Seks
alle pijlers
Waarom vreemdgaan
zaterdag 24 september 2011 om 21:22
Ik vraag mij dit zo af na het lezen van een aantal topics. Los van de etische/morele bezwaren, waarom niet ("waarom niet" is niet het doel van dit topic.).
Ik heb een prachtige relatie en streef ernaar om mijn relatie geweldig te laten zijn. En door het zien dat mensen vreemdgaan, vraag ik mij af.. wat maakt het dat je vreemd gaat? (Ben er bang voor dat het gebeurd..)
Zou je ook vreemdgaan als je helemaal heppie-de-peppie in je relatie zit? Of zit het in het "aard van het beestje"? Of ...
Ik heb een prachtige relatie en streef ernaar om mijn relatie geweldig te laten zijn. En door het zien dat mensen vreemdgaan, vraag ik mij af.. wat maakt het dat je vreemd gaat? (Ben er bang voor dat het gebeurd..)
Zou je ook vreemdgaan als je helemaal heppie-de-peppie in je relatie zit? Of zit het in het "aard van het beestje"? Of ...
zondag 2 oktober 2011 om 18:16
Omdat het saai geworden is, om het altijd met dezelfde partner te doen en je eens een nieuwe uitdaging wil.
Omdat je iemand bijzonder aantrekkelijk vindt/misschien zelfs verliefd bent en zich de mogelijkheid voordoet en je niet meteen je eigen partner op wil geven.
Omdat je eigen partner nooit zin heeft in seks.
Omdat het fijn is dat je ook eens aandacht krijgt van een ander. Zodat je weet dat je nog goed in de markt ligt.
Omdat je wil weten hoe het voelt, seks met een ander, omdat je je eigen partner al vanaf je 15e hebt.
Omdat je iemand bijzonder aantrekkelijk vindt/misschien zelfs verliefd bent en zich de mogelijkheid voordoet en je niet meteen je eigen partner op wil geven.
Omdat je eigen partner nooit zin heeft in seks.
Omdat het fijn is dat je ook eens aandacht krijgt van een ander. Zodat je weet dat je nog goed in de markt ligt.
Omdat je wil weten hoe het voelt, seks met een ander, omdat je je eigen partner al vanaf je 15e hebt.
zondag 2 oktober 2011 om 18:28
Ja lichtpuntjes helemaal waar.
en omdat je er opeens voor openstaat.
omdat je denkt: nu wil ik eens genieten, ik leef maar een keer.
omdat je 24/7 de spanning voelt die deze man in je losmaakt.
omdat je je nog net jong en aantrekkelijk genoeg voelt.
omdat je opeens heel iemand anders wordt bij deze man.
In het normal leven rustig en bij hem uitdagend en dominant....
Zo kunnen we nog wel even doorgaan.
en omdat je er opeens voor openstaat.
omdat je denkt: nu wil ik eens genieten, ik leef maar een keer.
omdat je 24/7 de spanning voelt die deze man in je losmaakt.
omdat je je nog net jong en aantrekkelijk genoeg voelt.
omdat je opeens heel iemand anders wordt bij deze man.
In het normal leven rustig en bij hem uitdagend en dominant....
Zo kunnen we nog wel even doorgaan.
zondag 2 oktober 2011 om 21:45
nou voor mij zeker niet, mijn man gaf me meer aandacht en heeft daar ook meer behoefte aan dan ik nodig heb.
Hoezo denkt dat je met aandacht en belangstelling een hoop kunt voorkomen, wie weet, maar ik kan hem vertellen dat ik dat echt ook genoeg kreeg, ik geef niet voor niets steeds aan dat het bij mij niet lag aan de relatie en aan mijn man, Het was iets in mij.
Hoezo denkt dat je met aandacht en belangstelling een hoop kunt voorkomen, wie weet, maar ik kan hem vertellen dat ik dat echt ook genoeg kreeg, ik geef niet voor niets steeds aan dat het bij mij niet lag aan de relatie en aan mijn man, Het was iets in mij.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
maandag 3 oktober 2011 om 14:08
Ik ben vreemd gegaan, omdat sex met mijn man 30 jaar lang niets is geweest
Ik had ook nooit gedacht ( heb altijd geroepen, vreemd gaan, nooit), dat ik het zou doen.
Maar 30 jaar lang tegen je zin in sex hebben met iemand, die heel veel behoefte heeft in sex en alleen aan z'n eigen behoefte denkt, waardoor je bijna elke dag een soort van verkracht wordt, dan wil je zeker een keer buiten eten hahaaaaa.
In totaal ben ik 5 keer vreemd gegaan in 7 maanden tijd.
In het begin had ik er geen spijt van, maar nu denk ik, waarom heb ik het gedaan. Als het niet goed gaat, waarom ga ik niet scheiden, maar heb nog geeen lef en doorzettingsvermogen om de knoop door te hakken.
Ik had ook nooit gedacht ( heb altijd geroepen, vreemd gaan, nooit), dat ik het zou doen.
Maar 30 jaar lang tegen je zin in sex hebben met iemand, die heel veel behoefte heeft in sex en alleen aan z'n eigen behoefte denkt, waardoor je bijna elke dag een soort van verkracht wordt, dan wil je zeker een keer buiten eten hahaaaaa.
In totaal ben ik 5 keer vreemd gegaan in 7 maanden tijd.
In het begin had ik er geen spijt van, maar nu denk ik, waarom heb ik het gedaan. Als het niet goed gaat, waarom ga ik niet scheiden, maar heb nog geeen lef en doorzettingsvermogen om de knoop door te hakken.
maandag 3 oktober 2011 om 14:14
@Marie, vervelend verhaal, klinkt alsof het allemaal nogal beklemmend (en misschien zelfs bedreigend) is voor je.
Ik snap dat de stap om vreemd te gaan of zelfs te scheiden heel groot is, maar ik denk dat je toch goed moet nadenken of je wel helemaal gelukkig bent in je huwelijk en hiermee door moet gaan.
Na 30 jaar denk ik niet dat je man nog snel gaat veranderen....
Ik snap dat de stap om vreemd te gaan of zelfs te scheiden heel groot is, maar ik denk dat je toch goed moet nadenken of je wel helemaal gelukkig bent in je huwelijk en hiermee door moet gaan.
Na 30 jaar denk ik niet dat je man nog snel gaat veranderen....
maandag 3 oktober 2011 om 14:17
Een scheiding is ook een hele stap en ik kan me indenken dat soms in een vertrouwde maar minder gelukkige situatie blijven zitten meer aanspreekt dan de onzekerheid en ellende die een scheiding met zich meebrengt. Daar heb je moed voor nodig en wat vertrouwen. Wie weet vind je ooit die kracht marie.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
maandag 3 oktober 2011 om 14:21
@jj7619. Ik ben niet gelukkig in m'n huwelijk.
Ook nooit geweest.
Ik wil wel scheiden, maar wil m'n man ook geen verdriet aandoen (slappe smoes misschien)
Hij klampt zich zo vast aan mij, dat ik het gewoon benauwd heb.
Ik zou zo graag in contact willen komen met vrouwen, die zelf de knoop hebben doorgehak en hoe ze dat hebben gedaan.
Ook nooit geweest.
Ik wil wel scheiden, maar wil m'n man ook geen verdriet aandoen (slappe smoes misschien)
Hij klampt zich zo vast aan mij, dat ik het gewoon benauwd heb.
Ik zou zo graag in contact willen komen met vrouwen, die zelf de knoop hebben doorgehak en hoe ze dat hebben gedaan.
maandag 3 oktober 2011 om 14:25
Na 30 jaar is de stap natuurlijk enorm....
Uit je woorden begrijp ik dat hij wel van je houdt, dus je waarschijnlijk ook niet kwijt wil.
Je zou kunnen voorstellen samen hulp te gaan zoeken.
Als je zelf tenminste nog iets wilt redden.
Mocht je de keuze feitelijk al gemaakt hebben zou ik niet veel langer wachten eerlijk gezegd.
Uit je woorden begrijp ik dat hij wel van je houdt, dus je waarschijnlijk ook niet kwijt wil.
Je zou kunnen voorstellen samen hulp te gaan zoeken.
Als je zelf tenminste nog iets wilt redden.
Mocht je de keuze feitelijk al gemaakt hebben zou ik niet veel langer wachten eerlijk gezegd.
maandag 3 oktober 2011 om 14:26
marie ik denk dat hier genoeg vrouwen zitten die die situatie herkennen. Ik raad je aan om deze vraag te stellen in een topic op de relatie pijler. Talloze vrouwen gingen je voor en ze willen je vast vertellen wat bij hen nodig was om het door te zetten.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
maandag 3 oktober 2011 om 14:28
Aan de ene kant moet ik er niet aan denken dat mijn partner vreemd zou gaan. En ben ik er ook enorm bang voor. Aan de andere kant denk ik soms ook weleens: Wat is er nou zó erg aan?? Als je weet dat de kans er is, dat het gebeurd, en je afspreekt met elkaar dat je het niet wil weten.
Maar dat is misschien proberen om, áls het gebeurd bij mijn partner, de pijn niet te voelen.
Ik vind een keer vreemdgaan heel erg, maar het is niet het einde van de wereld. Ik heb misschien liever dat mijn partner een keertje vreemdgaat, dan dat hij heel erg verliefd wordt op een ander. Dat laatste wil ik koste wat het kost voorkomen [voor zover dat kan dan].
Maar dat is misschien proberen om, áls het gebeurd bij mijn partner, de pijn niet te voelen.
Ik vind een keer vreemdgaan heel erg, maar het is niet het einde van de wereld. Ik heb misschien liever dat mijn partner een keertje vreemdgaat, dan dat hij heel erg verliefd wordt op een ander. Dat laatste wil ik koste wat het kost voorkomen [voor zover dat kan dan].
maandag 3 oktober 2011 om 14:32
Er zijn mensen die dat zo afspreken vennejo. Die bv uitspreken dat ze hopen dat de ander monogaam blijft maar wel begrip kunnen hebben als je een keer die zwakte voelt. En die dan ook afspreken dat je dat dan verborgen houd en discreet, dat er geen relatie uit voort komt.
Mijn man heeft dat begrip ook wel eens uitgesproken, hij zei dat hij voor een slippertje onze relatie niet zou verbreken, een misstap na een avond stappen of zo. Maar hij vond de eerlijkheid weer wel belangrijk, en toch ondanks dat ik dat wist had ik er zo;n ,moeite mee om het te vertellen.
Je kunt veel van te voren afspreken maar hoe je reageerd en hoe je het voelt weet je pas als je er in zit en het je overkomt.
Mijn man heeft dat begrip ook wel eens uitgesproken, hij zei dat hij voor een slippertje onze relatie niet zou verbreken, een misstap na een avond stappen of zo. Maar hij vond de eerlijkheid weer wel belangrijk, en toch ondanks dat ik dat wist had ik er zo;n ,moeite mee om het te vertellen.
Je kunt veel van te voren afspreken maar hoe je reageerd en hoe je het voelt weet je pas als je er in zit en het je overkomt.
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
maandag 3 oktober 2011 om 14:47
quote:jj7619 schreef op 03 oktober 2011 @ 14:25:
Na 30 jaar is de stap natuurlijk enorm....
Uit je woorden begrijp ik dat hij wel van je houdt, dus je waarschijnlijk ook niet kwijt wil.
Je zou kunnen voorstellen samen hulp te gaan zoeken.
Als je zelf tenminste nog iets wilt redden.
Mocht je de keuze feitelijk al gemaakt hebben zou ik niet veel langer wachten eerlijk gezegd.
Ik weet niet of mijn man van mij houd (klinkt bizar na meer dan 30 jaar huwelijk). Ik heb nooit liefde gevoeld bij hem.
Als hij me aanraakte, was het altijd alleen maar voor de sex.
Er werd nooit geknuffeld, er is/was nooit een kusje, als er geen sex achteraf zou zijn.
Ik wil niets meer edden, want wat ik in 30 jaar niet heb bereikt, kan nu niet meer bereikt worden.
Ik heb vroeger gesmeekt en gebeden om een beetje liefde te krijgen voor m'n man.Maar helaas er kwam en er is geen liefde.
Ik weet 1 ding en dat is weg gaan, scheiden dus.
Maar wat mij tegenhoud, weet ik niet.
p.s. Als je van je vrouw houd dan dwing je je vrouw niet om sex te hebben, terwijl je weet, dat je vrouw geen zin heeft.
Na 30 jaar is de stap natuurlijk enorm....
Uit je woorden begrijp ik dat hij wel van je houdt, dus je waarschijnlijk ook niet kwijt wil.
Je zou kunnen voorstellen samen hulp te gaan zoeken.
Als je zelf tenminste nog iets wilt redden.
Mocht je de keuze feitelijk al gemaakt hebben zou ik niet veel langer wachten eerlijk gezegd.
Ik weet niet of mijn man van mij houd (klinkt bizar na meer dan 30 jaar huwelijk). Ik heb nooit liefde gevoeld bij hem.
Als hij me aanraakte, was het altijd alleen maar voor de sex.
Er werd nooit geknuffeld, er is/was nooit een kusje, als er geen sex achteraf zou zijn.
Ik wil niets meer edden, want wat ik in 30 jaar niet heb bereikt, kan nu niet meer bereikt worden.
Ik heb vroeger gesmeekt en gebeden om een beetje liefde te krijgen voor m'n man.Maar helaas er kwam en er is geen liefde.
Ik weet 1 ding en dat is weg gaan, scheiden dus.
Maar wat mij tegenhoud, weet ik niet.
p.s. Als je van je vrouw houd dan dwing je je vrouw niet om sex te hebben, terwijl je weet, dat je vrouw geen zin heeft.
maandag 3 oktober 2011 om 14:58
Helemaal waar Marie!
Vind het daarom best opmerkelijk dat je het toch 30 jaar al volgehouden hebt.
Als je het gevoel hebt, of niet zeker weet of je man wel van je houdt en er vanuit jouw kant ook geen liefde is, is het imo inderdaad tijd voor the next step.
Ik weet verder ook niet hoe oud je bent, maar volgens mij heb je nog wel wat jaartjes te gaan en moet je toch aan jezelf gaan denken.
Vind het daarom best opmerkelijk dat je het toch 30 jaar al volgehouden hebt.
Als je het gevoel hebt, of niet zeker weet of je man wel van je houdt en er vanuit jouw kant ook geen liefde is, is het imo inderdaad tijd voor the next step.
Ik weet verder ook niet hoe oud je bent, maar volgens mij heb je nog wel wat jaartjes te gaan en moet je toch aan jezelf gaan denken.
maandag 3 oktober 2011 om 15:05
quote:Marie2225 schreef op 03 oktober 2011 @ 14:47:
[...]
Ik weet niet of mijn man van mij houd (klinkt bizar na meer dan 30 jaar huwelijk). Ik heb nooit liefde gevoeld bij hem.
Als hij me aanraakte, was het altijd alleen maar voor de sex.
Er werd nooit geknuffeld, er is/was nooit een kusje, als er geen sex achteraf zou zijn.
Ik wil niets meer edden, want wat ik in 30 jaar niet heb bereikt, kan nu niet meer bereikt worden.
Ik heb vroeger gesmeekt en gebeden om een beetje liefde te krijgen voor m'n man.Maar helaas er kwam en er is geen liefde.
Ik weet 1 ding en dat is weg gaan, scheiden dus.
Maar wat mij tegenhoud, weet ik niet.
p.s. Als je van je vrouw houd dan dwing je je vrouw niet om sex te hebben, terwijl je weet, dat je vrouw geen zin heeft.
Marie, ik ben ook pas weggegaan na 28 jaar, en de passage die ik in je post onderstreept heb, herken ik heel goed.
Ik heb er vele jaren over gedaan om de knoop door te hakken, maar ben nu zo blij dat ik het gedaan heb!!
[...]
Ik weet niet of mijn man van mij houd (klinkt bizar na meer dan 30 jaar huwelijk). Ik heb nooit liefde gevoeld bij hem.
Als hij me aanraakte, was het altijd alleen maar voor de sex.
Er werd nooit geknuffeld, er is/was nooit een kusje, als er geen sex achteraf zou zijn.
Ik wil niets meer edden, want wat ik in 30 jaar niet heb bereikt, kan nu niet meer bereikt worden.
Ik heb vroeger gesmeekt en gebeden om een beetje liefde te krijgen voor m'n man.Maar helaas er kwam en er is geen liefde.
Ik weet 1 ding en dat is weg gaan, scheiden dus.
Maar wat mij tegenhoud, weet ik niet.
p.s. Als je van je vrouw houd dan dwing je je vrouw niet om sex te hebben, terwijl je weet, dat je vrouw geen zin heeft.
Marie, ik ben ook pas weggegaan na 28 jaar, en de passage die ik in je post onderstreept heb, herken ik heel goed.
Ik heb er vele jaren over gedaan om de knoop door te hakken, maar ben nu zo blij dat ik het gedaan heb!!
woensdag 5 oktober 2011 om 19:22
quote:Marie2225 schreef op 03 oktober 2011 @ 14:08:
Ik ben vreemd gegaan, omdat sex met mijn man 30 jaar lang niets is geweest
Ik had ook nooit gedacht ( heb altijd geroepen, vreemd gaan, nooit), dat ik het zou doen.
Maar 30 jaar lang tegen je zin in sex hebben met iemand, die heel veel behoefte heeft in sex en alleen aan z'n eigen behoefte denkt, waardoor je bijna elke dag een soort van verkracht wordt, dan wil je zeker een keer buiten eten hahaaaaa.
In totaal ben ik 5 keer vreemd gegaan in 7 maanden tijd.
In het begin had ik er geen spijt van, maar nu denk ik, waarom heb ik het gedaan. Als het niet goed gaat, waarom ga ik niet scheiden, maar heb nog geeen lef en doorzettingsvermogen om de knoop door te hakken.
hoi marie het is of ik mijn verhaal lees alleen ik ben niet vreemd gegaan .
getrouwd met jeugd liefde veel te jong ,hij was mijn eerste .ook hij dacht alleen aan zich zelf en na 5 min was het weltruste ,daar lag je dan.met zoiets van is dit alles ?maar ik wist niet beter tot ik erg ongelukkig depressief werd en ik voelde dat ik iets miste maar wist op dat moment niet wat .tot ik na 20jaar bij hem weg ging ,na half jaar kreeg ik een vriend hihi nou toen wist ik wat ik miste .de sex met voorspel passie alles wat er bij kom ,.nu denk ik wel eens dit had ik veel eerder moeten doen .
Ik ben vreemd gegaan, omdat sex met mijn man 30 jaar lang niets is geweest
Ik had ook nooit gedacht ( heb altijd geroepen, vreemd gaan, nooit), dat ik het zou doen.
Maar 30 jaar lang tegen je zin in sex hebben met iemand, die heel veel behoefte heeft in sex en alleen aan z'n eigen behoefte denkt, waardoor je bijna elke dag een soort van verkracht wordt, dan wil je zeker een keer buiten eten hahaaaaa.
In totaal ben ik 5 keer vreemd gegaan in 7 maanden tijd.
In het begin had ik er geen spijt van, maar nu denk ik, waarom heb ik het gedaan. Als het niet goed gaat, waarom ga ik niet scheiden, maar heb nog geeen lef en doorzettingsvermogen om de knoop door te hakken.
hoi marie het is of ik mijn verhaal lees alleen ik ben niet vreemd gegaan .
getrouwd met jeugd liefde veel te jong ,hij was mijn eerste .ook hij dacht alleen aan zich zelf en na 5 min was het weltruste ,daar lag je dan.met zoiets van is dit alles ?maar ik wist niet beter tot ik erg ongelukkig depressief werd en ik voelde dat ik iets miste maar wist op dat moment niet wat .tot ik na 20jaar bij hem weg ging ,na half jaar kreeg ik een vriend hihi nou toen wist ik wat ik miste .de sex met voorspel passie alles wat er bij kom ,.nu denk ik wel eens dit had ik veel eerder moeten doen .
dinsdag 11 oktober 2011 om 13:29
Wat een herkenbare verhalen van verschillende vrouwen.
Als ik lees, dat jullie LUNA400 en REIGER100, na zoveel jaren weg zijn gegaan, dan denk ik, waarom kan ik dat nog niet doen??????
Ik denk, dan wat gaan mensen zeggen, wat gaat m'n man doen. Maar zoals we nu leven is ook geen leven. Dat hij dat pikt, snap ik ook niet. Ik heb hem niks meer te vertellen, ik maak z'n brood, ik schep z'n eten, ik was z'n kleren.
Sinds kort is m'n oudste zoon getrouwd en m'n jongste zoon werkt s'zaterdag overdag en s'zondags s'avonds.
2 weken achter elkaar zei hij tegen me, om met hem naar boven te gaan, want hij wilde **, ik ging gehoorzaam mee, want ik weet niet waarom ik geen ruzie wil.
Afgelopen zondag heeft hij het niet gedaan, want hij merkte aan me, dat ik er niets aan vond. Ik vind het ook heel erg jammer, dat er iemand op deze aardbol rondloopt, die mij dat te bieden heeft waar ik naar zo lang verlang en dat ik toch niet durf om die stap te zetten, om weg te gaan.
Ik loop heel de dag 1 x 24 uur per dag met iemand anders in m'n hoofd en constant te denken, hoe ik dibngen moet aanpakken, maar kom er niet uit.
Wat is dit frusterend.
Ik denk weer, deze maand word ik 57, hoe lang heb ik nog.
Dan denk ik weer, stel dat ik weg ga, krijg ik een hersenbloeding of een enge ziekte, wat dan?
Weer denk ik, ik heb nog wat jaartjes te gaan, waarom ga ik niet lekker genieten van het leven wat ik nog heb.
Als ik lees, dat jullie LUNA400 en REIGER100, na zoveel jaren weg zijn gegaan, dan denk ik, waarom kan ik dat nog niet doen??????
Ik denk, dan wat gaan mensen zeggen, wat gaat m'n man doen. Maar zoals we nu leven is ook geen leven. Dat hij dat pikt, snap ik ook niet. Ik heb hem niks meer te vertellen, ik maak z'n brood, ik schep z'n eten, ik was z'n kleren.
Sinds kort is m'n oudste zoon getrouwd en m'n jongste zoon werkt s'zaterdag overdag en s'zondags s'avonds.
2 weken achter elkaar zei hij tegen me, om met hem naar boven te gaan, want hij wilde **, ik ging gehoorzaam mee, want ik weet niet waarom ik geen ruzie wil.
Afgelopen zondag heeft hij het niet gedaan, want hij merkte aan me, dat ik er niets aan vond. Ik vind het ook heel erg jammer, dat er iemand op deze aardbol rondloopt, die mij dat te bieden heeft waar ik naar zo lang verlang en dat ik toch niet durf om die stap te zetten, om weg te gaan.
Ik loop heel de dag 1 x 24 uur per dag met iemand anders in m'n hoofd en constant te denken, hoe ik dibngen moet aanpakken, maar kom er niet uit.
Wat is dit frusterend.
Ik denk weer, deze maand word ik 57, hoe lang heb ik nog.
Dan denk ik weer, stel dat ik weg ga, krijg ik een hersenbloeding of een enge ziekte, wat dan?
Weer denk ik, ik heb nog wat jaartjes te gaan, waarom ga ik niet lekker genieten van het leven wat ik nog heb.
dinsdag 11 oktober 2011 om 13:40
Ik ben zelf vreemd gegaan; uiteindelijk niet 'per ongeluk' ofzo maar na enkele maanden intensief contact met een vrouw is het zo ver gekomen en beiden hebben we er voor gekozen; dwz de eerste keer toegelaten en daarna nog vele malen intensief genoten.
Toen ik na de eerste keer vreemd gaan thuis kwam voelde ik me niet schuldig; had eerder zoiets van vertellen wat ik gedaan heb en mijn vrouw aanbevelen ook eens te doen! Dit alles is dan meer gericht op lijfelijk contact, nieuwe ervaringen opdoen, ontdekken, grenzen verleggen en verkennen. Zeker niet op 'een nieuwe liefdesrelatie' aangaan.
Ik denk dat meerdere factoren een rol spelen en die per geval/persoon anders zijn.
Denk ook de aard van het beestje.
Wat mij betreft zouden we allemaal sexueel vrij en open moeten kunnen zijn zonder dat het meteen tot einde relaties betekent. Waarom wel allerlei andere dingen met vrienden en vriendinnen ondernemen en ook niet eens sex hebben met iemand waar je je ook tot aangetrokken voelt?
Toen ik na de eerste keer vreemd gaan thuis kwam voelde ik me niet schuldig; had eerder zoiets van vertellen wat ik gedaan heb en mijn vrouw aanbevelen ook eens te doen! Dit alles is dan meer gericht op lijfelijk contact, nieuwe ervaringen opdoen, ontdekken, grenzen verleggen en verkennen. Zeker niet op 'een nieuwe liefdesrelatie' aangaan.
Ik denk dat meerdere factoren een rol spelen en die per geval/persoon anders zijn.
Denk ook de aard van het beestje.
Wat mij betreft zouden we allemaal sexueel vrij en open moeten kunnen zijn zonder dat het meteen tot einde relaties betekent. Waarom wel allerlei andere dingen met vrienden en vriendinnen ondernemen en ook niet eens sex hebben met iemand waar je je ook tot aangetrokken voelt?
Beter spijt van wat je gedaan hebt dan spijt dat je het nooit geprobeerd hebt.
schrijfmijmaar@live.nl
schrijfmijmaar@live.nl
dinsdag 11 oktober 2011 om 13:41
Marie. Ik zit zelf (gelukkig) niet in een dergelijke situatie. Maar ik kan me voorstellen dat het heel moeilijk is om de stap te zetten. Het is de angst voor het onbekende die je tegenhoudt dit te doen. Je bent nu niet gelukkig maar hebt wel bepaalde zekerheden.
De vraag is: hoelang wil je dit nog vohouden. Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven. Is makkelijk gezegd maar het wordt wel tijd om voor je geluk te kiezen.
Wat je van mensen hoort die een dergelijke stap hebben durven zetten is dat het aanvankelijk zwaar en moeilijk is. Na verloop van tijd vinden ze dan hun draai en hebben ze spijt dat ze het niet eerder gedaan hebben. Ik hoop dat je de moed vindt om de knopen door te hakken.
De vraag is: hoelang wil je dit nog vohouden. Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven. Is makkelijk gezegd maar het wordt wel tijd om voor je geluk te kiezen.
Wat je van mensen hoort die een dergelijke stap hebben durven zetten is dat het aanvankelijk zwaar en moeilijk is. Na verloop van tijd vinden ze dan hun draai en hebben ze spijt dat ze het niet eerder gedaan hebben. Ik hoop dat je de moed vindt om de knopen door te hakken.
dinsdag 11 oktober 2011 om 13:46
Igvms. Het verhaal dat je schrijft is exact hetgeen ik ook heb meegemaakt. Alleen had ik dus wel schuldgevoelens jegens mijn man. Ik heb het opgebiecht en mijn man heeft de enorme flexibiliteit gehad mij dit te vergeven en onze grenzen samen te verleggen en zo te komen tot een open relatie.
Is niet gemakkelijk zeker niet na dik 20 jaar monogamie.
Ik zie er ook te voordelen van. Ik vind het heerlijk dat ik niet alles bij elkaar hoef te liegen en te bedriegen anders zou ik toch door de mand vallen.
Ben het er helemaal mee eens dat het doodzonde is als een goede relatie dan onmiddellijk beeindigt.
Is niet gemakkelijk zeker niet na dik 20 jaar monogamie.
Ik zie er ook te voordelen van. Ik vind het heerlijk dat ik niet alles bij elkaar hoef te liegen en te bedriegen anders zou ik toch door de mand vallen.
Ben het er helemaal mee eens dat het doodzonde is als een goede relatie dan onmiddellijk beeindigt.
