Relaties
alle pijlers
zwak
donderdag 10 juni 2010 om 22:42
Ik heb een vraag.
Een ieder heeft zwakke plekken en je familie en vrienden weten waar die plekken zitten.
Ik ben dus gepakt op een zwakke plek en ik weet echt niet hoe ik daar op moet reageren. Hetgene wat ik doe is mijn schouders ophalen, maar ondertussen heb ik er wel verdriet van als dat gebeurd.
Wat doen jullie als je gepakt wordt op een zwakke plek, sla je terug of praat je erover of doe je net als ik schouders ophalen en toch doorgaan?
Een ieder heeft zwakke plekken en je familie en vrienden weten waar die plekken zitten.
Ik ben dus gepakt op een zwakke plek en ik weet echt niet hoe ik daar op moet reageren. Hetgene wat ik doe is mijn schouders ophalen, maar ondertussen heb ik er wel verdriet van als dat gebeurd.
Wat doen jullie als je gepakt wordt op een zwakke plek, sla je terug of praat je erover of doe je net als ik schouders ophalen en toch doorgaan?
donderdag 10 juni 2010 om 22:51
Het ligt eraan welke plek het is. Er is een aantal zwakheden ( zoals het niet zo goed om kunnen gaan met kritiek van mijn ouders) die ik gewoon accepteer en die laat ik ook. Er is ook een aantal zaken die op mij overkomen als onrechtvaardig , omdat een zwakke plek dan ten onrechte omgeturnd wordt als slechte eigenschap. Daar wil ik dan over praten. En gebeurt dat niet? Dan ben ik daar boos en heul verdrietig over. Ik haal dan ook wel mijn schouders op, maar ondertussen.... jank!
donderdag 10 juni 2010 om 22:52
Als ik bewust op een zwakke plek wordt gepakt, dan wil ik die persoon niet meer in mijn leven. Dan huil ik even uit, en ga ik daarna verder zonder die ander (ook als het familie is, en al helemaal als het iemand is die zich vriend noemt).
Gebeurt het onbewust, dan is het anders natuurlijk. Net zoals opbouwende kritiek, je aanspreken op een zwakke plek met de bedoeling je verder te helpen.
Gebeurt het onbewust, dan is het anders natuurlijk. Net zoals opbouwende kritiek, je aanspreken op een zwakke plek met de bedoeling je verder te helpen.
donderdag 10 juni 2010 om 22:55
Als het bewust gebeurt om mij te kwetsen, dan volgen er harde woorden. Als het onbewust gebeurt maar wel kwetsend is, een goed gesprek.
Als mijn zwakke plek vooral mijn probleem is (zoals het feit dat ik als kind heel erg gepest ben, en ik nu nog altijd moeite heb om een 'grapje' van pesterij te onderscheiden en de neiging heb om me aangevallen te voelen), dan tel ik eerst maar eens tot tien.
Als mijn zwakke plek vooral mijn probleem is (zoals het feit dat ik als kind heel erg gepest ben, en ik nu nog altijd moeite heb om een 'grapje' van pesterij te onderscheiden en de neiging heb om me aangevallen te voelen), dan tel ik eerst maar eens tot tien.
donderdag 10 juni 2010 om 23:02
Mijn zwakke plek is dat ik mezelf soms teveel dingen aantrek. Ik ben vrij perfectionistisch en wil alles goed doen, tegelijkertijd is dat mijn valkuil. Mijn broer bijvoorbeeld weet dat en heeft mij er regelmatig op gepakt.
dan benadrukte hij dingen waarvan hij wist dat het mij de grootst mogelijke moeite kostte om het voor elkaar te krijgen.
Toen ik heel zwaarlijvig was wilde ik er toch leuk bij lopen in leuke kleding en deed er héél veel moeite voor, waarop hij steevast zei dat ik er niet uitzag met mijn dikke lijf.
Ik was dan van slag af en in tranen. Nu tegenwoordig doet het me niet veel meer, als ik soms zie wat voor puinzooitje hij van zijn leven maakt, dan denk ik bij mezelf : "ach man je bent jaloers! Kijk eerst maar eens naar jezelf met je bierbuik"
Ik ben niet iemand die gauw van leer trekt, maar hij heeft mij er niet langer meer mee. Het raakt me niet meer.
Ik kan hem alleen maar zielig vinden.
Vaak is het meer een probleem van de ander, dan van jouzelf
dan benadrukte hij dingen waarvan hij wist dat het mij de grootst mogelijke moeite kostte om het voor elkaar te krijgen.
Toen ik heel zwaarlijvig was wilde ik er toch leuk bij lopen in leuke kleding en deed er héél veel moeite voor, waarop hij steevast zei dat ik er niet uitzag met mijn dikke lijf.
Ik was dan van slag af en in tranen. Nu tegenwoordig doet het me niet veel meer, als ik soms zie wat voor puinzooitje hij van zijn leven maakt, dan denk ik bij mezelf : "ach man je bent jaloers! Kijk eerst maar eens naar jezelf met je bierbuik"
Ik ben niet iemand die gauw van leer trekt, maar hij heeft mij er niet langer meer mee. Het raakt me niet meer.
Ik kan hem alleen maar zielig vinden.
Vaak is het meer een probleem van de ander, dan van jouzelf
donderdag 10 juni 2010 om 23:03
quote:Madhe schreef op 10 juni 2010 @ 22:52:
Als ik bewust op een zwakke plek wordt gepakt, dan wil ik die persoon niet meer in mijn leven. Dan huil ik even uit, en ga ik daarna verder zonder die ander (ook als het familie is, en al helemaal als het iemand is die zich vriend noemt).
Dit bedoel ik over die zwakke plek. Je hebt een discussie met iemand en je draait je nog niet om of bam je krijgt het midden in je gezicht geworpen. Ik word dan geraakt tot op het bot en om ruzie te voorkomen houd ik vervolgens mijn mond.
Als ik bewust op een zwakke plek wordt gepakt, dan wil ik die persoon niet meer in mijn leven. Dan huil ik even uit, en ga ik daarna verder zonder die ander (ook als het familie is, en al helemaal als het iemand is die zich vriend noemt).
Dit bedoel ik over die zwakke plek. Je hebt een discussie met iemand en je draait je nog niet om of bam je krijgt het midden in je gezicht geworpen. Ik word dan geraakt tot op het bot en om ruzie te voorkomen houd ik vervolgens mijn mond.
donderdag 10 juni 2010 om 23:06
quote:orchidea schreef op 10 juni 2010 @ 23:03:
[...]
Dit bedoel ik over die zwakke plek. Je hebt een discussie met iemand en je draait je nog niet om of bam je krijgt het midden in je gezicht geworpen. Ik word dan geraakt tot op het bot en om ruzie te voorkomen houd ik vervolgens mijn mond. Hebben we het over een verwijt?
[...]
Dit bedoel ik over die zwakke plek. Je hebt een discussie met iemand en je draait je nog niet om of bam je krijgt het midden in je gezicht geworpen. Ik word dan geraakt tot op het bot en om ruzie te voorkomen houd ik vervolgens mijn mond. Hebben we het over een verwijt?
donderdag 10 juni 2010 om 23:17
quote:musicath schreef op 10 juni 2010 @ 23:07:
Ik ben misschien heel hard, maar als mijn broer zoiets keer op keer zou zeggen, puur om mij te kwetsen? Dan is het snel over met de band die we hebben.
En Orchidea: als je er zo verdrietig van wordt, maak het bespreekbaar. Weet de ander het dat je gekwetst bent en de ander doet er nog even een schepje bovenop, neem jezelf dan in bescherming.Dat is het hem nou juist. Ik kan niet tegen ruzie. Dus als iemand mij kwetst haal ik mijn schouders op en ga gewoon door. Meer zoiets van wanneer de ander mij slaat keer ik diegene ook mijn andere wang nog toe. Ik doe dus veel voor de goede vrede, terwijl ik daar zelf heel verdrietig van word.
Ik ben misschien heel hard, maar als mijn broer zoiets keer op keer zou zeggen, puur om mij te kwetsen? Dan is het snel over met de band die we hebben.
En Orchidea: als je er zo verdrietig van wordt, maak het bespreekbaar. Weet de ander het dat je gekwetst bent en de ander doet er nog even een schepje bovenop, neem jezelf dan in bescherming.Dat is het hem nou juist. Ik kan niet tegen ruzie. Dus als iemand mij kwetst haal ik mijn schouders op en ga gewoon door. Meer zoiets van wanneer de ander mij slaat keer ik diegene ook mijn andere wang nog toe. Ik doe dus veel voor de goede vrede, terwijl ik daar zelf heel verdrietig van word.
donderdag 10 juni 2010 om 23:42
vrijdag 11 juni 2010 om 01:12
quote:orchidea schreef op 10 juni 2010 @ 23:17:
[...]
Dat is het hem nou juist. Ik kan niet tegen ruzie. Dus als iemand mij kwetst haal ik mijn schouders op en ga gewoon door. Meer zoiets van wanneer de ander mij slaat keer ik diegene ook mijn andere wang nog toe. Ik doe dus veel voor de goede vrede, terwijl ik daar zelf heel verdrietig van word.
Volgens mij bestaan er allerlei cursussen en trainingen die hierbij kunnen helpen. Assertiviteitstrainingen zijn toch al jaren heul hip?
En als er iets diepers aan ten grondslag ligt zou ik zeggenL zoek eens hulp bij een therapeut.
[...]
Dat is het hem nou juist. Ik kan niet tegen ruzie. Dus als iemand mij kwetst haal ik mijn schouders op en ga gewoon door. Meer zoiets van wanneer de ander mij slaat keer ik diegene ook mijn andere wang nog toe. Ik doe dus veel voor de goede vrede, terwijl ik daar zelf heel verdrietig van word.
Volgens mij bestaan er allerlei cursussen en trainingen die hierbij kunnen helpen. Assertiviteitstrainingen zijn toch al jaren heul hip?
En als er iets diepers aan ten grondslag ligt zou ik zeggenL zoek eens hulp bij een therapeut.
vrijdag 11 juni 2010 om 07:48
Waarom mag jij niet boos worden vanjezelf?
Boos worden is een menselijke en gezonde emotie en klaart enorm de lucht, schept tegelijkertijd gelegenheid je grenzen te stellen, en maakt je omgeving duidelijk dat je iemand bent om gewoon wel te resepecteren.
Want je resepcteert immers jezelf genoeg om boos te worden om iets dat jou raakt.
Zoiets?
Ik ben ook gepakt op mijn zwakke plek op een moment dat ik letterlijk ook even zwak was. ( lees 2 dagen na mijn curretage en ook nog een keer tijdens een zware periode. )
Die beste vriend, die ik al tien jaar in mijn leven had en altijd volledig vertrouwde op zijn woord, die vriendschap stierf die dag.
Daar rouw ik oprecht om.
Maar hij komt niet meer terug mijn hart en mijn leven in.
Dat is voorgoed stuk.
Het erge was dat wat hij zij mij zo enorm raakte dat ik serieus heeeel erg aan mezelf ging twijfelen. Of ik wel een ok mens was enzo.
Nou iemand die me dat aandoet is geen vriend.
Al vertelde hij wel de hele wereld dat hij mij het allerbeste kent.
De lul.
Boos worden is een menselijke en gezonde emotie en klaart enorm de lucht, schept tegelijkertijd gelegenheid je grenzen te stellen, en maakt je omgeving duidelijk dat je iemand bent om gewoon wel te resepecteren.
Want je resepcteert immers jezelf genoeg om boos te worden om iets dat jou raakt.
Zoiets?
Ik ben ook gepakt op mijn zwakke plek op een moment dat ik letterlijk ook even zwak was. ( lees 2 dagen na mijn curretage en ook nog een keer tijdens een zware periode. )
Die beste vriend, die ik al tien jaar in mijn leven had en altijd volledig vertrouwde op zijn woord, die vriendschap stierf die dag.
Daar rouw ik oprecht om.
Maar hij komt niet meer terug mijn hart en mijn leven in.
Dat is voorgoed stuk.
Het erge was dat wat hij zij mij zo enorm raakte dat ik serieus heeeel erg aan mezelf ging twijfelen. Of ik wel een ok mens was enzo.
Nou iemand die me dat aandoet is geen vriend.
Al vertelde hij wel de hele wereld dat hij mij het allerbeste kent.
De lul.
..popcorn?
vrijdag 11 juni 2010 om 09:29
quote:orchidea schreef op 10 juni 2010 @ 23:17:
[...]
Dat is het hem nou juist. Ik kan niet tegen ruzie. Dus als iemand mij kwetst haal ik mijn schouders op en ga gewoon door. Meer zoiets van wanneer de ander mij slaat keer ik diegene ook mijn andere wang nog toe. Ik doe dus veel voor de goede vrede, terwijl ik daar zelf heel verdrietig van word.Uiteindelijk is dat jouw keuze. Als je het moeilijk vindt om voor jezelf op te komen dan kun je dat leren, met of zonder hulp van een deskundige. Zielig doen kan tenslotte altijd nog.
[...]
Dat is het hem nou juist. Ik kan niet tegen ruzie. Dus als iemand mij kwetst haal ik mijn schouders op en ga gewoon door. Meer zoiets van wanneer de ander mij slaat keer ik diegene ook mijn andere wang nog toe. Ik doe dus veel voor de goede vrede, terwijl ik daar zelf heel verdrietig van word.Uiteindelijk is dat jouw keuze. Als je het moeilijk vindt om voor jezelf op te komen dan kun je dat leren, met of zonder hulp van een deskundige. Zielig doen kan tenslotte altijd nog.
vrijdag 11 juni 2010 om 10:02
Dit soort gedrag, het vermijdende, het schouders ophalen, zou op mij een onverschillige indruk maken. Ik had een ex die exact zo reageerde op kritiek als jij doet. Als ik dit misinterpreteer, sorry, maar je bent bijzonder vaag over de aard van de uitlatingen en de toon waarop ze gebracht zijn. Ik had kritiek (goedbedoeld en opbouwend overigens), hij meende dat ik hem 'pakte op een zwakke plek' (wat volgens hem per definitie zo was wanneer het kritiek betrof) en liep weg van de situatie, begon met doodzwijgen etc. etc.
Op mij heeft dat soort gedrag ongeveer hetzelfde effect als een rood lapje op een stier. Als je bang bent voor ruzie, dan weet ik niet of je hiermee nu echt een zinvolle strategie hanteert. Niet bij mij, in ieder geval. Als er iets is waar ik niet tegen kan dan is dat het wel. Ik vermijd qua relaties en contacten dan ook mensen met een traaaaaaagggg emotioneel verwerkingssysteem, mensen die niet voor zichzelf op komen (ik wil geen dader worden gemaakt alleen maar omdat een ander zonodig slachtoffer wil zijn), mensen die weglopen en negeren een goede manier van conflicten hanteren vinden en mensen die erg snel diep gekwetst zijn. Ik heb nml geen geduld voor dit type mensen en ben ze heel snel zat.
Dat wil allemaal niet zeggen dat er iets mis is met jouw manier van zijn. Er zijn meerdere manieren om daar mee om te gaan. Inderdaad een assertiviteitscursus o.i.d. zou kunnen helpen maar misschien ook een psych, om je zwakke plek een beetje minder zwak te maken (whatever that is). Tot die tijd zou ik als ik jou was de erg felle aanvallende typjes even vermijden en in een sociaal veilig aanvoelende omgeving rondhangen, zodat je even kunt herstellen. (Ik zou je niet aanraden dat de rest van je leven te doen, aan ermee om leren gaan heb je zoooo veel meer).
Omdat je niet veel verteld weet ik niet hoe ernstig de aanval was, of het opbouwend was of echt laag en onaardig, of de persoon bedreigend over kwam, of op een normale rustige toon sprak... dus het is zo wel heel erg moeilijk om er wat zinnigs over te zeggen.
Op mij heeft dat soort gedrag ongeveer hetzelfde effect als een rood lapje op een stier. Als je bang bent voor ruzie, dan weet ik niet of je hiermee nu echt een zinvolle strategie hanteert. Niet bij mij, in ieder geval. Als er iets is waar ik niet tegen kan dan is dat het wel. Ik vermijd qua relaties en contacten dan ook mensen met een traaaaaaagggg emotioneel verwerkingssysteem, mensen die niet voor zichzelf op komen (ik wil geen dader worden gemaakt alleen maar omdat een ander zonodig slachtoffer wil zijn), mensen die weglopen en negeren een goede manier van conflicten hanteren vinden en mensen die erg snel diep gekwetst zijn. Ik heb nml geen geduld voor dit type mensen en ben ze heel snel zat.
Dat wil allemaal niet zeggen dat er iets mis is met jouw manier van zijn. Er zijn meerdere manieren om daar mee om te gaan. Inderdaad een assertiviteitscursus o.i.d. zou kunnen helpen maar misschien ook een psych, om je zwakke plek een beetje minder zwak te maken (whatever that is). Tot die tijd zou ik als ik jou was de erg felle aanvallende typjes even vermijden en in een sociaal veilig aanvoelende omgeving rondhangen, zodat je even kunt herstellen. (Ik zou je niet aanraden dat de rest van je leven te doen, aan ermee om leren gaan heb je zoooo veel meer).
Omdat je niet veel verteld weet ik niet hoe ernstig de aanval was, of het opbouwend was of echt laag en onaardig, of de persoon bedreigend over kwam, of op een normale rustige toon sprak... dus het is zo wel heel erg moeilijk om er wat zinnigs over te zeggen.
vrijdag 11 juni 2010 om 10:13
vrijdag 11 juni 2010 om 11:32
@Noblesse_Oblige sterk punt! Ik ken ook iemand die emotioneel traag is zeg maar.. ze voelt zich heel erg slachtoffer maakt daarmee mensen zwart die dat echt niet verdienen alleen maar omdat zij weigert uit haar slachtoffer rol te komen. Heel irritant. Maar gelukkig niet de enige eigenschap van mijn lieve vriendin, ik moet soms mijn geduld houden.. maar het is wel een lief mens.
Ze mag het alleen niet bij mij doen.
Dan wordt ik boos.
Zie eerdere post over boos en gezond reageren haha
Ze mag het alleen niet bij mij doen.
Dan wordt ik boos.
Zie eerdere post over boos en gezond reageren haha
..popcorn?
vrijdag 11 juni 2010 om 20:52
quote:orchidea schreef op 11 juni 2010 @ 19:41:
Het gaat er eerder om, dat degene niets meer van zich laat horen. Vrienden weten dat ik daar niet tegen kan en ik probeer dan toch om het goed te maken en ik trek de schuld dan naar mij mijzelf toe.
Dus jij wil geen ruzie en haalt je schouders op, de ander laat dan niets van zich horen en dan ben jij zielig want men moet weten dat je er niet tegen kan en dat jij dan de schuld op je neemt?
Zonder dat ik je hiermee wil kwetsen moet me wel even van het hart dat ik mensen als jij vermijd in mijn eigen omgeving. Je bent volslagen passief en duikt in een slachtofferrol. Dat weegt zwaar voor je omgeving.
Goed dat je een topic opent en ziet dat dit vervelend is. Ik zou de schuld echter niet bij de ander zoeken maar bij jezelf, daar zul je ook het meest van leren. Ik zou je nogmaals adviseren hulp te zoeken bij dit probleem, het kan niet anders dan dat je veel vaker tegen dingen aanloopt.
Het gaat er eerder om, dat degene niets meer van zich laat horen. Vrienden weten dat ik daar niet tegen kan en ik probeer dan toch om het goed te maken en ik trek de schuld dan naar mij mijzelf toe.
Dus jij wil geen ruzie en haalt je schouders op, de ander laat dan niets van zich horen en dan ben jij zielig want men moet weten dat je er niet tegen kan en dat jij dan de schuld op je neemt?
Zonder dat ik je hiermee wil kwetsen moet me wel even van het hart dat ik mensen als jij vermijd in mijn eigen omgeving. Je bent volslagen passief en duikt in een slachtofferrol. Dat weegt zwaar voor je omgeving.
Goed dat je een topic opent en ziet dat dit vervelend is. Ik zou de schuld echter niet bij de ander zoeken maar bij jezelf, daar zul je ook het meest van leren. Ik zou je nogmaals adviseren hulp te zoeken bij dit probleem, het kan niet anders dan dat je veel vaker tegen dingen aanloopt.
zaterdag 12 juni 2010 om 00:24
quote:musicath schreef op 10 juni 2010 @ 23:07:
Ik ben misschien heel hard, maar als mijn broer zoiets keer op keer zou zeggen, puur om mij te kwetsen? Dan is het snel over met de band die we hebben.
.
Dat is het zotte van hem. Hij kán ook lief en behulpzaam zijn.
Behalve de familieverplichtingen daargelaten heb ik ook nauwelijks contact met hem. Aan de ene kant wil ik het liefst met hem breken, anderzijds dragen we nu samen wel de zorg voor mijn moeder (blaaskanker) en is zij nog de enige ouder die we hebben.
Of we evt. na haar overlijden contact blijven houden met elkaar dat betwijfel ik. We zijn ook zó verschillend.
Moeilijk familie........
Ik ben misschien heel hard, maar als mijn broer zoiets keer op keer zou zeggen, puur om mij te kwetsen? Dan is het snel over met de band die we hebben.
.
Dat is het zotte van hem. Hij kán ook lief en behulpzaam zijn.
Behalve de familieverplichtingen daargelaten heb ik ook nauwelijks contact met hem. Aan de ene kant wil ik het liefst met hem breken, anderzijds dragen we nu samen wel de zorg voor mijn moeder (blaaskanker) en is zij nog de enige ouder die we hebben.
Of we evt. na haar overlijden contact blijven houden met elkaar dat betwijfel ik. We zijn ook zó verschillend.
Moeilijk familie........
