Thuis
alle pijlers
Hekel aan feestjes...
zondag 13 september 2015 om 13:05
Ik heb -persoonlijk- een beetje een hekel aan sommige, niet alle, feestjes.
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
Aan verjaardagen, waarbij iedereen in een kringetje zit op een harde keukenstoel. Natuurlijk mag iedereen dat zelf weten. Dus iedereen kan in dit topic laten weten of hij/zij het ermee eens is. Zonder elkaar aan te vallen.
(Oorspronkelijke openingspost veranderd; eigen mening afgezwakt, humor eruit gehaald, hopelijk nu minder kans op misverstanden)
vrijdag 5 augustus 2016 om 14:45
quote:ikbenik schreef op 05 augustus 2016 @ 11:52:
Oh ja, en dat ook, dianaf. (Crosspost)
Dat ze halverwege hun zin glazig over je schouder staren omdat daar iets veul interessanters lijkt te gebeuren. (Veter v hun kroos blijkt geen dubbele knoop te hebben, maar n enkele, oid ) Reden genoeg om het eigen verhaal te staken en kind ineens te gaan roepen terwijl het nèt eindelijk zelfstandig aan het spelen was.
Ik denk dat ik de volgende keer gewoon mij omdraai naar het persoon aan de andere kant en daar mee ga praten. Maar het is soms wel lastig als je de enige bezoeker bent of zo. Zo irritant.
quote:2koffie schreef op 05 augustus 2016 @ 14:26:
[...]
Haha, dat soort mensen vermijd ik sowieso al, misschien is dat het.
Ik ga niet naar genoeg feestjes, of op bezoek, om dit fenomeen tegen te komen. Ik zal eens opletten binnenkort.Let er maar eens goed op, de meeste mensen praten het liefst zelf. (Ik geef toe, ik doe het zelf ook wel eens, meestal in enthousiasme.) Meestal zijn dit ook niet de interessantste verhalen. Vraag je: hoe was je weekend, krijg je vervolgens een heel verhaal te horen en als je versuft achterblijft realiseer je je: die ander heeft niet gevraagd hoe je eigen weekend was!!
Oh ja, en dat ook, dianaf. (Crosspost)
Dat ze halverwege hun zin glazig over je schouder staren omdat daar iets veul interessanters lijkt te gebeuren. (Veter v hun kroos blijkt geen dubbele knoop te hebben, maar n enkele, oid ) Reden genoeg om het eigen verhaal te staken en kind ineens te gaan roepen terwijl het nèt eindelijk zelfstandig aan het spelen was.
Ik denk dat ik de volgende keer gewoon mij omdraai naar het persoon aan de andere kant en daar mee ga praten. Maar het is soms wel lastig als je de enige bezoeker bent of zo. Zo irritant.
quote:2koffie schreef op 05 augustus 2016 @ 14:26:
[...]
Haha, dat soort mensen vermijd ik sowieso al, misschien is dat het.
Ik ga niet naar genoeg feestjes, of op bezoek, om dit fenomeen tegen te komen. Ik zal eens opletten binnenkort.Let er maar eens goed op, de meeste mensen praten het liefst zelf. (Ik geef toe, ik doe het zelf ook wel eens, meestal in enthousiasme.) Meestal zijn dit ook niet de interessantste verhalen. Vraag je: hoe was je weekend, krijg je vervolgens een heel verhaal te horen en als je versuft achterblijft realiseer je je: die ander heeft niet gevraagd hoe je eigen weekend was!!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
zaterdag 6 augustus 2016 om 21:54
quote:pejeka schreef op 04 augustus 2016 @ 19:49:
[...]
Het gaat niet om "erg", het gaat erom dat de balans dan gewoon weg is. Volwassenen hebben net zo goed recht op onderlinge aandacht als kinderen. Maar tegenwoordig draait het er maar al te vaak op uit dat de kinderen uiteindelijk het centrum van de aandacht zijn en dat iedere volwassene dat dan maar leuk en lief en schattig moet vinden, want een gewoon gesprek over iets anders is dan niet meer mogelijk.
Mijn ouders zeiden vroeger gewoon: Sorry, maar pappa en mamma praten even met tante Jeanne, of met oom Tom. En dan wist je dat je gewoon even niet moest zeuren en dan gingen we lekker spelen. Waarom is dat tegenwoordig zo moeilijk?
Omdat de meeste kinderen tegenwoordig geen blanket training krijgen.
(Verwijzing naar topic van eergisteren waar TO haar children leerde om gehoorzaam te zijn. Topic is inmiddels verwijderd.)
Volwassenen doen het ook op feestjes. Bijvoorbeeld een man komt bij een tweegesprek staan, onderbreekt je en eist met luide, lage stem de aandacht op.
[...]
Het gaat niet om "erg", het gaat erom dat de balans dan gewoon weg is. Volwassenen hebben net zo goed recht op onderlinge aandacht als kinderen. Maar tegenwoordig draait het er maar al te vaak op uit dat de kinderen uiteindelijk het centrum van de aandacht zijn en dat iedere volwassene dat dan maar leuk en lief en schattig moet vinden, want een gewoon gesprek over iets anders is dan niet meer mogelijk.
Mijn ouders zeiden vroeger gewoon: Sorry, maar pappa en mamma praten even met tante Jeanne, of met oom Tom. En dan wist je dat je gewoon even niet moest zeuren en dan gingen we lekker spelen. Waarom is dat tegenwoordig zo moeilijk?
Omdat de meeste kinderen tegenwoordig geen blanket training krijgen.
(Verwijzing naar topic van eergisteren waar TO haar children leerde om gehoorzaam te zijn. Topic is inmiddels verwijderd.)
Volwassenen doen het ook op feestjes. Bijvoorbeeld een man komt bij een tweegesprek staan, onderbreekt je en eist met luide, lage stem de aandacht op.