Zelfvertrouwen?
dinsdag 26 juli 2011 om 21:37
Als ik lijstjes zie van vrouwen over wat ze belangrijk vinden in een man of welke kwaliteiten hij moet hebben, zie ik vaak 'zelfvertrouwen' ergens van boven of soms zelfs helemaal bovenaan staan.
Zelf vind ik dat toch een beetje vaag. Wat bedoelen ze hier juist mee? Is het gewoon zelfvertrouwen in het algemeen of meer specifiek naar vrouwen toe? Bijvoorbeeld zelfverzekerd zijn in het versieren van/flirten met vrouwen/omgaan met vrouwen....
En wat dan als je niet zo veel zelfvertrouwen hebt? Sommigen mensen lijken dit van nature uit te hebben maar anderen veel minder. Je kan dan wel zelfvertrouwen opdoen door positieve ervaringen/succes/bevestiging maar als vrouwen zelfvertrouwen zo belangrijk vinden in een man of verwachten in een man wordt het eerder moeilijk om positieve ervaringen op te doen als je om te beginnen onzeker bent in het omgaan met vrouwen want dat wordt dan als onaantrekkelijk ervaren (een soort van vicueze cirkel zeg maar).
Zelf vind ik dat toch een beetje vaag. Wat bedoelen ze hier juist mee? Is het gewoon zelfvertrouwen in het algemeen of meer specifiek naar vrouwen toe? Bijvoorbeeld zelfverzekerd zijn in het versieren van/flirten met vrouwen/omgaan met vrouwen....
En wat dan als je niet zo veel zelfvertrouwen hebt? Sommigen mensen lijken dit van nature uit te hebben maar anderen veel minder. Je kan dan wel zelfvertrouwen opdoen door positieve ervaringen/succes/bevestiging maar als vrouwen zelfvertrouwen zo belangrijk vinden in een man of verwachten in een man wordt het eerder moeilijk om positieve ervaringen op te doen als je om te beginnen onzeker bent in het omgaan met vrouwen want dat wordt dan als onaantrekkelijk ervaren (een soort van vicueze cirkel zeg maar).
dinsdag 26 juli 2011 om 23:21
Lol, jezelf leren kennen...
Over zelfkennis gesproken.
*alu-hoedje vouwt & opzetten doet*
Mitchell, ik snap als "man"-zijnde maar al te goed waar je op doelt.
Ook ik liep maar al te vaak vast tegen de grens van mijn eigen "denk" c.q referentiekader aan.
Ik had sowieso weinig zelfvertrouwen (mindere genen), maar kwam er achter dat 'n deel van mijn onzekerheid óók lag in het gebrek aan positieve zelfreflectie.
Ik had tav dames nl. minder dan 0,0 confidence.
Het feit dat ik snel in goed/fout denk en daarmee mezelf wegcijferde omdat ik vaak te horen kreeg dat ik lelijk was & niet zoveel kon gaf me 'n verslechterd zelfbeeld.
Als je daarbij optelt dat ik die negatieve gedachtenstroom bij mezelf bleef herhalen kun je allicht "bedenken" wat voor negatieve uitwerking dat op mij had.
Mede door die zeer negatieve cyclus ben ik uiteindelijk de psychiatrische cyclus ingemoffeld wat voor mijn gezondheid geen positieve uitwerking had. (to say the least)
Echter ben ik mede door die psychiatrische rotzooi 1 keer in 'n zeer positieve bui aanbeland waardoor ik (tijdelijk) o.a 'n positiever zelfbeeld ontwikkelde.
Die "knop" of dat tijdstip bleek achteraf bezien 'n enorme uitwerking te hebben op mijn leven.
In die periode ontstonden nl. (veel) geestelijke alswel fysieke verschijnselen die passen bij 'n auto-immuun ziekte.
Mede door geheugenproblemen, wisselende stemmingen & 'n flink verslechterde gezondheid kom ik op het punt dat van belang is voor jou:
Zelfvertrouwen is & blijft inderdaad 'n combinatie van je positieve alswel negatieve eigenschappen (door- & door) kennen.
Die positieve eigenschappen die je zelf (niet) hebt "zie" je niet tot dat je zelfbeeld veranderd.
En inderdaad verandert je zelfbeeld (vaak) pas wanneer iemand die jij hoog hebt zitten mbt dat specifieke onderwerp dat tegen jou zegt.
Nu heb ik die bevestiging vaker & van verschillende personen nodig gehad om dat in te zien.
Sterker nog, pas toen ik het aan mij gerichte geflirt vaker had meegemaakt van dames die ik (zeker nu) way out of my league achtte geloofde ik pas echt wat vrienden in de jaren voordat ik werd opgenomen tegen mij zeiden: 'je bent best leuk hoor'..
Voor mij is het inmiddels te laat, doe er je voordeel mee & ga n's andere dingen doen dan de zaken die binnen je geijkte leefpatroon vallen.
Dat helpt, trust me.
Koop des noods psychologiemagazine van deze maand; staat 'n artikel in over gebrek aan zelfvertrouwen & hoe je makkelijker word in de omgang op het moment dat jij je realiseert dat je eigen onzekerheden tot op zekere hoogte zeer relatief zijn.
(heerlijk zo'n waanzinnig langdradig, onzinnig-ogend reaguursel)
Dit is 'n iets uitgebreidere variant op wat dames al zeiden: houd van uw eigen negativiteiten & leer die van anderen waarderen!
Zelfvertrouwen is zelfkennis & de relativiteit van jezelf tot anderen.
Over zelfkennis gesproken.
*alu-hoedje vouwt & opzetten doet*
Mitchell, ik snap als "man"-zijnde maar al te goed waar je op doelt.
Ook ik liep maar al te vaak vast tegen de grens van mijn eigen "denk" c.q referentiekader aan.
Ik had sowieso weinig zelfvertrouwen (mindere genen), maar kwam er achter dat 'n deel van mijn onzekerheid óók lag in het gebrek aan positieve zelfreflectie.
Ik had tav dames nl. minder dan 0,0 confidence.
Het feit dat ik snel in goed/fout denk en daarmee mezelf wegcijferde omdat ik vaak te horen kreeg dat ik lelijk was & niet zoveel kon gaf me 'n verslechterd zelfbeeld.
Als je daarbij optelt dat ik die negatieve gedachtenstroom bij mezelf bleef herhalen kun je allicht "bedenken" wat voor negatieve uitwerking dat op mij had.
Mede door die zeer negatieve cyclus ben ik uiteindelijk de psychiatrische cyclus ingemoffeld wat voor mijn gezondheid geen positieve uitwerking had. (to say the least)
Echter ben ik mede door die psychiatrische rotzooi 1 keer in 'n zeer positieve bui aanbeland waardoor ik (tijdelijk) o.a 'n positiever zelfbeeld ontwikkelde.
Die "knop" of dat tijdstip bleek achteraf bezien 'n enorme uitwerking te hebben op mijn leven.
In die periode ontstonden nl. (veel) geestelijke alswel fysieke verschijnselen die passen bij 'n auto-immuun ziekte.
Mede door geheugenproblemen, wisselende stemmingen & 'n flink verslechterde gezondheid kom ik op het punt dat van belang is voor jou:
Zelfvertrouwen is & blijft inderdaad 'n combinatie van je positieve alswel negatieve eigenschappen (door- & door) kennen.
Die positieve eigenschappen die je zelf (niet) hebt "zie" je niet tot dat je zelfbeeld veranderd.
En inderdaad verandert je zelfbeeld (vaak) pas wanneer iemand die jij hoog hebt zitten mbt dat specifieke onderwerp dat tegen jou zegt.
Nu heb ik die bevestiging vaker & van verschillende personen nodig gehad om dat in te zien.
Sterker nog, pas toen ik het aan mij gerichte geflirt vaker had meegemaakt van dames die ik (zeker nu) way out of my league achtte geloofde ik pas echt wat vrienden in de jaren voordat ik werd opgenomen tegen mij zeiden: 'je bent best leuk hoor'..
Voor mij is het inmiddels te laat, doe er je voordeel mee & ga n's andere dingen doen dan de zaken die binnen je geijkte leefpatroon vallen.
Dat helpt, trust me.
Koop des noods psychologiemagazine van deze maand; staat 'n artikel in over gebrek aan zelfvertrouwen & hoe je makkelijker word in de omgang op het moment dat jij je realiseert dat je eigen onzekerheden tot op zekere hoogte zeer relatief zijn.
(heerlijk zo'n waanzinnig langdradig, onzinnig-ogend reaguursel)
Dit is 'n iets uitgebreidere variant op wat dames al zeiden: houd van uw eigen negativiteiten & leer die van anderen waarderen!
Zelfvertrouwen is zelfkennis & de relativiteit van jezelf tot anderen.