Weltrusten lieverd!

Hallo Beste Viva Forum-lezers,
Ik ben nieuw op deze site. Heb lang getwijfeld, maar ben erg op zoek naar erkenning, herkenning en Tips & Tricks. Wellicht dat een aantal van jullie ervaring hebben met deze situatie en mij feedback kunnen geven.
Ik heb een relatie met een hele lieve, fijne en zachtaardige man. 13 jaar geleden zijn we bij elkaar gekomen. We hebben de nodige hobbels gehad en doorstaan en zijn nu gelukkiger dan ooit. Toch is er een kleine kwestie die ik graag zou willen 'oplossen'.
Mijn partner en ik slapen (helaas) apart. Het apart slapen heeft géén negatief effect op ons intieme leven. We zijn creatief genoeg en hebben daar een weg in gevonden.
De irritatie m.b.t. het slapen is jaren geleden begonnen, tijdens mijn zwangerschap. Wellicht herkbaar baar; slecht slapen, veel draaien, pijntjes hier, pijntjes daar... In diezelfde periode is mijn partner langzaam aan harder en harder gaan snurken. Aangezien hij 24-uurs diensten heeft, sliep hij toen al eens apart omdat ik de kleine meid s nachts moest voeden. Naar mate de jaren verstreken, bleef hij harder en harder snurken... dit heeft tot veel spanning geleid, en zelfs oplopende ruzies. Uiteindelijk werd onze kleine er meid wakker van en dat was voor hem het teken dat zijn snurken té erg was. Hij heeft een operatie ondergaan. Zijn huig én amandelen zijn eruit gehaald (voor deze stap ben ik hem nog steeds eeuwig dankbaar).... 100% garantie krijg je bij zulke operaties nooit, maar het volum was beduidend minder geworden. Vanuit de andere kamer kon ik hem niet meer horen.. ... En nu komt het:
Doordat we daar zolang mee hebben gesukkeld. Over en weer irritaties hebben gehad, ben ik een hele lichte slaper geworden en hij is de 'coma-slaper' gebleven. Zodra ik maar een zuchtje, snurkje of een vorm van hard ademen hoor, ben ik wakker. Daarnaast wordt ik snel wakker van geluiden om me heen; regen, wind, sirene...
Mijn partner en ik zijn open en eerlijk en praten over het niet-samen-slapen. We gunnen elkaar de rust s nachts en als dat betekend apart slapen, dan is dat zo. Als het voor ons werkt... maar toch blijft het aan mij knagen. Ik zou zo graag 'gewoon' weer eens samen in slaap willen vallen, 'gewoon' samen wakker worden. Op vakantie gaan zonder medicatie. De beladenheid van het slapen bij mezelf wegnemen. Hij maakt nu eenmaal wat geluid het is zo, maar het lukt mij maar niet om me daar voor af te sluiten s nachts.
We hebben al eens gesproken met een therapeut en die gaf aan dat er behoorlijk wat stellen zijn die apart slapen. Wie dan?! denk ik bij mezelf. Ik ken niemand in mijn directe opgeving die apart slaapt.
Zijn er tips en trick om mijn stukje aan te pakken? Zijn er manieren waarop ik mijn lichte slapen aan te pakken? Hoe krijg ik mijn beladenheid onder de knie, zodat ik op een avond kan zeggen "Weltrusten lieverd" en we allebei in slaap vallen; NAAST ELKAAR.
Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel en hopelijk is er feedback waar ik verder mee kan. Ik heb er voor mezelf (nog) geen vrede mee....
Alvast bedankt voor het lezen!

RégineFilange schreef: ↑

19-02-2018 18:29

Je bent beledigd, waarom is dat? Waarom raakt dit onderwerp je zo?

Ik ben niet beledigd, in geen enkel opzicht.
Iedereen mag zijn of haar mening geven of verhaal delen. Dat is het mooie van een forum.

ikkeh19 schreef: ↑

19-02-2018 18:44

Wat is zelf merk is dat als ik samen met iemand slaap, ik moet wennen aan geluiden die er niet zijn als ik alleen slaap. Als ik dan elke nacht samen slaap dan heb ik er op een gegeven moment steeds minder last van

Bedankt voor je reactie. Misschien is het ook wel weer een kwestie van wennen...