Woede hulp
zondag 11 juni 2017 om 00:05
5 jaar samen, samen huis gekocht 1,5 jaar geleden. Alles ging heel goed. Zouden gaan trouwen en kindjes maken. Tot hij vorige week ineens zei dat hij niet meer wil. Geen discussie mogelijk. Het is klaar. Naast alle zorgen over alleen zijn, moeten verhuizen en het feit dat ik niet kan ophouden met huilen etc. Merk ik dat ik heel boos begin te worden. Hij is namelijk aan het stappen, terrasjes pakken, uit eten aan het gaan met vrienden. En ik zit ontroostbaar thuis. Ik vind het zo respectloos dat hij zo snel verder gaat terwijl ik dat maar moet aanzien. Ik krijg niet eens tijd om te wennen. Jullie moeten mij van mijn woede afpraten want ik ben in staat alles te doen om hem kapot te maken op dit moment
Don't worry, be happy!
zondag 11 juni 2017 om 05:00
Hier sluit ik me volledig bij aan!
Je hebt geen enkele kans gehad om je voor te bereiden omdat hij de beslissing geheel eenzijdig heeft genomen zonder zijn onvrede ooit te uiten.
Deze beslissing heeft hij heus niet binnen een dag genomen.
Wat hem de kans heeft gegeven er naartoe te leven.
En nu het hoge woord eruit is is hij opgelucht, terwijl het voor jou als donderslag bij heldere hemel is gekomen.
Natuurlijk mag je boos zijn, dat is heel logisch in deze situatie.
Uit het op zoveel mogelijk manieren zonder jezelf of anderen te schaden.
Sla op kussens, schreeuw in een kussen (scheld hem desnoods helemaal verrot in dat kussen).
Schrijf hele vellen papier vol met je boosheid, maak 'm uit voor alles wat lelijk is (en scheur daarna kapot).
Heb je een auto, ga een eindje rijden en schreeuw daarin kei-hard, etc.
Als je het lichamelijk kunt ga dan sporten, liefst iets waarbij je je flink moet inspannen (een boksbal zou ideaal zijn.....).
En bedenk gerust wraakplannen, maar besef dat het geen enkele zin heeft die uit te voeren.
Later krijg je daar waarschijnlijk spijt van en hij zal je alleen maar 'triest' vinden en zijn beslissing bevestigd zien.
Sterker nog: hij is er klaar mee, dus het zal hem niet eens raken.
Het is heel erg pijnlijk waar je doorheen moet.
Laat de rauwe pijn toe, vecht daar niet tegen.
Hoe meer het gevoeld mag worden, hoe eerder het minder hevig wordt.
Er komt echt (écht!!) een dag dat je je beter voelt.
Steeds iets beter.
En er komt ook een dag dat je hem niet eens meer zou willen al zou hij smekend voor je staan.
Dat geloof je nu nog niet, maar velen zijn je voorgegaan en zij kunnen dat allemaal bevestigen.
Veel sterkte!
maandag 12 juni 2017 om 00:03
"bijna" he, "bijna", het verschil zit hem soms in de nuance
anoniem_67d31913d4817 wijzigde dit bericht op 12-06-2017 00:04
2.25% gewijzigd
maandag 12 juni 2017 om 00:06
Dat siert je hoor. Ik ben een pokkewijf (in gedachten, dat dan weer wel)MoirenPhae schreef: ↑12-06-2017 00:04Die bijna is er dan voor die mannen die hun piemel voortdurend overal ongevraagd induwen.
Ik ben een mild mens.