Seks
alle pijlers
Moeite met seks
zaterdag 24 maart 2012 om 01:19
Ik ben 23, en ik heb moeite met seks.
Met mijn eerste vriendje (ik was toen net 17) heeft het echt heel lang geduurd voordat het eindelijk een keer gebeurde. We deden wel dingen, maar echt neuken heeft - schrik niet - bijna anderhalf jaar geduurd voordat dat een keer gebeurde. Omdat ik gewoon niet durfde, me er ongemakkelijk bij voelde.
Dat kan nog, zou je zeggen, dan ben je nog jong, is het je eerste kennismaking met seks. Maar daarna is het eigenlijk nauwelijks verbeterd. Met mijn vriendjes daarna ging het wel sneller, omdat ik meer durfde, maar na een tijdje ging het toch weer minder. Als de eerste verliefdheidsfase over was deed ik het liever niet meer. Ik heb drie relaties gehad, van gemiddeld ongeveer een jaar, maar eigenlijk nauwelijks seks.
Ik denk ontzettend veel na. Bij wat ik doe, bij wat er gebeurt. En zodra ik dat doe, dan lukt het niet meer. Dan voel ik me te opgelaten.
Ik ben vooral bang om me uit te kleden, schaam me erg voor mijn lichaam. Daarnaast heb ik ook het gevoel dat ik een sletje ben als ik seks zou hebben. Tijdens niet zozeer, als we eenmaal neuken vind ik het best fijn en geil, maar achteraf heb ik toch altijd spijt.
Ik ben de laatste tijd enorm in verwarring. Het is pas uit mijn mijn vriend (met wie ik al een hele tijd geen seks meer had omdat ik het gewoon niet meer wilde/kon/durfde) en nu komt toch een beetje de vraag naar boven 'wat nu?'. Wacht ik tot ik ooit weer iemand tegenkom? Een one night stand is sowieso niks voor mij, omdat ik me gebruikt zou voelen als ik zomaar seks zou hebben met iemand. Ik wil denk ik toch wel dat iemand van me houdt.
Ik denk wel veel aan seks, dat is het parodoxale. Ik ben niet aseksueel, ik masturbeer ook regelmatig.
Maar het echt doen... ik heb al lang geen seks meer gehad met een 'nieuw' iemand, al ruim 3 jaar niet meer, dus ik weet niet hoe dat gaat zijn. Maar ik denk niet dat ik durf. Ik wil bijvoorbeeld m'n beha al niet eens uitdoen omdat ik me schaam voor mijn borsten. Ik wil niet gebeft worden omdat ik dat vies vind voor de man in kwestie. Neuken gaat nog, maar niet al te veel standjes enzo, want dan voel ik me weer ongemakkelijk.
Ik ben vooral aan het denken gezet door het topic 'hoeveel sekspartners heb jij gehad'? Er waren veel forumsters van ongeveer mijn leeftijd die al op 10 of meer zaten, en ik snap dat echt niet. Ik ga dan echt bij mezelf nadenken, wat is er mis met mij? Ik wil het diep in m'n hart wel, of in ieder geval wil ik dat ik er van zou kunnen genieten, maar er is iets dat me tegenhoudt. Ik heb het gevoel dat ik 'zondig' ben als ik het zou doen (terwijl ik niet christelijk, of met dat idee ben opgevoed).
Ik weet niet zo goed wat ik wil met dit topic. Herkenning? Advies? Sorry als het een rommelig verhaal geworden is.
Ik zal later nog wel het e.e.a aanvullen.
Met mijn eerste vriendje (ik was toen net 17) heeft het echt heel lang geduurd voordat het eindelijk een keer gebeurde. We deden wel dingen, maar echt neuken heeft - schrik niet - bijna anderhalf jaar geduurd voordat dat een keer gebeurde. Omdat ik gewoon niet durfde, me er ongemakkelijk bij voelde.
Dat kan nog, zou je zeggen, dan ben je nog jong, is het je eerste kennismaking met seks. Maar daarna is het eigenlijk nauwelijks verbeterd. Met mijn vriendjes daarna ging het wel sneller, omdat ik meer durfde, maar na een tijdje ging het toch weer minder. Als de eerste verliefdheidsfase over was deed ik het liever niet meer. Ik heb drie relaties gehad, van gemiddeld ongeveer een jaar, maar eigenlijk nauwelijks seks.
Ik denk ontzettend veel na. Bij wat ik doe, bij wat er gebeurt. En zodra ik dat doe, dan lukt het niet meer. Dan voel ik me te opgelaten.
Ik ben vooral bang om me uit te kleden, schaam me erg voor mijn lichaam. Daarnaast heb ik ook het gevoel dat ik een sletje ben als ik seks zou hebben. Tijdens niet zozeer, als we eenmaal neuken vind ik het best fijn en geil, maar achteraf heb ik toch altijd spijt.
Ik ben de laatste tijd enorm in verwarring. Het is pas uit mijn mijn vriend (met wie ik al een hele tijd geen seks meer had omdat ik het gewoon niet meer wilde/kon/durfde) en nu komt toch een beetje de vraag naar boven 'wat nu?'. Wacht ik tot ik ooit weer iemand tegenkom? Een one night stand is sowieso niks voor mij, omdat ik me gebruikt zou voelen als ik zomaar seks zou hebben met iemand. Ik wil denk ik toch wel dat iemand van me houdt.
Ik denk wel veel aan seks, dat is het parodoxale. Ik ben niet aseksueel, ik masturbeer ook regelmatig.
Maar het echt doen... ik heb al lang geen seks meer gehad met een 'nieuw' iemand, al ruim 3 jaar niet meer, dus ik weet niet hoe dat gaat zijn. Maar ik denk niet dat ik durf. Ik wil bijvoorbeeld m'n beha al niet eens uitdoen omdat ik me schaam voor mijn borsten. Ik wil niet gebeft worden omdat ik dat vies vind voor de man in kwestie. Neuken gaat nog, maar niet al te veel standjes enzo, want dan voel ik me weer ongemakkelijk.
Ik ben vooral aan het denken gezet door het topic 'hoeveel sekspartners heb jij gehad'? Er waren veel forumsters van ongeveer mijn leeftijd die al op 10 of meer zaten, en ik snap dat echt niet. Ik ga dan echt bij mezelf nadenken, wat is er mis met mij? Ik wil het diep in m'n hart wel, of in ieder geval wil ik dat ik er van zou kunnen genieten, maar er is iets dat me tegenhoudt. Ik heb het gevoel dat ik 'zondig' ben als ik het zou doen (terwijl ik niet christelijk, of met dat idee ben opgevoed).
Ik weet niet zo goed wat ik wil met dit topic. Herkenning? Advies? Sorry als het een rommelig verhaal geworden is.
Ik zal later nog wel het e.e.a aanvullen.
dinsdag 24 april 2012 om 02:05
Even een up, hoewel er op dit tijdstip waarschijnlijk niet gereageerd gaat worden.
Eerst was het allemaal een beetje theoretisch gelul in de ruimte, maar de afgelopen weken werd pijnlijk duidelijk dat het inderdaad een probleem is. Heb een soort van scharrel, en zodra hij verder wil gaan dan zoenen dan kap ik het af. Ben aan de ene kant blij dat ik heel erg goed mn grenzen aan kan geven, maar eigenlijk kan ik dat een beetje té goed, want ik weiger alles.
Ik word wel opgewonden, maar... daarna wil ik gewoon niks. Of durf ik niks? Ik weet zelf gewoon niet meer het verschil tussen die twee. Als hij iets losmaakt of iets uit wil trekken dan vraag ik verschrikt wat hij van plan is, en zelf durf ik ook alleen maar een beetje dingen bij hem te doen met de broek aan. Wat voor hem supersaai is natuurlijk.
Ik weet het gewoon niet meer. Ik baal ontzettend, en wou dat ik was als normale mensen.
Ik gedraag me echt als een 16-jarige die nog nooit seks heeft gehad, en dat terwijl ik rond mijn 19e/20e een stuk minder moeilijk deed. Ik weet gewoon niet wat er met me aan de hand is.
Eerst was het allemaal een beetje theoretisch gelul in de ruimte, maar de afgelopen weken werd pijnlijk duidelijk dat het inderdaad een probleem is. Heb een soort van scharrel, en zodra hij verder wil gaan dan zoenen dan kap ik het af. Ben aan de ene kant blij dat ik heel erg goed mn grenzen aan kan geven, maar eigenlijk kan ik dat een beetje té goed, want ik weiger alles.
Ik word wel opgewonden, maar... daarna wil ik gewoon niks. Of durf ik niks? Ik weet zelf gewoon niet meer het verschil tussen die twee. Als hij iets losmaakt of iets uit wil trekken dan vraag ik verschrikt wat hij van plan is, en zelf durf ik ook alleen maar een beetje dingen bij hem te doen met de broek aan. Wat voor hem supersaai is natuurlijk.
Ik weet het gewoon niet meer. Ik baal ontzettend, en wou dat ik was als normale mensen.
Ik gedraag me echt als een 16-jarige die nog nooit seks heeft gehad, en dat terwijl ik rond mijn 19e/20e een stuk minder moeilijk deed. Ik weet gewoon niet wat er met me aan de hand is.
dinsdag 24 april 2012 om 14:58
dinsdag 24 april 2012 om 15:48
Hoi Noire,
Lastig dat jij je zo geremd voelt.
Wij kunnen nog zo vaak tegen je zeggen dat je dat niet hoeft te zijn maar uiteindelijk moet je er zelf van gaan genieten.
Ook ik was heel onzeker over mijzelf plus voor mij was het de eerste keer en voor partner tja laten we zeggen zeker niet de eerste keer.
Hoewel ik zeker niet de gevoelens had die jij hebt (bang bent sletterig te zijn, ontzettend bij nadenken) herken ik wel onzekerheid, bang niet genoeg te zijn, mezelf niet mooi genoeg vinden.
Uiteindelijk was mijn verliefdheid en het gevoel uiting te willen geven aan de lustgevoelens in mij sterker dan alle (negatieve) gevoelens die ik had, die ik ook deels door thuis had meegekregen.
En nu ben ik helemaal los haha nee inmiddels weet ik wat ik wil en hoe ik zelf kan genieten.
Leer genieten van je lichaam...
Ik heb geen pasklare knop/wondermiddel, het komt vanuit je eigen gevoel, waar je zelf iets mee moet..
Gelijk aan de andere berichten dus.
Lastig dat jij je zo geremd voelt.
Wij kunnen nog zo vaak tegen je zeggen dat je dat niet hoeft te zijn maar uiteindelijk moet je er zelf van gaan genieten.
Ook ik was heel onzeker over mijzelf plus voor mij was het de eerste keer en voor partner tja laten we zeggen zeker niet de eerste keer.
Hoewel ik zeker niet de gevoelens had die jij hebt (bang bent sletterig te zijn, ontzettend bij nadenken) herken ik wel onzekerheid, bang niet genoeg te zijn, mezelf niet mooi genoeg vinden.
Uiteindelijk was mijn verliefdheid en het gevoel uiting te willen geven aan de lustgevoelens in mij sterker dan alle (negatieve) gevoelens die ik had, die ik ook deels door thuis had meegekregen.
En nu ben ik helemaal los haha nee inmiddels weet ik wat ik wil en hoe ik zelf kan genieten.
Leer genieten van je lichaam...
Ik heb geen pasklare knop/wondermiddel, het komt vanuit je eigen gevoel, waar je zelf iets mee moet..
Gelijk aan de andere berichten dus.
dinsdag 24 april 2012 om 16:33
je wacht op wonderen en die bestaan nou eenmaal niet (of nou ja.. heel soms;)) Als je niet lekker in je vel zit is het logisch dat je lichaam ook niet zo mooi vind. Dus ook weer niet gek dat je niet staat te springen om je lichaam te laten zien.
Dus; voor de spiegel gaan staan en elke dag vertellen tegen je spiegelbeeld wat je mooi aan jezelf vind. Net zo lang tot je jezelf gaat geloven.
Of in therapie gaan. Dat zijn volgens mij je opties.
Sterkte.
Dus; voor de spiegel gaan staan en elke dag vertellen tegen je spiegelbeeld wat je mooi aan jezelf vind. Net zo lang tot je jezelf gaat geloven.
Of in therapie gaan. Dat zijn volgens mij je opties.
Sterkte.
dinsdag 24 april 2012 om 21:59
quote:yesorno schreef op 24 april 2012 @ 16:33:
je wacht op wonderen en die bestaan nou eenmaal niet (of nou ja.. heel soms;)) Als je niet lekker in je vel zit is het logisch dat je lichaam ook niet zo mooi vind. Dus ook weer niet gek dat je niet staat te springen om je lichaam te laten zien.
Dus; voor de spiegel gaan staan en elke dag vertellen tegen je spiegelbeeld wat je mooi aan jezelf vind. Net zo lang tot je jezelf gaat geloven.
Of in therapie gaan. Dat zijn volgens mij je opties.
Sterkte.
Ik weet, na m'n ervaringen van afgelopen weken, niet eens meer of het ligt aan mijn lichaamsbeeld. Heb nog steeds liever niet dat m'n beha uitgetrokken wordt, maar ik geloof hem wel als hij zegt dat hij me mooi en sexy vindt, en dat ik niks heb om me voor te schamen. Ik denk eerlijk gezegd dat ik dáár nog wel overheen kan stappen.
Het is gewoon meer die drempel van echt seks gaan hebben die ik niet lijk te kunnen overstappen, en het nadenken dat ik niet uit kan zetten. Tijdens het zoenen ook, in plaats van er van te genieten ofzo, denk ik alleen maar van 'oh jee, doe ik het nog goed, doe ik het nog goed?!'.
je wacht op wonderen en die bestaan nou eenmaal niet (of nou ja.. heel soms;)) Als je niet lekker in je vel zit is het logisch dat je lichaam ook niet zo mooi vind. Dus ook weer niet gek dat je niet staat te springen om je lichaam te laten zien.
Dus; voor de spiegel gaan staan en elke dag vertellen tegen je spiegelbeeld wat je mooi aan jezelf vind. Net zo lang tot je jezelf gaat geloven.
Of in therapie gaan. Dat zijn volgens mij je opties.
Sterkte.
Ik weet, na m'n ervaringen van afgelopen weken, niet eens meer of het ligt aan mijn lichaamsbeeld. Heb nog steeds liever niet dat m'n beha uitgetrokken wordt, maar ik geloof hem wel als hij zegt dat hij me mooi en sexy vindt, en dat ik niks heb om me voor te schamen. Ik denk eerlijk gezegd dat ik dáár nog wel overheen kan stappen.
Het is gewoon meer die drempel van echt seks gaan hebben die ik niet lijk te kunnen overstappen, en het nadenken dat ik niet uit kan zetten. Tijdens het zoenen ook, in plaats van er van te genieten ofzo, denk ik alleen maar van 'oh jee, doe ik het nog goed, doe ik het nog goed?!'.
dinsdag 24 april 2012 om 22:22
quote:metafoor schreef op 24 april 2012 @ 16:38:
Je moet in ieder geval niet de conclusie trekken dat er iets mis met je is, omdat jij minder bed partners dan anderen hebt gehad, daar is niets mis mee!En ik denk ook niet dat er iets mis met me is omdat ik minder bedpartners heb gehad hoor. Alleen omdat ik na jaren ervaring nog steeds zoveel moeite heb.
Je moet in ieder geval niet de conclusie trekken dat er iets mis met je is, omdat jij minder bed partners dan anderen hebt gehad, daar is niets mis mee!En ik denk ook niet dat er iets mis met me is omdat ik minder bedpartners heb gehad hoor. Alleen omdat ik na jaren ervaring nog steeds zoveel moeite heb.
dinsdag 24 april 2012 om 23:15
quote:noire schreef op 24 april 2012 @ 21:59:
[...]
Tijdens het zoenen ook, in plaats van er van te genieten ofzo, denk ik alleen maar van 'oh jee, doe ik het nog goed, doe ik het nog goed?!'.
Tja, jij blijft aandacht aan de verkeerde dingen geven. Alles wat aandacht krijgt, dat groeit. Als jij stap-voor-stap aandacht gaat geven aan de positieve dingen, dan blijft het voorlopig nog even neppig aanvoelen, maar daarna wordt het beter. Fake it until you make it.
Als je me niet geloofd, ga langs een therapeut.
[...]
Tijdens het zoenen ook, in plaats van er van te genieten ofzo, denk ik alleen maar van 'oh jee, doe ik het nog goed, doe ik het nog goed?!'.
Tja, jij blijft aandacht aan de verkeerde dingen geven. Alles wat aandacht krijgt, dat groeit. Als jij stap-voor-stap aandacht gaat geven aan de positieve dingen, dan blijft het voorlopig nog even neppig aanvoelen, maar daarna wordt het beter. Fake it until you make it.
Als je me niet geloofd, ga langs een therapeut.
woensdag 25 april 2012 om 12:33
woensdag 25 april 2012 om 14:24
quote:goldmember schreef op 25 april 2012 @ 12:33:
@Noire: is het een idee om een beetje open kaart te spelen met je vlam?
Misschien helpt wat meer bevestiging om je over de eerste drempel te krijgen?
Maar eens met anderen hier: ik zou naar een therapeut gaan. Want het lijkt alleen maar erger te worden terwijl je hier wel van af kan komen.
Oh hij weet allang hoe het zit hoor. Ik ben een erg open en eerlijk persoon, dus ik maak daar geen geheim van. Hij vindt het allemaal niet nodig, en heeft ook heel veel geduld enzo, dus aan hem ligt het niet!
En tja, therapeut... ik heb al een therapeut voor andere zaken, en ik voel me niet op m'n gemak om dit met hem te bespreken. En om nou wéér in de psychische molen te komen voor dit... ben daar na jaren van therapie enzo ook wel een beetje klaar mee eerlijk gezegd.
@Noire: is het een idee om een beetje open kaart te spelen met je vlam?
Misschien helpt wat meer bevestiging om je over de eerste drempel te krijgen?
Maar eens met anderen hier: ik zou naar een therapeut gaan. Want het lijkt alleen maar erger te worden terwijl je hier wel van af kan komen.
Oh hij weet allang hoe het zit hoor. Ik ben een erg open en eerlijk persoon, dus ik maak daar geen geheim van. Hij vindt het allemaal niet nodig, en heeft ook heel veel geduld enzo, dus aan hem ligt het niet!
En tja, therapeut... ik heb al een therapeut voor andere zaken, en ik voel me niet op m'n gemak om dit met hem te bespreken. En om nou wéér in de psychische molen te komen voor dit... ben daar na jaren van therapie enzo ook wel een beetje klaar mee eerlijk gezegd.
