Een klein probleempje

16-01-2012 08:22 23 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste Viva-forummers,



Hier mijn verhaal dat ik even kwijt moet, als iemand misschien aan het eind nog iets nuttigs erover kan zeggen is dat mooi meegenomen:)

Ik heb sinds 10 maanden een hele lieve vriend. Ik ben 22 en hij is 28, en ik heb het gevoel dat ik de man van mijn dromen heb gevonden. Misschien voorbarig om te zeggen op je 22e, maar gevoelens liegen er niet om. Onze relatie gaat prima (logisch, pas 10 maanden bezig kun je mss denken :P), maar voor mij schort het 'm op één vlak nogal, en dat is seks.



Het zit zo; hij heeft met zijn 28 jaar al best wat relaties gehad, en onbewust deed ik de aanname dat hij op seksgebied erg ervaren is. Dat valt dus kennelijk wel mee, laat ik dat als eerste zeggen. Ik heb hiervoor maar één serieuze relatie gehad, en een scharrel voor eventjes, maar die serieuze relatie was met iemand die vrij seksueel ingesteld was. Het probleem in die relatie is dat seks ál-tijd pijn deed bij mij, wat ik ook probeerde. Hier liep het uiteindelijk ook op stuk, en veel (prettige) ervaring op seksgebied heb ik dus niet opgedaan. Behalve pijnlijke herinneringen heb ik vooral een bepaalde druk overgehouden die voor mij op het onderwerp seks ligt; ik heb het gevoel dat we het per se zo vaak per week moeten doen omdat we anders 'onder de norm' zitten (stom he?). Daarnaast schaam ik me erg voor mijn lichaam en is het grootste probleem nog wel dat ik niet weet of durf te zeggen wat ik fijn vind tijdens seks. Dat klinkt voor veel mensen waarschijnlijk heel vreemd; hoe kun je nou niet weten wat je zelf fijn vindt? Bekijk het zo; je weet ook niet of je bepaalde gerechten lekker vindt als je ze nog nooit hebt gehad (een uitzondering daargelaten:) )



Dus die druk die erop ligt voor mij, samen met de schaamte en het gebrek aan fantasie heeft als resultaat dat ik moeilijk klaar kom, eigenlijk maar in 1 van de 6 keer seks lukt het me. Dit speelt al best wel lang, de ene keer meer dan de andere. Als het me niet lukt, wat vrij vaak is voor m'n gevoel, dan kom ik na de seks in een bui van teleurstelling, frustratie en huilen, wat ik niet graag wil uiten omdat ik dat heel vervelend vindt.

En wat is de rol van mijn vriend in dit alles? We hebben het er samen vaak over gehad middels niet erg makkelijke gesprekken. Vooral omdat ik het moeilijk vind het erover te hebben zonder dat ik het gevoel heb dat ik hem de schuld in de schoenen schuif, en hij het ook niet zo makkelijk vindt geloof ik. Hij heeft er erg veel geduld mee en is nog nooit boos geworden om mijn toch wel regelmatige huilbuien achteraf. Hij voelt zich erg schuldig dat hij nu degene is die geniet van de seks en ik vaker niet dan wel, en hij vraagt me ook vaak wat het dan is dat ik graag wil doen, maar als die vraag aan me gesteld wordt klap ik volledig dicht. Hij houdt zelf wel van verschillende standjes proberen, maar dat doet het 'm niet voor mij omdat ik veel standjes vooral ongemakkelijk vindt :') Als we het doen merk ik vooral de laatste tijd (omdat het nu echt niet meer lukt zowat) dat hij erg bezig is mij te plezieren. Maar ik kan gewoon aan 'm zien dat hij zich niet lang kan inhouden en zelf ook niet goed iets nieuws kan bedenken. Daardoor kan ik het gewoon níet over m'n hart verkrijgen om hem te laten stoppen of wachten oid voor mij - dat kan ik gewoon niet:/



Na dit lange verhaal weet ik zelf ook wat we eraan moeten doen; praten, experimenteren en vooral relaxed zijn erover. Maar dat laatste is voor mij een dijk van een grens om me overheen te zetten, het is alsof ik totaal onwillekeurig op slot schiet als ik uit de kleren ga. De keren dat ik wel echt geniet van seks en ook klaar kom, kan ik niet iets aanwijzen waar het aan ligt, behalve dan dat ik meer opgewonden ben, maar dat ben ik de andere keren ook. Ik ben ook niet iemand die per definitie elke keer dat we seks hebben moet klaarkomen, maar de balans tussen niet en wel helt nu wel erg naar één kant.

Mijn vriend maakt zich er minder druk om dan ik. Hij zegt dat we er tijd genoeg voor hebben, allebei nog moeten leren en we er samen wel uit komen. Dat klinkt misschien voor sommigen alsof ik afgewimpeld word, maar dat is niet zo. Ik weet dat hij zich er oprecht schuldig over voelt, maar het gebrek aan inzet en inspiratie zorgt dat er nog niet heel erg veel is veranderd.



Zo, dat was het lange verhaal. Ik moest het even geschreven hebben, als iemand tips, suggesties of eigen ervaringen hierin heeft, dan vertel het me vooral:)
Alle reacties Link kopieren
Bezoek aan de HA en een therapeut misschien?
Alle reacties Link kopieren
Je vriend heeft je toch genomen als vriendin omdat hij je leuk vind in het geheel? Dus waarom schaam je je dan?
Alle reacties Link kopieren
Tja, als ik dat eens wist :/ Je hebt ook helemaal gelijk, en ik weet ook waar die schaamte vandaan komt. Ik ben jarenlang erg dik geweest (toen ik in de 3e zat van de middelbare woog ik 74 kilo). Ik had geen overgewicht maar knap, slank en populair was ik zeker niet. Ik heb een ontzettend minderwaardigheidscomplex gehad waarvoor m'n moeder me in therapie wilde sturen, maar dat wilde ik niet. Ik ben nu (op m'n 22e!) net bezig met het van me af te zetten, maar soms word ik erdoor overvallen. Ook omdat mijn vriend zoveel meer relaties heeft gehad dan ik; hierdoor heb ik me heel lang minderwaardig en onhandig gevoeld, met de gedachte van 'zijn ex was supermooi en slank, wat moet hij in godsnaam met mij, iemand die alleen maar loopt te zeuren over zichzelf en niet mooi of slank is?'
Alle reacties Link kopieren
Masturbeer je wel? Gebruik je je vingers bij het klaarkomen?
Alle reacties Link kopieren
Grappig dat je dat vraagt; dat heb ik ongeveer tot vorige week nooit gedaan, dat vond ik altijd een beetje raar en eng (bij gebrek aan beter woord). Ik masturbeer wel een keer of drie per week, soms minder, soms meer. Een beetje ook uit gevoel dat ik dan teleurstelling en een heisa (van mijn kant) kan voorkomen.
Ik heb het gevoel dat je focus toch echt veel en veels te veel op het klaarkomen ligt. Geniet je wel? En dan bedoel ik niet alleen van de seks, maar van het knuffelen, het zoenen, het strelen, alles wat je al kan doen vóórdat je je kleren uittrekt?



Ik vind dat ik een geweldig seksleven heb, en er zijn periodes dat ik ook maar eens in de vier of vijf keer klaarkom. Het zal me echt worst zijn, zo lang we het maar leuk hebben!



Ik zou zeker langs een huisarts gaan om eens te kijken waar die pijn vandaan komt en wat je daar aan kunt doen, en eventueel langs een therapeut, want ik denk wel dat je een paar diepere problemen hebt die je in de weg zitten. Zonde, als je verder een leuke relatie hebt!
Alle reacties Link kopieren
En waarom wilde je niet in therapie? Lijkt me toch niet slecht om met iemand te praten die je misschien tips kan geven van bekijk het zo of zo eens.



Je bent tien maanden samen, als je vriend je echt niet leuk vond, was hij waarschijnlijk wel weggeweest. Waarom vertrouw je je vriend niet? Hij heeft er toch al die tijd een heleboel dingen voor over om je te proberen plezieren? Denk je dan niet dat hij je wel wilt, en helemaal ook, aangezien hij al verschillende dingen probeert? Ondanks zijn vorige relaties? Exen zijn exen voor een reden dikwijls, en nu is hij met jou, en jij bent misschien wel anders dan die exen, maar misschien is dat net hetgene dat je vriend zo leuk vind.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik eigenlijk bedoel is of je tijdens de seks met je vriend je vingers gebruikt om je clitoris te stimuleren. Als je dat niet doet, en je probeert klaar te komen door de bewegingen van het lichaam van je vriend en jezelf, dan kan het wel eens heel moeilijk zijn om klaar te komen, inderdaad. Dat is bij mij in mijn hele leven maar een paar keer overkomen. Ik streef daar ook niet naar. Zodra ik voel dat het tijd wordt voor een orgasme gebruik ik mijn vingers en dan is het zo gebeurd. Ik heb met veel mannen het bed gedeeld en er is er nog nooit een geweest die dat raar vond of zo. Of er überhaupt iets over gezegd heeft.
Alle reacties Link kopieren
Je bent onzeker maar als ik zo je verhaal lees maak je je vriend er onzeker bij. Dat is ook niet helemaal eerlijk he. Jullie zijn met jullie 10 maand nog maar pas bijelkaar ipv om het eng te vinden zou het leuk moeten zijn om te experimenteren op seksueel gebied.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor de reacties!



Alledrie hebben jullie gelijk; ik leg de nadruk ook wel heel erg op klaarkomen, ik weet niet precies waarom ik dat doe, mijn vriend geeft ontzettend veel om me en ik wilde niet in therapie omdat ik ervan overtuigd was dat die man of vrouw wel wat beters te doen had dan naar mijn aanstellerij te luisteren.

Als ik er verder van geniet dan maakt het me niet zoveel uit ook, maar ik schiet ontzettend in de stress als het me een paar keer niet lukt. Mezelf stimuleren heb ik nooit gedaan tijdens seks. Zoals ik al zei; in mijn vorige relatie van 2.5 jaar deed het altijd ontzettend veel pijn en maakte het niet uit wat ik deed of hoe. Die pijn heb ik gelukkig nog maar zelden.

Ik heb er wel een paar keer over nagedacht, maar om een of andere reden durf ik het niet, of voelt het heel raar om dat te doen. Ik kan er m'n vinger niet zo goed op leggen wat het is (pun not intended).

Verder vertrouw ik mijn vriend volledig, dat kan ik met eerlijkheid zeggen. Maar soms voelt het alsof het te mooi is om waard te zijn, een beetje als Belle en het Beest (maar dan is hij Belle en ik het Beest). Dan voel ik me zo'n ontzettend zeikwijf dat ik gewoon niet snap wat hij in mij ziet. Dat zeg ik bijna nooit hardop, want dat is niet leuk om te zeggen als te voelen natuurlijk, maar heeeel soms flap ik het er uit. Dan kijkt hij me ongelovig aan en krijg ik geen antwoord maar een oog-rol of zucht.



Misschien is het probleem ook dat ik me erg laat beinvloeden door wat ik zie en hoor; seks op tv (gillend klaarkomen door praktisch geen stimulatie whatsoever), supermooie vrouwen die voorbij komen huppelen met cup D en het karakter van Halle Berry hebben.
Alle reacties Link kopieren
Okay, zeg tegen je vriend dat je voortaan je vingers gaat gebruiken bij de seks. ik weet zeker dat hij dat prima zal vinden en helemaal niet raar. Echt doen, hoor. Ik weet bijna zeker dat een groot deel van je probleem dan opgelost is.
Meisje.. ik ben ruim over de 30 en kom zelden klaar door seks. Voor veel vrouwen is het heel moeilijk om klaar te komen door seks alleen. In mn eentje lukt het prima, maar heb meer stimulatie nodig dan een ander lichaam dat de mijne raakt.



En ik vind het ook niet zo belangrijk om tijdens de daad klaar te komen, geniet al genoeg van de seks op zich! Dat klaarkomen vind ik altijd echt een mannending. En die focus erop helemaal. Probeer eerst eens gewoon te genieten van het intieme samenzijn en maak er geen technisch ingewikkelde toestanden van. nergens voor nodig!
Koop 'n vibrator, succes verzekerd en sneller/beter resultaat dan met 'n lul man
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat jouw problemen niet zoveel te maken hebben met de daad op zich.

Als ik jouw postings lees, lijk het mij een stuk dieper te zitten.

Ik vind je overkomen als iemand met een gigantisch minderwaardigscomplex.

Ik ben geen psycholoog en ik ken je niet, dus dit is echt van de koude grond, maar ik zou echt eens hulp gaan zoeken en leren om een beetje van jezelf te houden.
Alle reacties Link kopieren
Tja ... mss leg ik de nadruk ook wel te veel op het per se willen klaarkomen:/ Dat gevoel van 'de norm halen' verpest ook een hoop, dat had ik in m'n vorige relatie ook. Toen had ik meer seks omdat het moest van mezelf.



Ik heb ook een vibrator! Dat ding krijgt 't altijd voor elkaar:p Mijn vriend vond 'm per ongeluk toen ik 'm in de haast een keer onder de bank had gesmeten en hij het kattenspeeltje zocht. Hij moest er erg om lachen en vond het heel leuk volgens mij, maar ik heb mezelf er nog niet tot toe gezet om voor te stellen 'm te gebruiken tijdens de seks :')



EDIT: ja, als ik het zo terug lees wordt het volgens mij ook tijd om gewoon maar een keer professionele hulp te zoeken. Wat ik allemaal aankaart hier zijn trouwens niet aan de dagelijkse orde, het komt en het gaat, maar als het er is dan is het wel ontzettend kut.
Alle reacties Link kopieren
quote:kadushi schreef op 16 januari 2012 @ 09:19:

Okay, zeg tegen je vriend dat je voortaan je vingers gaat gebruiken bij de seks. ik weet zeker dat hij dat prima zal vinden en helemaal niet raar. Echt doen, hoor. Ik weet bijna zeker dat een groot deel van je probleem dan opgelost is.Sterker nog, ik denk dat de meeste mannen dit zelfs heel erg geil vinden! Volgens mij vinden mannen niets geiler om hun vriendin/vrouw te zien klaarkomen, ik denk de manier hoe ze niet zoveel uitmaakt.
quote:Nova78 schreef op 16 januari 2012 @ 09:29:

[...]





Sterker nog, ik denk dat de meeste mannen dit zelfs heel erg geil vinden! Volgens mij vinden mannen niets geiler om hun vriendin/vrouw te zien klaarkomen, ik denk de manier hoe ze niet zoveel uitmaakt.Behalve als ze willen kijken hoe ik het met mezelf doe en klaarkom. Met zo'n publiek lukt het mij ook niet.
Alle reacties Link kopieren
Daar kan ik me iets bij voorstellen, dat zou mij ook niet lukken xD
Alle reacties Link kopieren
Een therapeut word betaald om te luisteren, of dat nu over grote of kleine problemen gaat. Dus probeer niet te denken dat hij wel wat beters te doen heeft, maar probeer er aan te denken dat dat zijn job is, waar hij voor betaald word. Of dat nu door zorgverzekering is of door jou, hij word betaald.



Niet iedereen houd van gillende klaarkomende wijven met een mooi uiterlijk en een D cup, trouwens. Staar je daar aub niet op blind dat die dat wel kunnen bij de minste stimulatie, want dat zijn ook maar acteurs die inspelen op de vraag van een bepaalde groep, maar zo is er ook een groep die bv vraagt achter sm, of die vraagt achter films met meisjes van een etnische afkomst, dus staar je er niet blind op. Iedereen heeft sex en masturbeert op zijn/ haar eigen manier. En je vriend vind je heus wel aantrekkelijk, anders zou hij zijn best ook niet zo doen.



Verder vind ik dat je wel HEEL laag over jezelf spreekt: Belle en het Beest? Komop suusje, je bent zoals je bent en hoort te zijn, en daar mag je trots op zijn. Het gras lijkt altijd groener bij een ander, maar daarom is het niet effectief zo. Ook die anderen hebben waarschijnlijk hun dingen waar ze mee worstelen en hun eigen problemen op andere vlakken of dezelfde. Je blind staren (klinkt zwaar, maar kwam ff niet op iets anders) naar wat een ander wel heeft en jij niet is nooit goed, een ander heeft altijd wel iets wat jij net niet hebt en wel zou willen, met zoveel mensen op de wereld kan dat niet anders. Er is niets mis met tevreden zijn met jezelf en zien wat je WEL hebt. Er zijn vast ook anderen die bij jou dingen zien die ze maar wat graag hadden gewild, maar zelf niet hebben.
Heel erg eens met Koko en Flutzel. Ik denk niet dat jij een seksprobleem hebt, maar een probleem met je eigenwaarde.



Ik ben wel nieuwsgierig hoe jullie seks is. Heb je lol? Geniet je er van? Hebben jullie het gezellig samen? Dat lijken me belangrijkere doelen om je op te richten dan het klaarkomen. Voor mij is klaarkomen nooit een doel namelijk. Ok, soms kan het dat worden tijdens de seks, maar de seks begint niet met als doel 'klaarkomen', ook niet voor mijn partner.



Ik zei eerder dat ik een geweldig seksleven heb, en dat meen ik echt. Wij halen ab-so-luut niet de norm waar iedereen het over heeft, maar zijn allebei tevreden met de frequentie. Dat is toch waar het om gaat? De rest is totaal niet belangrijk!
Alle reacties Link kopieren
Onze seks is verder goed, maar ik laat me vaak tegenhouden door schaamte of onzekerheid merk ik. Het heeft een beetje twee kanten; aan de ene kant maak ik me druk over frequentie van seks hebben, alsof we een norm moeten halen zoals ik eerder zei, maar ergens resulteert dat weer in het hebben van seks waar ik weinig bij voel. Het is dan meer een klusje dan wat anders, besefte ik me laatst. Misschien ligt daar mijn probleem idd. Als ik probeer om me minder te laten leiden door standaarden die ik me in het hoofd haal en me minder focus op het klaarkomen, dat ik me dan wat meer kan laten gaan. Want jullie hebben gelijk, klaarkomen is maar één aspect van seks, en ik weet dat mijn vriend dat ook vind. Het maakt hem niet zoveel uit als het 'm een keer niet lukt, waarom mij dan wel :/
Alle reacties Link kopieren
quote:Suusje666 schreef op 16 januari 2012 @ 09:28:

...

EDIT: ja, als ik het zo terug lees wordt het volgens mij ook tijd om gewoon maar een keer professionele hulp te zoeken. Wat ik allemaal aankaart hier zijn trouwens niet aan de dagelijkse orde, het komt en het gaat, maar als het er is dan is het wel ontzettend kut.



Serieus, 1 advies: Doen!

..en je hoeft niet meteen naar een seksuologe te gaan, en ook niet meteen met zijn 2n. En vind je het vervelend om er face to face met een vreemde over te praten, er zijn tegenwoordig ook goede online therapieën die zelfs door je ziektekosten verzekering deels vergoed worden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven