Seks
alle pijlers
Man een minnares?
dinsdag 2 april 2013 om 09:50
Hallo allemaal,
Ik ben Daisy, een trouwe meelezer van 40 plus. Getrouwd met een leuke man. Onze relatie was altijd erg goed. We hebben altijd gezegd het te snappen als we verliefd op een ander zouden worden en er misschien ook wel iets zou gebeuren. Niet dat we er op uit zijn, maar we snappen wel dat het kan gebeuren. En dat we dat niet perse hoeven te vertellen aan elkaar. Maar we hebben wel de afspraak dat een ander nooit op gelijke voet met ons zou mogen komen.
Twee jaar geleden kwam ik een oude (ook getrouwde) liefde tegen en het gebeurde; ik werd verliefd. We hebben elkaar een aantal keer gezien, gezoend en tijdens onze laatste date is er wel wat meer gebeurd. Maar omdat onze schuldgevoelens gelukkig uiteindelijk toch begonnen op te spelen, zijn we gestopt. Dit is nu een jaar geleden. Nooit heb ik ook maar een seconde overwogen mijn man te verlaten. Het was een verliefdheid, niks meer.
Het afgelopen jaar heb ik hard aan onze relatie gewerkt. Man weet niet wat er gebeurd is, maar hij weet wel dat ik me niet zo lekker meer in onze relatie voelde. Inmiddels heb ik wel eea veranderd in mijn leven zodat ik me veel beter voel, maar de relatie blijft stroef lopen.
Nu denk ik al een tijdje dat man een ander heeft. Niet ter vervanging van mij of omdat hij mij wil inruilen. Ik denk dat hij ook verliefd is geworden en de rem even niet kan vinden. Omdat ik als geen ander weet hoe dit is, heb ik al heel wat keren geprobeerd hier met hem over te praten. Maar iedere keer bezweert hij me dat er niks aan de hand is of wordt hij boos omdat ik er weer over begin.
Wat nu? Ik zie hem worstelen en wil hem zo graag duidelijk maken dat ik snap wat er met hem gebeurd, dat ik niet bang ben dat hij mij verlaat en dat ik ook echt niet bij hem wegga als er inderdaad sprake is van een ander. Maar ook dat ik weet wat de gevaren zijn en hij het wel zal moeten stoppen om onze relatie niet in gevaar te brengen. Hoe pak ik dit nu aan?
Oja, zet zit op de sekspijler omdat het uiteindelijk om seks met een ander gaat en omdat ik te vaak heb gezien dat soortgelijke verhalen helemaal afgebrand werden op de relatiepijler...
Ik ben Daisy, een trouwe meelezer van 40 plus. Getrouwd met een leuke man. Onze relatie was altijd erg goed. We hebben altijd gezegd het te snappen als we verliefd op een ander zouden worden en er misschien ook wel iets zou gebeuren. Niet dat we er op uit zijn, maar we snappen wel dat het kan gebeuren. En dat we dat niet perse hoeven te vertellen aan elkaar. Maar we hebben wel de afspraak dat een ander nooit op gelijke voet met ons zou mogen komen.
Twee jaar geleden kwam ik een oude (ook getrouwde) liefde tegen en het gebeurde; ik werd verliefd. We hebben elkaar een aantal keer gezien, gezoend en tijdens onze laatste date is er wel wat meer gebeurd. Maar omdat onze schuldgevoelens gelukkig uiteindelijk toch begonnen op te spelen, zijn we gestopt. Dit is nu een jaar geleden. Nooit heb ik ook maar een seconde overwogen mijn man te verlaten. Het was een verliefdheid, niks meer.
Het afgelopen jaar heb ik hard aan onze relatie gewerkt. Man weet niet wat er gebeurd is, maar hij weet wel dat ik me niet zo lekker meer in onze relatie voelde. Inmiddels heb ik wel eea veranderd in mijn leven zodat ik me veel beter voel, maar de relatie blijft stroef lopen.
Nu denk ik al een tijdje dat man een ander heeft. Niet ter vervanging van mij of omdat hij mij wil inruilen. Ik denk dat hij ook verliefd is geworden en de rem even niet kan vinden. Omdat ik als geen ander weet hoe dit is, heb ik al heel wat keren geprobeerd hier met hem over te praten. Maar iedere keer bezweert hij me dat er niks aan de hand is of wordt hij boos omdat ik er weer over begin.
Wat nu? Ik zie hem worstelen en wil hem zo graag duidelijk maken dat ik snap wat er met hem gebeurd, dat ik niet bang ben dat hij mij verlaat en dat ik ook echt niet bij hem wegga als er inderdaad sprake is van een ander. Maar ook dat ik weet wat de gevaren zijn en hij het wel zal moeten stoppen om onze relatie niet in gevaar te brengen. Hoe pak ik dit nu aan?
Oja, zet zit op de sekspijler omdat het uiteindelijk om seks met een ander gaat en omdat ik te vaak heb gezien dat soortgelijke verhalen helemaal afgebrand werden op de relatiepijler...
dinsdag 2 april 2013 om 12:08
Aan de ene kant denk ik ook dat hij het zelf moet oplossen. En ik zou hem daarin ook moeten vertrouwen. Maar ik ben ook wel bang. Dat hij het niet kan of wil stoppen. En dat hij straks zegt een volwaardige relatie met met een ander te hebben en mij gedag zegt en ik daar niets meer aan kan veranderen. Dat is natuurlijk mijn angst en ik wil dat moment voor zijn. Het is moeilijk om dan nu niks te doen.
Tweeling, ik begrijp helemaal wat jij gedaan hebt. Maar zover wil ik niet gaan. Ik weet niet of jullie afspraken hadden hierover. Het lastige bij mij is dat hij weet dat ik het wel wil weten. Maar ik niet zeker weet of hij het me ook echt zou vertellen. Uiteindelijk zou ik wel kunnen doen wat jij hebt gedaan denk ik. Maar liever niet!
Ik denk dat ik hem voorlopig met rust ga laten. Ik kan hem niet dwingen en weet niets zeker. Zet mijn intuïtie maar even in de ijskast en vertrouw erop dat hij het oplost, als er al iets speelt. Nu maar even focussen op onze relatie samen en het weer gezellig hebben samen. We zullen zien...
Tweeling, ik begrijp helemaal wat jij gedaan hebt. Maar zover wil ik niet gaan. Ik weet niet of jullie afspraken hadden hierover. Het lastige bij mij is dat hij weet dat ik het wel wil weten. Maar ik niet zeker weet of hij het me ook echt zou vertellen. Uiteindelijk zou ik wel kunnen doen wat jij hebt gedaan denk ik. Maar liever niet!
Ik denk dat ik hem voorlopig met rust ga laten. Ik kan hem niet dwingen en weet niets zeker. Zet mijn intuïtie maar even in de ijskast en vertrouw erop dat hij het oplost, als er al iets speelt. Nu maar even focussen op onze relatie samen en het weer gezellig hebben samen. We zullen zien...
dinsdag 2 april 2013 om 12:17
je ziet hem dingen vebergen zoals die telefoon en dat hij zorgen heeft. je denkt nu dat het dan wel een minnares zal zijn. warschijnlijk denk je dat omdat je het gedrag herkend van toen je zelf zoiets deed.
maar is dat het wel? jullie zijn heel open lees ik zo, dus hij zou ht dan toch kunnen toegeven.
mss is het wel iet anders dat hij niet zo makkelijk kan toegeven.
stel dat hij een homo contact heeft? of omdat hij het zakelijk noemt, misschien is het iets met drugs en schulden?
hoeft natuurlijk niet, maar waarom zou het een minnares moeten zijn..
maar is dat het wel? jullie zijn heel open lees ik zo, dus hij zou ht dan toch kunnen toegeven.
mss is het wel iet anders dat hij niet zo makkelijk kan toegeven.
stel dat hij een homo contact heeft? of omdat hij het zakelijk noemt, misschien is het iets met drugs en schulden?
hoeft natuurlijk niet, maar waarom zou het een minnares moeten zijn..
dinsdag 2 april 2013 om 12:31
Daar zeg je wat Coralie. Man heeft onlangs nog wel verteld dat hij in wel een fantasie heeft over seks met een man. We hebben er heel relaxed over gepraat, en hij zei dat het bij een fantasie blijft. Hij heeft niet de behoefte het in het echt te proberen. Daar zoek ik ook niet direct iets achter. Ik heb ook fantasieën die ik nooit echt wil laten uitkomen. Of reageer ik nu te naïef?
dinsdag 2 april 2013 om 12:48
quote:daisyyyy schreef op 02 april 2013 @ 12:08:
Aan de ene kant denk ik ook dat hij het zelf moet oplossen. En ik zou hem daarin ook moeten vertrouwen. Maar ik ben ook wel bang. Dat hij het niet kan of wil stoppen. En dat hij straks zegt een volwaardige relatie met met een ander te hebben en mij gedag zegt en ik daar niets meer aan kan veranderen. Dat is natuurlijk mijn angst en ik wil dat moment voor zijn. Het is moeilijk om dan nu niks te doen.
Tweeling, ik begrijp helemaal wat jij gedaan hebt. Maar zover wil ik niet gaan. Ik weet niet of jullie afspraken hadden hierover. Het lastige bij mij is dat hij weet dat ik het wel wil weten. Maar ik niet zeker weet of hij het me ook echt zou vertellen. Uiteindelijk zou ik wel kunnen doen wat jij hebt gedaan denk ik. Maar liever niet!
Ik denk dat ik hem voorlopig met rust ga laten. Ik kan hem niet dwingen en weet niets zeker. Zet mijn intuïtie maar even in de ijskast en vertrouw erop dat hij het oplost, als er al iets speelt. Nu maar even focussen op onze relatie samen en het weer gezellig hebben samen. We zullen zien...
Ik denk ook wel dat je t weet en ik snap je angst.
Maar ipv lopen zeuren moet je nu je beste beentje voorzetten.
Maak het gezellig in huis (niet dik er bovenop leggen) door wat bloemen neer te zetten. Wat lekkers voor bij de koffie voor vanavond. Probeer hem aan het lachen te maken (je weet wat zijn humor is). Maak je mooi (ook niet té) maar natuurlijk.
Dát is wat je kunt doen. En dat werkt beter dan zeuren en dwingen om hem dingen te laten vertellen die hij op dit moment NIET wil vertellen.
Aan de ene kant denk ik ook dat hij het zelf moet oplossen. En ik zou hem daarin ook moeten vertrouwen. Maar ik ben ook wel bang. Dat hij het niet kan of wil stoppen. En dat hij straks zegt een volwaardige relatie met met een ander te hebben en mij gedag zegt en ik daar niets meer aan kan veranderen. Dat is natuurlijk mijn angst en ik wil dat moment voor zijn. Het is moeilijk om dan nu niks te doen.
Tweeling, ik begrijp helemaal wat jij gedaan hebt. Maar zover wil ik niet gaan. Ik weet niet of jullie afspraken hadden hierover. Het lastige bij mij is dat hij weet dat ik het wel wil weten. Maar ik niet zeker weet of hij het me ook echt zou vertellen. Uiteindelijk zou ik wel kunnen doen wat jij hebt gedaan denk ik. Maar liever niet!
Ik denk dat ik hem voorlopig met rust ga laten. Ik kan hem niet dwingen en weet niets zeker. Zet mijn intuïtie maar even in de ijskast en vertrouw erop dat hij het oplost, als er al iets speelt. Nu maar even focussen op onze relatie samen en het weer gezellig hebben samen. We zullen zien...
Ik denk ook wel dat je t weet en ik snap je angst.
Maar ipv lopen zeuren moet je nu je beste beentje voorzetten.
Maak het gezellig in huis (niet dik er bovenop leggen) door wat bloemen neer te zetten. Wat lekkers voor bij de koffie voor vanavond. Probeer hem aan het lachen te maken (je weet wat zijn humor is). Maak je mooi (ook niet té) maar natuurlijk.
Dát is wat je kunt doen. En dat werkt beter dan zeuren en dwingen om hem dingen te laten vertellen die hij op dit moment NIET wil vertellen.
dinsdag 2 april 2013 om 13:22
quote:daisyyyy schreef op 02 april 2013 @ 09:50: We hebben altijd gezegd het te snappen als we verliefd op een ander zouden worden en er misschien ook wel iets zou gebeuren.En dat we dat niet perse hoeven te vertellen aan elkaar. Twee jaar geleden kwam ik een oude (ook getrouwde) liefde tegen en het gebeurde; ik werd verliefd. Nooit heb ik ook maar een seconde overwogen mijn man te verlaten. Man weet niet wat er gebeurd is. Inmiddels heb ik wel eea veranderd, maar de relatie blijft stroef lopen. Ik denk dat hij ook verliefd is geworden en de rem even niet kan vinden. Maar iedere keer bezweert hij me dat er niks aan de hand is of wordt hij boos omdat ik er weer over begin.Je had toch afgesproken dat je elkaar niet in vertrouwen hoefde te nemen? Wie weet zie jij spoken, heeft hij niemand anders, is 't een gevalletje projectie van jouw kant. Je zal moeten wachten tot hij uit zichzelf vertelt wat 'm dwars zit. Wellicht word hij openhartig(er) zodra jij zelf (ook) open kaart speelt en kun je zodoende 't vertrouwen in elkaar weer opbouwen.
dinsdag 2 april 2013 om 13:23
TO, commentaar van anderen ten spijt... ik vind je wijs, constructief en open minded hiermee omgaan. In de zin van dat een verliefdheid of seks met een ander geen groot probleem hoeft te zijn, en je dat ook niet per se hoeft te vertellen, maar wel oppassen dat je jezelf daarin niet te veel verliest en het op den duur je relatie wél op losse schroeven kan zetten. Helemaal mee eens.
Ik zou niet te veel aandringen bij je man om het te vertellen, want misschien speelt er inderdaad niet zoiets als wat jij nu denkt (mede vanuit je eigen ervaring). Of is hij er gewoon niet aan toe om dat te delen. Pushen werkt dan alleen maar averrechts. Ik zie dat bij meer mensen, zowel mannen als vrouwen, die gaan dan vanuit angst of onzekerheid de druk opvoeren en daarmee maken ze juist meer kapot.
Misschien hem een bericht sturen (in plaats van face to face waardoor hij misschien het gevoel krijgt direct te moeten antwoorden) dat je veel om hem geeft, en wat er ook aan de hand is, dat alles okay is en bespreekbaar is. En je hoopt dat alles tussen jullie goed wordt of blijft, en nog heel lang samen doorgaan. Mocht er wel iets spelen, dan gaat er misschien van alles door z'n kop waar best veel gewicht aan hangt, en op die manier kan hij jouw bemoedigende woorden even op z'n eigen tempo en gelegenheid laten bezinken.
Ik zou niet te veel aandringen bij je man om het te vertellen, want misschien speelt er inderdaad niet zoiets als wat jij nu denkt (mede vanuit je eigen ervaring). Of is hij er gewoon niet aan toe om dat te delen. Pushen werkt dan alleen maar averrechts. Ik zie dat bij meer mensen, zowel mannen als vrouwen, die gaan dan vanuit angst of onzekerheid de druk opvoeren en daarmee maken ze juist meer kapot.
Misschien hem een bericht sturen (in plaats van face to face waardoor hij misschien het gevoel krijgt direct te moeten antwoorden) dat je veel om hem geeft, en wat er ook aan de hand is, dat alles okay is en bespreekbaar is. En je hoopt dat alles tussen jullie goed wordt of blijft, en nog heel lang samen doorgaan. Mocht er wel iets spelen, dan gaat er misschien van alles door z'n kop waar best veel gewicht aan hangt, en op die manier kan hij jouw bemoedigende woorden even op z'n eigen tempo en gelegenheid laten bezinken.
dinsdag 2 april 2013 om 15:20
Dank voor je reactie Joop. Ik doe inderdaad waar jij voor waarschuwt, ik push hem enorm. Wat het dan ook zijn mag dat hem zo bezighoudt, hij houdt het nu alleen maar meer voor zichzelf lijkt wel.
Zonder je te vragen wat er bij jou speelde, maar kun je me vertellen op welk moment je wel wilde vertellen wat er was? Pas toen je voor jezelf alles op een rij had? Of toen je pas besloten had dat je partner hier toch van moest weten, of toen alles thuis rustig was en andere stressfactoren weg waren? Zoiets? Ik beredeneer nu nl alleen maar vanuit mezelf en ben blij met iedere andere gedachtengang!
Zonder je te vragen wat er bij jou speelde, maar kun je me vertellen op welk moment je wel wilde vertellen wat er was? Pas toen je voor jezelf alles op een rij had? Of toen je pas besloten had dat je partner hier toch van moest weten, of toen alles thuis rustig was en andere stressfactoren weg waren? Zoiets? Ik beredeneer nu nl alleen maar vanuit mezelf en ben blij met iedere andere gedachtengang!
dinsdag 2 april 2013 om 16:09
Op het moment dat ik er middenin zat en er ook nog wordt gepushd, komen er alleen maar korte termijn reacties in me op, om onder die druk vandaan te komen en niet te veel schokkende veranderingen teweeg te brengen.
Als die druk dan even wegvalt (waarbij de ander ook duidelijk aangeeft: het is goed zo, je mag bij me terecht maar het hoeft niet, neem even de tijd en ruimte die je nodig hebt) kun je de zaak wat meer van een afstand bekijken. Het grote geheel weer een beetje overzien. En de betekenis van hetgeen er dan speelt, in verhouding zien tot je relatie en je levenssituatie, wat je wil op de lange termijn, enzovoort.
En de liefde die er nog is en de mooie gezamenlijke dingen in gedachten houden. Mijn ervaring is dat je door allerlei tumult en relatiestress dat wel eens uit het oog verliest. Belangrijk om daar af en toe even bij stil te staan, maar daar heb je wel de gelegenheid voor nodig.
Als die druk dan even wegvalt (waarbij de ander ook duidelijk aangeeft: het is goed zo, je mag bij me terecht maar het hoeft niet, neem even de tijd en ruimte die je nodig hebt) kun je de zaak wat meer van een afstand bekijken. Het grote geheel weer een beetje overzien. En de betekenis van hetgeen er dan speelt, in verhouding zien tot je relatie en je levenssituatie, wat je wil op de lange termijn, enzovoort.
En de liefde die er nog is en de mooie gezamenlijke dingen in gedachten houden. Mijn ervaring is dat je door allerlei tumult en relatiestress dat wel eens uit het oog verliest. Belangrijk om daar af en toe even bij stil te staan, maar daar heb je wel de gelegenheid voor nodig.
dinsdag 2 april 2013 om 16:29
Ik snap dat het handig is om af en toe in alle rust je dingen te overdenken. Maar als het om echt grotere beslissingen gaat zoals wat je wil in je leven, dan verwacht ik eigenlijk wel dat mijn partner dat bespreekbaar maakt. Het gaat dan immers ook om mijn leven/relatie. Ik vind het nogal wat om daar dan je partner in buiten te sluiten. Of draaf ik nu door 
dinsdag 2 april 2013 om 16:32
quote:joop_2000 schreef op 02 april 2013 @ 13:23:
Misschien hem een bericht sturen (in plaats van face to face waardoor hij misschien het gevoel krijgt direct te moeten antwoorden) dat je veel om hem geeft, en wat er ook aan de hand is, dat alles okay is en bespreekbaar is. En je hoopt dat alles tussen jullie goed wordt of blijft, en nog heel lang samen doorgaan. Mocht er wel iets spelen, dan gaat er misschien van alles door z'n kop waar best veel gewicht aan hangt, en op die manier kan hij jouw bemoedigende woorden even op z'n eigen tempo en gelegenheid laten bezinken.Mara dat is toch net zo goed pushen? Die man heeft aangegeven dat er niks is, waarom kan dat niet gewoon geaccepteerd worden?
Misschien hem een bericht sturen (in plaats van face to face waardoor hij misschien het gevoel krijgt direct te moeten antwoorden) dat je veel om hem geeft, en wat er ook aan de hand is, dat alles okay is en bespreekbaar is. En je hoopt dat alles tussen jullie goed wordt of blijft, en nog heel lang samen doorgaan. Mocht er wel iets spelen, dan gaat er misschien van alles door z'n kop waar best veel gewicht aan hangt, en op die manier kan hij jouw bemoedigende woorden even op z'n eigen tempo en gelegenheid laten bezinken.Mara dat is toch net zo goed pushen? Die man heeft aangegeven dat er niks is, waarom kan dat niet gewoon geaccepteerd worden?
dinsdag 2 april 2013 om 17:20
Lilalinda: het is lastig te accepteren dat er niks is, terwijl ik in het dagelijks leven zo duidelijk zie dat er echt wel iets is. Ik ken mijn man al 15 jaar en zie wel of hij lekker in zijn vel zit of niet.
Nu heb ik bedacht dat hij dan vast een minnares heeft, maar de reacties hier hebben me wel duidelijk gemaakt dat er ook iets heel anders zou kunnen spelen.
Nu heb ik bedacht dat hij dan vast een minnares heeft, maar de reacties hier hebben me wel duidelijk gemaakt dat er ook iets heel anders zou kunnen spelen.
vrijdag 12 april 2013 om 20:38
Jullie hadden afgesproken het niet te vertellen aan elkaar.
Dat is gelijk het antwoord.
Ik denk dus dat het het beste is om gewoon ervan uit te gaan dat er niks is.
En niet naar vragen.
Als er echt wat is wat je moet weten, zal hij het wel vertellen of kom je er echt wel achter.
Maar ga er zeker niet naar vissen.
En laat alles lekker rustig zijn gang gaan net of er niks is.
Dus gewoon doen zoals je normaal doet.
Dat is gelijk het antwoord.
Ik denk dus dat het het beste is om gewoon ervan uit te gaan dat er niks is.
En niet naar vragen.
Als er echt wat is wat je moet weten, zal hij het wel vertellen of kom je er echt wel achter.
Maar ga er zeker niet naar vissen.
En laat alles lekker rustig zijn gang gaan net of er niks is.
Dus gewoon doen zoals je normaal doet.