Hulp Pijn bij seks, ten einde raad

Plotseling pijn bij seks gekregen en libido volledig kwijtgeraakt

Ik ben benieuwd of er vrouwen zijn die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt, omdat ik me hier inmiddels behoorlijk alleen in voel.

Toen ik 17 (Ik ben nu 22 en heb dit probleem dus al 5 jaar) was, begon ik van de ene op de andere dag pijn te krijgen tijdens seks. Daarvoor had ik vanaf mijn 14e een gezond en fijn seksleven. Ik had een hoog libido, kon makkelijk opgewonden raken en klaarkomen, en seks voelde altijd prettig. Ik had destijds al ongeveer een half jaar een fijne seksuele relatie met mijn partner en er was geen duidelijke aanleiding of nare ervaring die de klachten leek te verklaren.

Toch begon seks ineens pijn te doen. In het begin was het een scherpe, bonkende pijn dieper vanbinnen. Vanaf dat moment is het eigenlijk een neerwaartse spiraal geworden. Seks werd steeds pijnlijker en daardoor ook steeds minder leuk. Uiteindelijk ben ik grotendeels gestopt met proberen, omdat ik er geen plezier meer uit haalde.

In de jaren daarna merkte ik dat niet alleen de pijn bleef bestaan, maar dat ook mijn libido steeds verder afnam. Klaarkomen werd moeilijker en inmiddels, vier jaar later, voelt het alsof mijn libido vrijwel verdwenen is.

Ik heb bekkenbodemfysiotherapie gehad, maar daar leek geen duidelijke oorzaak te liggen. Daarna ben ik bij een seksuoloog terechtgekomen. De adviezen die ik kreeg gingen vooral over minder in mijn hoofd zitten, minder verwachtingen hebben en meer proberen te voelen. Ik begrijp die adviezen wel, maar na vier jaar voelt het soms alsof ik nog steeds niet echt verder kom. De tips zijn niet concreet genoeg en ik voel ook een heel groot obstakel om de oefeningen die ik krijg uit te voeren.

Ik ben nog steeds samen met dezelfde partner als toen dit begon. Hij legt gelukkig geen druk op mij en vindt het prima als we geen seks hebben. De druk komt eigenlijk vooral van mezelf. Ik mis seks, ik mis het plezier ervan, en ik mis ook de connectie die het mij vroeger gaf.

Daardoor vraag ik me soms af of het probleem inmiddels voor een groot deel psychologisch is geworden. Misschien begon het ooit lichamelijk, maar inmiddels lijkt mijn brein seks vooral te associëren met teleurstelling, spanning en pijn. Ik raak nauwelijks nog opgewonden en het voelt alsof mijn lichaam niet meer reageert zoals vroeger.

Wat ik lastig vind, is dat er in die vier jaar een paar momenten zijn geweest waarop seks opeens weer heel fijn was. Dat gebeurde meestal wanneer ik me heel verbonden voelde met mijn partner en uitzonderlijk opgewonden was. Dat geeft me ergens hoop, omdat het laat zien dat het blijkbaar nog wél kan.

Tegelijkertijd merk ik dat ik vrijwel nooit tot dat niveau van opwinding kom. Zelfs als ik tijdens voorspel bijna kan klaarkomen, voelt penetratie daarna vaak nog steeds niet prettig. De pijn is tegenwoordig meestal geen scherpe pijn meer, maar eerder een doffe druk of een zeurend of schurend gevoel vanbinnen.

Ik heb soms het idee dat mijn lichaam niet meer volledig reageert op opwinding. Alsof de ontspanning, lubricatie of veranderingen die normaal bij opwinding horen niet goed plaatsvinden. Maar ik weet niet of dat echt zo is.

Binnenkort start ik met schematherapie. Ik hoop dat dit misschien kan helpen met de frustratie, teleurstelling en hopeloosheid die ik inmiddels rondom dit onderwerp voel.

Mijn vragen zijn vooral:

Zijn er vrouwen die herkennen dat ze plotseling van een fijn seksleven naar pijn bij seks gingen, zonder duidelijke oorzaak?
Is iemand hier uiteindelijk weer uitgekomen?
Wat heeft jullie geholpen?
Zijn er behandelvormen of specialisten die ik misschien nog niet heb overwogen naast een seksuoloog en bekkenbodemfysiotherapeut?
Mocht er wel een seksuoloog zijn die je heel erg heeft geholpen zou ik graag willen weten wie.

Ik begin eerlijk gezegd een beetje de hoop te verliezen dat het ooit nog goed kan komen en ben echt ten einde raad.

Heel erg bedankt voor het lezen van het verhaal.

evelien2010 schreef: ↑

23-06-2026 23:17

Wat een vervelende situatie. Ik begrijp heel goed dat je hiermee zit. En ook erg knap dat je al meerdere dingen aan het proberen bent. Ben je bijvoorbeeld al eens lichamelijk onderzocht door de gynaecoloog? Zijn fysieke problemen uitgesloten? En ben je verder lichamelijk gezond en in goede conditie?

Wat natuurlijk niet helpt is dat je toch druk voelt. Lukt mastrubatie bijvoorbeeld wel of het gebruik van speeltjes? Zonder aanwezigheid van je partner of enige druk. Nu lijkt er veel vast te hangen aan een orgasme bereiken en het samen fijn hebben. Het moet weer zoals vroeger worden. Maar seksualiteit zit (zeker bij vrouwen) voor een groot deel in je hoofd. En jouw brein heeft bij opwinding een associatie met pijn en teleurstelling. Ik zou je eerst gaan richten op jezelf en je eigen lichaam. Laat het eindpunt ook los. Je moet de aanraking weer prettig vinden. Als het jezelf al niet lukt wil het bij een ander zeker niet. En verdiep je in goede podcast en boeken over dit onderwerp. Bijvoorbeeld via Spotify.

Allereerst, heel erg bedankt voor je reactie. Ik heb een afspraak bij een gynaecoloog gehad, een uitstrijkje gehad en inwendig onderzoek gehad. Ik ben kerngezond. Fysio hetzelfde verhaal. Ik kan gewoon goed aanspannen en ontspannen. Misschien wel wat aan de gespannen kant, maar ik heb geen vaginisme.
Een keer in de week mastrubeer ik nog wel eens. Ook met speeltjes en onder de douche. Het lukt in principe prima maar ik merk dat het wat langer duurt dan eerst. Ik kan mijn concentratie er niet goed bij houden en moet wel echt mijn best doen zonder externe prikkels zoals porno. (Ik probeer zo goed als nooit porno te kijken) Vandaar dat ik het wel elke keer probeer met mijn fantasie.
In principe vind ik aanrakingen ook fijn en heb ik er ook behoefte aan. Het probleem is dat het niet echt een reactie op wekt in mijn lichaam. Ik word wel een beetje opgewonden maar nooit genoeg. Maakt niet uit hoe lang we de tijd nemen met voorspel. Het komt gewoon niet op dat punt dat ik echt sta te springen. Alsof er een soort blokkade is tussen mijn hoofd en lichaam. Als het te lang duurt merk ook dat ik er uit ben. En kom ik er ook niet goed meer in.
Puur het voorspel zonder penetratie is prima, ook niet meer zo makkelijk als eerst maar ik kan dan wel klaarkomen. Maar ik merk dat clitoraal opgewonden zijn niet genoeg is om de penetratie te laten slagen.
Als je nog tips hebt op mijn aanvullende info hoor ik het graag!

Happening schreef: ↑

24-06-2026 07:07

Ben je aan de pil gegaan of gewisseld van pil in de afgelopen jaren? Heb je andere hormonale klachten? Dit klinkt als een hormonaal probleem.

Het eerste soort ongemak wat ik voelde is na het zetten van mijn spiraaltje. Toen nog heel klein, niet iets waar ik echt last van had maar merkte dat ik met diepere standjes zoals doggy een soort ongemak voelde. Dus die deed ik niet meer en daarna is t nog een hele tijd goed gegaan op die manier.

Toen het zo ver was dat ik op begeven moment zo veel pijn had dat de seks niet meer kon heb ik zo snel mogelijk mijn spiraal er uit laten halen. Ik gebruik nu al zeker 2/3 jaar geen anticonceptie meer.

Bedankt voor je reactie<3

Verbinder schreef: ↑

24-06-2026 09:02

Waar ik even aan zat te denken; je zou een Tantra cursus kunnen overwegen. Zoek het eens op.
Tantra is gericht op bewustwording, levensenergie en diepe verbinding. Met jezelf en anderen.
Cursussen zijn er voor individuelen en stellen.
Maar door de oefeningen zelf te doen en te leren voelen kun je kontakt maken met wat er dieper van binnen in jezelf plaatsvindt.

Ik ga er eens naar kijken, maar ik heb wel een gevoel dat ik een heel erg rationeel persoon ben en dat dit misschien iets te spiritueel is voor mij. Maar ik sta overal voor open!

Dankjewel voor je reactie<3

Choco-fan schreef: ↑

24-06-2026 10:54

Je schrijft dat je binnenkort gaat beginnen met schematherapie.

Schematherapie heb ik zelf ook gehad en het heeft me wel geholpen, maar met totaal andere problematiek. Het is een vorm van psychotherapie die helpt om hardnekkige gedragspatronen te doorgronden. Het is vooral gericht op patronen die in je jeugd zijn ontstaan en in het volwassen leven voor problemen blijven zorgen.

Ik ken jouw achtergrond en jeugd natuurlijk verder helemaal niet, misschien zie jij wel links met de pijn die je hebt bij seks en gebeurtenissen die in jouw jeugd zijn voorgevallen of wat je hebt meegemaakt in je kindertijd. Het kan interessant, en ook pijnlijk zijn, om die patronen te analyseren en "uit te graven", maar het is niet gezegd dat je hierbij een magische switch gaat vinden waarmee je de (fysieke) pijn uitschakelt. Ik zie schematherapie meer als het leren begrijpen van patronen en meer mildheid voor jezelf te ontwikkelen.

Zelf ben ik pijn bij seks gaan krijgen door de perimenopauze. De vagina wordt in die periode vaak wat droger en maakt minder vocht aan. In mijn geval: ik had al minder zin in seks (deels hormonaal, deels lange relatie en minder spannend).
Wat mij helpt is de Synapause ovules, maar dit is alleen op recept verkrijgbaar. Er zijn echter ook allerlei gels via de drogisterij verkrijgbaar die helpen met de vagina vochtig en soepel te houden. En sommigen helpen ook bij irritatie na de seks.
Misschien iets om te overwegen.

Veel sterkte!

Hii dankjewel voor je reactie, iets van een menopauze betwijfel ik aangezien ik 22 ben. Glijmiddel gebruiken we al. maar heb het gevoel alsof het probleem meer ligt in dat mijn vagina niet goed dieper word en zich klaar maakt voor penetratie (tenten noemen ze dat) Dit word bij mij niet aangewakkerd door clitorale bevrediging. Ik heb geen idee hoe ik dit probleem zou kunnen oplossen.

Oh en ik heb trouwens nooit iets vervelends op seksueel vlak meegemaakt. de pijn was onverklaarbaar. Het was er van op de een op andere dag en is nooit meer weg gegaan.

thanx schreef: ↑

24-06-2026 13:48

Zijn jullie wel knuffelig?
Strelen, kussen, elkaar aanraken zonder penetratie?
Vind je dat wel fijn of ook niet?
Dan zou ik het zo heel langzaam oroberen op te bouwen.

En ja, bij mij was de pil ook de libidokiller. Ik bloeide helemaal op nadat ik ermee stopte.

Dankjewel voor je reactie, Heel knuffelig, altijd samen liggen en ook echt nog verliefd zijn, dus er is nog zeker wel sprake van een bepaald soort intimiteit. Ik heb nu al 2/3 jaar geen hormonen meer dus dat zou het niet kunnen zijn. In principe is het hele gedeelte puur voor de penetraie vertrouwd en fijn. Ik merk wel dat omdat mijn libido nu heel laag is en ik heb net geen goede dag dat het soms niet lukt om klaar te komen, maar dat is in principe geen punt dat heeft mijn partner soms ook wel eens. Maar de soort opwinding die ik daar van krijg is niet genoeg om te penetratie te laten slagen.