Thuis
alle pijlers
Euthanasie cavia?
woensdag 19 december 2012 om 18:51
Voorgeschiedenis: vorig jaar rond deze tijd kocht ik een cavia. Bij thuiskomst was bleek ze snotverkouden. Ik heb toen s' avonds de dierenarts gebeld en kreeg een antibiotica kuur. De dag er na naar mijn eigen dierenarts geweest, bleek ze ook schurft te hebben. Dus kreeg ook zalf voor 2x per dag.
De dierenwinkel nog gebeld om ze te zeggen dat de schurft en verkoudheid besmettelijk was en dat ze naar hun andere diertjes moesten kijken! Dat zouden ze doen, kreeg excuses en een zak voer.
Nu zijn we dus een jaar verder, twee weken geleden ligt ze kwijlend in de kooi. Volgende dag naar de dierenarts en ze blijkt een blaasontsteking te hebben antibiotica mee voor 2x per dag. Ze knapt niet op en gaat scheef hangen en valt steeds om, dus ik donderdag weer terug naar de dierenarts.. Ze blijkt ook middenoor ontsteking te hebben. Antibiotica verlengen van 10 naar 14 dagen. En voor de zekerheid dwangvoer mee want ze wil al niet meer zelf drinken. Ik heb ook een klein kooitje gekocht zodat ze niet bij de anderen zit, want die beginnen haar te pesten nu ze merken dat ze anders is.
Ik zit midden in een verhuizing dus vraag mijn ouders of de cavia daar mag. Ze zeggen dat ze achteruit gaat. Zaterdagavond ziet ze er heel slecht uit en haar oogje is kapot. Dus ik bel weer de spoeddierenarts en mag komen. Deze vindt haar nog best pittig en ziet idd dat ze niet goed eet en dan ze een middenoorontsteking heeft. Daarnaast denkt ie dat ze door oorpijn haar oogje kapot heeft gekrapt. We zijn er vandaan gegaan met: dwangvoer 5x per dag, antibiotica 2x per dag, pijnstillers 2x per dag, antimisselijkheid 2x per dag, oogzalf 4-5x per dag.
Dit doen we nu dus precies zoals uitgelegd, maar ze lijkt er niet van op te knappen. 'T is zo'n lief diertje en net een jaar oud..
Wat is nou wijsheid? Haar nog laten doorgaan met alle inspanningen of haar rust geven door euthanasie.
Ik vind het zo'n moeilijke keuze. Hebben jullie ooit voor deze keuze gestaan, wat deed je toen?
De dierenwinkel nog gebeld om ze te zeggen dat de schurft en verkoudheid besmettelijk was en dat ze naar hun andere diertjes moesten kijken! Dat zouden ze doen, kreeg excuses en een zak voer.
Nu zijn we dus een jaar verder, twee weken geleden ligt ze kwijlend in de kooi. Volgende dag naar de dierenarts en ze blijkt een blaasontsteking te hebben antibiotica mee voor 2x per dag. Ze knapt niet op en gaat scheef hangen en valt steeds om, dus ik donderdag weer terug naar de dierenarts.. Ze blijkt ook middenoor ontsteking te hebben. Antibiotica verlengen van 10 naar 14 dagen. En voor de zekerheid dwangvoer mee want ze wil al niet meer zelf drinken. Ik heb ook een klein kooitje gekocht zodat ze niet bij de anderen zit, want die beginnen haar te pesten nu ze merken dat ze anders is.
Ik zit midden in een verhuizing dus vraag mijn ouders of de cavia daar mag. Ze zeggen dat ze achteruit gaat. Zaterdagavond ziet ze er heel slecht uit en haar oogje is kapot. Dus ik bel weer de spoeddierenarts en mag komen. Deze vindt haar nog best pittig en ziet idd dat ze niet goed eet en dan ze een middenoorontsteking heeft. Daarnaast denkt ie dat ze door oorpijn haar oogje kapot heeft gekrapt. We zijn er vandaan gegaan met: dwangvoer 5x per dag, antibiotica 2x per dag, pijnstillers 2x per dag, antimisselijkheid 2x per dag, oogzalf 4-5x per dag.
Dit doen we nu dus precies zoals uitgelegd, maar ze lijkt er niet van op te knappen. 'T is zo'n lief diertje en net een jaar oud..
Wat is nou wijsheid? Haar nog laten doorgaan met alle inspanningen of haar rust geven door euthanasie.
Ik vind het zo'n moeilijke keuze. Hebben jullie ooit voor deze keuze gestaan, wat deed je toen?
woensdag 26 december 2012 om 11:42
Dit is zo rot!
Maar absoluut het beste..je kon ook echt niet meer doen,behalve het beestje laten gaan.
Je zult je waarschijnlijk nog wel even heel rot voelen, laat dat toe.
Heel veel sterkte op deze nare 2e kerstdag.
( ik ben zelf huisgebonden omdat mijn hond ziek is,oogbeschadiging)
Ze houden je bezig he?Monsters
Maar absoluut het beste..je kon ook echt niet meer doen,behalve het beestje laten gaan.
Je zult je waarschijnlijk nog wel even heel rot voelen, laat dat toe.
Heel veel sterkte op deze nare 2e kerstdag.
( ik ben zelf huisgebonden omdat mijn hond ziek is,oogbeschadiging)
Ze houden je bezig he?Monsters
woensdag 26 december 2012 om 12:07
Ach lieverd. De tranen springen gewoon in mijn ogen. ( ben nogal gevoel voor dit soort verhalen, mijn lieve caaf is 2 jaar geleden op eerste kerstdag gestorven).
Heel veel sterkte. Je hebt gedaan wat je kon. Samen gevochten. Dit is de beste beslissing die je kon maken. Nu heeft ze rust en is ze samen in de cavia hemel bij alle vriendjes en vriendinnetjes.
Heel veel sterkte. Je hebt gedaan wat je kon. Samen gevochten. Dit is de beste beslissing die je kon maken. Nu heeft ze rust en is ze samen in de cavia hemel bij alle vriendjes en vriendinnetjes.
woensdag 26 december 2012 om 15:20
quote:beelicious schreef op 26 december 2012 @ 12:02:
Nou dat ik haar heb laten inslapen heb ik vrede mee. Dat ze pijn had door het toedienen van de vloeistof niet, dat zie ik nog steeds voor me.
Dat is heel normaal hoor,dat je dit beeld overal mee naar toe neemt.
Dat zal ook wel even zo blijven.
Maar als je er voor gekozen had om tijdens het inslapen niet aanwezig te zijn,had je je waarschijnlijk nog rotter gevoeld(schuldgevoel)
Het is een verschrikkelijk moment om voor de laatste keer in de oogjes van je beestje te kijken.
Mijn oudste hondje word straks 13, en ben er nu al heel bang voor.
Mijn jongste hondje ziet slecht en zijn ene oogje is ook nog eens beschadigd,ik ben bang dat ie het oogje uiteindelijk zal moeten missen.dan heeft ie nog 1 slechtziend oogje..wat moet je dan?5 jaar.
Mensen hebben weinig begrip voor "dierenverdriet".
Ik vind het juist een goed iets,dat je dat kan voelen en uiten.
Hoe gaat het met je andere caafjes?
Nou dat ik haar heb laten inslapen heb ik vrede mee. Dat ze pijn had door het toedienen van de vloeistof niet, dat zie ik nog steeds voor me.
Dat is heel normaal hoor,dat je dit beeld overal mee naar toe neemt.
Dat zal ook wel even zo blijven.
Maar als je er voor gekozen had om tijdens het inslapen niet aanwezig te zijn,had je je waarschijnlijk nog rotter gevoeld(schuldgevoel)
Het is een verschrikkelijk moment om voor de laatste keer in de oogjes van je beestje te kijken.
Mijn oudste hondje word straks 13, en ben er nu al heel bang voor.
Mijn jongste hondje ziet slecht en zijn ene oogje is ook nog eens beschadigd,ik ben bang dat ie het oogje uiteindelijk zal moeten missen.dan heeft ie nog 1 slechtziend oogje..wat moet je dan?5 jaar.
Mensen hebben weinig begrip voor "dierenverdriet".
Ik vind het juist een goed iets,dat je dat kan voelen en uiten.
Hoe gaat het met je andere caafjes?