Thuis
alle pijlers
Carnisme
donderdag 20 december 2012 om 11:31
Carnisme is het geloof wat ons conditioneert om bepaalde dieren te eten en andere dieren niet. Wat maakt het dat we geen kittenpootje eten, maar wel een een lamspootje? Het zijn immers allebei baby dieren.
Neem de tijd om de video te bekijken en het artikel te lezen.
Wat is jouw mening hierover? Heeft Dr. Melanie Joy een punt of toch niet? En waarom?
Video:
http://www.youtube.com/watch?v=ZCojVjwJ ... e=youtu.be
Artikel:
http://www.piepvandaag.nl ... ud-universiteit-nijmegen/
Citaat uit het artikel:
quote:
Je bent te gast bij een chique diner. Je zit met de andere gasten aan een fraai gedekte tafel. Het licht van de kaarsen fonkelt in de kristallen wijnglazen. Er wordt geanimeerd gepraat. Heerlijke etensgeuren komen uit de keuken. Je hebt de hele middag nog niet gegeten dus het water loopt je in de mond. Na een tijd komt de gastvrouw tevoorschijn met een grote ovenschotel. Een heerlijke geur van vlees, kruiden en groenten vult de kamer. Je schept jezelf een flinke portie op. Na een paar hapjes van het heerlijke zachte vlees maak je de gastvrouw een compliment en vraagt naar het recept.
“Dank je”, zegt ze. “Het is heel simpel eigenlijk, je begint met een kilo labrador, die moet je goed marineren in…” Labrador? Waarschijnlijk hou je nu plotsklaps op met kauwen: is het stuk vlees in je mond van een hond?
Neem de tijd om de video te bekijken en het artikel te lezen.
Wat is jouw mening hierover? Heeft Dr. Melanie Joy een punt of toch niet? En waarom?
Video:
http://www.youtube.com/watch?v=ZCojVjwJ ... e=youtu.be
Artikel:
http://www.piepvandaag.nl ... ud-universiteit-nijmegen/
Citaat uit het artikel:
quote:
Je bent te gast bij een chique diner. Je zit met de andere gasten aan een fraai gedekte tafel. Het licht van de kaarsen fonkelt in de kristallen wijnglazen. Er wordt geanimeerd gepraat. Heerlijke etensgeuren komen uit de keuken. Je hebt de hele middag nog niet gegeten dus het water loopt je in de mond. Na een tijd komt de gastvrouw tevoorschijn met een grote ovenschotel. Een heerlijke geur van vlees, kruiden en groenten vult de kamer. Je schept jezelf een flinke portie op. Na een paar hapjes van het heerlijke zachte vlees maak je de gastvrouw een compliment en vraagt naar het recept.
“Dank je”, zegt ze. “Het is heel simpel eigenlijk, je begint met een kilo labrador, die moet je goed marineren in…” Labrador? Waarschijnlijk hou je nu plotsklaps op met kauwen: is het stuk vlees in je mond van een hond?
donderdag 20 december 2012 om 13:08
quote:Equus schreef op 20 december 2012 @ 13:00:
[...]
Daar heb je een punt. Zodra we een band met het dier krijgen kan het een probleem worden om er een stoofpotje van te maken. De dieren in de stallen, die kennen we niet.
In het artikel staat:
De gedachte aan het eten van die niet-eetbare dieren roept afschuw op, of het nu een hond is of een tor. Waarom voelen we dan geen afschuw als we denken aan het eten van een koeiendij, een varkensbuik of een kippenpoot? We hebben geleerd die dieren niet te zien als levende dieren, maar als voedsel. Door het woord labrador zie je opeens een levende hond voor je, een hond die speelt, rent, knuffelt, slaapt. De gedachte dat dier te eten is huiveringwekkend. Maar een varken leeft ook, kan ook spelen, rennen, knuffelen, slapen. Omdat het een eetbaar dier is, hebben we het besef daarvan uit ons bewustzijn gebannen.
[..........]
We nemen gedachtenloos aan dat een vegetariër of een veganist vanuit een bepaalde ideologie keuzes maakt, een vleeseter niet. Vlees eten is immers ‘normaal’. Maar ook vleeseters brengen een ideologisch systeem mee naar de eettafel. Dat systeem heet carnisme. Het is een systeem dat de dominante cultuur weerspiegelt – zoals ook ooit de opvattingen die bijvoorbeeld slavernij of dominantie van mannen over vrouwen rechtvaardigden – en het bevat overtuigingen zoals: vlees eten is natuurlijk (volgens Joy een eenzijdige interpretatie van de menselijke evolutie, waarin de Neanderthaler merkwaardig genoeg als ons rolmodel is uitgekozen), dieren zijn als dingen (hebben geen gevoel). Carnisme omvat ook de categorisaties die we gebruiken tussen bijvoorbeeld mens-dier (specisisme) en tussen eetbare en niet-eetbare dieren. “Die dieren worden er speciaal voor gefokt, die vinden dat niet "erg" vertellen ouders hun kinderen.
Die dieren worden er speciaal voor gefokt, omdat ze daar het meest geschikt voor zijn.
Ik vind die hele carnisme theorie van Dr, Joy nogal onzinnig en nietszeggend. Waarom we sommige dieren eten en andere niet is al lang en breed bekend (zie ook mijn vorige posten) en zijn al allerlei verklaringen voor.
[...]
Daar heb je een punt. Zodra we een band met het dier krijgen kan het een probleem worden om er een stoofpotje van te maken. De dieren in de stallen, die kennen we niet.
In het artikel staat:
De gedachte aan het eten van die niet-eetbare dieren roept afschuw op, of het nu een hond is of een tor. Waarom voelen we dan geen afschuw als we denken aan het eten van een koeiendij, een varkensbuik of een kippenpoot? We hebben geleerd die dieren niet te zien als levende dieren, maar als voedsel. Door het woord labrador zie je opeens een levende hond voor je, een hond die speelt, rent, knuffelt, slaapt. De gedachte dat dier te eten is huiveringwekkend. Maar een varken leeft ook, kan ook spelen, rennen, knuffelen, slapen. Omdat het een eetbaar dier is, hebben we het besef daarvan uit ons bewustzijn gebannen.
[..........]
We nemen gedachtenloos aan dat een vegetariër of een veganist vanuit een bepaalde ideologie keuzes maakt, een vleeseter niet. Vlees eten is immers ‘normaal’. Maar ook vleeseters brengen een ideologisch systeem mee naar de eettafel. Dat systeem heet carnisme. Het is een systeem dat de dominante cultuur weerspiegelt – zoals ook ooit de opvattingen die bijvoorbeeld slavernij of dominantie van mannen over vrouwen rechtvaardigden – en het bevat overtuigingen zoals: vlees eten is natuurlijk (volgens Joy een eenzijdige interpretatie van de menselijke evolutie, waarin de Neanderthaler merkwaardig genoeg als ons rolmodel is uitgekozen), dieren zijn als dingen (hebben geen gevoel). Carnisme omvat ook de categorisaties die we gebruiken tussen bijvoorbeeld mens-dier (specisisme) en tussen eetbare en niet-eetbare dieren. “Die dieren worden er speciaal voor gefokt, die vinden dat niet "erg" vertellen ouders hun kinderen.
Die dieren worden er speciaal voor gefokt, omdat ze daar het meest geschikt voor zijn.
Ik vind die hele carnisme theorie van Dr, Joy nogal onzinnig en nietszeggend. Waarom we sommige dieren eten en andere niet is al lang en breed bekend (zie ook mijn vorige posten) en zijn al allerlei verklaringen voor.
donderdag 20 december 2012 om 13:15
quote:rionyriony schreef op 20 december 2012 @ 13:11:
wij leven gelukkig in de luxueuze omstandigheden waarin we dit soort keuzes niet hoeven te maken; misschien dat we daardoor zo sentimenteel zijn geworden; omdat het kón.Precies, het heeft weinig met het idealisme te maken waar Dr. Joy het over heeft. Het was gewoon puur een kwestie van zo goed mogelijk overleven en zo aangenaam mogelijk leven door gebruik te maken van bepaalde dieren.
wij leven gelukkig in de luxueuze omstandigheden waarin we dit soort keuzes niet hoeven te maken; misschien dat we daardoor zo sentimenteel zijn geworden; omdat het kón.Precies, het heeft weinig met het idealisme te maken waar Dr. Joy het over heeft. Het was gewoon puur een kwestie van zo goed mogelijk overleven en zo aangenaam mogelijk leven door gebruik te maken van bepaalde dieren.
donderdag 20 december 2012 om 13:24
quote:mirabile schreef op 20 december 2012 @ 13:12:
Die hele sentimentele kijk op dieren waar Dr. Joy het over heeft, is ook pas iets van de laatste decennia. Eeuwenlang werd er voornamelijk gekeken naar het nut van het dier; als voedsel, werkdier, vervoermiddel etc.
Ja, dat klopt. En de massaconsumptie is ook iets van de laatste decennia en daarmee ook de welzijnsvermindering van het dier.
Maar in feite zeg je deels hetzelfde: vrienden eet je moeilijker op. Dat zegt zij eigenlijk ook. De keuzes op basis waarvan je vrienden van niet- vrienden onderscheidt (in dit geval jouw voorbeeld; ze waren vroeger nuttig en daardoor band opgebouwd) is een begrijpelijke redenering hoe het gekomen is. Het is echter geen redenering of argument waarom het voortgezet zou moeten worden m.i.
Die hele sentimentele kijk op dieren waar Dr. Joy het over heeft, is ook pas iets van de laatste decennia. Eeuwenlang werd er voornamelijk gekeken naar het nut van het dier; als voedsel, werkdier, vervoermiddel etc.
Ja, dat klopt. En de massaconsumptie is ook iets van de laatste decennia en daarmee ook de welzijnsvermindering van het dier.
Maar in feite zeg je deels hetzelfde: vrienden eet je moeilijker op. Dat zegt zij eigenlijk ook. De keuzes op basis waarvan je vrienden van niet- vrienden onderscheidt (in dit geval jouw voorbeeld; ze waren vroeger nuttig en daardoor band opgebouwd) is een begrijpelijke redenering hoe het gekomen is. Het is echter geen redenering of argument waarom het voortgezet zou moeten worden m.i.
donderdag 20 december 2012 om 13:34
quote:Equus schreef op 20 december 2012 @ 13:24:
[...]
Ja, dat klopt.
Maar in feite zeg je deels hetzelfde: vrienden eet je moeilijker op. Dat zegt zij eigenlijk ook. De keuzes op basis waarvan je vrienden van niet- vrienden onderscheidt (in dit geval jouw voorbeeld; ze waren vroeger nuttig en daardoor band opgebouwd) is een begrijpelijke redenering hoe het gekomen is. Het is echter geen redenering of argument waarom het voortgezet zou moeten worden m.i.
Van mij hoeft het ook niet voortgezet te worden. Ik maak ook niet het morele onderscheid en eet wat ik lekker vind. Maar het is nu eenmaal zo ontstaan en veel mensen beleven nu veel plezier aan hun huisdier, dus is het logisch dat ze die niet op gaan eten.
Als ik denk wie er verder belang bij hebben dat het zo blijft en gecultiveerd wordt (het onderscheid tussen huisdieren en dieren die je eet) zou ik alleen de huisdieren industrie kunnen bedenken. In de tijd van mijn oma had je nog niet eens speciaal hondenvoer, de beesten kreeg gewoon de restjes, of ze vingen zelf maar wat.
Ik begrijp niet zo goed wat Dr. Joy wil zeggen met haar theorie. Ze trapt m.i. alleen maar open deuren in. Stelt vragen waarop het antwoord allang bekend is.
Bovendien verzwakt ze haar theorie, doordat ze voornamelijk vergelijkingen maakt tussen herbivoren en carnivoren. Waarom de mens de ene soort wel eet en de andere niet, is ook allang bekend.
[...]
Ja, dat klopt.
Maar in feite zeg je deels hetzelfde: vrienden eet je moeilijker op. Dat zegt zij eigenlijk ook. De keuzes op basis waarvan je vrienden van niet- vrienden onderscheidt (in dit geval jouw voorbeeld; ze waren vroeger nuttig en daardoor band opgebouwd) is een begrijpelijke redenering hoe het gekomen is. Het is echter geen redenering of argument waarom het voortgezet zou moeten worden m.i.
Van mij hoeft het ook niet voortgezet te worden. Ik maak ook niet het morele onderscheid en eet wat ik lekker vind. Maar het is nu eenmaal zo ontstaan en veel mensen beleven nu veel plezier aan hun huisdier, dus is het logisch dat ze die niet op gaan eten.
Als ik denk wie er verder belang bij hebben dat het zo blijft en gecultiveerd wordt (het onderscheid tussen huisdieren en dieren die je eet) zou ik alleen de huisdieren industrie kunnen bedenken. In de tijd van mijn oma had je nog niet eens speciaal hondenvoer, de beesten kreeg gewoon de restjes, of ze vingen zelf maar wat.
Ik begrijp niet zo goed wat Dr. Joy wil zeggen met haar theorie. Ze trapt m.i. alleen maar open deuren in. Stelt vragen waarop het antwoord allang bekend is.
Bovendien verzwakt ze haar theorie, doordat ze voornamelijk vergelijkingen maakt tussen herbivoren en carnivoren. Waarom de mens de ene soort wel eet en de andere niet, is ook allang bekend.
donderdag 20 december 2012 om 13:53
Hoe het zo komt? Waarom het zo is? En waarom het zo blijft?
Zijn vragen waar ik (en anderen) heel makkelijk antwoord op kunnen geven. En dan ben ik niet eens een Dr. Mirabile.
Dus om antwoord te geven op je vraag in de OP: Heeft Dr. Joy een punt?
Nee, alleen een hele oude koe uit de sloot.
Eet smakelijk.
Zijn vragen waar ik (en anderen) heel makkelijk antwoord op kunnen geven. En dan ben ik niet eens een Dr. Mirabile.
Dus om antwoord te geven op je vraag in de OP: Heeft Dr. Joy een punt?
Nee, alleen een hele oude koe uit de sloot.
Eet smakelijk.
donderdag 20 december 2012 om 15:41
quote:mirabile schreef op 20 december 2012 @ 13:53:
Hoe het zo komt? Waarom het zo is? En waarom het zo blijft?
Zijn vragen waar ik (en anderen) heel makkelijk antwoord op kunnen geven. En dan ben ik niet eens een Dr. Mirabile.
Dus om antwoord te geven op je vraag in de OP: Heeft Dr. Joy een punt?
Nee, alleen een hele oude koe uit de sloot.
Eet smakelijk. Oude koeien zijn niet zo lekker mals denk ik
Hoe het zo komt? Waarom het zo is? En waarom het zo blijft?
Zijn vragen waar ik (en anderen) heel makkelijk antwoord op kunnen geven. En dan ben ik niet eens een Dr. Mirabile.
Dus om antwoord te geven op je vraag in de OP: Heeft Dr. Joy een punt?
Nee, alleen een hele oude koe uit de sloot.
Eet smakelijk. Oude koeien zijn niet zo lekker mals denk ik
donderdag 20 december 2012 om 16:25
Ik eet nauwelijks vlees of vis (een enkele keer per jaar een biologische (en ecologisch verantwoord gevangen) vis of bio-boterhamworst. (vraag me niet waarom juist boterhamworst en geen lekker stukje biefstuk )
Ik ben tegen de industrie en het dierenleed wat gepaard gaat met vlees en vis eten, maar ik ben niet tegen het eten van vlees en/of vis an sich.
Ik zou in principe best aap, kat, paard, hert, hond eten, als ik moest overleven.
Er zijn ook mensen die hun medemens heeft gegeten omdat er niks anders voorradig was. Ik denk dat men veel zou eten als het gaat om overleven en ik schat mezelf zo in, dat ik ook ver zou gaan in wat ik zou eten.
Ik ben tegen de industrie en het dierenleed wat gepaard gaat met vlees en vis eten, maar ik ben niet tegen het eten van vlees en/of vis an sich.
Ik zou in principe best aap, kat, paard, hert, hond eten, als ik moest overleven.
Er zijn ook mensen die hun medemens heeft gegeten omdat er niks anders voorradig was. Ik denk dat men veel zou eten als het gaat om overleven en ik schat mezelf zo in, dat ik ook ver zou gaan in wat ik zou eten.