nou, dat vind ik dan wel begrijpelijk. Op nieuwjaarsdag zou ik ook lekker uit willen slapen en niets 'moeten'. Zelfs geen uurtje! Die familie komt later wel weer. Als je een goede band hebt met elkaar dan zie je elkaar vast vaker en hangt het niet van die ene dag af.
dinsdag 3 januari 2012 om 22:33
quote:kimmik88 schreef op 03 januari 2012 @ 22:10:
En dan heb ik (natuurlijk) weer een smsje gestuurd van; goh, ben je de familietradities zat?
En dat zou ik dan weer irritant vinden als ik haar was. Want moet zij verantwoording afleggen aan jou? Als je uitgenodigd wordt voor een nieuwjaarsborrel dan mag je daar 'ja' of 'nee' op zeggen. Als je er niet te veel aandacht aan schenkt of iemand wel of niet komt, dan houd je een lekker ongedwongen sfeertje.
En dan heb ik (natuurlijk) weer een smsje gestuurd van; goh, ben je de familietradities zat?
En dat zou ik dan weer irritant vinden als ik haar was. Want moet zij verantwoording afleggen aan jou? Als je uitgenodigd wordt voor een nieuwjaarsborrel dan mag je daar 'ja' of 'nee' op zeggen. Als je er niet te veel aandacht aan schenkt of iemand wel of niet komt, dan houd je een lekker ongedwongen sfeertje.
woensdag 4 januari 2012 om 17:49
Ik heb zelfs kerst met de schoonfamilie aan de kant geschoven dit jaar. Heerlijk. Ik houd niet van verplichtingen. Lekker met vrienden een huisje gehuurd en daar zit ik nog steeds te genieten. Zo goed bevallen dat ik besloten heb nooit meer tegen mijn zin met kerst pootjes te zitten geven aan mensen die me eigenlijk niet boeien....
Ze zijn er niet blij mee. Maar ik snap dan weer niet dat ze het zelf niet naar hun zin kunnen maken en het zo erg vinden dat ik afhaak. Familie verplichtingen zijn nou eenmaal niet mijn ding. Ik besteed liever tijd met mijn vrienden. Die heb ik gekozen, familie niet.....
Ze zijn er niet blij mee. Maar ik snap dan weer niet dat ze het zelf niet naar hun zin kunnen maken en het zo erg vinden dat ik afhaak. Familie verplichtingen zijn nou eenmaal niet mijn ding. Ik besteed liever tijd met mijn vrienden. Die heb ik gekozen, familie niet.....
woensdag 4 januari 2012 om 21:13
Blogbabe, ik kan heel goed met haar hoor. En ze weet dat ik dat smsje niet verwijtend bedoel, omdat we samen best wel eens over de 'familiedingen' praten...
Ik heb er zelf ook een hekel aan als er iets erg opgedrongen word. Dit keer was de nieuwsjaarsborrel wat later op de dag. Normaal gesproken BEGINT het om 14u en dan ben je eigenlijk verplicht te blijven tot dat er eten geserveerd word, wat dan pas 18:30u kan zijn.
Bluh, daar heb ik ook een hekel aan.
Ik wil best komen (ook voor mezelf, even mijn gezicht laten zien), maar bepaal zelf wel welk tijdstip en hoelang ik dan blijf.
Idem voor familiedagen, helemaal niet vervelend en leuk iedereen weer te zien. Maar ik vind dat altijd zoo lang duren! Voor mijn gevoel is dan de hele zondag kapot.
Daar kan ik me dan ook weer aan irriteren, maar ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om helemaal op te komen dagen.
Ik heb er zelf ook een hekel aan als er iets erg opgedrongen word. Dit keer was de nieuwsjaarsborrel wat later op de dag. Normaal gesproken BEGINT het om 14u en dan ben je eigenlijk verplicht te blijven tot dat er eten geserveerd word, wat dan pas 18:30u kan zijn.
Bluh, daar heb ik ook een hekel aan.
Ik wil best komen (ook voor mezelf, even mijn gezicht laten zien), maar bepaal zelf wel welk tijdstip en hoelang ik dan blijf.
Idem voor familiedagen, helemaal niet vervelend en leuk iedereen weer te zien. Maar ik vind dat altijd zoo lang duren! Voor mijn gevoel is dan de hele zondag kapot.
Daar kan ik me dan ook weer aan irriteren, maar ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om helemaal op te komen dagen.
Alles weten maakt niet gelukkig...
