Hekel aan feestjes...
zondag 13 september 2015 om 13:05
Ik heb -persoonlijk- een beetje een hekel aan sommige, niet alle, feestjes.
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
zondag 13 september 2015 om 14:47
Hmm...ongepast kado geven.....?
IS een idee...
Eetbaar ondergoed voor het jarige kind...
Kratje bier voor de herstellende alcoholist. ...
Een tas vol van je oude en te ruim geworden kleding omdat "JIJ ER VAST WEL INPAST..!"

Maar ik wil niet meteen ruzie of alle banden verbreken ofzo, ik wil gewoon mijn weekenden weer terug en wat minder verplichtingen...
Betwijfel alleen of mensen dit zullen begrijpen. Zeker omdat het 'om-de-kinderen-gaat' verwacht ik dat men hier echt boos om zal worden.
Toen ik jaren geleden vaderdag en moederdag heb afgeschaft was men ook erg boos. Ik heb uitgelegd dat het me wat veel werd; want het was traditie om ook naar oma te gaan. Dus ik stelde dat ik nu zelf moeder ben, en geen zin meer heb om op die dag verplicht naar moeder en oma te moeten reizen, en dan dus ook nog naar schoonmoeder. Dat het ook 'mijn' verwendag was. Dat is zeker 10 jaar geleden, en nog steeds wordt het daar waar het kan, terloops licht verwijtend eeeeven aangestipt.
Daarna schrapten we onze eigen verjaardagen. (Al blijft dat elk jaar een discussie. "Neeeeeeee, je hoeft ook het niet echt te VIEREN, maar ik wil gewoon even een kadootjes komen brengen, en kletsen!" - Maar ik VIER HET NIET! Er is niemand thuis! Ik moet werken!
)
Dus ik fantaseer wel eens over een ferm statement dat we ook niet meer 'doen' aan kinder feestjes, maar DAT durf ik niet.
IS een idee...
Eetbaar ondergoed voor het jarige kind...
Kratje bier voor de herstellende alcoholist. ...
Een tas vol van je oude en te ruim geworden kleding omdat "JIJ ER VAST WEL INPAST..!"
Maar ik wil niet meteen ruzie of alle banden verbreken ofzo, ik wil gewoon mijn weekenden weer terug en wat minder verplichtingen...
Betwijfel alleen of mensen dit zullen begrijpen. Zeker omdat het 'om-de-kinderen-gaat' verwacht ik dat men hier echt boos om zal worden.
Toen ik jaren geleden vaderdag en moederdag heb afgeschaft was men ook erg boos. Ik heb uitgelegd dat het me wat veel werd; want het was traditie om ook naar oma te gaan. Dus ik stelde dat ik nu zelf moeder ben, en geen zin meer heb om op die dag verplicht naar moeder en oma te moeten reizen, en dan dus ook nog naar schoonmoeder. Dat het ook 'mijn' verwendag was. Dat is zeker 10 jaar geleden, en nog steeds wordt het daar waar het kan, terloops licht verwijtend eeeeven aangestipt.
Daarna schrapten we onze eigen verjaardagen. (Al blijft dat elk jaar een discussie. "Neeeeeeee, je hoeft ook het niet echt te VIEREN, maar ik wil gewoon even een kadootjes komen brengen, en kletsen!" - Maar ik VIER HET NIET! Er is niemand thuis! Ik moet werken!
Dus ik fantaseer wel eens over een ferm statement dat we ook niet meer 'doen' aan kinder feestjes, maar DAT durf ik niet.
zondag 13 september 2015 om 15:04
Tijd om een jaren 70 busje aan te schaffen. Ik zie het al helemaal voor me straks, ik ga langs met die bus. Zeg "hoi hallo, gefeliciteerd, wat is marietje weer groot geworden" "toch fijn dat we dit voor de kinderen doen" "ships ik ben iets thuis vergeten, zo terug". Je kind een groot stuk taart geven en zelf in je bus stappen. Vervolgens laat je een massagemobiel komen die je een heerlijke massage geeft. Na een uurtje of wat bel je weer aan. "Och is het al zooo laat? wat jammer, we moeten weer gaan".
zondag 13 september 2015 om 15:06
Doe ik ook wel ooit, hoor! Mijn vriend heeft dan de neiging om allerlei smoezen te gaan verzinnen, maar dat stuit me tegen de borst. Bovendien loop je dan het risico dat je door de mand valt. Gewoon zeggen: sorry, ik heb al wat, maar heel veel plezier!
Ik kan me wel indenkden dat als je dat heel veel doet, mensen wel gaan vragen waar je toch in hemelsnaam zo druk mee bent.
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zondag 13 september 2015 om 15:07
Ik snap dat je de banden niet wilt verbreken en gezien al die lange tenen moet je de boodschap zo verpakken dat niemand zich tot op het bot gekrenkt voelt. Dus begrip voor de lange-tenen-reacties en daarna uitleg dat jij behoefte hebt aan wat meer vrije tijd met je eigen gezin. Of ze het begrijpen is niet jouw zorg, zij zijn toch ook alleen maar bezig met hun eigen feestje en hoe dat zo gevuld mogelijk kunnen krijgen? Begrip is een tweerichtingsverkeer en als jij steeds degene bent die met lange tenen rekening moet houden, dan snap ik waarom al die feestjes je tegenstaan.
zondag 13 september 2015 om 15:10
zondag 13 september 2015 om 15:16
Mijne ook. Hij is zojuist vertrokken naar 'feest 2' zonder mij. Hij zei dat hij wel wat zou verzinnen
zondag 13 september 2015 om 15:24
Je vooral niet schuldig voelen of het idee hebben dat je je moet verantwoorden. Ik kon ook heel vaak geen nee zeggen en voelde me bezwaard wanneer ik niet ging. Ik heb geleerd iets assertiever te zijn en mensen kunnen gewoon andere verwachtingen hebben. Prima, moeten zij weten. Voor mij zijn directe familie en goede vrienden het belangrijkste. De rest krijgt vaker nee. Ik kan ook niet goed tegen enorme drukte en krijsende kinderen. Dan ga ik of niet, of een uurtje, drink een kop koffie en ga weer weg (al genietend van de rust onderweg naar huis en denkend aan de gastvrouw die de hele dag in dat gekrijs zit
zondag 13 september 2015 om 15:24
Dit is echt goede raad. ...dankjewel.
Het voelt idd soms alsof iedereen maar beslag legt op je tijd. Dat IS natuurlijk niet waar, maar zo kan het wel voelen. Maar IK ben het die zich schuldig voelt als ik niet kom met een pasklaar alternatief plan waarom ik ergens niet kan zijn. IK prevel verontschuldigingen waarom partner er niet is. IK plan mijn agenda zelf zo vol. Komt niet in me op om 'nee' te zeggen, terwijl ik in stilte BAAL dat ik dit 'moet' doen.
hmm...
Momentje van inzicht.
zondag 13 september 2015 om 15:26

zondag 13 september 2015 om 15:40
Wauw, herkenbaar! Wij vieren het ook liever niet, maar er komen toch altijd mensen. Dit jaar is mijn vriend voor het eerst duidelijk geweest. Mijn ouders waren op vakantie, dus dat was makkelijk (mijn moeder zei nog wel: "vriend vindt het toch niet erg dat we niet op zijn verjaardag komen", "nee hoor mam, fijne vakantie"). Mijn zus was wel beledigd.
Verjaardagen van tantes, ooms, nichten en neven heb ik jaren geleden al afgeschaft. Kinderverjaardagen doen we ook niet aan of ik ga alleen. De enige verjaardagen die we bijhouden zijn die van mijn ouders en mijn neefjes (die laatste tegelijk met mijn zus en zwager, die doen 4 verjaardagen ineen, ideaal). En nu blijkt dat ik die verjaardagen ook echt leuk vind. Je hebt elkaar al een tijdje niet gezien en hebt elkaar ook daadwerkelijk wat te vertellen.
We hebben geen kinderen, dus dat scheelt ook al wat verjaardagen.
zondag 13 september 2015 om 15:40
Als je je schuldig voelt kun je natuurlijk ook altijd één op één met de moeder/vader/ouders van het desbetreffende kind afspreken, en dan neem je gewoon dan een cadeautje mee. Als het huis niet vol is met kinderen, suikers en kunstmatige kleurstoffen gedragen ze zich vaak een stuk beter; ga je op een doordeweekse avond dan liggen ze meestal toch vrij snel in bed; en ik vind het zelf altijd prettiger en rustiger om één op één met mensen te kletsen (mits het mensen zijn waar ik ook iets mee heb).
Ik ga deze avond twee keer met vriendinnen bijkletsen. Had ik twee avonden naar een feestje gemoeten, dan had ik wel stevig gebaald, maar nu vind ik het wel leuk.
Ik ga deze avond twee keer met vriendinnen bijkletsen. Had ik twee avonden naar een feestje gemoeten, dan had ik wel stevig gebaald, maar nu vind ik het wel leuk.
Kijk uit malloot, een kokosnoot.
zondag 13 september 2015 om 15:47
Maar wat ik me dan afvraag, zeg je uiteindelijk wel van tevoren wat het wordt, wel of niet komen? Want het is natuurlijk wel een beetje sneu voor de jarige als iedereen zegt 'ik hou nog even een slag om de arm' en vervolgens komt niemand (terwijl je wel taart, chips en drank voor iedereen hebt ingekocht). Ik denk dat het beter is om gewoon eerlijk te zijn en inderdaad te zeggen dat je al een andere verjaardag hebt en dus niet kan, want je had met je eigen gezin afgesproken om die andere dag in het weekend iets leuks te gaan doen. Dat is toch geen schande?
zondag 13 september 2015 om 15:47
Blij dat de tip aanslaat! Handig om vaker in te zetten. Niet als smoesje zo van:"Ik ga toch niet maar doe alsof ik wel ga." maar echt als in ruimte hebben om echt te beslissen wel of niet te gaan. Kan zijn dat je weken achter elkaar knus op de bank hebt gezeten met gezin en je wel weer zin hebt om je tussen feestgedruis te bevinden. Nou dan heb je toch mooi nog een uitnodiging staan. En trek je het echt niet om te gaan dan laat je dat gewoon netjes weten:"Hey Marietje, ik zou je nog laten weten of ik het ga redden zaterdag om Pietjes verjaardag te vieren, maar het gaat me helaas niet lukken. Ik wil wel op een andere dag langskomen om jou en je Pietje te feliciteren als jou dat ook leuk lijkt, daar bel ik je nog wel even over."

zondag 13 september 2015 om 15:51
zondag 13 september 2015 om 16:04
Hee, als je wil mag je mijn familie en vriendenkring wel overnemen?
Afgezien van de gecombineerde verjaardag van opa en oma (want hé, die mensen zijn al oud, en ze zien je nooit en dat is toch juist zo gezellig, met de hele familie in een te klein appartement?) heeft iedereen in mijn omgeving EEN HYSTERISCHE HEKEL AAN VERPLICHTE KRINGVERJAARDAGEN.
Heerlijk. Kinderen vieren hun verjaardag met kinderfeestjes. Met kinderen. Zonder ouders, dus. Want; kinderen. En de oudere garde viert het óf niet, óf met een borrel/diner in de trant van; het is leuk als je komt, maar we snappen het ook wel als je in je pyjama TLC wil gaan kijken vanavond.
En mocht er toch zo'n gebak van de C1000-in een kringetje op de keukenstoelen rond de bank-sjonge, en is dat nou leuk werk bij de belastingdienst, goh interessant, zeg-evenement tussendoor glipt, dan ben ik ook wel zo bot dat ik rustig afwijs.
Van mij mag je dat rustig zeggen, hoor, TO. Te druk is te druk, en als schoonmoeders daar commentaar op heeft, dan komt zij toch lekker de was doen/de weekboodschappen halen/de dakgoot schoonmaken?
Afgezien van de gecombineerde verjaardag van opa en oma (want hé, die mensen zijn al oud, en ze zien je nooit en dat is toch juist zo gezellig, met de hele familie in een te klein appartement?) heeft iedereen in mijn omgeving EEN HYSTERISCHE HEKEL AAN VERPLICHTE KRINGVERJAARDAGEN.
Heerlijk. Kinderen vieren hun verjaardag met kinderfeestjes. Met kinderen. Zonder ouders, dus. Want; kinderen. En de oudere garde viert het óf niet, óf met een borrel/diner in de trant van; het is leuk als je komt, maar we snappen het ook wel als je in je pyjama TLC wil gaan kijken vanavond.
En mocht er toch zo'n gebak van de C1000-in een kringetje op de keukenstoelen rond de bank-sjonge, en is dat nou leuk werk bij de belastingdienst, goh interessant, zeg-evenement tussendoor glipt, dan ben ik ook wel zo bot dat ik rustig afwijs.
Van mij mag je dat rustig zeggen, hoor, TO. Te druk is te druk, en als schoonmoeders daar commentaar op heeft, dan komt zij toch lekker de was doen/de weekboodschappen halen/de dakgoot schoonmaken?
I'm a woman, Mary. I can be as contrary as I choose.


zondag 13 september 2015 om 16:04
Wij hebben kinderverjaardagen van vrienden (en andere feestjes) op een andere manier opgelost. Ik heb een jaar geinvesteerd in ´diepzinnige´ gesprekken met vriendinnen. Dus geen smoesjes ofzo, maar gewoon op een ochtendje of avond afgesproken. Kop koffie, wijntje, blokje kaas, whatever. Gezellig beppen en uiteindelijk komt er altijd wel een feestje/verjaardag ter sprake.
En dan vertellen; Als ik heel eerlijk ben vind ik dit soort avondjes veel fijner. Weet je, wij hebben 8 vriendenkoppels, een zus en twee paar ouders. Als ik elke zaterdag met iemand afspreek, ben ik dus 11 weekenden verder. Dus eigenlijk heb ik sowieso niet vaker tijd dan eens per drie maanden en dan heb ik nog niet eens tijd vrij voor mijn eigen gezin. Als ik dus naar een verjaardag moet gaan denk ik bij het plannen al snel; oh, daar zijn we pas geweest, dan spreek ik voor volgende week af met die.
Maar op zo´n feestje kan ik niet met jou, de gastvrouw, bijpraten. Ik wil graag weten hoe het met je moeder gaat, hoe dat uitstrijkje is verlopen, hoe het gesprek op school is gegaan, of jullie nog vakantieplannen hebben. Dat kan ik op zo´n verjaardag niet met je bespreken, want jij rent met koffie en gebak en bovendien zijn sommige onderwerpen niet geschikt voor kinderoren. Dus ik kom eigenlijk voor jou, maar jij hebt geen tijd, dus praat ik met mensen waar ik eigenlijk niet voor kom en waar ik niks mee heb. Dat vind ik zonde van de spaarzame tijd die we allebei overhebben. Ik zou het dus erg fijn vinden om verjaardagen te skippen en in plaats daarvan een avondje gezellig samen eten, zodat we echt tijd en aandacht hebben voor elkaar.
Iedereen snapte het.
Niet iedereen staat er hetzelfde in en de meesten houden nog braaf hun verjaardagen, maar wij worden alleen nog gevraagd voor de aparte feestjes, we zijn al zeker vijf jaar niet meer op een verjaardag geweest. Het is echter dan wel zaak om zelf die overige contacten in ere te houden, want als de verjaardagen wegvallen valt in veel gevallen de vriendschap ook weg. Dus als je hiervoor kiest, moet je het wel goed doen.
Maar wij gaan dus over een week of wat naar vrienden, waarbij zij aan de beurt zijn om voor het eten te zorgen. En wat later op de avond gaan de kinderen naar bed en komen de onderwerpen op tafel die niet geschikt zijn om op de kleuterschool door te vertellen. Bevalt heel goed.
We nemen dan wel altijd een cadeautje mee voor de kinderen. Ook al zijn ze jarig in maart en mei.
En dan vertellen; Als ik heel eerlijk ben vind ik dit soort avondjes veel fijner. Weet je, wij hebben 8 vriendenkoppels, een zus en twee paar ouders. Als ik elke zaterdag met iemand afspreek, ben ik dus 11 weekenden verder. Dus eigenlijk heb ik sowieso niet vaker tijd dan eens per drie maanden en dan heb ik nog niet eens tijd vrij voor mijn eigen gezin. Als ik dus naar een verjaardag moet gaan denk ik bij het plannen al snel; oh, daar zijn we pas geweest, dan spreek ik voor volgende week af met die.
Maar op zo´n feestje kan ik niet met jou, de gastvrouw, bijpraten. Ik wil graag weten hoe het met je moeder gaat, hoe dat uitstrijkje is verlopen, hoe het gesprek op school is gegaan, of jullie nog vakantieplannen hebben. Dat kan ik op zo´n verjaardag niet met je bespreken, want jij rent met koffie en gebak en bovendien zijn sommige onderwerpen niet geschikt voor kinderoren. Dus ik kom eigenlijk voor jou, maar jij hebt geen tijd, dus praat ik met mensen waar ik eigenlijk niet voor kom en waar ik niks mee heb. Dat vind ik zonde van de spaarzame tijd die we allebei overhebben. Ik zou het dus erg fijn vinden om verjaardagen te skippen en in plaats daarvan een avondje gezellig samen eten, zodat we echt tijd en aandacht hebben voor elkaar.
Iedereen snapte het.
Niet iedereen staat er hetzelfde in en de meesten houden nog braaf hun verjaardagen, maar wij worden alleen nog gevraagd voor de aparte feestjes, we zijn al zeker vijf jaar niet meer op een verjaardag geweest. Het is echter dan wel zaak om zelf die overige contacten in ere te houden, want als de verjaardagen wegvallen valt in veel gevallen de vriendschap ook weg. Dus als je hiervoor kiest, moet je het wel goed doen.
Maar wij gaan dus over een week of wat naar vrienden, waarbij zij aan de beurt zijn om voor het eten te zorgen. En wat later op de avond gaan de kinderen naar bed en komen de onderwerpen op tafel die niet geschikt zijn om op de kleuterschool door te vertellen. Bevalt heel goed.
We nemen dan wel altijd een cadeautje mee voor de kinderen. Ook al zijn ze jarig in maart en mei.
zondag 13 september 2015 om 16:56
zondag 13 september 2015 om 17:03
Gewoon niet vieren en ook zelf niet op verjaardagsfeestjes komen onder het motto: wij doen niet meer aan verjaardagen.
Kun je natuurlijk nog met je gezin een verjaardag binnen het gezin vieren met 'n etentje of met je ouders uit eten gaan als zij jarig zijn, maar gewoon een duidelijk statement maken dat verjaardagsvisite ontvangen en elders in 'n kring komen zitten er voor jou niet meer bij is.
Kun je natuurlijk nog met je gezin een verjaardag binnen het gezin vieren met 'n etentje of met je ouders uit eten gaan als zij jarig zijn, maar gewoon een duidelijk statement maken dat verjaardagsvisite ontvangen en elders in 'n kring komen zitten er voor jou niet meer bij is.
Shoot first, ask questions later!
