Relaties
alle pijlers
Zes jaar vriendschap zomaar weggegooid
vrijdag 19 maart 2010 om 14:05
@sunflower4u
Ik had het beter kunnen accepteren als we het er in een persoonlijk gesprek over hadden gehad. Ik sta daar trouwens alsnog voor open.
Hoe gek het ook klinkt voel ik aan de ene kant ook medelijden met haar, want ze is een voor een al haar vriendschappen aan het opzeggen. En ik ben bang dat ze zich niet realiseert dat ze er straks helemaal alleen voor staat. Dan is het alleen zij en haar vriend nog.
Ik had het beter kunnen accepteren als we het er in een persoonlijk gesprek over hadden gehad. Ik sta daar trouwens alsnog voor open.
Hoe gek het ook klinkt voel ik aan de ene kant ook medelijden met haar, want ze is een voor een al haar vriendschappen aan het opzeggen. En ik ben bang dat ze zich niet realiseert dat ze er straks helemaal alleen voor staat. Dan is het alleen zij en haar vriend nog.
vrijdag 19 maart 2010 om 14:15
quote:Lucifer1983 schreef op 19 maart 2010 @ 14:05:
@sunflower4u
Ik had het beter kunnen accepteren als we het er in een persoonlijk gesprek over hadden gehad. Ik sta daar trouwens alsnog voor open.
Hoe gek het ook klinkt voel ik aan de ene kant ook medelijden met haar, want ze is een voor een al haar vriendschappen aan het opzeggen. En ik ben bang dat ze zich niet realiseert dat ze er straks helemaal alleen voor staat. Dan is het alleen zij en haar vriend nog.
Het is erg eng, moeilijk en kwetsend om een (voormalige) vriendin in haar gezicht te zeggen waarom je geen vriendinnen meer wilt zijn. Ik vind het moeilijker dan een verkering met een man uitmaken.
Wat ik me afvraag: wat nu als ze er inderdaad achterkomt dat ze geen vriendinnen meer heeft? Ben jij dan zo'n goede vriendin dat je het haar vergeeft? Enne..alleen zal ze nooit zijn. Niemand is helemaal alleen (ik neem aan dat ze bijvoorbeeld nog wel haar familie heeft).
@sunflower4u
Ik had het beter kunnen accepteren als we het er in een persoonlijk gesprek over hadden gehad. Ik sta daar trouwens alsnog voor open.
Hoe gek het ook klinkt voel ik aan de ene kant ook medelijden met haar, want ze is een voor een al haar vriendschappen aan het opzeggen. En ik ben bang dat ze zich niet realiseert dat ze er straks helemaal alleen voor staat. Dan is het alleen zij en haar vriend nog.
Het is erg eng, moeilijk en kwetsend om een (voormalige) vriendin in haar gezicht te zeggen waarom je geen vriendinnen meer wilt zijn. Ik vind het moeilijker dan een verkering met een man uitmaken.
Wat ik me afvraag: wat nu als ze er inderdaad achterkomt dat ze geen vriendinnen meer heeft? Ben jij dan zo'n goede vriendin dat je het haar vergeeft? Enne..alleen zal ze nooit zijn. Niemand is helemaal alleen (ik neem aan dat ze bijvoorbeeld nog wel haar familie heeft).
vrijdag 19 maart 2010 om 14:28
Ik heb het ook wel eens gehad hoor.
Een vriendschap die per email werd opgezegd.
Omdat ik op dat moment even in een periode zat waarbij ik het moeilijk vond contact met haar te onderhouden.
Ik was net weer single en was druk bezig met het opruimen van mijn puinhopen en het resetten van mijn leven.
De mail kwam eigenlijk best wel als een schok, heb ook gereageerd met een open email terug.
Ook daar kwam weer een definitieve afsluiting op.
Toen is hier ook de knop omgegaan
Als ik verantwoording af moet gaan leggen om de dingen die ik die en daar vervolgens op wordt afgerekend dan zat de vriendschap blijkbaar niet zo diep als dat we dachten.
Heb een mooie maar vooral ook leuke tijd met haar gehad.
Heb het afgesloten en het is klaar.
Een vriendschap die per email werd opgezegd.
Omdat ik op dat moment even in een periode zat waarbij ik het moeilijk vond contact met haar te onderhouden.
Ik was net weer single en was druk bezig met het opruimen van mijn puinhopen en het resetten van mijn leven.
De mail kwam eigenlijk best wel als een schok, heb ook gereageerd met een open email terug.
Ook daar kwam weer een definitieve afsluiting op.
Toen is hier ook de knop omgegaan
Als ik verantwoording af moet gaan leggen om de dingen die ik die en daar vervolgens op wordt afgerekend dan zat de vriendschap blijkbaar niet zo diep als dat we dachten.
Heb een mooie maar vooral ook leuke tijd met haar gehad.
Heb het afgesloten en het is klaar.
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 19 maart 2010 om 14:36
Ik heb het allemaal meegemaakt, via de mail, in mijn gezicht, of the silent-treatment- en dat ook andersom.
Sommige vriendinnen zijn voor tijdelijk, een fase in je leven. Slechts 1 of 2 of als je heel gezegend bent 3 vriendinnen voor je leven. Mijn beste vriendin en ik zijn nu dik 15 jaar vriendinnen. Van alles hebben we meegemaakt, mannen ellende en daarover samen ruzie, drugsgebruik en daarover ruzie maar we kennen elkaar super goed en onze liefde is sterk. Terwijl ik ook de nodige stap-vriendinnen heb gehad of vriendinnen met wie een kopje thee reuze leuk is maar met wie ik never nooit op vakantie zou willen of het achterste van mijn tong zal laten zien..vanalles dus. Nu ben ik geëmigreerd en dan kom je erachter wat je écht aan vriendinnen hebt...en dat is heeeeel weinig. Geeft niets maar ik heb wel even nodig gehad om daarmee om te kunnen gaan.
Sommige vriendinnen zijn voor tijdelijk, een fase in je leven. Slechts 1 of 2 of als je heel gezegend bent 3 vriendinnen voor je leven. Mijn beste vriendin en ik zijn nu dik 15 jaar vriendinnen. Van alles hebben we meegemaakt, mannen ellende en daarover samen ruzie, drugsgebruik en daarover ruzie maar we kennen elkaar super goed en onze liefde is sterk. Terwijl ik ook de nodige stap-vriendinnen heb gehad of vriendinnen met wie een kopje thee reuze leuk is maar met wie ik never nooit op vakantie zou willen of het achterste van mijn tong zal laten zien..vanalles dus. Nu ben ik geëmigreerd en dan kom je erachter wat je écht aan vriendinnen hebt...en dat is heeeeel weinig. Geeft niets maar ik heb wel even nodig gehad om daarmee om te kunnen gaan.
vrijdag 19 maart 2010 om 14:41
Precies ML, zo sta ik er tegenwoordig ook in
Mijn oudste vriendin ken ik nu zo'n 25 jaar en daarvan weet ik zeker....die vriendschap kan wel tegen een stootje
De rest, die komen en gaan.
Fase vriendinnen inderdaad...
Lucifer, hoe lang waren jullie al vriendinnen?
Mijn oudste vriendin ken ik nu zo'n 25 jaar en daarvan weet ik zeker....die vriendschap kan wel tegen een stootje
De rest, die komen en gaan.
Fase vriendinnen inderdaad...
Lucifer, hoe lang waren jullie al vriendinnen?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 19 maart 2010 om 14:47
Tja, wat voor jou geen reden is, is het voor haar misschien wel.
Mensen veranderen soms. Ik heb zelf ook wel eens een vriendschap opgezegd, die me naar de strot vloog. Eerst geprobeerd te laten verwateren (niet meer zo vaak afspreken, de boot afhouden e.d.). En waarom? Omdat de vriendschap niet meer bij me paste. Ik was inmiddels met hele andere zaken bezig, zij met haar eerste kindje. Perfect, niets mis mee. Maar we hadden elkaar eigenlijk in de loop der tijd niets meer te vertellen. Ik hoopte dat e.e.a. vanzelf zou 'uitgaan', maar helaas... Op zeker moment begon alles aan haar me te irriteren, omdat ik er gewoon geen zin meer in had. Ga je dan zeggen: "ik vind jou alleen nog maar irritant?" Nee, want daar kon zij niets aan doen, het lag vooral aan mij.
Op een middag belde ze me omdat ze de volgende dag wou langskomen. En opeens gooide ik eruit, dat ik daar dus eigenlijk helemaal geen zin in had. Dat het niet aan haar lag, maar aan mij, etc. etc. Maar zij voelde zich enorm gekwetst en beledigd, want we kenden elkaar toch al zo lang....
Mensen veranderen soms. Ik heb zelf ook wel eens een vriendschap opgezegd, die me naar de strot vloog. Eerst geprobeerd te laten verwateren (niet meer zo vaak afspreken, de boot afhouden e.d.). En waarom? Omdat de vriendschap niet meer bij me paste. Ik was inmiddels met hele andere zaken bezig, zij met haar eerste kindje. Perfect, niets mis mee. Maar we hadden elkaar eigenlijk in de loop der tijd niets meer te vertellen. Ik hoopte dat e.e.a. vanzelf zou 'uitgaan', maar helaas... Op zeker moment begon alles aan haar me te irriteren, omdat ik er gewoon geen zin meer in had. Ga je dan zeggen: "ik vind jou alleen nog maar irritant?" Nee, want daar kon zij niets aan doen, het lag vooral aan mij.
Op een middag belde ze me omdat ze de volgende dag wou langskomen. En opeens gooide ik eruit, dat ik daar dus eigenlijk helemaal geen zin in had. Dat het niet aan haar lag, maar aan mij, etc. etc. Maar zij voelde zich enorm gekwetst en beledigd, want we kenden elkaar toch al zo lang....
vrijdag 19 maart 2010 om 14:49
Oei zes jaar is best een tijd, kan me voorstellen dat het danpijn doet.
aan de andere kant zou je jezelf kunnen afvragen of je zelf nog wel zin hebt in zo'n vriendschap.
Als zij zo (ogenschijnlijk) makkelijk omgaat met jullie vriendschap...
Lijkt me toch dat je dat zelf ook niet wilt toch?
aan de andere kant zou je jezelf kunnen afvragen of je zelf nog wel zin hebt in zo'n vriendschap.
Als zij zo (ogenschijnlijk) makkelijk omgaat met jullie vriendschap...
Lijkt me toch dat je dat zelf ook niet wilt toch?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
vrijdag 19 maart 2010 om 19:19
Jij kan haar redenen wel belachelijk vinden maar die hoeven voor haar toch niet belachelijk te zijn? Ik zeg dit omdat je wel erg expliciet aangeeft dat ze het probleem bij zichzelf moet zoeken en dat het niet aan jou kan liggen, zal zeker voor een groot gedeelte zo zijn maar misschien heb jij zelf ook een aandeel erin. Het mes snijdt in veel gevallen wel aan twee kanten, dus waarschijnlijk in deze situatie ook. Zes jaar is een lange tijd en kan me voorstellen dat het pijn doet maar we horen uiteraard alleen jouw kant van het verhaal. Soms kom je erachter dat bepaalde vriendschappen niet meer in je leven passen of dat je je er niet meer goed bij voelt en sommige mensen, in dit geval jouw vriendin, durft dit wellicht niet zo te benoemen en haalt er redenen bij die in jouw ogen belachelijk zijn. Het is wel jammer dat ze niet de ware reden kan aangeven want kan me voorstellen dat het je op deze manier een nogal onvoldaan en verdrietig gevoel geeft.
vrijdag 19 maart 2010 om 21:30
Lucifer! Je schrijft ergens dat ze mentale ( psychische?) problemen heeft. Kans is groot dat al haar energie daar naar toe gaat, ze zaken in een ander ( beter?) daglicht ziet, en spijkers met koppen wil slaan om haar leven weer op de rit te krijgen. Een exit-vriendin-actie hoort daar wat haar betreft bij. Wie weet ergert ze zich al jaren bont en blauw omdat jij altijd witte sokken draagt, zij dat niet mooi vindt en dit haar irriteert (k noem maar iets). In haar " nieuwe leven" komt ze voor zichzelf op, en ben jij de eerste die eruit vliegt omdat ze van zichzelf moet leren om ongewenste elementen uit de weg te ruimen. Simpel dus.
Goed. Zover dus. Ik schets het generaliserend en teruglezend zelfs uitermate idioot. Wat ik wil zeggen, is dat wat voor de ene persoon compleet logisch is, kan voor iemand anders helemaal onbegrijpelijk zijn. Zelfs na jaren van goede vriendschap kan iemand nog gedrag vertonen wat voor jou totaal onbegrijpelijk is.
Het doet pijn. Het frustreert en maakt je aan het twijfelen. Als je met alle goede intenties die je bezit gehandeld hebt moet je proberen het los te laten. Zoals ML al zei, horen bij elke levensfase andere vrienden. Gek maar waar, maar niet iedereen blijft " hangen". Soms is dit een opluchting, soms is dit heel verdrietig.
Toevallig heb ik het onlangs nog meegemaakt. Voor mij heel verdrietig. Een stom misverstand waar ik niet eens veel mee te maken had heeft mij en een vriendin uit elkaar gedreven. Ik kreeg van haar na herhaallijke goedbedoelde pogingen tot contact een email waarin ze te kennen gaf dat het gevoel er niet meer was. Ofwel, ik was niet meer welkom. Op de vraag over het hoe en wat kreeg ik nul op request. Enige wat ze kon vertellen is dat ik weliswaar niet schuldig was aan het misverstand, maar dat het gevoel dat het teweeg had gebracht dusdanig vervelend tussen ons in was komen te staan dat verdere vriendschap onmogelijk was.Ik ben het er niet mee eens. Ik voel me verdrietig. Ik moet het accepteren.
Goed. Zover dus. Ik schets het generaliserend en teruglezend zelfs uitermate idioot. Wat ik wil zeggen, is dat wat voor de ene persoon compleet logisch is, kan voor iemand anders helemaal onbegrijpelijk zijn. Zelfs na jaren van goede vriendschap kan iemand nog gedrag vertonen wat voor jou totaal onbegrijpelijk is.
Het doet pijn. Het frustreert en maakt je aan het twijfelen. Als je met alle goede intenties die je bezit gehandeld hebt moet je proberen het los te laten. Zoals ML al zei, horen bij elke levensfase andere vrienden. Gek maar waar, maar niet iedereen blijft " hangen". Soms is dit een opluchting, soms is dit heel verdrietig.
Toevallig heb ik het onlangs nog meegemaakt. Voor mij heel verdrietig. Een stom misverstand waar ik niet eens veel mee te maken had heeft mij en een vriendin uit elkaar gedreven. Ik kreeg van haar na herhaallijke goedbedoelde pogingen tot contact een email waarin ze te kennen gaf dat het gevoel er niet meer was. Ofwel, ik was niet meer welkom. Op de vraag over het hoe en wat kreeg ik nul op request. Enige wat ze kon vertellen is dat ik weliswaar niet schuldig was aan het misverstand, maar dat het gevoel dat het teweeg had gebracht dusdanig vervelend tussen ons in was komen te staan dat verdere vriendschap onmogelijk was.Ik ben het er niet mee eens. Ik voel me verdrietig. Ik moet het accepteren.
vrijdag 19 maart 2010 om 21:55
wie heeft de diagnose gesteld dat ze mentale problemen heeft, ik vind dat nogal wat om iemand zo te bestempelen omdat ze anders reageert in de vriendschap dan je verwacht/hoopt. Ik zeg dit niet om dingen van haar kant goed te praten maar ik loop wel een beetje tegen het feit aan dat je in je openingspost aangeeft dat het niet aan jou ligt. Ik ben jaren geleden mijn beste vriendin verloren, en was erg drastisch van haar kant uit en heb dit een hele lange tijd haar verweten totdat ik bij mijzelf te rade ging en erachter kwam dat het voor een deel ook aan mij lag. In dit geval hoeft dat natuurlijk helemaal niet maar ik zeg dit omdat je in je openingspost nogal verzekerd ben dat het niet aan jou ligt en je erg de nadruk ligt dat je altijd een goede vriendin bent geweest, dat zal absoluut zo zijn geweest maar als je dat zo expliciet vermeldt dan heb ik toch een beetje de neiging om af te vragen of dat in alle situaties wel zo is geweest, iedereen zit anders in elkaar, gelukki gmaar en iemand kan hele andere verwachtingen hebben van een vriendschap dan dat jezelf hebt. Ik had zo niet gereageerd ware het niet dat je erg duidelijk de nadruk legt dat het niet aan jou ligt en dan heb ik toch mijn vraagtekens of je je eigen rol in bepaalde dingen wel erkent.
vrijdag 19 maart 2010 om 22:39
vrijdag 19 maart 2010 om 22:56
Misschien vond ze je een tikkeltje te dominant.
Dat kan je helemaal niet bewust zijn, maar ervaart zij jou zou,,etc,etc,, want speculeren kunnen we tot we kilo's wegen, zij zal er niet veel meer over gaan zeggen dan ze tot nu toe gedaan heeft.
Dus jij zal verdrietig zijn, boos zelfs, maar het is zoals het is.
Je hebt het over wat jij voor haar gedaan hebt, moet ze je daar eeuwig dankbaar voor zijn? Of deed je het uit vriendschap en staat ze niet bij je in het krijt?
Haar mentale problemen hoeven helemaal geen onderdeel van jullie probleem te vormen.
En misschien voelt zij zich door jou wel vaker niet serieus genomen of voor vol aangezien.
Weet jij veel want jij denkt dat je alleen maar goed bent geweest.
Verder dan dat hoef je er natuurlijk niet over na te denken.
Dan gallen we hier gewoon verder over hoe oneerlijk dit is voor je.
toch een knuf, omdat het rot blijft natuurlijk..
Dat kan je helemaal niet bewust zijn, maar ervaart zij jou zou,,etc,etc,, want speculeren kunnen we tot we kilo's wegen, zij zal er niet veel meer over gaan zeggen dan ze tot nu toe gedaan heeft.
Dus jij zal verdrietig zijn, boos zelfs, maar het is zoals het is.
Je hebt het over wat jij voor haar gedaan hebt, moet ze je daar eeuwig dankbaar voor zijn? Of deed je het uit vriendschap en staat ze niet bij je in het krijt?
Haar mentale problemen hoeven helemaal geen onderdeel van jullie probleem te vormen.
En misschien voelt zij zich door jou wel vaker niet serieus genomen of voor vol aangezien.
Weet jij veel want jij denkt dat je alleen maar goed bent geweest.
Verder dan dat hoef je er natuurlijk niet over na te denken.
Dan gallen we hier gewoon verder over hoe oneerlijk dit is voor je.
toch een knuf, omdat het rot blijft natuurlijk..
..popcorn?
vrijdag 19 maart 2010 om 23:05
@Nola. In een vriendschap ben je er voor de ander in goede en slechte tijden, tenminste dat is mijn opvatting.
Ik vind eigenlijk gewoon dat ze het in een persoonlijk gesprek had moeten doen en niet in een gezamenlijke e-mail die ze ook naar vriendin 2 heeft gestuurd. Dat zit me ook het meest dwars, ik kreeg nu echt een copy-past / over een kam geschoren gevoel
Maar goed, ik kan het niet veranderen en misschien is het wel beter zo.
Ik hoop dan maar dat ze nu gelukkiger is.
Ik vind eigenlijk gewoon dat ze het in een persoonlijk gesprek had moeten doen en niet in een gezamenlijke e-mail die ze ook naar vriendin 2 heeft gestuurd. Dat zit me ook het meest dwars, ik kreeg nu echt een copy-past / over een kam geschoren gevoel
Maar goed, ik kan het niet veranderen en misschien is het wel beter zo.
Ik hoop dan maar dat ze nu gelukkiger is.
zaterdag 20 maart 2010 om 11:03
Dat jij als vriendin altijd goed gewaardeerd wordt zegt niks over hoe jij in DEZE vriendschap bent. Het gaat er ook niet om of je een 'goede' vriendin of 'slechte' vriendin bent. Soms matcht het gewoon niet meer. En in ieder geval laat ze het wel weten dat ze het niet meer ziet zitten. Ook al is dat misschien niet op de manier dat jij het prettig vindt. En ze zet er zelfs haar argumenten bij. Ook al vind jij die argumenten deels onzin, voor haar zijn ze wel belangrijk. Dat verschil kan er zijn.
Ik persoonlijk zou het wel erg prettig vinden als iemand zo eerlijk kan zijn in plaats van het te laten doodbloeden. Ik zou er net zoals jou wel een voorkeur aan geven dat het dan in een gesprek gebeurt, maar ja...je hebt het niet altijd voor het kiezen. Je zou eventueel wel kunnen bellen en zeggen dat je nog wel behoefte hebt aan een gesprek. Dan kun je het misschien wat gemakkelijker accepteren.
Ga er ook niet vanuit dat het probleem meer bij de een of ander ligt. Het ligt voor de helft bij jou en voor de helft bij haar. Met zo'n insteek kom je in een eventueel gesprek ook wat verder.
Ik persoonlijk zou het wel erg prettig vinden als iemand zo eerlijk kan zijn in plaats van het te laten doodbloeden. Ik zou er net zoals jou wel een voorkeur aan geven dat het dan in een gesprek gebeurt, maar ja...je hebt het niet altijd voor het kiezen. Je zou eventueel wel kunnen bellen en zeggen dat je nog wel behoefte hebt aan een gesprek. Dan kun je het misschien wat gemakkelijker accepteren.
Ga er ook niet vanuit dat het probleem meer bij de een of ander ligt. Het ligt voor de helft bij jou en voor de helft bij haar. Met zo'n insteek kom je in een eventueel gesprek ook wat verder.
zaterdag 20 maart 2010 om 11:16
Ja dat is inderdaad vreemd dat ze jou en een andere vriendin dezelfde mail stuurt. Ken jij die andere vriendin ook goed? Zo ja is er iets voorgevallen tussen jullie 3-en. Of dat ze iets helemaal verkeerd heeft geinterpreteerd of zoiets? Misschien zou je eens met die andere vriendin kunnen praten en misschien kunnen jullie eens met haar gaan praten? Misshien is er meer aan de hand.
Het komt een beetje over (ik weet niet of dit zo is) alsof ze deze mail puur impulsief vanuit emotie heeft verstuurd.
Het komt een beetje over (ik weet niet of dit zo is) alsof ze deze mail puur impulsief vanuit emotie heeft verstuurd.
zaterdag 20 maart 2010 om 19:11
Zoiets is mij ook overkomen. Betrof een vriendschap van een jaar of 8. Het is over. De vriendschap was voor hem blijkbaar niet meer de moeite waard. Ben er ook achter gekomen dat hij allerlei lul-verhalen over mij aan het ophangen is op hyves (we hebben gezamenlijke kennissen). Vervelend dat ik mezelf niet kan verdedigen, maar hij zoekt het maar uit. Iemand die mij zo behandelt, hoéf ik niet eens in mijn leven.
Ik ben blij dat ik het naast me neer kan leggen.
Maar jij hebt het er moeilijker mee, TO. Dat vind ik vervelend voor je. Als een vriendschap/relatie verbroken wordt, terwijl jij het absoluut niet zag aankomen, kan het erg pijnlijk zijn. Maar misschien was de koek bij haar op?
Ik ben blij dat ik het naast me neer kan leggen.
Maar jij hebt het er moeilijker mee, TO. Dat vind ik vervelend voor je. Als een vriendschap/relatie verbroken wordt, terwijl jij het absoluut niet zag aankomen, kan het erg pijnlijk zijn. Maar misschien was de koek bij haar op?
Een mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest
