Seks
alle pijlers
vriend geen zin
vrijdag 6 april 2007 om 15:05
Heeft iemand dit ook meegemaakt? Mijn vriend heeft erg weinig zin (na 3,5 jaar doen we het zo'n 2 keer per maand) en we hebben alleen sex als ik het voortouw neem. Ik word hier verdrietig van, weet niet wat ik er aan kan veranderen. Heb het al zo vaak met hem besproken, hij geeft aan gewoon minder vaak zin te hebben dan ik... Dat hij me niet verdrietig wil maken en dat het niet aan mij ligt, dat dat altijd zo is geweest. Ik weet dat hij porno kijkt en dat maakt me ook helemaal niks uit, word er alleen wel verdrietig van dat hij als hij zin heeft dus liever het net op gaat... Als we sex hebben is de sex wel goed, maar ik mis het gevoel dat hij mij ook wil en hij het voortouw neemt. Uit vorige relaties ben ik dit ook niet gewend en ik ben bang dat het op deze manier dood gaat bloeden tussen ons. Als dit nu al zo is hoe is het dan straks? Ik merk dat ik het fijn vind om van anderen aandacht te krijgen. Ik wil graag samen oud worden maar heb ook de spanning nodig. Iemand hier ervaring mee?
vrijdag 9 mei 2008 om 23:19
quote:siemooon schreef op 05 mei 2008 @ 19:08:
@Plantje1. Over wel of niet goed communiceren met elkaar, vind ik inderdaad een goeie. Ik denk dat ik inderdaad wel duidelijk ben. (wat is er niet te begrijpen aan: ik wil neuken
). Probleem voor mij is vooral dat in het verdere gesprek over waarom wil hij niet, durft hij niet, kan hij niet, zijn antwoord vooral is: weet ik niet. Redelijk frustrerend, op die manier is er nooit een gesprek.
Maar goed, we gan met heeeeeeeeeele kleine stapjes en inmiddels is manlief bereid om dan in ieder geval eens naar de site van een relatietherpeut/sexuoloog te kijken, dus met een beetje geluk zitten we over twee jaar bij de beste man/vrouw op de divan.....Ik weet het, dit klinkt wel heel cynisch, maar da's weer meer een reactie op vorige week. Dat waren heel oprechte, serieuze beloftes dat hij vanaf nu iedere dag ging proberen.....En dat is dus inmiddels 8 dagen gelden en je raadt het al: aantal pogingen: 0,0.
Dus weer een serieuze poging van zijn kant om mijn vertrouwen weer een deuk te geven. Is het nou raar dat ik zijn beloftes niet meer serieus neem als ze al 6 jaar lang toch niet nagekomen worden??
(overigens: manlief is wel altijd van de knuffelige en hand in hand over straat lopen. Zoenen ook, maar niet tongzoenen)
Jij bent absoluut duidelijk! Mensen die op alles "weet ik niet" antwoorden kunnen heel frustrerend zijn! Maar eerlijk gezegd kan het niet en zou je er eens kwaad om moeten worden. Maar is het niet zo, dat jij inderdaad gemakkelijk eerlijk kunt zeggen wat je wil, maar dat dat voor je vriend anders ligt? Want als alleen jij zo open bent schiet je er natuurlijk nog niets mee op
Hem gewoon in je blootje bespringen? Is op zich natuurlijk een geintje, maar wat zou hij dan doen? Waarschijnlijk zou hij voor die keer meedoen en kun je verder initiatief vergeten. Laat hem dan ook achteraf weten, dat als ie dat vaker wil dat ie zijn gang maar hoeft te gaan!
En als alleen praten over seks problemen geeft...schaamt ie zich misschien niet gewoon nog een beetje. Vergeet niet, dat het nog steeds voor veel mensen niet heel gemakkelijk is!
Ik vind zelf een relatietherapeut/seksuoloog nogal "zwaar". Het kan zeker helpen. Maar ik denk dat het vooral belangrijk is het luchtig te houden. Dus niet lacherig, maar luchtig. Dat je er net zo gemakkelijk over kunt praten als over de afwas of welke boodschappen je moet halen. Maar wel alleen met hém! Hoe hij er met anderen over kan praten doet niet ter zake! Dat geldt ook voor Karlie. Het gaat er alleen maar om hoe hij er met jou over kan praten en hoe hij er over kan praten als hij met jou alleen is.
@Plantje1. Over wel of niet goed communiceren met elkaar, vind ik inderdaad een goeie. Ik denk dat ik inderdaad wel duidelijk ben. (wat is er niet te begrijpen aan: ik wil neuken
). Probleem voor mij is vooral dat in het verdere gesprek over waarom wil hij niet, durft hij niet, kan hij niet, zijn antwoord vooral is: weet ik niet. Redelijk frustrerend, op die manier is er nooit een gesprek. Maar goed, we gan met heeeeeeeeeele kleine stapjes en inmiddels is manlief bereid om dan in ieder geval eens naar de site van een relatietherpeut/sexuoloog te kijken, dus met een beetje geluk zitten we over twee jaar bij de beste man/vrouw op de divan.....Ik weet het, dit klinkt wel heel cynisch, maar da's weer meer een reactie op vorige week. Dat waren heel oprechte, serieuze beloftes dat hij vanaf nu iedere dag ging proberen.....En dat is dus inmiddels 8 dagen gelden en je raadt het al: aantal pogingen: 0,0.
Dus weer een serieuze poging van zijn kant om mijn vertrouwen weer een deuk te geven. Is het nou raar dat ik zijn beloftes niet meer serieus neem als ze al 6 jaar lang toch niet nagekomen worden??
(overigens: manlief is wel altijd van de knuffelige en hand in hand over straat lopen. Zoenen ook, maar niet tongzoenen)
Jij bent absoluut duidelijk! Mensen die op alles "weet ik niet" antwoorden kunnen heel frustrerend zijn! Maar eerlijk gezegd kan het niet en zou je er eens kwaad om moeten worden. Maar is het niet zo, dat jij inderdaad gemakkelijk eerlijk kunt zeggen wat je wil, maar dat dat voor je vriend anders ligt? Want als alleen jij zo open bent schiet je er natuurlijk nog niets mee op
Hem gewoon in je blootje bespringen? Is op zich natuurlijk een geintje, maar wat zou hij dan doen? Waarschijnlijk zou hij voor die keer meedoen en kun je verder initiatief vergeten. Laat hem dan ook achteraf weten, dat als ie dat vaker wil dat ie zijn gang maar hoeft te gaan!
En als alleen praten over seks problemen geeft...schaamt ie zich misschien niet gewoon nog een beetje. Vergeet niet, dat het nog steeds voor veel mensen niet heel gemakkelijk is!
Ik vind zelf een relatietherapeut/seksuoloog nogal "zwaar". Het kan zeker helpen. Maar ik denk dat het vooral belangrijk is het luchtig te houden. Dus niet lacherig, maar luchtig. Dat je er net zo gemakkelijk over kunt praten als over de afwas of welke boodschappen je moet halen. Maar wel alleen met hém! Hoe hij er met anderen over kan praten doet niet ter zake! Dat geldt ook voor Karlie. Het gaat er alleen maar om hoe hij er met jou over kan praten en hoe hij er over kan praten als hij met jou alleen is.
vrijdag 9 mei 2008 om 23:26
quote:pluisje78 schreef op 08 mei 2008 @ 21:47:
[...]
Als ik zijn hand vast pak, houd hij mijn hand heel even vast, maar laat vrij snel weer los, met reactie, pff veels te warm zo'n hand, of ff peuk aansteken hoor en pakt daarna mijn hand niet meer.
Al ik hem wil knuffelen of wil zoenen, merk ik direct aan zijn uitstralinf of houding dat hij het liever niet wil, maar het dan maar doet om mij stil te houden.
We hebben al heel veel gesprekken gehad over dat ik meer sex wil, maar hoe meer ik erover begon, hoe meer hij zich terug trekt, dus wordt daar echt niet wijzer van. Ook in de gesprekken met de relatietherapeute hier al regelamtig over gehad, maar er komt niet echt een actie op.
Klinkt eigenlijk ook wel heel erg herkenbaar...
Ik heb dat in eerdere relaties ook wel eens gedaan. Eigenlijk pas toen het uit was merkte ik hoe zeer ik dat soort dingen (waar ik voordien altijd voor uit de weg ging) als even knuffelen en handje vasthouden miste! Eerlijk gezegd heb ik ook geen idee hoe je zoiets mogelijk tijdens een relatie een beetje goed kunt krijgen. Ik denk dat je hem wakker zult moeten schudden!
Wat zegt de relatietherapeute ervan? Die moet immers zorgen, dat dat gesprek wel degelijk op gang komt! Die extra intimiteit moet je eigenlijk gewoon eisen. Heb je al eens aangegeven, dat er vast wel kerels zijn die je die intimiteit wél geven? Want voordat je daadwerkelijk naar een ander gaat kun je ook in een gesprek een keer die richting op gaan.
[...]
Als ik zijn hand vast pak, houd hij mijn hand heel even vast, maar laat vrij snel weer los, met reactie, pff veels te warm zo'n hand, of ff peuk aansteken hoor en pakt daarna mijn hand niet meer.
Al ik hem wil knuffelen of wil zoenen, merk ik direct aan zijn uitstralinf of houding dat hij het liever niet wil, maar het dan maar doet om mij stil te houden.
We hebben al heel veel gesprekken gehad over dat ik meer sex wil, maar hoe meer ik erover begon, hoe meer hij zich terug trekt, dus wordt daar echt niet wijzer van. Ook in de gesprekken met de relatietherapeute hier al regelamtig over gehad, maar er komt niet echt een actie op.
Klinkt eigenlijk ook wel heel erg herkenbaar...
Ik heb dat in eerdere relaties ook wel eens gedaan. Eigenlijk pas toen het uit was merkte ik hoe zeer ik dat soort dingen (waar ik voordien altijd voor uit de weg ging) als even knuffelen en handje vasthouden miste! Eerlijk gezegd heb ik ook geen idee hoe je zoiets mogelijk tijdens een relatie een beetje goed kunt krijgen. Ik denk dat je hem wakker zult moeten schudden!
Wat zegt de relatietherapeute ervan? Die moet immers zorgen, dat dat gesprek wel degelijk op gang komt! Die extra intimiteit moet je eigenlijk gewoon eisen. Heb je al eens aangegeven, dat er vast wel kerels zijn die je die intimiteit wél geven? Want voordat je daadwerkelijk naar een ander gaat kun je ook in een gesprek een keer die richting op gaan.
vrijdag 9 mei 2008 om 23:30
quote:wanda_p schreef op 09 mei 2008 @ 14:43:
[...]
Er zijn mannen die dat levenslang ontkennen. Ik hoorde laatst op de radio dat je beter van mannenontmoetingsplaatsen kunt spreken dan van homo ontmoetingsplaatsen (ging over seks in de openbare ruimte) omdat de meeste mannen die daar komen de schijn ophouden dat ze hetero zijn. Ik kan me zo voorstellen dat enkele mannen waar het hier over gaat diep in hun hart homoseksueel zijn en daar niet voor uit durven komen.
Sorry hoor, maar dit vind ik eigenlijk best ver gezocht allemaal! Ik denk niet dat je er van uit moet gaan dat hij homo is. Dat navragen waar een arts bij is stimuleert denk ik een eventuele coming out ook niet bepaald.
Bovendien denk ik dat op die mannen/homoontmoetingsplaatsen vooral op seks beluste kerels komen. Ze zijn homo/hetero/bi, maar hebben vooral behoefte aan deze vorm van seks denk ik. Ik verwacht niet dat daar de doorsnee homoseksuele man komt om er zijn levenspartner te ontmoeten.
[...]
Er zijn mannen die dat levenslang ontkennen. Ik hoorde laatst op de radio dat je beter van mannenontmoetingsplaatsen kunt spreken dan van homo ontmoetingsplaatsen (ging over seks in de openbare ruimte) omdat de meeste mannen die daar komen de schijn ophouden dat ze hetero zijn. Ik kan me zo voorstellen dat enkele mannen waar het hier over gaat diep in hun hart homoseksueel zijn en daar niet voor uit durven komen.
Sorry hoor, maar dit vind ik eigenlijk best ver gezocht allemaal! Ik denk niet dat je er van uit moet gaan dat hij homo is. Dat navragen waar een arts bij is stimuleert denk ik een eventuele coming out ook niet bepaald.
Bovendien denk ik dat op die mannen/homoontmoetingsplaatsen vooral op seks beluste kerels komen. Ze zijn homo/hetero/bi, maar hebben vooral behoefte aan deze vorm van seks denk ik. Ik verwacht niet dat daar de doorsnee homoseksuele man komt om er zijn levenspartner te ontmoeten.
zondag 11 mei 2008 om 18:29
En wat dan nog, het doet er eigenlijk helemaal geen bal toe waarom hij geen zin heeft en daar moet je iets mee, of ermee leren leven danwel opstappen. Mijn partner is zonder meer een prettige persoonlijkheid, maar als we geen kinderen hadden gehad denk ik niet dat we nog bij elkaar waren geweest (en nee, wij maken elkaar het leven niet zuur, wij zijn zonder meer een harmonieus gezin en niet alleen voor de buitenwereld).
Weet je, de sexuoloog zei (ongeveer) letterlijk tegen mijn partner: Pas op man, dit hoeft zij niet van jou te pikken, dit gaat zij niet trekken, dat kan niemand. Dat had niet echt effect op hem, teminste niet in de zin van dat hij echt tot daden overging zeg maar. Wat kan ik dan nog doen? Ik herken de verhalen van Pluisje78 heel erg, bij ons gaat het net zo iets. Mijn man doet zo eens in de zoveel tijd eens een poging tot een knuffel, maar ik zie en voel dat hij dat niet doet omdat hij daar zelf behoefte aan heeft, dat is echt killing voor mij, eigenlijk wil hij me dus niet op die manier.
Weet je, de sexuoloog zei (ongeveer) letterlijk tegen mijn partner: Pas op man, dit hoeft zij niet van jou te pikken, dit gaat zij niet trekken, dat kan niemand. Dat had niet echt effect op hem, teminste niet in de zin van dat hij echt tot daden overging zeg maar. Wat kan ik dan nog doen? Ik herken de verhalen van Pluisje78 heel erg, bij ons gaat het net zo iets. Mijn man doet zo eens in de zoveel tijd eens een poging tot een knuffel, maar ik zie en voel dat hij dat niet doet omdat hij daar zelf behoefte aan heeft, dat is echt killing voor mij, eigenlijk wil hij me dus niet op die manier.
zondag 11 mei 2008 om 18:39
Herkenbaar!
Vandaag heb ik letterlijk ge-eist dat we NU sex zouden hebben. Dat vond hij natuurlijk belachelijk en alsof ik er dan zin in heb, maar ik heb hem gezegd dat hij voorheen ons sexleven bepaalde en dat IK het nu eens zou doen.
Nu hebben we afgesproken dat we deze pinksteren nog eens van bil gaan en dat ik tot die tijd mijn mond houd. Hoe langer geen sex hoe hoger de drempel!
Beukenootje, knuffelt en kust je man wel met jullie kinderen? Of is hij sowieso totaal niet van het aanraken?
Vandaag heb ik letterlijk ge-eist dat we NU sex zouden hebben. Dat vond hij natuurlijk belachelijk en alsof ik er dan zin in heb, maar ik heb hem gezegd dat hij voorheen ons sexleven bepaalde en dat IK het nu eens zou doen.
Nu hebben we afgesproken dat we deze pinksteren nog eens van bil gaan en dat ik tot die tijd mijn mond houd. Hoe langer geen sex hoe hoger de drempel!
Beukenootje, knuffelt en kust je man wel met jullie kinderen? Of is hij sowieso totaal niet van het aanraken?
zondag 11 mei 2008 om 18:49
Rezie, mijn man knuffelt en kust wel met de kinderen, omdat hij zijn geen behoefte aan knuffelen niet aan zijn kinderen wil doorgeven. Hij is totaal niet van het aanraken, maar met je kinderen knuffelen heeft natuurlijk geen sexuele lading en dat gaat dan nog net.
De oudste is overigens net zo afstandelijk als hij, blijkbaar is het genetisch bepaald.
De oudste is overigens net zo afstandelijk als hij, blijkbaar is het genetisch bepaald.
dinsdag 13 mei 2008 om 11:18
Beukenootje, ik heb ook je verhaal op jouw topic deels gelezen. Bij jou is het vlgs mij wel een ander verhaal dan bij mij. Het klinkt alsof jouw man a-seksueel is. Ik heb daar laatst een artikel over gelezen in "Linda" (Ja, heel hoogstaand ik weet het!).
Het lijkt me echt heel lastig om met zo'n partner door het leven te gaan. Ik bewonder je loyaliteit aan hem.
Wel vervelend dat je oudste hier ook wat van meegekregen heeft.
Aangezien je kinderen hebt en je al langere tijd een relatie met hem hebt, neem ik aan dat hij vroeger "handtastelijker" was?
Kun je er wel met hem over praten?
Het lijkt me echt heel lastig om met zo'n partner door het leven te gaan. Ik bewonder je loyaliteit aan hem.
Wel vervelend dat je oudste hier ook wat van meegekregen heeft.
Aangezien je kinderen hebt en je al langere tijd een relatie met hem hebt, neem ik aan dat hij vroeger "handtastelijker" was?
Kun je er wel met hem over praten?
dinsdag 13 mei 2008 om 15:07
Rezie: ik heb die Linda ook gelezen en aan mijn man laten lezen en hij herkende zich erg in de verhalen die daar in stonden. Hij zegt heel veel van mij te houden, alleen van mij en alles voor me over te hebben, zolang er maar geen lichamelijk contact hoeft plaats te vinden.
Waarom ik loyaal ben aan hem? Hij is een hele mooie man, hij houdt van mij, hij is sociaal, hij is de vader van kinderen, hij is een hele leuke huisgenoot, eigenlijk is ie gewoon een HELE LEUKE man, op één vlak na.
Hij kan er overigens uitstekend over praten, geen enkel probleem, maar praatjes vullen geen gaatjes zoals je weet. In het begin van onze relatie was hij wel handtastelijker, maar niet heel erg, ik was totaal onervaren op relatiegebied dus ik had geen idee 'hoe het hoorde'. Dat we nu een probleem hebben is omdat mijn behoeftes en gevoelens op gebied van intimiteiten veranderd zijn in de loop der jaren.
Waarom ik loyaal ben aan hem? Hij is een hele mooie man, hij houdt van mij, hij is sociaal, hij is de vader van kinderen, hij is een hele leuke huisgenoot, eigenlijk is ie gewoon een HELE LEUKE man, op één vlak na.
Hij kan er overigens uitstekend over praten, geen enkel probleem, maar praatjes vullen geen gaatjes zoals je weet. In het begin van onze relatie was hij wel handtastelijker, maar niet heel erg, ik was totaal onervaren op relatiegebied dus ik had geen idee 'hoe het hoorde'. Dat we nu een probleem hebben is omdat mijn behoeftes en gevoelens op gebied van intimiteiten veranderd zijn in de loop der jaren.
dinsdag 13 mei 2008 om 21:42
Welke Linda was dat? Ben wel benieuwd naar dat artikel.
Van hier nog weinig verandering. Man heeft op een site van een relatietherapeut een soort vragenlijstje ingevuld. Dus ik heel belangstellend gevraagd wat daaruit kwam. Dat was dus dat hij mogelijk op sexueel gebied een probleem zou kunnen hebben. Uiteraard met de nadruk op "mogelijk" en "zou kunnen" want ja, dan kan het ook wel van niet natuurlijk.
Dus hem gezegd hoe ik daar over dacht en dat ik vond dat hij contact met ze op moest nemen, dus heeft hij nu een mail gestuurd, maar helaas nog geen reactie. Wel (weer) de belofte dat hij dan vrijdag gaat bellen als ze niet zelf reageren,dus ben benieuwd. Verder een dramatisch weekend, omdat ik het eigenlijk totaal niet meer zag zitten en eigenlijk gewoon het gevoel had dat ik ermee moest stoppen. Maar de gedachte daaraan, daar raakte ik dan ook weer zo van in paniek dat de coclusie was voor mezelf dat ik dat ook niet wil. Kortom, typisch gevalletje van niet met en niet zonder kunnen (met/zonder man en met/zonder sex....)
Van hier nog weinig verandering. Man heeft op een site van een relatietherapeut een soort vragenlijstje ingevuld. Dus ik heel belangstellend gevraagd wat daaruit kwam. Dat was dus dat hij mogelijk op sexueel gebied een probleem zou kunnen hebben. Uiteraard met de nadruk op "mogelijk" en "zou kunnen" want ja, dan kan het ook wel van niet natuurlijk.
Dus hem gezegd hoe ik daar over dacht en dat ik vond dat hij contact met ze op moest nemen, dus heeft hij nu een mail gestuurd, maar helaas nog geen reactie. Wel (weer) de belofte dat hij dan vrijdag gaat bellen als ze niet zelf reageren,dus ben benieuwd. Verder een dramatisch weekend, omdat ik het eigenlijk totaal niet meer zag zitten en eigenlijk gewoon het gevoel had dat ik ermee moest stoppen. Maar de gedachte daaraan, daar raakte ik dan ook weer zo van in paniek dat de coclusie was voor mezelf dat ik dat ook niet wil. Kortom, typisch gevalletje van niet met en niet zonder kunnen (met/zonder man en met/zonder sex....)
zaterdag 17 mei 2008 om 21:05
misschien ben ik een beetje off topic, dan merk ik dat wel maar ik wil jullie toch wat voorleggen.
Vinden jullie niet dat je eerst de relatie eerlijk uit moet maken voordat je aan flirten en sexen met anderen begint? als je dat doet ben je er toch al uit, dat je het niet trekt zonder sex?
Ik ben de tegenovergestelde partij, ik heb heel weinig behoefte aan sex, hou wel veel van mijn vriend, het ligt niet aan hem. De laatste 1,5 jaar heb ik in mijn relatie geen behoefte aan sex. Daarvoor ging het ook niet echt van harte, mijn vriend nam meestal het initiatief. Natuurlijk ben ik altijd bang geweest dat mijn vriend dat op een gegeven moment niet meer trekt. Het begint hem nu ook idd te frustreren. Hij is geen uitgaanstype maar onlangs had hij twee feestjes van jongens van zijn handbalteam, op beide feestjes heeft hij meisjes leren kennen. Beide meisjes zijn flink wat jonger dan dat hij is. Met één van die meisjes (11 jaar jonger, studentje) is hij nu virtueel aan het flirten. hij geeft aan dat hij het erg gezellig had gehad met haar en vraagt of zij dat ook vond, geeft virtuele kussen en knuffels. Hij heeft dit meisje ook vertelt over mijn problemen tav sex. Een wildvreemd meisje de eerste de beste keer dat hij haar ontmoet op één of andere feestje. Ik voel me hier ontzettend klote onder. Hij gaf aan met dit meisje een vriendschappelijke klik te voelen en in de weken daarna was hij erg narrig en stug ten opzichte van mij, pas later ontdekte ik zijn virtuele avances. Ik had al mijn vermeodens omdat hij telkens msn en hyves wegklikte zodra ik in de buurt was, dit was anders altijd geen probleem. En ondanks dat ik zijn behoeftes snap, hoewel er volgens mij nog geen sprake was of is geweest van sex, doet het me enorm veel pijn. We hebben wel een relatie en een kind samen, ik voel me bedonderd. maak je vreemdgaan "op zoek zijn naar" goed als je aangeeft bij je man of vrouw toch niet aan je trekken te komen. En sterker nog dan ook nog bij een huppeltutje van 11 jaar jonger. Krijg ik hier een fair antwoord op of alleen maar te horen: tsja dan had je maar wat vaker met hem moeten neuken!? Ik ben benieuwd?
Vinden jullie niet dat je eerst de relatie eerlijk uit moet maken voordat je aan flirten en sexen met anderen begint? als je dat doet ben je er toch al uit, dat je het niet trekt zonder sex?
Ik ben de tegenovergestelde partij, ik heb heel weinig behoefte aan sex, hou wel veel van mijn vriend, het ligt niet aan hem. De laatste 1,5 jaar heb ik in mijn relatie geen behoefte aan sex. Daarvoor ging het ook niet echt van harte, mijn vriend nam meestal het initiatief. Natuurlijk ben ik altijd bang geweest dat mijn vriend dat op een gegeven moment niet meer trekt. Het begint hem nu ook idd te frustreren. Hij is geen uitgaanstype maar onlangs had hij twee feestjes van jongens van zijn handbalteam, op beide feestjes heeft hij meisjes leren kennen. Beide meisjes zijn flink wat jonger dan dat hij is. Met één van die meisjes (11 jaar jonger, studentje) is hij nu virtueel aan het flirten. hij geeft aan dat hij het erg gezellig had gehad met haar en vraagt of zij dat ook vond, geeft virtuele kussen en knuffels. Hij heeft dit meisje ook vertelt over mijn problemen tav sex. Een wildvreemd meisje de eerste de beste keer dat hij haar ontmoet op één of andere feestje. Ik voel me hier ontzettend klote onder. Hij gaf aan met dit meisje een vriendschappelijke klik te voelen en in de weken daarna was hij erg narrig en stug ten opzichte van mij, pas later ontdekte ik zijn virtuele avances. Ik had al mijn vermeodens omdat hij telkens msn en hyves wegklikte zodra ik in de buurt was, dit was anders altijd geen probleem. En ondanks dat ik zijn behoeftes snap, hoewel er volgens mij nog geen sprake was of is geweest van sex, doet het me enorm veel pijn. We hebben wel een relatie en een kind samen, ik voel me bedonderd. maak je vreemdgaan "op zoek zijn naar" goed als je aangeeft bij je man of vrouw toch niet aan je trekken te komen. En sterker nog dan ook nog bij een huppeltutje van 11 jaar jonger. Krijg ik hier een fair antwoord op of alleen maar te horen: tsja dan had je maar wat vaker met hem moeten neuken!? Ik ben benieuwd?
zondag 18 mei 2008 om 07:37
Lampionnetje,
Waarom is sex in een relatie voor jou niet belangrijk, maar als het om sex ( wat zeg ik, zo ver is hij nog niet eens) van je vriend met een andere vrouw ( waar je heel denigrend over spreekt) gaat is het ineens wél heeeeel belangrijk! Doe er wat aan meid! De bal ligt bij jou! Uit je post lees ik dat je bevestiging zoekt voor jezelf, dat krijg je hier waarschijnlijk niet, daarvoor zit je toch echt op het verkeerde topic.
Ik herken het wel hoor, mijn man wil ook (bijna) nooit, inmiddels is het bijna 3 jaar geleden dat we fatsoenlijke sex hebben gehad, en dat is erg frustrerend. Hij belooft zelf van alles dat het weer goedkomt, daar is tot nu nog niets van gebleken, ik heb er geen vertrouwen meer in dat het nog goed komt. Voor die drie jaar was het ook lange tijd niets, toen ben ik een keer vreemd gegaan, was ik de lul en hij het slachtoffer (net als jij nu). Mijn nekharen staan een beetje overeind bij jou post, zoals je misschien zult begrijpen.
Natuurlijk had ik mijn relatie kunnen beeindigen voor ik het met een ander deed, maar dan had ik een verder hele fijne relatie, met kinderen, opgegeven en dat vond ik het op dat moment niet waard ( en mijn partner ook niet, achteraf).
Meid, ga niet in een hoekje zielig zitten wezen omdat je vriend met anderen flirt, daar heb je zelf invloed op, niet door het hem te verbieden, maar door zin in sex te MAKEN, sex hoort bij een goede relatie.
Waarom is sex in een relatie voor jou niet belangrijk, maar als het om sex ( wat zeg ik, zo ver is hij nog niet eens) van je vriend met een andere vrouw ( waar je heel denigrend over spreekt) gaat is het ineens wél heeeeel belangrijk! Doe er wat aan meid! De bal ligt bij jou! Uit je post lees ik dat je bevestiging zoekt voor jezelf, dat krijg je hier waarschijnlijk niet, daarvoor zit je toch echt op het verkeerde topic.
Ik herken het wel hoor, mijn man wil ook (bijna) nooit, inmiddels is het bijna 3 jaar geleden dat we fatsoenlijke sex hebben gehad, en dat is erg frustrerend. Hij belooft zelf van alles dat het weer goedkomt, daar is tot nu nog niets van gebleken, ik heb er geen vertrouwen meer in dat het nog goed komt. Voor die drie jaar was het ook lange tijd niets, toen ben ik een keer vreemd gegaan, was ik de lul en hij het slachtoffer (net als jij nu). Mijn nekharen staan een beetje overeind bij jou post, zoals je misschien zult begrijpen.
Natuurlijk had ik mijn relatie kunnen beeindigen voor ik het met een ander deed, maar dan had ik een verder hele fijne relatie, met kinderen, opgegeven en dat vond ik het op dat moment niet waard ( en mijn partner ook niet, achteraf).
Meid, ga niet in een hoekje zielig zitten wezen omdat je vriend met anderen flirt, daar heb je zelf invloed op, niet door het hem te verbieden, maar door zin in sex te MAKEN, sex hoort bij een goede relatie.
zondag 18 mei 2008 om 09:13
Nou ik zal niet zeggen: dan had je maar wat vaker moeten neuken. Dat vind ik een beetje kort door de bocht, maar ik vind wel dat je iets moet doen met het probleem. Als jij geen seks wilt en je man wel, kan dat leiden tot vervelende situaties. Jij hebt er wellicht geen problemen mee dat jullie weinig seks hebben, hij denkt daar anders over. Dat lijkt mij niet zo vreemd. Dus, doe er wat aan! Praat met elkaar over mogelijke oplossingen waar jullie je beide fijn bij voelen. En wil je er niet aan werken, dan moet je ook met de gevolgen dealen.
zondag 18 mei 2008 om 15:20
Lampionnetje, jij hebt er geen problemen mee dat je nooit seks hebt! Zie je het dan alleen als "zijn probleem" omdat hij degene is die er problemen mee heeft?
Ik denk dat het verstandig het te zien als "jullie probleem". Heb je al eens proberen uit te zoeken waarom je geen meer hebt in seks? Vaak liggen er onderliggende relationele problemen aan ten grondslag. Ga eens figuurlijk en letterlijk met de billen bloot samen.
Beukenootje, ik ben ook tegen vreemdgaan en vind je loyaliteit bewonderingswaardig. Wat heeft je man dan wel eens concreet beloofd eraan te gaan doen? En als het asekualiteit is, KAN je dan wel van hem verwachten dat hij er wat aan doet? Als seks voor hem net zo plezierig is als de kattenbak schoonmaken, dan kan ik me best voorstellen dat hij dat niet snel overtuigend en passioneel gaat doen... Het blijft wel ontzettend rot... Wat je zegt, de rest van je leven is nog lang... Maar ja, je hebt wel kinderen met deze man en bent met hem getrouwd en hebt verder wel een goede relatie.
Ik denk dat het verstandig het te zien als "jullie probleem". Heb je al eens proberen uit te zoeken waarom je geen meer hebt in seks? Vaak liggen er onderliggende relationele problemen aan ten grondslag. Ga eens figuurlijk en letterlijk met de billen bloot samen.
Beukenootje, ik ben ook tegen vreemdgaan en vind je loyaliteit bewonderingswaardig. Wat heeft je man dan wel eens concreet beloofd eraan te gaan doen? En als het asekualiteit is, KAN je dan wel van hem verwachten dat hij er wat aan doet? Als seks voor hem net zo plezierig is als de kattenbak schoonmaken, dan kan ik me best voorstellen dat hij dat niet snel overtuigend en passioneel gaat doen... Het blijft wel ontzettend rot... Wat je zegt, de rest van je leven is nog lang... Maar ja, je hebt wel kinderen met deze man en bent met hem getrouwd en hebt verder wel een goede relatie.
zondag 18 mei 2008 om 16:01
zondag 18 mei 2008 om 16:09
quote:Joeysmiles schreef op 18 mei 2008 @ 16:03:
Zo, jij bent tenminste duidelijk.
Haha, ja zo voel ik het nou eenmaal. Wordt helemaal gek hier. Ga het liefst op de bank slapen want de frustratie dat hij in bed niets met me doet is dan wat minder omdat ik toch niet naast hem lig. Maar ja, dan krijg je weer ruzies etc, daar heb ik ook geen zin in.
En maar blijven proberen, met een omweg, rechtstreeks, eerst kusjes..etc. NIETS WERKT!! Ik voel me zo afgewezen, niet normaal. Mijn relatie van 7 jaar kreeg al een st.... als ik me alleen al voorbij zag lopen in een stringetje. En deze? Niente, nada, noppes, niets. Sexy ondergoed en dan bovenop hem zitten. Forget it, geen reactie, geen krimp..
Whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Zo, jij bent tenminste duidelijk.
Haha, ja zo voel ik het nou eenmaal. Wordt helemaal gek hier. Ga het liefst op de bank slapen want de frustratie dat hij in bed niets met me doet is dan wat minder omdat ik toch niet naast hem lig. Maar ja, dan krijg je weer ruzies etc, daar heb ik ook geen zin in.
En maar blijven proberen, met een omweg, rechtstreeks, eerst kusjes..etc. NIETS WERKT!! Ik voel me zo afgewezen, niet normaal. Mijn relatie van 7 jaar kreeg al een st.... als ik me alleen al voorbij zag lopen in een stringetje. En deze? Niente, nada, noppes, niets. Sexy ondergoed en dan bovenop hem zitten. Forget it, geen reactie, geen krimp..
Whaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhh!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
zondag 18 mei 2008 om 16:15
Ik ben wel blij om te lezen dat ik niet de enige ben in deze situatie. Zal ik eens een geheimpje vertellen? Zo vreselijk vind ik het, maar ik moet wel. Om mijn frustratie maar in te dimmen en geen ruzie te veroorzaken, ga ik soms stiekem naar de badkamer...
Ik moet toch wat, dan maar zelf, altijd nog beter dan vreemdgaan toch? Maar goed, voel me wel triest dat ik dat moet doen..Dat is toch te erg voor woorden als je een relatie hebt? Je frustratie 'eruit masturberen' in de badkamer?!?!?!?
Neem me, maak me gek, trek aan mijn haar, doe iets!!!!!!!!
Ik moet toch wat, dan maar zelf, altijd nog beter dan vreemdgaan toch? Maar goed, voel me wel triest dat ik dat moet doen..Dat is toch te erg voor woorden als je een relatie hebt? Je frustratie 'eruit masturberen' in de badkamer?!?!?!?
Neem me, maak me gek, trek aan mijn haar, doe iets!!!!!!!!
