Relaties
alle pijlers
Weltrusten lieverd!
maandag 19 februari 2018 om 12:40
Hallo Beste Viva Forum-lezers,
Ik ben nieuw op deze site. Heb lang getwijfeld, maar ben erg op zoek naar erkenning, herkenning en Tips & Tricks. Wellicht dat een aantal van jullie ervaring hebben met deze situatie en mij feedback kunnen geven.
Ik heb een relatie met een hele lieve, fijne en zachtaardige man. 13 jaar geleden zijn we bij elkaar gekomen. We hebben de nodige hobbels gehad en doorstaan en zijn nu gelukkiger dan ooit. Toch is er een kleine kwestie die ik graag zou willen 'oplossen'.
Mijn partner en ik slapen (helaas) apart. Het apart slapen heeft géén negatief effect op ons intieme leven. We zijn creatief genoeg en hebben daar een weg in gevonden.
De irritatie m.b.t. het slapen is jaren geleden begonnen, tijdens mijn zwangerschap. Wellicht herkbaar baar; slecht slapen, veel draaien, pijntjes hier, pijntjes daar... In diezelfde periode is mijn partner langzaam aan harder en harder gaan snurken. Aangezien hij 24-uurs diensten heeft, sliep hij toen al eens apart omdat ik de kleine meid s nachts moest voeden. Naar mate de jaren verstreken, bleef hij harder en harder snurken... dit heeft tot veel spanning geleid, en zelfs oplopende ruzies. Uiteindelijk werd onze kleine er meid wakker van en dat was voor hem het teken dat zijn snurken té erg was. Hij heeft een operatie ondergaan. Zijn huig én amandelen zijn eruit gehaald (voor deze stap ben ik hem nog steeds eeuwig dankbaar).... 100% garantie krijg je bij zulke operaties nooit, maar het volum was beduidend minder geworden. Vanuit de andere kamer kon ik hem niet meer horen.. ... En nu komt het:
Doordat we daar zolang mee hebben gesukkeld. Over en weer irritaties hebben gehad, ben ik een hele lichte slaper geworden en hij is de 'coma-slaper' gebleven. Zodra ik maar een zuchtje, snurkje of een vorm van hard ademen hoor, ben ik wakker. Daarnaast wordt ik snel wakker van geluiden om me heen; regen, wind, sirene...
Mijn partner en ik zijn open en eerlijk en praten over het niet-samen-slapen. We gunnen elkaar de rust s nachts en als dat betekend apart slapen, dan is dat zo. Als het voor ons werkt... maar toch blijft het aan mij knagen. Ik zou zo graag 'gewoon' weer eens samen in slaap willen vallen, 'gewoon' samen wakker worden. Op vakantie gaan zonder medicatie. De beladenheid van het slapen bij mezelf wegnemen. Hij maakt nu eenmaal wat geluid het is zo, maar het lukt mij maar niet om me daar voor af te sluiten s nachts.
We hebben al eens gesproken met een therapeut en die gaf aan dat er behoorlijk wat stellen zijn die apart slapen. Wie dan?! denk ik bij mezelf. Ik ken niemand in mijn directe opgeving die apart slaapt.
Zijn er tips en trick om mijn stukje aan te pakken? Zijn er manieren waarop ik mijn lichte slapen aan te pakken? Hoe krijg ik mijn beladenheid onder de knie, zodat ik op een avond kan zeggen "Weltrusten lieverd" en we allebei in slaap vallen; NAAST ELKAAR.
Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel en hopelijk is er feedback waar ik verder mee kan. Ik heb er voor mezelf (nog) geen vrede mee....
Alvast bedankt voor het lezen!
Ik ben nieuw op deze site. Heb lang getwijfeld, maar ben erg op zoek naar erkenning, herkenning en Tips & Tricks. Wellicht dat een aantal van jullie ervaring hebben met deze situatie en mij feedback kunnen geven.
Ik heb een relatie met een hele lieve, fijne en zachtaardige man. 13 jaar geleden zijn we bij elkaar gekomen. We hebben de nodige hobbels gehad en doorstaan en zijn nu gelukkiger dan ooit. Toch is er een kleine kwestie die ik graag zou willen 'oplossen'.
Mijn partner en ik slapen (helaas) apart. Het apart slapen heeft géén negatief effect op ons intieme leven. We zijn creatief genoeg en hebben daar een weg in gevonden.
De irritatie m.b.t. het slapen is jaren geleden begonnen, tijdens mijn zwangerschap. Wellicht herkbaar baar; slecht slapen, veel draaien, pijntjes hier, pijntjes daar... In diezelfde periode is mijn partner langzaam aan harder en harder gaan snurken. Aangezien hij 24-uurs diensten heeft, sliep hij toen al eens apart omdat ik de kleine meid s nachts moest voeden. Naar mate de jaren verstreken, bleef hij harder en harder snurken... dit heeft tot veel spanning geleid, en zelfs oplopende ruzies. Uiteindelijk werd onze kleine er meid wakker van en dat was voor hem het teken dat zijn snurken té erg was. Hij heeft een operatie ondergaan. Zijn huig én amandelen zijn eruit gehaald (voor deze stap ben ik hem nog steeds eeuwig dankbaar).... 100% garantie krijg je bij zulke operaties nooit, maar het volum was beduidend minder geworden. Vanuit de andere kamer kon ik hem niet meer horen.. ... En nu komt het:
Doordat we daar zolang mee hebben gesukkeld. Over en weer irritaties hebben gehad, ben ik een hele lichte slaper geworden en hij is de 'coma-slaper' gebleven. Zodra ik maar een zuchtje, snurkje of een vorm van hard ademen hoor, ben ik wakker. Daarnaast wordt ik snel wakker van geluiden om me heen; regen, wind, sirene...
Mijn partner en ik zijn open en eerlijk en praten over het niet-samen-slapen. We gunnen elkaar de rust s nachts en als dat betekend apart slapen, dan is dat zo. Als het voor ons werkt... maar toch blijft het aan mij knagen. Ik zou zo graag 'gewoon' weer eens samen in slaap willen vallen, 'gewoon' samen wakker worden. Op vakantie gaan zonder medicatie. De beladenheid van het slapen bij mezelf wegnemen. Hij maakt nu eenmaal wat geluid het is zo, maar het lukt mij maar niet om me daar voor af te sluiten s nachts.
We hebben al eens gesproken met een therapeut en die gaf aan dat er behoorlijk wat stellen zijn die apart slapen. Wie dan?! denk ik bij mezelf. Ik ken niemand in mijn directe opgeving die apart slaapt.
Zijn er tips en trick om mijn stukje aan te pakken? Zijn er manieren waarop ik mijn lichte slapen aan te pakken? Hoe krijg ik mijn beladenheid onder de knie, zodat ik op een avond kan zeggen "Weltrusten lieverd" en we allebei in slaap vallen; NAAST ELKAAR.
Ik hoop dat jullie een beetje begrijpen wat ik bedoel en hopelijk is er feedback waar ik verder mee kan. Ik heb er voor mezelf (nog) geen vrede mee....
Alvast bedankt voor het lezen!
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 13:22
Oef, dat is nog al...yourlocalhero schreef: ↑19-02-2018 13:14Nay het onderste is daar nog niet van boven is al vanaf dat ik 15/16 ben...
Dus toen nog geen partner en geen kids.
Voor mij is het al wat als ik eens een nachtje maar eenmaal wakker word.
ik word gemiddeld 2 per nacht wakker... door van alles en nix
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 13:25
Ik ben zo blij met alle reacties die ik krijg. Ik voel me even geen 'aparte' meer.Frox schreef: ↑19-02-2018 13:15Het gaat beter omdat het slaapprobleem dat we ontwikkeld hebben in die zware jaren nu langzaam minder wordt. Apart van elkaar, overigens. We slapen nu zo heel af en toe weer eens samen: we beginnen vaker in hetzelfde bed en slapen zelfs wel eens een hele nacht bij elkaar. Het slaapprobleem moest eerst bij ons allebei voldoende weg zijn voor we weer aan samen slapen konden beginnen. In dat opzicht gaat het dus beter, we liggen niet meer zo vaak een hele nacht wakker. Maar het samen slapen gaat met hele kleine stapjes. Ik moet zeggen dat ik er inmiddels ook minder waarde aan hecht, ik vind een nacht goed slapen vele malen belangrijker. Samen slapen is een leuk extraatje, maar slapen is nog steeds prioriteit.
Dat merken wij ook, dat de waarde van een goede nachtrust belangrijker is. En dat is ook zeker belangrijk!
Maar ergens is het ook jammer, het neemt toch een bepaalde romantiek weg.
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 13:27
maandag 19 februari 2018 om 13:31
maandag 19 februari 2018 om 13:32
Ik kan niet met zekerheid zeggen waardoor het komt, maar ik was een zeer lastige en lichte slaper en nu een redelijke. Waar ik vroeger nog geen ademgeluid of streepje licht verdragen kon, slaap ik nu met een zo nu en dan snurkende vriend naast me.
Vroeger zat ik minder goed in mijn vel en ik was in mijn hoofd veel met (mislukte) slaap bezig. De frustratie kwam soms al na vijf minuten proberen te slapen opzetten. Ik werd knettergek van vanalles, een kussen dat bewoog, hem horen ademen, adem voelen, een voet die me raakt, etc. Ik was er gewoon heel gevoelig voor. Ik lag zo vaak opgefokt in bed, bedenkend hoeveel uur ik nog over had. Oordoppen vond ik vreselijk zitten, allerlei soorten geprobeerd.
Tegenwoordig heb ik een goed slaapritme (dat ik ook zo goed als het kan tijdens weekenden aanhoud) en naar-bed-gaan-ritueel. Ik heb sowieso een kalmer leven en voel me gelukkig. De slaapproblemen waren niet plots weg, het bouwde langzaam af.
Bij mij lijkt onrust dus echt de boosdoener te zijn geweest, maar ik weet dat dat zeker niet voor iedereen geldt. Ik zou me als ik jou was er niet te druk om maken dat apart slapen “gek” zou zijn. Ik ken stellen - jong en oud - die het ook doen, maar sowieso moet je doen wat voor jullie werkt toch? Lekker ‘s ochtends uitgerust bij hem in bed kruipen op zondagochtend
.
Vroeger zat ik minder goed in mijn vel en ik was in mijn hoofd veel met (mislukte) slaap bezig. De frustratie kwam soms al na vijf minuten proberen te slapen opzetten. Ik werd knettergek van vanalles, een kussen dat bewoog, hem horen ademen, adem voelen, een voet die me raakt, etc. Ik was er gewoon heel gevoelig voor. Ik lag zo vaak opgefokt in bed, bedenkend hoeveel uur ik nog over had. Oordoppen vond ik vreselijk zitten, allerlei soorten geprobeerd.
Tegenwoordig heb ik een goed slaapritme (dat ik ook zo goed als het kan tijdens weekenden aanhoud) en naar-bed-gaan-ritueel. Ik heb sowieso een kalmer leven en voel me gelukkig. De slaapproblemen waren niet plots weg, het bouwde langzaam af.
Bij mij lijkt onrust dus echt de boosdoener te zijn geweest, maar ik weet dat dat zeker niet voor iedereen geldt. Ik zou me als ik jou was er niet te druk om maken dat apart slapen “gek” zou zijn. Ik ken stellen - jong en oud - die het ook doen, maar sowieso moet je doen wat voor jullie werkt toch? Lekker ‘s ochtends uitgerust bij hem in bed kruipen op zondagochtend
.
.
maandag 19 februari 2018 om 13:36
Wij slapen door de weeks ook altijd apart. Niet van wegen het snurken maar wij slapen alle bij heel erg onrustig .waardoor we elkaar in onze slaap erg hard kunnen slaan heeft me vroeger wel eens een blauw oog gekost.
De vrijdag en zaterdag nacht proberen we altijd samen te slapen ( nu effe niet aangezien ik zwanger ben en niet het risico wil lopen op een vuist of been in mijn buik). En dan hebben we de zondag nacht altijd nog om bij te slapen Als het 2 onrustig nachten waren.
Dus je bent echt niet alleen en daarbij je kan beter goed slapen en gezellig zijn overdag dan slecht slapen en bloed chagrijnig worden dat is ook niet goed voor je relatie.
De vrijdag en zaterdag nacht proberen we altijd samen te slapen ( nu effe niet aangezien ik zwanger ben en niet het risico wil lopen op een vuist of been in mijn buik). En dan hebben we de zondag nacht altijd nog om bij te slapen Als het 2 onrustig nachten waren.
Dus je bent echt niet alleen en daarbij je kan beter goed slapen en gezellig zijn overdag dan slecht slapen en bloed chagrijnig worden dat is ook niet goed voor je relatie.
maandag 19 februari 2018 om 13:40
Wij slapen ook apart. Ik slaap alleen wel prima, maar op vakantie is het natuurlijk wel lastiger.
Mijn man snurkt heel hard, niet normaal meer. Ben altijd een vaste slaper geweest en in het begin van onze relatie sliepen wij samen. Maar een paar jaar geleden heb ik een tijd veel gepiekerd over bepaalde zaken en sindsdien kan ik niet meer slapen met dat gesnurk. Aangezien mijn nachtrust me lief is slapen wij apart.
Overigens heb ik geen moeite met weergeluiden enzo. Het is echt dat snurken waar ik niet van kan slapen.
Oordopjes helpen hier trouwens niet.
Mijn man snurkt heel hard, niet normaal meer. Ben altijd een vaste slaper geweest en in het begin van onze relatie sliepen wij samen. Maar een paar jaar geleden heb ik een tijd veel gepiekerd over bepaalde zaken en sindsdien kan ik niet meer slapen met dat gesnurk. Aangezien mijn nachtrust me lief is slapen wij apart.
Overigens heb ik geen moeite met weergeluiden enzo. Het is echt dat snurken waar ik niet van kan slapen.
Oordopjes helpen hier trouwens niet.
maandag 19 februari 2018 om 13:42
Denk ik ook.Madeliefjees schreef: ↑19-02-2018 13:31Jullie huwelijk is goed, dus wat is dan het probleem? Lekker apart blijven slapen. Ik zelf heb een aantal weken apart geslapen door rugpijn, ik vond t erg lekker.....
Denk dat het meer gebeurd dan jij denkt, alleen er heerst een taboe op.
maandag 19 februari 2018 om 13:45
maandag 19 februari 2018 om 13:58
Hoi CS42,
Wat herken ik je verhaal en wat ben ik er eigenlijk stiekem blij mee (te weten dat wij niet de enigen zijn).
Vroeger was ik een goede slaper. Maar sinds de geboorte van mijn zoon, lig ik elk nacht zo alert te luisteren (om zeker niet te missen als er met hem iets is, wat belachelijk is want hij is ondertussen al 13 jaar).
Toen mijn vriend en ik nog samenwoonden, sliepen we op het einde ook apart. Maar omdat ik niet gelukkig was in de situatie (nieuw samengesteld gezin met veel bemoeienissen van zijn ex) en dus al jaren nauwelijks sliep door het gepieker, zijn mijn zoon en ik terug alleen gaan wonen en latten wij nu dus.
Mijn vriend blijft enkel slapen als mijn zoon er niet is en hij zijn kinderen niet heeft (1 weekend per maand). Zo kan ik na onze vrijpartij verhuizen naar het bed van mijn zoon. Bij elkaar blijven liggen is onmogelijk. En ik mis ook de intimiteit, het samen wakker worden, .... Hij zou vaker kunnen blijven door de week, als ik toch maar naast hem kon slapen. Ik wil hem niet verbannen naar de bank en hij mij ook niet. Dus zijn de momenten samen heel erg schaars. Ik voel me daar schuldig over, mijn vriend slaapt altijd en overal goed.
Nu nog gaat mijn slapen niet altijd even goed. Heb ik nog oordopjes nodig tegen het lawaai van de buren.
Een tijdje lukte het als ik vroeger naar bed ging en al sliep als hij naar bed kwam. Maar ook dat bleef niet duren. Het idee dat ik 'moest' slapen voor hij naar boven kwam, maakte dat ik net niet in slaap viel. En als het toch lukte, werd ik midden in de nacht wakker van zijn gesnurk en kon ik alsnog verhuizen naar een koud bed. En zo was er nog geen intimiteit van samen gaan slapen of samen wakker worden.
Als we nu een weekendje weggaan, heb ik ook slaapmedicatie nodig. Hij blijft dan wakker tot ik slaap, anders zou het zelfs kunnen dat ik met medicatie nog niet slaap.
Ik vind het ook jammer, voel me erg schuldig naar hem maar het is helaas niet anders. Gelukkig kunnen we beiden goed relativeren, weten we dat voor de rest de relatie goed is en aanvaarden we allebei dat de romantische tijd samen schaars is.
Ik kan je dus geen tips geven, alleen laten zien dat je niet alleen bent. En ik denk dat we ons niet zo schuldig moeten voelen
Wat herken ik je verhaal en wat ben ik er eigenlijk stiekem blij mee (te weten dat wij niet de enigen zijn).
Vroeger was ik een goede slaper. Maar sinds de geboorte van mijn zoon, lig ik elk nacht zo alert te luisteren (om zeker niet te missen als er met hem iets is, wat belachelijk is want hij is ondertussen al 13 jaar).
Toen mijn vriend en ik nog samenwoonden, sliepen we op het einde ook apart. Maar omdat ik niet gelukkig was in de situatie (nieuw samengesteld gezin met veel bemoeienissen van zijn ex) en dus al jaren nauwelijks sliep door het gepieker, zijn mijn zoon en ik terug alleen gaan wonen en latten wij nu dus.
Mijn vriend blijft enkel slapen als mijn zoon er niet is en hij zijn kinderen niet heeft (1 weekend per maand). Zo kan ik na onze vrijpartij verhuizen naar het bed van mijn zoon. Bij elkaar blijven liggen is onmogelijk. En ik mis ook de intimiteit, het samen wakker worden, .... Hij zou vaker kunnen blijven door de week, als ik toch maar naast hem kon slapen. Ik wil hem niet verbannen naar de bank en hij mij ook niet. Dus zijn de momenten samen heel erg schaars. Ik voel me daar schuldig over, mijn vriend slaapt altijd en overal goed.
Nu nog gaat mijn slapen niet altijd even goed. Heb ik nog oordopjes nodig tegen het lawaai van de buren.
Een tijdje lukte het als ik vroeger naar bed ging en al sliep als hij naar bed kwam. Maar ook dat bleef niet duren. Het idee dat ik 'moest' slapen voor hij naar boven kwam, maakte dat ik net niet in slaap viel. En als het toch lukte, werd ik midden in de nacht wakker van zijn gesnurk en kon ik alsnog verhuizen naar een koud bed. En zo was er nog geen intimiteit van samen gaan slapen of samen wakker worden.
Als we nu een weekendje weggaan, heb ik ook slaapmedicatie nodig. Hij blijft dan wakker tot ik slaap, anders zou het zelfs kunnen dat ik met medicatie nog niet slaap.
Ik vind het ook jammer, voel me erg schuldig naar hem maar het is helaas niet anders. Gelukkig kunnen we beiden goed relativeren, weten we dat voor de rest de relatie goed is en aanvaarden we allebei dat de romantische tijd samen schaars is.
Ik kan je dus geen tips geven, alleen laten zien dat je niet alleen bent. En ik denk dat we ons niet zo schuldig moeten voelen
I can keep my mouth shut, but you can read the subtitles on my face.
maandag 19 februari 2018 om 14:02
Bestaat dit echt? Ik zou dit ook kunnen gebruiken voor overdag . Ik word gek van geluiden van andere mensen (neus optrekken, slurpen, luidop geeuwen, sloffende voeten,...) en zou zo graag leren om dit niet meer te horen. Kan je je effectief voor geluiden afsluiten??chocomousse schreef: ↑19-02-2018 13:45Je zou een soort van therapie kunnen volgen waarbij je wat meer leert loslaten en ontspannen. Als het je lukt om je af te sluiten voor geluiden, val je zelf relaxter in slaap.
(ook omdat je zelf aangeeft dat je nu, in tegenstelling tot eerder, een hele lichte slaper bent geworden)
I can keep my mouth shut, but you can read the subtitles on my face.
maandag 19 februari 2018 om 14:06
Je zegt dat je goed slaapt als je alleen in een kamer ligt, je zegt ook dat je nog steeds een lichte slaper bent...CS42 schreef: ↑19-02-2018 13:20Oordopjes in alle maten, geuren en kleuren...
Zelf op de andere kamer gaan liggen, maar dat bed ligt zo niet lekker voor mij...
Bij het slapen me concentreren op andere dingen, mijn gedachte, buiten geluiden...
Slaaptheetjes....
Homeopatische middeltjes....
Melatonie... maar dat is niet het probleem... Ik slaap goed, als ik alleen ben
Medicatie van de huisarts.... (maar die wil ik niet, omdat deze verslavend zijn)
Je hebt al veel geprobeerd zie ik.
Wat ik niet lees is hoe het staat met je cafeïne inname en of je sport of dagelijks op andere manieren actief bent.
Lorem Ipsum
maandag 19 februari 2018 om 14:09
Wat een fijne feedback.OKcomputer schreef: ↑19-02-2018 13:32Ik kan niet met zekerheid zeggen waardoor het komt, maar ik was een zeer lastige en lichte slaper en nu een redelijke. Waar ik vroeger nog geen ademgeluid of streepje licht verdragen kon, slaap ik nu met een zo nu en dan snurkende vriend naast me.
Vroeger zat ik minder goed in mijn vel en ik was in mijn hoofd veel met (mislukte) slaap bezig. De frustratie kwam soms al na vijf minuten proberen te slapen opzetten. Ik werd knettergek van vanalles, een kussen dat bewoog, hem horen ademen, adem voelen, een voet die me raakt, etc. Ik was er gewoon heel gevoelig voor. Ik lag zo vaak opgefokt in bed, bedenkend hoeveel uur ik nog over had. Oordoppen vond ik vreselijk zitten, allerlei soorten geprobeerd.
Tegenwoordig heb ik een goed slaapritme (dat ik ook zo goed als het kan tijdens weekenden aanhoud) en naar-bed-gaan-ritueel. Ik heb sowieso een kalmer leven en voel me gelukkig. De slaapproblemen waren niet plots weg, het bouwde langzaam af.
Bij mij lijkt onrust dus echt de boosdoener te zijn geweest, maar ik weet dat dat zeker niet voor iedereen geldt. Ik zou me als ik jou was er niet te druk om maken dat apart slapen “gek” zou zijn. Ik ken stellen - jong en oud - die het ook doen, maar sowieso moet je doen wat voor jullie werkt toch? Lekker ‘s ochtends uitgerust bij hem in bed kruipen op zondagochtend
Onrust kan zeker een oorzaak zijn. Er speelde van alles en nog wat.
Me echt druk maken doe ik ook niet, tis meer een gemis en het graag willen dat het bij elkaar slapen weer gewoon wordt.
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 14:23
Jeetje wat een verhaal, en wat knap dat jullie hier samen zo open over kunnen praten. Ik ben een lichte slaper maar het komt gelukkig maar 1x in de 2 jaar of zo voor dat ik een x naar een andere kamer verkas.. en da's dan meestal omdat ik mezelf wakker houd door gedachten etc.
Ik weet niet of het eerder al is genoemd, maar hebben jullie al eens overwogen om op een andere kamer te gaan slapen samen?? Of zijn jullie in de tussentijd bv al eens verhuisd (van huis of slaapkamer) en had dit effect?
Ik ben vaak van mening dat het doorbreken van de cirkel goed kan helpen.. zo ruilen wij wel eens van slaapkant in het bed, gewoon omdat het kan..
Je hebt al wel eens hulp gehad zie ik, maar misschien kan het je ook helpen om eens te kijken (bijvoorbeeld samen met een ergotherapeut) hoe je waak/slaapritme is en hoe jij je dag indeelt. Het kan goed zo zijn dat je de drukkere dingen meer laat op de dag doet, waardoor je aan het eind van de dag meer wakker bent en moeilijker inslaapt.
Ik zag laatst bv een experiment op tv over het melatoninegehalte bij mensen, en hoe je dit kunt resetten met zonlicht. (heb het even opgezocht: https://zorgnu.avrotros.nl/uitzendingen ... t-overdag/)
Wat ik doe als ik gewoonweg niet in slaap kan vallen is een 'bodyscan' aanzetten. Google maar eens.
In ieder geval veel succes en zet 'm op!! Ik zou iig niet zomaar opgeven aangezien het toch aan je knaagt
Ik weet niet of het eerder al is genoemd, maar hebben jullie al eens overwogen om op een andere kamer te gaan slapen samen?? Of zijn jullie in de tussentijd bv al eens verhuisd (van huis of slaapkamer) en had dit effect?
Ik ben vaak van mening dat het doorbreken van de cirkel goed kan helpen.. zo ruilen wij wel eens van slaapkant in het bed, gewoon omdat het kan..
Je hebt al wel eens hulp gehad zie ik, maar misschien kan het je ook helpen om eens te kijken (bijvoorbeeld samen met een ergotherapeut) hoe je waak/slaapritme is en hoe jij je dag indeelt. Het kan goed zo zijn dat je de drukkere dingen meer laat op de dag doet, waardoor je aan het eind van de dag meer wakker bent en moeilijker inslaapt.
Ik zag laatst bv een experiment op tv over het melatoninegehalte bij mensen, en hoe je dit kunt resetten met zonlicht. (heb het even opgezocht: https://zorgnu.avrotros.nl/uitzendingen ... t-overdag/)
Wat ik doe als ik gewoonweg niet in slaap kan vallen is een 'bodyscan' aanzetten. Google maar eens.
In ieder geval veel succes en zet 'm op!! Ik zou iig niet zomaar opgeven aangezien het toch aan je knaagt
maandag 19 februari 2018 om 14:28
begin in ieder geval met aparte dekbedden, dan kan je beide die zo warm/koud kiezen als je wilt en je wordt niet wakker omdat hij de dekens weg trekt.
maandag 19 februari 2018 om 14:33
Hoi to, zoals je hier al leest is het echt niks raars! Ik weet ook van zeker de helft van mijn vrienden en familie dat ze door verschillende redenen (maar vooral snurken) niet samen slapen.
Maar ik begrijp ook dat je dat wel zou willen, een vriendin van me haar man is ook geopereerd en eigenlijk hetzelfde probleem daarna, wat haar heeft geholpen is een aquarium. Door het constante geluid van de pomp en het stromende water heeft zij geen last meer van zachtere geluiden zoals het ademen van haar man.
Ik weet wel dat hier ook cd's met natuurgeluiden enzo voor bestaan. Misschien helpt het jou ook.
Succes!
Maar ik begrijp ook dat je dat wel zou willen, een vriendin van me haar man is ook geopereerd en eigenlijk hetzelfde probleem daarna, wat haar heeft geholpen is een aquarium. Door het constante geluid van de pomp en het stromende water heeft zij geen last meer van zachtere geluiden zoals het ademen van haar man.
Ik weet wel dat hier ook cd's met natuurgeluiden enzo voor bestaan. Misschien helpt het jou ook.
Succes!
maandag 19 februari 2018 om 14:56
Een praktisch probleem van hij koud of jij warm (af andersom) kan simpel opgelost worden door aparte dekbedden of dekens te nemen. Ik slaap in de winter onder een zomerdekbed en in de zomer onder een laken. Mijn man ligt er het liefst lekker warmpjes bij. Dit heeft ook het voordeel dat je geen geschuif hebt als de een zich omdraait.
Wij stappen altijd samen in bed en als ik me ga ergeren aan zijn geluiden dan verkas ik naar de bank. Ik maak me er gewoon niet meer zo druk om zo onderhand. Een paar jaar terug werd ik er pissig om, lag ik met een kwaaie kop te duwen tegen hem wat er alleen maar voor zorgde dat ik helemaal niet meer in slaap kwam. Het schiet ook niet op als je beide wakker bent 's nachts. Als ik bijvoorbeeld 's nachts moet plassen en hoor dat het stil is, ga ik gerust weer terug naar bed als ik op de bank lag.
Ik ben al blij als ik een uur of 4 / 5 redelijk slaap per nacht en gelukkig kan ik daar goed tegen.
Ik vergat er nog bij te vermelden dat ik liever 's nachts verhuis dan bij voorbaat al apart te gaan slapen. Dat hebben we ook eens een paar nachten gedaan in het verleden maar dat voelde gewoon niet prettig die 'afstand' en een kusje op de gang voor het slapen gaan en dan allebei een andere kamer in.
Wij stappen altijd samen in bed en als ik me ga ergeren aan zijn geluiden dan verkas ik naar de bank. Ik maak me er gewoon niet meer zo druk om zo onderhand. Een paar jaar terug werd ik er pissig om, lag ik met een kwaaie kop te duwen tegen hem wat er alleen maar voor zorgde dat ik helemaal niet meer in slaap kwam. Het schiet ook niet op als je beide wakker bent 's nachts. Als ik bijvoorbeeld 's nachts moet plassen en hoor dat het stil is, ga ik gerust weer terug naar bed als ik op de bank lag.
Ik ben al blij als ik een uur of 4 / 5 redelijk slaap per nacht en gelukkig kan ik daar goed tegen.
Ik vergat er nog bij te vermelden dat ik liever 's nachts verhuis dan bij voorbaat al apart te gaan slapen. Dat hebben we ook eens een paar nachten gedaan in het verleden maar dat voelde gewoon niet prettig die 'afstand' en een kusje op de gang voor het slapen gaan en dan allebei een andere kamer in.
maandag 19 februari 2018 om 15:05
haha, toen ik nog een kat had hielp dat ook enorm omdat als ik dan eens een geluidje hoorde ik mezelf rustig hield door te denken 'oh dat is vast de kat' die truc gaat dan wat minde rop voor vissen maar ik slaap ook supergoed bij een constant geluid...slekire schreef: ↑19-02-2018 14:33Hoi to, zoals je hier al leest is het echt niks raars! Ik weet ook van zeker de helft van mijn vrienden en familie dat ze door verschillende redenen (maar vooral snurken) niet samen slapen.
Maar ik begrijp ook dat je dat wel zou willen, een vriendin van me haar man is ook geopereerd en eigenlijk hetzelfde probleem daarna, wat haar heeft geholpen is een aquarium. Door het constante geluid van de pomp en het stromende water heeft zij geen last meer van zachtere geluiden zoals het ademen van haar man.
Ik weet wel dat hier ook cd's met natuurgeluiden enzo voor bestaan. Misschien helpt het jou ook.
Succes!
misschien een hond nemen, is ook goed voor je beweging TO
(kijk wel uit dat de hond niet bekend staat voor snurken)
nu echt serieus;
-wat bij mij helpt is geen koffie drinken na 12 uur smiddags en matig met thee en chocolade... zeker in de avond
-en sinds ik magnesiumsupplementen slik slaap ik vaak zo diep dat ik nu besloten heb nog maar om de dag een tablet te nemen, let ook op met het moment van inname, voor mij werkt de ochtend prima maar het kan even zoeken zijn naar wat jij fijn vindt
Lorem Ipsum
maandag 19 februari 2018 om 15:42
Jeetje, dat is bij ons gelukkig niet aan de orde... maar dat lijkt me ook geen pretje om ineens een klap te ontvangen in je slaap.Browniechocolate schreef: ↑19-02-2018 13:36Wij slapen door de weeks ook altijd apart. Niet van wegen het snurken maar wij slapen alle bij heel erg onrustig .waardoor we elkaar in onze slaap erg hard kunnen slaan heeft me vroeger wel eens een blauw oog gekost.
De vrijdag en zaterdag nacht proberen we altijd samen te slapen ( nu effe niet aangezien ik zwanger ben en niet het risico wil lopen op een vuist of been in mijn buik). En dan hebben we de zondag nacht altijd nog om bij te slapen Als het 2 onrustig nachten waren.
Dus je bent echt niet alleen en daarbij je kan beter goed slapen en gezellig zijn overdag dan slecht slapen en bloed chagrijnig worden dat is ook niet goed voor je relatie.
Wat betreft het laatste, daar heb je helemaal gelijk in. Chagrijnig zijn we niet!!!
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 15:43
Heb ik ook aan gedacht.. .. misschien het proberen waard!chocomousse schreef: ↑19-02-2018 13:45Je zou een soort van therapie kunnen volgen waarbij je wat meer leert loslaten en ontspannen. Als het je lukt om je af te sluiten voor geluiden, val je zelf relaxter in slaap.
(ook omdat je zelf aangeeft dat je nu, in tegenstelling tot eerder, een hele lichte slaper bent geworden)
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 15:49
Heel erg bedankt voor je verhaal. Het is een verademing om alleen al te lezen dat ik niet enige ben. Dat wil niet zeggen, dat nu alles 'opgelost is. Maar herkenning geeft vaak ook een vorm van opluchting.MrsNiceGuy schreef: ↑19-02-2018 13:58Hoi CS42,
Wat herken ik je verhaal en wat ben ik er eigenlijk stiekem blij mee (te weten dat wij niet de enigen zijn).
Vroeger was ik een goede slaper. Maar sinds de geboorte van mijn zoon, lig ik elk nacht zo alert te luisteren (om zeker niet te missen als er met hem iets is, wat belachelijk is want hij is ondertussen al 13 jaar).
Toen mijn vriend en ik nog samenwoonden, sliepen we op het einde ook apart. Maar omdat ik niet gelukkig was in de situatie (nieuw samengesteld gezin met veel bemoeienissen van zijn ex) en dus al jaren nauwelijks sliep door het gepieker, zijn mijn zoon en ik terug alleen gaan wonen en latten wij nu dus.
Mijn vriend blijft enkel slapen als mijn zoon er niet is en hij zijn kinderen niet heeft (1 weekend per maand). Zo kan ik na onze vrijpartij verhuizen naar het bed van mijn zoon. Bij elkaar blijven liggen is onmogelijk. En ik mis ook de intimiteit, het samen wakker worden, .... Hij zou vaker kunnen blijven door de week, als ik toch maar naast hem kon slapen. Ik wil hem niet verbannen naar de bank en hij mij ook niet. Dus zijn de momenten samen heel erg schaars. Ik voel me daar schuldig over, mijn vriend slaapt altijd en overal goed.
Nu nog gaat mijn slapen niet altijd even goed. Heb ik nog oordopjes nodig tegen het lawaai van de buren.
Een tijdje lukte het als ik vroeger naar bed ging en al sliep als hij naar bed kwam. Maar ook dat bleef niet duren. Het idee dat ik 'moest' slapen voor hij naar boven kwam, maakte dat ik net niet in slaap viel. En als het toch lukte, werd ik midden in de nacht wakker van zijn gesnurk en kon ik alsnog verhuizen naar een koud bed. En zo was er nog geen intimiteit van samen gaan slapen of samen wakker worden.
Als we nu een weekendje weggaan, heb ik ook slaapmedicatie nodig. Hij blijft dan wakker tot ik slaap, anders zou het zelfs kunnen dat ik met medicatie nog niet slaap.
Ik vind het ook jammer, voel me erg schuldig naar hem maar het is helaas niet anders. Gelukkig kunnen we beiden goed relativeren, weten we dat voor de rest de relatie goed is en aanvaarden we allebei dat de romantische tijd samen schaars is.
Ik kan je dus geen tips geven, alleen laten zien dat je niet alleen bent. En ik denk dat we ons niet zo schuldig moeten voelen
Schuldig voel ik me niet. Want ik slaap zoals ik slaap en mijn partner slaapt zoals hij slaapt. In deze is het niet fair om een schuldige aan te wijzen. Je bent zoals je bent. Alleen ik zou mijn stukje graag willen veranderen zodat slapen in 1 bed weer "gewoon" wordt... Alleen ik weet niet hoe....
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 15:54
Goed dat je er naar vraagt.turquasi schreef: ↑19-02-2018 14:06Je zegt dat je goed slaapt als je alleen in een kamer ligt, je zegt ook dat je nog steeds een lichte slaper bent...
Je hebt al veel geprobeerd zie ik.
Wat ik niet lees is hoe het staat met je cafeïne inname en of je sport of dagelijks op andere manieren actief bent.
Wij zijn een gezond gezin. Ik loop 3 x in de week hard (zo'n km-tje of 12 per keer). Daarnaast rook ik niet, drink geen alcohol, drink geen koffie en snoep niet. Mijn enige guilty pleasure is; pure chocolade, maar ook dat is gedoseerd. We eten gezond, vers en gevarieerd. Daarnaast bak ik zelf allerlei (gezonden) broodvarianten. De reden van deze 'gezonde' levensstijl heeft voor mij te maken met migraine. Erfelijk bepaald helaas, een gezonde levensstijl beperkt de frequentie en hevigheid.
Mijn partner heeft een eigen sport school, voornamelijk krachttraining en sport zo'n 4x per week. De kleine meid sport 3x in de week; korfbal.
Dus daar kan het niet aan liggen..
Verder is alles stabiel; werk, huis, financien, gezondheid, sociaal leven....
Top dus
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!
maandag 19 februari 2018 om 15:58
Wat een fijne feedback!Lbtwee schreef: ↑19-02-2018 14:23Jeetje wat een verhaal, en wat knap dat jullie hier samen zo open over kunnen praten. Ik ben een lichte slaper maar het komt gelukkig maar 1x in de 2 jaar of zo voor dat ik een x naar een andere kamer verkas.. en da's dan meestal omdat ik mezelf wakker houd door gedachten etc.
Ik weet niet of het eerder al is genoemd, maar hebben jullie al eens overwogen om op een andere kamer te gaan slapen samen?? Of zijn jullie in de tussentijd bv al eens verhuisd (van huis of slaapkamer) en had dit effect?
Ik ben vaak van mening dat het doorbreken van de cirkel goed kan helpen.. zo ruilen wij wel eens van slaapkant in het bed, gewoon omdat het kan..
Je hebt al wel eens hulp gehad zie ik, maar misschien kan het je ook helpen om eens te kijken (bijvoorbeeld samen met een ergotherapeut) hoe je waak/slaapritme is en hoe jij je dag indeelt. Het kan goed zo zijn dat je de drukkere dingen meer laat op de dag doet, waardoor je aan het eind van de dag meer wakker bent en moeilijker inslaapt.
Ik zag laatst bv een experiment op tv over het melatoninegehalte bij mensen, en hoe je dit kunt resetten met zonlicht. (heb het even opgezocht: https://zorgnu.avrotros.nl/uitzendingen ... t-overdag/)
Wat ik doe als ik gewoonweg niet in slaap kan vallen is een 'bodyscan' aanzetten. Google maar eens.
In ieder geval veel succes en zet 'm op!! Ik zou iig niet zomaar opgeven aangezien het toch aan je knaagt
Ik ga je tips zeker meenemen.
We zijn zeker wel eens verhuist en we zijn zeker wel eens van kamer veranderd...
het samen slapen gaat dan heel eventjes goed, maar vervallen toch weer in het oude patroon.
Nu ik het zo type besef ik ineens dat we idd de cirkel moeten gaan doorbreken, want het kan wel!
Bedankt!!
Elke seconde die je besteed aan het verleden, gaat af van je toekomst!