Thuis
alle pijlers
Bepalende buren
woensdag 10 februari 2021 om 20:32
Sinds een jaar of drie woont er in de stel in de straat dat 'we met z'n allen' zo langzamerhand spuugzat zijn. Ze zijn zeer op zichzelf en dat is natuurlijk prima.
Ze wensen niet deel te nemen aan buurtactiviteiten, gaan niet naar condoleances als er in de buurt iemand overlijdt en hangen een bel-hier-niet-aan-briefje op als de buurtkinderen met Sint Maarten rondgaan. Blijkbaar hebben ze allebei wisselende diensten en eigenlijk lijkt er steeds wel iemand te slapen. z
Nu storen zij zich werkelijk aan iedereen en alles. Spelende kinderen? Er wordt over de schutting geschreeuwd. Met visite in de tuin? Ramen worden meerdere keren theatraal geopend en keihard gesloten. Een blaffende hond? Ze sturen eerst nare berichten en nadat zo ongeveer iedereen deze mensen geblokkeerd heeft, staan als een idioot aan de deur om met allerlei dreigementen te komen. Het gaat al zo ver dat een van de buren eerder naar bed gaat en later opstaat in de hoop dat zijn hond dan niet blaft en de buren niet opnieuw als idioten voor de deur staan. Fietsende en lawaaiige schoolkinderen? Die worden streng aangesproken als (één van) deze mensen buiten is. Een grasmaaier met een motor? Je raadt het al: asociaal commentaar. Deze mensen willen in een mooi huis wonen, maar willen geen buren hebben en willen geen buren zijn.
Het heeft even geduurd voor we van elkaar wisten dat ze zich dus bij zo ongeveer een ieder hier in de buurt wel eens gemeld hebben omdat zij overlast ervaren. Wij moeten allemaal maar begrijpen dat zij overdag vaak slapen en dat zij stress ervaren van onze geluiden. Wij vinden dat ze beter op de hei hadden kunnen gaan wonen in plaats van in een levendige woonwijk waar muren en tuinen nou eenmaal aan elkaar grenzen.
Wat kunnen we hiermee? Natuurlijk moeten we dit loslaten, etc - maar we merken dat we ongemerkt toch allemaal veel te veel rekening met hen houden en dat zij de sfeer lijken te gaan bepalen. Het begint allemaal wat intimiderend te worden. We laten muziek uit, manen kinderen tot rust, snauwen honden af. Het is natuurlijk van de zotte, we hebben van elkaar namelijk allemaal geen last....
Het klinkt vast heel knullig, maar hoe leg je dit nou naast je neer? Hoe zet je dit soort mensen nou op een fatsoenlijke manier de spreekwoordelijke wacht aan? Of is dit nou echt zo'n gevalletje schouders ophalen, deur niet openen en er maar om proberen te lachen.... Suggesties?
Ze wensen niet deel te nemen aan buurtactiviteiten, gaan niet naar condoleances als er in de buurt iemand overlijdt en hangen een bel-hier-niet-aan-briefje op als de buurtkinderen met Sint Maarten rondgaan. Blijkbaar hebben ze allebei wisselende diensten en eigenlijk lijkt er steeds wel iemand te slapen. z
Nu storen zij zich werkelijk aan iedereen en alles. Spelende kinderen? Er wordt over de schutting geschreeuwd. Met visite in de tuin? Ramen worden meerdere keren theatraal geopend en keihard gesloten. Een blaffende hond? Ze sturen eerst nare berichten en nadat zo ongeveer iedereen deze mensen geblokkeerd heeft, staan als een idioot aan de deur om met allerlei dreigementen te komen. Het gaat al zo ver dat een van de buren eerder naar bed gaat en later opstaat in de hoop dat zijn hond dan niet blaft en de buren niet opnieuw als idioten voor de deur staan. Fietsende en lawaaiige schoolkinderen? Die worden streng aangesproken als (één van) deze mensen buiten is. Een grasmaaier met een motor? Je raadt het al: asociaal commentaar. Deze mensen willen in een mooi huis wonen, maar willen geen buren hebben en willen geen buren zijn.
Het heeft even geduurd voor we van elkaar wisten dat ze zich dus bij zo ongeveer een ieder hier in de buurt wel eens gemeld hebben omdat zij overlast ervaren. Wij moeten allemaal maar begrijpen dat zij overdag vaak slapen en dat zij stress ervaren van onze geluiden. Wij vinden dat ze beter op de hei hadden kunnen gaan wonen in plaats van in een levendige woonwijk waar muren en tuinen nou eenmaal aan elkaar grenzen.
Wat kunnen we hiermee? Natuurlijk moeten we dit loslaten, etc - maar we merken dat we ongemerkt toch allemaal veel te veel rekening met hen houden en dat zij de sfeer lijken te gaan bepalen. Het begint allemaal wat intimiderend te worden. We laten muziek uit, manen kinderen tot rust, snauwen honden af. Het is natuurlijk van de zotte, we hebben van elkaar namelijk allemaal geen last....
Het klinkt vast heel knullig, maar hoe leg je dit nou naast je neer? Hoe zet je dit soort mensen nou op een fatsoenlijke manier de spreekwoordelijke wacht aan? Of is dit nou echt zo'n gevalletje schouders ophalen, deur niet openen en er maar om proberen te lachen.... Suggesties?
donderdag 11 februari 2021 om 08:30
Dat echt praten heb ík in ieder geval al eens geprobeerd. De eerste poging deed ik vrijwel direct, binnen 10 minuten, na het kansloos en schaamteloos schreeuwen tegen míjn kinderen dat ze ergens anders moesten gaan spelen. De deur bleef dicht. Later op de dag ben ik opnieuw gegaan en de volgende dag nog een keer. Beide auto's bij huis, niemand deed open.anjer84 schreef: ↑11-02-2021 08:18Wat ik niet uit je verhaal op kan maken is of er nu al een x echt met ze gepraat is? Ze komen klagen, wat zeggen jullie dan? Zeg je dan ik zal er op letten oid? Op dat moment zijn ze boos en heeft praten wellicht geen zin, maar op een ander moment moet dat toch kunnen? Ga je er samen met een andere buurtbewoner heen om uit te leggen hoe jullie het ervaren, wat nu precies hun grootste probleem/zorg is en hoe jullie het samen op kunnen oplossen. Werkt dat niet, dan zou ik een briefje op de deur hangen dat buren van nummer zoveel niet meer hoeven aan te bellen en de politie maar moeten inschakelen bij overlast.
Een van de andere buren stuurde na het ontvangen van het eerste klachtbericht dat via Messenger kwam: kom even langs, zet ik koffie, kunnen we elkaar leren kennen en dan zullen we het er gewoon eens over hebben.
Antwoord: daar hebben we geen behoefte aan. Doen jullie eerst maar eens iets aan dat geschreeuw van jullie visite en stop met het veroorzaken van stress.
Weet je, je hebt gewoon het idee dat je constant in de gaten wordt gehouden.
donderdag 11 februari 2021 om 11:18
Met dit soort buren waren we vroeger als kinderen al heel snel klaar mee... Wij hadden zo’n buurman in het rijtje, op de hoek, met een hele mooie kale grote muur aan het speelpleintje 
.
Een perfecte muur om tegenaan te voetballen, aanvang te doen enz...
Als ie het netjes kwam vragen dan hielden we gewoon op, als ie als een briesend paard naar buiten kwam omdat de bal per ongeluk er tegenaan kwam dat wisten we de muur toevallig wat vaker te vinden. (En natuurlijk snap ik nu ook wel dat het heel vervelend is wanneer je steeds gebonk tegen je huis hoort).
Later waren zij verhuisd en toen kregen we even later elders in de straat nog ergere buren. Gingen nog aan de speeltuin wonen ook en als we daar aan het spelen waren (we speelden altijd met een heleboel kinderen samen, deden we slagbal met hindernissen of tikkertje of verstoppertje oid) ging het raam open en gingen ze krijsen dat we stil moesten zijn, in de speeltuin, in de toen kinderrijkste straat van heel Nederland...Koop dan geen huis op 2m van de speeltuin... Of ze gingen naar buren toe dat ze zachter moesten praten in huis, de tv na 8u niet aan mocht enz...
Die mensen zullen vaak een vies bed gehad hebben want ze lieten altijd hun ramen aan de speeltuinkant wijd open staan en de blaaspijpjes waren erg gewild in die tijd.
Maar on topic:
Ik zou buurtbemiddeling inschakelen. En anders de wijkagent.
. Een perfecte muur om tegenaan te voetballen, aanvang te doen enz...
Als ie het netjes kwam vragen dan hielden we gewoon op, als ie als een briesend paard naar buiten kwam omdat de bal per ongeluk er tegenaan kwam dat wisten we de muur toevallig wat vaker te vinden. (En natuurlijk snap ik nu ook wel dat het heel vervelend is wanneer je steeds gebonk tegen je huis hoort).
Later waren zij verhuisd en toen kregen we even later elders in de straat nog ergere buren. Gingen nog aan de speeltuin wonen ook en als we daar aan het spelen waren (we speelden altijd met een heleboel kinderen samen, deden we slagbal met hindernissen of tikkertje of verstoppertje oid) ging het raam open en gingen ze krijsen dat we stil moesten zijn, in de speeltuin, in de toen kinderrijkste straat van heel Nederland...Koop dan geen huis op 2m van de speeltuin... Of ze gingen naar buren toe dat ze zachter moesten praten in huis, de tv na 8u niet aan mocht enz...
Die mensen zullen vaak een vies bed gehad hebben want ze lieten altijd hun ramen aan de speeltuinkant wijd open staan en de blaaspijpjes waren erg gewild in die tijd.
Maar on topic:
Ik zou buurtbemiddeling inschakelen. En anders de wijkagent.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 11 februari 2021 om 12:15
Oh Suzyqfive, van jouw bericht gaan me de haren rechtop staan.
Ik woonde ook aan een speeltuin, met een muur die vrij was (lag dan wel een stuk van die speeltuin af). Maar dat getrap tegen onze buitenmuur, was zó gruwelijk irritant. Echt niet te harden gewoon.
Los van dit, zijn deze buren die TS beschrijft wel erg gevoelig voor hun omgeving. Dat kun je niet verwachten van de mensen om je heen, zeker niet als het "leefgeluiden" zijn. Ik herken het wel een beetje, ook wij zijn heel erg op onszelf en bepaalde dingen in de buurt ervaren wij al snel als vervelend, terwijl andere mensen dat totaal niet hebben. Maar ik ben dan wel ervan bewust dat dit probleem grotendeels bij onszelf ligt, en niet aan de omgeving..
Ik woonde ook aan een speeltuin, met een muur die vrij was (lag dan wel een stuk van die speeltuin af). Maar dat getrap tegen onze buitenmuur, was zó gruwelijk irritant. Echt niet te harden gewoon.
Los van dit, zijn deze buren die TS beschrijft wel erg gevoelig voor hun omgeving. Dat kun je niet verwachten van de mensen om je heen, zeker niet als het "leefgeluiden" zijn. Ik herken het wel een beetje, ook wij zijn heel erg op onszelf en bepaalde dingen in de buurt ervaren wij al snel als vervelend, terwijl andere mensen dat totaal niet hebben. Maar ik ben dan wel ervan bewust dat dit probleem grotendeels bij onszelf ligt, en niet aan de omgeving..
donderdag 11 februari 2021 om 12:56
Toch denk ik dat het ook handig is om eens een buitenstaander objectief naar jullie geluiden te laten luisteren. Want als je allemaal een druk gezin hebt met spelende kinderen en honden maak je zelf waarschijnlijk zoveel lawaai dat het geluid van de buren je amper opvalt.
Dus jullie versterken elkaar in je mening, maar dat zegt niks over de hoeveelheid geluid die je als buren samen daadwerkelijk maakt.
Als je alleen woont of met zijn tweeën als volwassenen en zelf dus weinig geluid produceert, dan komen al die geluiden van buiten echt keihard binnen.
Dus jullie versterken elkaar in je mening, maar dat zegt niks over de hoeveelheid geluid die je als buren samen daadwerkelijk maakt.
Als je alleen woont of met zijn tweeën als volwassenen en zelf dus weinig geluid produceert, dan komen al die geluiden van buiten echt keihard binnen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 11 februari 2021 om 13:25
Dit verhaal doet mij echt denken aan onze buren. Wij hebben echt heel veel rekening met ze gehouden, waardoor eigenlijk je eigen woongenot slechter wordt. Je wil geen geluidje maken want straks worden ze weer boos. Uiteindelijk moet je het gewoon los laten, deze mensen zijn zo en zullen altijd blijven zeiken. Oftewel ga niet continue rekening met ze houden, het heeft gewoon geen zin.
Onze buren zijn dan ook echt gestoord in de acties die ze doen. Niet vriendelijk klagen, nee direct tegen je schreeuwen. Ze bellen snel de politie voor onzin dingen. Nu heeft een buurtbewoner dit probleem bij de politie gemeld en sinds dien geen politie meer gezien. Nu timmeren ze met een hamer tegen de muren als iemand te veel herrie maakt. Dit hebben ze zelf een keer om half 1 snachts gedaan. Compleet gestoord dus. Hele blok (rijtje huurwoningen) was wakker geworden en een paar gingen de huizen langs om te zien wie het was. De buren deden uiteraard niet open.
Onze buren zijn dan ook echt gestoord in de acties die ze doen. Niet vriendelijk klagen, nee direct tegen je schreeuwen. Ze bellen snel de politie voor onzin dingen. Nu heeft een buurtbewoner dit probleem bij de politie gemeld en sinds dien geen politie meer gezien. Nu timmeren ze met een hamer tegen de muren als iemand te veel herrie maakt. Dit hebben ze zelf een keer om half 1 snachts gedaan. Compleet gestoord dus. Hele blok (rijtje huurwoningen) was wakker geworden en een paar gingen de huizen langs om te zien wie het was. De buren deden uiteraard niet open.
donderdag 11 februari 2021 om 13:59
Snap ik hoorLykke- schreef: ↑11-02-2021 12:15Oh Suzyqfive, van jouw bericht gaan me de haren rechtop staan.
Ik woonde ook aan een speeltuin, met een muur die vrij was (lag dan wel een stuk van die speeltuin af). Maar dat getrap tegen onze buitenmuur, was zó gruwelijk irritant. Echt niet te harden gewoon.
Los van dit, zijn deze buren die TS beschrijft wel erg gevoelig voor hun omgeving. Dat kun je niet verwachten van de mensen om je heen, zeker niet als het "leefgeluiden" zijn. Ik herken het wel een beetje, ook wij zijn heel erg op onszelf en bepaalde dingen in de buurt ervaren wij al snel als vervelend, terwijl andere mensen dat totaal niet hebben. Maar ik ben dan wel ervan bewust dat dit probleem grotendeels bij onszelf ligt, en niet aan de omgeving..
.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 11 februari 2021 om 14:01
Sasja, Doet me ook denken aan die aflevering van de rijdende rechter met die vrouw in een flat die expres heel hard met het metalen bed van haar zoon ging bonken en met een stok tegen het plafond ging rammen zodra er ook maar een geluidje van de buren kwam. Die vrouw was echt helemaal doorgedraaid.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 11 februari 2021 om 14:48
Ik snap niet dat dit soort mensen ervoor kiezen om te gaan wonen in een appartement of rijtjeshuis. je hebt dan eenmaal leefgeluiden.suzyqfive schreef: ↑11-02-2021 14:01Sasja, Doet me ook denken aan die aflevering van de rijdende rechter met die vrouw in een flat die expres heel hard met het metalen bed van haar zoon ging bonken en met een stok tegen het plafond ging rammen zodra er ook maar een geluidje van de buren kwam. Die vrouw was echt helemaal doorgedraaid.
Dit soort mensen moeten toch doodongelukkig zijn als ze zich overal aan storen.
donderdag 11 februari 2021 om 15:29
Ja, want de vrijstaande huizen zijn net zo duur en voor het oprapen
Dit soort reacties snap ik echt niet.
donderdag 11 februari 2021 om 15:43
donderdag 11 februari 2021 om 19:31
Koffieliefhebster schreef: ↑10-02-2021 21:04Verhelderend, dank. En dat bemiddelen, tja. Ik ben fan van praten hoor, maar dit lijkt een dood paard te zijn. En met 'de hele buurt tegen 2' vind ik ook lastig. Dus dan moet één iemand zich opwerpen en die gek vind je in deze kwestie waarschijnlijk niet.
Ik hoop dat de eerste buur die de wijkagent over de vloer krijgt sterk genoeg is. Veel degelijke mensen hier die groot ontzag hebben voor rangen en standen.
Eerste rang, tweede rang en dan derderangsburgers?
