Thuis
alle pijlers
Fomo.. maar dan andersom..
dinsdag 9 juli 2013 om 15:34
Van de week las ik een topic over Fomo, fear of missing out.. Mensen die zich verplicht voelen om te genieten, omdat dat nou eenmaal zo hoort.
Ik heb dit juist andersom, ik kan moeilijk genieten terwijl ik dat wel graag zou willen en vraag me af of anderen zich daarin kunnen vinden en hoe die dat doen.
Kleine situatieschets.. Ik ben verhuisd naar een andere stad om met mijn vriend te gaan samenwonen. Mijn vriend werkt fulltime en ik ben druk zoekende naar werk. En daar zit gelijk het knelpunt voor mij. Ik heb het gevoel dat ik niet mag genieten, in ieder geval niet van mezelf, dat ik dat niet verdien. Voel me schuldig tegenover mijn vriend omdat hij aan het werk is, terwijl ik lekker even in de tuin kan zitten en van het weer kan genieten.
Vriend vind dit overigens geen enkel probleem en probeert mij het 'nutteloze' gevoel wat ik heb juist uit mijn hoofd te praten. Hij ziet dat ik mijn best doe om ernaar te zoeken en ziet mijn teleurstelling bij de afwijzingen die ik krijg.. En toch kan ik het niet van me afzetten. Ben de hele dag door bezig om klusjes in het huishouden te doen en te zoeken voor mezelf, om maar bezig te blijven. Hou het huis spik en span zodat ik toch zichtbaar iets uitvoer.
Vriend wil in zijn vrije tijd toch vaak even helpen met bv de afwas, maar dit hoeft (lees 'mag') hij van mij niet :p hij werkt, ik breng niks binnen, dus het huishouden is voor mij. Maargoed, ook een huishouden is natuurlijk eens klaar en ook dan kan ik niet echt genieten van dingen voor mezelf uit soort van schuldgevoel. Zijn er mensen die dit herkennen?
Ik heb dit juist andersom, ik kan moeilijk genieten terwijl ik dat wel graag zou willen en vraag me af of anderen zich daarin kunnen vinden en hoe die dat doen.
Kleine situatieschets.. Ik ben verhuisd naar een andere stad om met mijn vriend te gaan samenwonen. Mijn vriend werkt fulltime en ik ben druk zoekende naar werk. En daar zit gelijk het knelpunt voor mij. Ik heb het gevoel dat ik niet mag genieten, in ieder geval niet van mezelf, dat ik dat niet verdien. Voel me schuldig tegenover mijn vriend omdat hij aan het werk is, terwijl ik lekker even in de tuin kan zitten en van het weer kan genieten.
Vriend vind dit overigens geen enkel probleem en probeert mij het 'nutteloze' gevoel wat ik heb juist uit mijn hoofd te praten. Hij ziet dat ik mijn best doe om ernaar te zoeken en ziet mijn teleurstelling bij de afwijzingen die ik krijg.. En toch kan ik het niet van me afzetten. Ben de hele dag door bezig om klusjes in het huishouden te doen en te zoeken voor mezelf, om maar bezig te blijven. Hou het huis spik en span zodat ik toch zichtbaar iets uitvoer.
Vriend wil in zijn vrije tijd toch vaak even helpen met bv de afwas, maar dit hoeft (lees 'mag') hij van mij niet :p hij werkt, ik breng niks binnen, dus het huishouden is voor mij. Maargoed, ook een huishouden is natuurlijk eens klaar en ook dan kan ik niet echt genieten van dingen voor mezelf uit soort van schuldgevoel. Zijn er mensen die dit herkennen?
dinsdag 9 juli 2013 om 15:40
Ik herken het wel. Toen ik zonder werk zat voelde ik mezelf nutteloos omdat ik vond dat ik "teerde" op de centen van mijn vriend. Ik vond de relatie niet gelijkwaardig, ik voelde me te min omdat ik niets financieel kon bijdragen.
Je moet leren om niet zo streng voor jezelf te zijn. Je doet je best om werk te vinden, maar helaas zo zijn er nog 100.000 met jou. Het ligt dus niet aan jou. Zolang jij je best doet om iets te vinden en niet bij de pakken neer gaat zitten, mag je best tegen jezelf zeggen dat je mag genieten. Ze zeggen altijd dat je van het positieve uit moet gaan. Nou dan maak je van een nood een deugd en ga je je vrije tijd eens goed in de zon zitten. We hebben met die koude maanden lang genoeg binnen gezeten!
Je moet leren om niet zo streng voor jezelf te zijn. Je doet je best om werk te vinden, maar helaas zo zijn er nog 100.000 met jou. Het ligt dus niet aan jou. Zolang jij je best doet om iets te vinden en niet bij de pakken neer gaat zitten, mag je best tegen jezelf zeggen dat je mag genieten. Ze zeggen altijd dat je van het positieve uit moet gaan. Nou dan maak je van een nood een deugd en ga je je vrije tijd eens goed in de zon zitten. We hebben met die koude maanden lang genoeg binnen gezeten!
dinsdag 9 juli 2013 om 15:41
Als het huishouden klaar is, het eten voorbereid en je de sollicitaties voor de dag weer hebt verstuurd, is het tijd voor vrije tijd. Ik ben ook thuis omdat ik mijn bedrijf aan huis aan het opzetten ben. Ik heb het dagen heel druk en dagen dat alle klusjes af zijn. En vandaag is dus zo'n dag. De wassen zijn gedraaid en de zon doet het droogwerk. Ik wacht dus tot het droog is en ondertussen forum ik, kijk de tour en luier wat.
Morgen heb ik het weer druk, net als donderdag, dus ik neem het er nu even vlug van.
Morgen heb ik het weer druk, net als donderdag, dus ik neem het er nu even vlug van.
dinsdag 9 juli 2013 om 15:44
Ja, ik herken het. Ik zit thuis sinds ongeveer 12 weken ivm zwangerschap. In het begin kon ik nog wel wat doen in huis en wilde ik ook niet dat mijn man iets deed. Maar het wordt steeds zwaarder en ik kan nog maar heel weinig doen op een dag. En wat voel ik mij schuldig. Hij werkt hard de hele dag en 's nachts hou ik hem wakker met mijn tochtjes naar het toilet, harde slaapgeluiden en/of mijn slapeloosheid.
En overdag doe ik bijna niks meer en als hij thuis komt moet hij ook nog dingen doen.
Ik kan hierdoor ook niet genieten van mijn vrije tijd en het lekkere weer.
En overdag doe ik bijna niks meer en als hij thuis komt moet hij ook nog dingen doen.
Ik kan hierdoor ook niet genieten van mijn vrije tijd en het lekkere weer.
dinsdag 9 juli 2013 om 15:45
Ik herken het ook. Ik heb het sinds ik vanuit huis werk. Hiervoor hadden we een baan en maakte ik lange dagen waardoor mijn vriend vaak kookte etc. omdat hij nou eenmaal eerder thuis was. Sinds ik thuis werk, maak ik nog steeds lange dagen, maar vind ik ook dat ik er voor moet zorgen dat het eten op tafel staat als hij thuiskomt en dat ik ook het huishouden erbij moet doen. Gevolg: hij kan aanschuiven als hij uit zijn werk komt en vervolgens relaxen terwijl ik 's avonds nog door moet werken. Het ligt ook compleet bij mij, ik hoef het van mijn vriend niet te doen, maar op een of andere manier voelt het voor mij wel zo.
dinsdag 9 juli 2013 om 15:56
Wauw... Dank jullie voor jullie reacties en zoveel dingen zijn zo precies zoals ik ze ook zie/denk... Ja misschien ben ik wel te streng voor mezelf maar ik kan dat heel moeilijk loslaten..
Inderdaad het gevoel hebben dat je op je partner 'teert' en dat je niks inbrengt financieel gezien. Sollicitatie na sollicitatie afgewezen worden terwijl ik zo verschrikkelijk graag wil..
Bij mij knaagt het ook nog es dat het schijnbaar uit is gegaan met mijn vriend zijn ex, omdat zij het allemaal wel prima vond. Feestte graag en deed graag leuke dingen, met zijn geld. Daarnaast kon hij zelf ook nog het huishouden en de was doen als hij van zijn werk thuis kwam, want dan had zij leuke dingen gedaan.
Nu is de situatie natuurlijk compleet anders, maar daardoor maak ik me wel nog meer zorgen om het feit dat ik maar geen werk kan vinden.
Ook daarin heeft hij al geprobeerd me gerust te stellen door te zeggen dat het idd heel anders is en hij wel ziet dat ik heel erg graag wil, maar dat het gewoon even niet anders is..
Ook zegt ie vaak dingen als: 'nou als ik jou was wist ik het wel, lekker met een boekje in de tuin' en toch voel ik me dan zo schuldig.. Zelfs als ik voor die tijd alle mogelijke huishoudelijke klussen al gedaan heb...
Ik heb net een mail de deur uit gedaan voor vrijwilligerswerk bij de dierenambulance.. Dat verdient weliswaar geen geld maar dan heb ik in ieder geval een beetje het gevoel dat ik iets nuttigs doe en leer ik misschien ook nog dingen bij..
Inderdaad het gevoel hebben dat je op je partner 'teert' en dat je niks inbrengt financieel gezien. Sollicitatie na sollicitatie afgewezen worden terwijl ik zo verschrikkelijk graag wil..
Bij mij knaagt het ook nog es dat het schijnbaar uit is gegaan met mijn vriend zijn ex, omdat zij het allemaal wel prima vond. Feestte graag en deed graag leuke dingen, met zijn geld. Daarnaast kon hij zelf ook nog het huishouden en de was doen als hij van zijn werk thuis kwam, want dan had zij leuke dingen gedaan.
Nu is de situatie natuurlijk compleet anders, maar daardoor maak ik me wel nog meer zorgen om het feit dat ik maar geen werk kan vinden.
Ook daarin heeft hij al geprobeerd me gerust te stellen door te zeggen dat het idd heel anders is en hij wel ziet dat ik heel erg graag wil, maar dat het gewoon even niet anders is..
Ook zegt ie vaak dingen als: 'nou als ik jou was wist ik het wel, lekker met een boekje in de tuin' en toch voel ik me dan zo schuldig.. Zelfs als ik voor die tijd alle mogelijke huishoudelijke klussen al gedaan heb...
Ik heb net een mail de deur uit gedaan voor vrijwilligerswerk bij de dierenambulance.. Dat verdient weliswaar geen geld maar dan heb ik in ieder geval een beetje het gevoel dat ik iets nuttigs doe en leer ik misschien ook nog dingen bij..
dinsdag 9 juli 2013 om 16:12
quote:DieFetteElke schreef op dinsdag 09 juli 2013 16:09 Hoelang zit je al thuis TO? Ik ben inmiddels een jaar verder en kan het nu een beetje loslaten.
Oh jemig... Dr staat me dus nog wel wat te wachten als ik geen werk vind....
Ik zit nu vanaf maart thuis. 'Nog maar' een paar maanden dus, maar het voelt als een eeuwigheid..
Oh jemig... Dr staat me dus nog wel wat te wachten als ik geen werk vind....
Ik zit nu vanaf maart thuis. 'Nog maar' een paar maanden dus, maar het voelt als een eeuwigheid..
dinsdag 9 juli 2013 om 16:19
Het ligt eraan hoe je er zelf mee omgaat. Ik heb nu een aantal dingen om handen (vrijwilligerswerk, een eigen bedrijf, ik volg cursussen) waardoor ik soms drukker ben dan mijn vriend. Maar omdat mijn bedrijf nog aan het groeien is, ben ik wel (deels) afhankelijk van zijn inkomen. Het probleem ligt dan ook bij mezelf, omdat ik vind dat omdat ik thuis ben, ik ook wel even de was kan doen, kan koken etc. Als ik op locatie werk (wat ik af en toe doe) is dat gevoel er helemaal niet. Dus ik zou inderdaad op zoek gaan naar vrijwilligerswerk (wat je dus al doet) en kijken of je cursussen ofzo kunt volgen? Of misschien kun je iemand in je buurt helpen met iets? (Boodschappen doen voor oma, buurvrouw ofzo). Dat geeft jezelf ook vaak een gevoel van nuttig bezig zijn en daarbij zie je ook eens andere mensen zodat je zelf ook wat te vertellen hebt als je vriend thuiskomt. (Dat was een van de punten waar ik veel last van had, dat hij verhalen had en ik niets kon vertellen, want wat maakte ik nou mee aan de keukentafel en bij de wasmachine).
Ik betrap mijn vriend er trouwens ook op. Hij is net naar binnen gevlucht omdat hij niet rustig in de tuin kan zitten omdat hij dan ziet wat er nog gedaan moet worden en onze kliko moet eerst geleegd worden.
.
Ik betrap mijn vriend er trouwens ook op. Hij is net naar binnen gevlucht omdat hij niet rustig in de tuin kan zitten omdat hij dan ziet wat er nog gedaan moet worden en onze kliko moet eerst geleegd worden.
.
dinsdag 9 juli 2013 om 16:26
Besteed die tijd om je nieuwe stad goed te leren kennen (niet alleen de winkels) Bovendien weet je maar nooit op welke manier je werk vindt
En zolang je vriend niet chagrijnig is bij de afwas, gewoon laten doen. Misschien vindt hij het wel lekker ontspannend, even klooien in het sop.
Besteed iig al je vrije tijd niet met op een weegschaaltje af te wegen of je wel genoeg doet om je kost waard te zijn.
Je vriend is met je samen gaan wonen om jou, niet om iemand te hebben die in een dip raakt van even een tijd lummelen.
En zolang je vriend niet chagrijnig is bij de afwas, gewoon laten doen. Misschien vindt hij het wel lekker ontspannend, even klooien in het sop.
Besteed iig al je vrije tijd niet met op een weegschaaltje af te wegen of je wel genoeg doet om je kost waard te zijn.
Je vriend is met je samen gaan wonen om jou, niet om iemand te hebben die in een dip raakt van even een tijd lummelen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
dinsdag 9 juli 2013 om 16:33
Aah! Dank jullie voor een bemoedigend berichtje!
Nlies: ik moest stiekem even glimlachen bij het lezen van je berichtje omdat je eigenlijk gewoon hardstikke gelijk hebt...
Maar ik vind soms wel moeilijk om dat zo te zien.
Doordat ik verhuist ben naar een andere stad voel ik me ook een beetje geïsoleerd.. Eerder ging ik vaak even wat drinken bij vrienden en bijna dagelijks even naar mijn moeder.. Dat is nu allemaal wat lastiger. Ook ken ik hier alleen mijn vriend zijn familie en vrienden en de meeste daarvan werken ook gewoon..
Ik hoop dat ik dan toch iets van vrijwilligerswerk kan doen, zodat ik in ieder geval even wat om handen heb voor zolang ik geen betaald werd heb..
Nlies: ik moest stiekem even glimlachen bij het lezen van je berichtje omdat je eigenlijk gewoon hardstikke gelijk hebt...
Maar ik vind soms wel moeilijk om dat zo te zien.
Doordat ik verhuist ben naar een andere stad voel ik me ook een beetje geïsoleerd.. Eerder ging ik vaak even wat drinken bij vrienden en bijna dagelijks even naar mijn moeder.. Dat is nu allemaal wat lastiger. Ook ken ik hier alleen mijn vriend zijn familie en vrienden en de meeste daarvan werken ook gewoon..
Ik hoop dat ik dan toch iets van vrijwilligerswerk kan doen, zodat ik in ieder geval even wat om handen heb voor zolang ik geen betaald werd heb..