zus

Dit speelt al langere tijd maar ik wil graag weten hoe ik hier het beste mee om kan gaan.
Ik heb een oudere zus en kan het best goed met haar vinden.
Maar er is altijd wel iets ( kan ze niet altijd iets aan doen ) en zij vind het zeer fijn om hulp te krijgen.
Ik vind dat ik als volwassenen zelf mijn eventuele problemen moet oplossen en vind het moeilijk om hulp te vragen.
Dus wij zijn in bijna alles compleet verschillend. Vaak voel ik me de oudste..

Mijn ouders ( vooral mijn moeder ) helpen mijn zus met alles. Mijn zus heeft geen problemen om hier gebruik van te maken.
Toen zij student was kreeg zij hele voedselpakketten / woning werd gekocht zodat zij weinig huur hoefde te betalen. Toen ze krap bij kas zat heeft ze een lening van mijn ouders gekregen wat later een schenking is geworden. Ook ben ik toen met haar nieuwe kleding gaan kopen omdat ik wel genoeg geld had. Heb ik met liefde gedaan en zij beloofd altijd dat ik bv mag komen eten maar.. later heeft ze het er niet meer over. Ook haar nieuwe huis compleet schoongemaakt omdat zij zwanger was. Mocht ik komen bbq maar moest wel mijn eigen vlees meenemen.. ( niet gedaan, geen leuk gevoel erover ) Budget wordt wel uitgegeven aan concerten / festivals waar zij zonder kinderen naar toe gaan.

Nu hebben we beide kinderen en de ouders passen op.
Ik vind 1 dag in de week ( en dan na school dus ongeveer 2,5 uur ) genoeg voor min ouders om op te passen.
Ze hebben ons al opgevoed en hebben ook een eigen leven. ( daarnaast zijn ze niet meer de jongsten )
Mijn zus denkt daar anders over, Haar kinderen zitten ongeveer 3 a 4 dagen bij mijn ouders.
Nou vind ik dat ze dit zelf moeten weten maar het irriteert me dat mijn zus van de goedheid van moeder "profiteert "
Mijn vader vind het ook niet fijn dat ze bijna nooit weg kunnen omdat ze moeten oppassen.
Ik heb dit eerder geprobeerd met mijn moeder te bespreken maar zij gaf aan dat ik dit verkeerd zie en dat mijn kinderen ook vaker mogen komen.
Ook mijn zus proberen te bespreken maar die vind het wel gemakkelijk met de oppas.
Er is gewoon genoeg geld voor bv. 1 a 2 dagen BSO maar dat vind mijn zus zonde van het geld..

Toen besloten om het proberen los te laten en ze het onderling te laten regelen..

Deze ochtend zie mijn vader dat mijn kinderen deze ( vaste oppas ) dag in de vakantie niet kunnen komen. ( op zich geen probleem want ik ben vrij maar ik dacht dat het leuk was dat ze opa en oma zagen. )
De reden is dat ze iets leuks gaan doen met de kinderen van mijn zus en dat anders niet alle kinderen in de auto passen. ( De kinderen van mijn zus zitten er 3 dagen in de vakantie en normaal op die dag gaan ze naar de opvang maar dit heeft mijn zus tijdens de vakantie stop gezet )
Normaal vind ik dit geen probleem maar ik baal dat ik me altijd moet aanpassen..
En heb het idee dat ik/ kinderen altijd op de 2e plek komen.

Nu wil ik de jaloerse gevoelens niet hebben en me altijd de oudste voelen maar wat te doen?
Opnieuw proberen te gaan praten of accepteren dat mijn zus meer hulp krijgt. en dat dit zo blijft?