
Zooo herkenbaar!!
donderdag 12 november 2009 om 09:26
Even mijn hart luchten... Gisteravond is mijn relatie na 4 jaar gestrand. De reden: andere toekomstverwachtingen. Door een hormonale afwijking kan ik niet meer te lang wachten met het krijgen van kinderen (ben 27) en mijn vriend krabbelde ineens terug. Hij weet niet of ie het wel echt wil. Daarnaast werkt hij nogal hard (ik zag hem twee keer per week, als ik geluk had) met name savonds en in het weekend. En dat gaat de komende tijd niet veranderen. Ook wilde ik graag samenwonen, hij zag dat niet zitten.
Verstandelijk gezien weet ik dat dit het beste is. Maar oh, wat doet dit pijn. De angst om voorgoed alleen te blijven is zo groot. En ik kan niet geloven dat het echt voorbij is...
Verstandelijk gezien weet ik dat dit het beste is. Maar oh, wat doet dit pijn. De angst om voorgoed alleen te blijven is zo groot. En ik kan niet geloven dat het echt voorbij is...
donderdag 12 november 2009 om 09:44
Allereerst een dikke knuffel want die kun je nu wel gebruiken
Hoe komt het zo dat je vriend ineens terugkrabbelt wat betreft kinderen?
Was hij daar nooit echt duidelijk over of is dat van de laatste tijd.
Het heeft even zijn tijd nodig het is tenslotte nog maar sinds gisteravond over dus nog vers,maar het komt goed.
Je bent 27 dus de kans dat je voorgoed alleen blijft is niet zo groot..
Hoe komt het zo dat je vriend ineens terugkrabbelt wat betreft kinderen?
Was hij daar nooit echt duidelijk over of is dat van de laatste tijd.
Het heeft even zijn tijd nodig het is tenslotte nog maar sinds gisteravond over dus nog vers,maar het komt goed.
Je bent 27 dus de kans dat je voorgoed alleen blijft is niet zo groot..