Hond advies
zondag 25 januari 2015 om 23:23
Beste viva forummers,
Omdat ik vastloop zet ik mijn probleem hier neer in de hoop op ideeën en adviezen.
2 jaar geleden hebben we een hond uit het asiel gehaald. Ik ben zelf niet opgegroeid met honden, mijn vriend wel. We hebben ons heel goed ingelezen, advies gevraagd bij mensen die honden van hetzelfde ras hebben. Dochter erbij betrokken hoe ze met honden om moet gaan (en dat doet ze heel erg goed). Kortom, we zijn niet over 1 nacht ijs gegaan.
Deze hond scheen perfect aan te sluiten: gek op kinderen, zacht, lief, betrouwbaar. Het asiel wilde hem ook alleen plaatsen in een gezin met kinderen.
Er zat wel een geschiedenis aan hem vast: de eerste 2 jaar woonde hij in een gezin (en hij heeft duidelijk cursussen gevolgt, alle basis begrippen kent hij).
Daarna is hij bij iemand terecht gekomen waar hij uiteindelijk door de dierenbescherming is weggehaald: zwaar verwaarloosd. We weten niet wat hij daar verder heeft meegemaakt.
We hebben cursussen met hem gedaan om een goede band op te bouwen.
We merkten in huis dat hij wel snel angstig was. En in de afgelopen tijd is dat meer en meer ook naar mensen toe geworden.
Wilde hij eerst altijd graag knuffelen, nu moet je oppassen dat je geen snauw krijgt (en natuurlijk proberen we dat voor te zijn en de eerdere signalen al op te vangen). We hebben een gedragsdeskundige thuis gehad en die zag dat hij toch waarschijnlijk wel mishandeld is en dat daar de angst vandaan komt (bang voor de hand, angst voor straf).
Maar het wordt steeds meer onberekenbaar: hij komt nog steeds heel blij naar je toe, gaat netjes voor ze zitten, geeft een poot. Maar als ‘de hand’ tevoorschijn komt ‘snapt’ (niet echt bijten maar even goed tanden laten voelen) hij in de hand. (of helaas laatst in het gezicht van mijn vriend die op de bank lag).
Op advies van de gedragsdeskundige laten we hem niet meer naar andere mensen toe gaan. Bezoek mag absoluut niet meer aanraken en moet hem negeren. Wij aaien hem nu ook niet meer omdat hij dan stresssignalen laat zien.
Het probleem is nu: de stresssignalen worden meer en meer. Onze hond is eigenlijk een hele lieve hond die genoot van aandacht en aaitjes, ook van vreemden. Moest en zou op straat naar allemaal mensen toe om een aai te halen. En hij mist dat aan de ene kant ook heel erg, maar de angst zit hem dwars. We snappen dat gedrag ook voortkomt uit hoe wij met hem omgaan maar ook met alle adviezen van de gedragsdeskundige zien we niet wat we anders moeten doen en vinden we het zo naar om te zien dat onze hond zich minder en minder op zijn gemak gaat voelen.
Ik sta op het punt om nog een keer advies in te winnen van een andere gedragsdeskundige (misschien weer andere kijk erop) maar dacht ook aan jullie en jullie goede adviezen en (vaak ongezouten ) meningen. Hebben jullie nog ideeën?
Omdat ik vastloop zet ik mijn probleem hier neer in de hoop op ideeën en adviezen.
2 jaar geleden hebben we een hond uit het asiel gehaald. Ik ben zelf niet opgegroeid met honden, mijn vriend wel. We hebben ons heel goed ingelezen, advies gevraagd bij mensen die honden van hetzelfde ras hebben. Dochter erbij betrokken hoe ze met honden om moet gaan (en dat doet ze heel erg goed). Kortom, we zijn niet over 1 nacht ijs gegaan.
Deze hond scheen perfect aan te sluiten: gek op kinderen, zacht, lief, betrouwbaar. Het asiel wilde hem ook alleen plaatsen in een gezin met kinderen.
Er zat wel een geschiedenis aan hem vast: de eerste 2 jaar woonde hij in een gezin (en hij heeft duidelijk cursussen gevolgt, alle basis begrippen kent hij).
Daarna is hij bij iemand terecht gekomen waar hij uiteindelijk door de dierenbescherming is weggehaald: zwaar verwaarloosd. We weten niet wat hij daar verder heeft meegemaakt.
We hebben cursussen met hem gedaan om een goede band op te bouwen.
We merkten in huis dat hij wel snel angstig was. En in de afgelopen tijd is dat meer en meer ook naar mensen toe geworden.
Wilde hij eerst altijd graag knuffelen, nu moet je oppassen dat je geen snauw krijgt (en natuurlijk proberen we dat voor te zijn en de eerdere signalen al op te vangen). We hebben een gedragsdeskundige thuis gehad en die zag dat hij toch waarschijnlijk wel mishandeld is en dat daar de angst vandaan komt (bang voor de hand, angst voor straf).
Maar het wordt steeds meer onberekenbaar: hij komt nog steeds heel blij naar je toe, gaat netjes voor ze zitten, geeft een poot. Maar als ‘de hand’ tevoorschijn komt ‘snapt’ (niet echt bijten maar even goed tanden laten voelen) hij in de hand. (of helaas laatst in het gezicht van mijn vriend die op de bank lag).
Op advies van de gedragsdeskundige laten we hem niet meer naar andere mensen toe gaan. Bezoek mag absoluut niet meer aanraken en moet hem negeren. Wij aaien hem nu ook niet meer omdat hij dan stresssignalen laat zien.
Het probleem is nu: de stresssignalen worden meer en meer. Onze hond is eigenlijk een hele lieve hond die genoot van aandacht en aaitjes, ook van vreemden. Moest en zou op straat naar allemaal mensen toe om een aai te halen. En hij mist dat aan de ene kant ook heel erg, maar de angst zit hem dwars. We snappen dat gedrag ook voortkomt uit hoe wij met hem omgaan maar ook met alle adviezen van de gedragsdeskundige zien we niet wat we anders moeten doen en vinden we het zo naar om te zien dat onze hond zich minder en minder op zijn gemak gaat voelen.
Ik sta op het punt om nog een keer advies in te winnen van een andere gedragsdeskundige (misschien weer andere kijk erop) maar dacht ook aan jullie en jullie goede adviezen en (vaak ongezouten ) meningen. Hebben jullie nog ideeën?
dinsdag 10 februari 2015 om 20:48
Ze dacht in eerste instantie aan iets bij zijn kop/nek. Maar zal ook weer naar poten en rug laten kijken.
Snipezz: bedankt! Maar voor nu heb ik wel het gevoel dat ik op het goede pad ben. Ik mag ook nog contact opnemen met de gedragsdeskundige. Maar ik hou het in gedachten!
Het ras neerzetten vind ik zo herkenbaar worden, sorry. Het is een ras wat bekend staat om gevoeligheid, zachtheid en vriendelijkheid. Je ziet bijna nooit in het asiel (hij heeft er ook maar heel kort gezeten, asiel werd gek gebeld toen hij op internet stond). Maar ik weet niet hoe raszuiver hij is (ik kreeg een nieuw paspoort bij het asiel) weet ook niet bij welke fokker hij vandaan komt. Of zal dat ergens toch nog te achterhalen zijn?
Snipezz: bedankt! Maar voor nu heb ik wel het gevoel dat ik op het goede pad ben. Ik mag ook nog contact opnemen met de gedragsdeskundige. Maar ik hou het in gedachten!
Het ras neerzetten vind ik zo herkenbaar worden, sorry. Het is een ras wat bekend staat om gevoeligheid, zachtheid en vriendelijkheid. Je ziet bijna nooit in het asiel (hij heeft er ook maar heel kort gezeten, asiel werd gek gebeld toen hij op internet stond). Maar ik weet niet hoe raszuiver hij is (ik kreeg een nieuw paspoort bij het asiel) weet ook niet bij welke fokker hij vandaan komt. Of zal dat ergens toch nog te achterhalen zijn?
dinsdag 10 februari 2015 om 23:58
Dat hangt ervan af, als het een hond is die je weinig ziet, dan zijn er ook weinig fokkers van. En is de kans groter dat je de fokker vindt.
Wat je wel kunt doen, is je aanmelden bij het hondenforum en daar een foto van hem plaatsen. Daar zitten veel kenners en die herkennen soms honden aan hun snuit of weten dan iig van welke fokker hij komt. Maar dat hangt ook van het ras af. En hij kan ook uit het buitenland komen.
Je ziet wel vaak dat er in bepaalde rassen bepaalde aandoeningen meer voorkomen. Bv bij boxers harttumoren en bij rottweilers maagproblemen. Er is zowat voor elk ras wel een forum of iig een informatiesite. Dus je zou het ras kunnen googlen en kijken of er een aandoening is die bij dit ras vaker voorkomt, dan kan je dierenarts daarnaar kijken. Ze weten niet alles van alle rassen dus is het handig als je zelf wat huiswerk doet.
Wat je wel kunt doen, is je aanmelden bij het hondenforum en daar een foto van hem plaatsen. Daar zitten veel kenners en die herkennen soms honden aan hun snuit of weten dan iig van welke fokker hij komt. Maar dat hangt ook van het ras af. En hij kan ook uit het buitenland komen.
Je ziet wel vaak dat er in bepaalde rassen bepaalde aandoeningen meer voorkomen. Bv bij boxers harttumoren en bij rottweilers maagproblemen. Er is zowat voor elk ras wel een forum of iig een informatiesite. Dus je zou het ras kunnen googlen en kijken of er een aandoening is die bij dit ras vaker voorkomt, dan kan je dierenarts daarnaar kijken. Ze weten niet alles van alle rassen dus is het handig als je zelf wat huiswerk doet.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 11 februari 2015 om 06:48
@hortence, dat is iets wat heel zelden voorkomt bij honden. Honden en wormen leven in symbiose, dwz dat wormen niet alleen schadelijk zijn. De aantallen waarin ze voorkomen in het lichaam, kun je in de hand houden door af en toe te ontwormen. Maar helemaal wormvrij zullen ze nooit zijn.
Ik snap dat je voorstelt om ernaar te kijken, misschien heb je er zelf ervaring mee, maar de kans is groter dat het gaat om het bewegingsapparaat. De kans dat hij teveel spoelwormen heeft is erg klein. En zoiets komt ook door algemeen bloedonderzoek aan het licht.
Ik weet niet of je het hele topic hebt gelezen, ik denk het niet. Want ik en anderen proberen TO ertoe te bewegen de hond echt eens goed te laten onderzoeken. En jij stelt een wormenkuur voor. Terwijl de hond mensen bijt, hoogstwaarschijnlijk omdat hij pijn heeft. Dit komt vaak voor, honden zijn namelijk heel taai. Vaak snappen mensen dat niet of weten ze dat niet. Dus ik dring steeds aan bij TO op goed, uitgebreid onderzoek. Net als anderen. Dus je reactie slaat nogal als een tang op een varken. TO vindt het al niet erg nodig om de hond goed te laten onderzoeken. Dus suggesties waardoor dat niet nodig is, helpen niet erg. Misschien kun je het topic helemaal lezen voor je een reactie geeft.
Het is duur, ik moest ook meer dan 300 euro aftikken, maar het zou eigenlijk verplicht moeten zijn. Elke hond, groot of klein, zou eigenlijk op de foto moeten. Kleine hondjes kunnen last krijgen van patella luxatie en andere problemen dus als ik een klein hondje had, ging die ook op de foto. Honden zijn erg dure dieren. Je kunt het helaas niet zo goedkoop maken als je wilt, ook al denken veel mensen dat. Ze moeten elk jaar worden ingeent, ontwormd, ontvlooid, nagekeken en minimaal eens in hun leven op de rontgenfoto. Onder hondenkenners is dat heel normaal, rashonden met veel gewrichtsproblemen, moeten zelfs verplicht op de foto. Maar beunhazen laten hun hond soms jarenlang met pijn doorlopen. Ik zie het vaker, honden die duidelijk pijn hebben. Ik hoop altijd dat de baasjes dat door hebben maar niet iedereen ziet dat. Vandaar dat het me frustreert als jij zegt dat het allemaal aan de spoelworm kan liggen. Maar goed, zeg nooit nooit, theoretisch is alles mogelijk. Deze hond heeft alleen teveel problemen om hem een wormenkuur te geven en dan af te wachten.
Ik snap dat je voorstelt om ernaar te kijken, misschien heb je er zelf ervaring mee, maar de kans is groter dat het gaat om het bewegingsapparaat. De kans dat hij teveel spoelwormen heeft is erg klein. En zoiets komt ook door algemeen bloedonderzoek aan het licht.
Ik weet niet of je het hele topic hebt gelezen, ik denk het niet. Want ik en anderen proberen TO ertoe te bewegen de hond echt eens goed te laten onderzoeken. En jij stelt een wormenkuur voor. Terwijl de hond mensen bijt, hoogstwaarschijnlijk omdat hij pijn heeft. Dit komt vaak voor, honden zijn namelijk heel taai. Vaak snappen mensen dat niet of weten ze dat niet. Dus ik dring steeds aan bij TO op goed, uitgebreid onderzoek. Net als anderen. Dus je reactie slaat nogal als een tang op een varken. TO vindt het al niet erg nodig om de hond goed te laten onderzoeken. Dus suggesties waardoor dat niet nodig is, helpen niet erg. Misschien kun je het topic helemaal lezen voor je een reactie geeft.
Het is duur, ik moest ook meer dan 300 euro aftikken, maar het zou eigenlijk verplicht moeten zijn. Elke hond, groot of klein, zou eigenlijk op de foto moeten. Kleine hondjes kunnen last krijgen van patella luxatie en andere problemen dus als ik een klein hondje had, ging die ook op de foto. Honden zijn erg dure dieren. Je kunt het helaas niet zo goedkoop maken als je wilt, ook al denken veel mensen dat. Ze moeten elk jaar worden ingeent, ontwormd, ontvlooid, nagekeken en minimaal eens in hun leven op de rontgenfoto. Onder hondenkenners is dat heel normaal, rashonden met veel gewrichtsproblemen, moeten zelfs verplicht op de foto. Maar beunhazen laten hun hond soms jarenlang met pijn doorlopen. Ik zie het vaker, honden die duidelijk pijn hebben. Ik hoop altijd dat de baasjes dat door hebben maar niet iedereen ziet dat. Vandaar dat het me frustreert als jij zegt dat het allemaal aan de spoelworm kan liggen. Maar goed, zeg nooit nooit, theoretisch is alles mogelijk. Deze hond heeft alleen teveel problemen om hem een wormenkuur te geven en dan af te wachten.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 11 februari 2015 om 08:59
TO vindt het al niet erg nodig om de hond goed te laten onderzoeken? Daar ben ik toch mee bezig? Ik bén naar een dierenarts gegaan, die kon zo niks vaststellen, naar een goede gedragsdeskundige en nu verder met onderzoek.
Even voor de duidelijkheid: mijn hond is eerder voor andere problemen uitgebreid onderzocht met een bloedtest voor alles, ook DNA testen ter preventie voor problemen in de toekomst. Ga mij nou niet wegzetten als iemand die zegt 'ik wacht nog even met de dierenarts, we kijken het nog even aan want het is zo duur.'
Even voor de duidelijkheid: mijn hond is eerder voor andere problemen uitgebreid onderzocht met een bloedtest voor alles, ook DNA testen ter preventie voor problemen in de toekomst. Ga mij nou niet wegzetten als iemand die zegt 'ik wacht nog even met de dierenarts, we kijken het nog even aan want het is zo duur.'
woensdag 11 februari 2015 om 10:34
Ja, dat weet ik wel hoor. Ik vind wel dat het jammer is dat je het doet omdat de gedragsdeskundige het zegt want bij gedragsproblemen is het medische het eerste wat je uit moet sluiten. Dat is eigenlijk algemene hondenkennis, ik weet niet hoe groot je hond is, maar zeker bij grote honden. Dus die algemene kennis mis je en die had je zelf kunnen leren. En het is voor mij bedroevend te horen dat mensen dat niet weten.
Maar ik was er al van overtuigd dat je het beste voor hebt met je hond hoor. Ee gedragsdeskundige is niet goedkoop en je hebt al heel wat uitgegeven. Ik liet me een beetje gaan in boosheid over de onwetendheid van de reactie over de spoelwormen, sorry. Ik hou veel van dieren dus ik vind het erg als een hond pijn heeft en mensen gaan hem een wormenkuur geven voor de wormen in zijn hersenen ipv gewoon een gedegen onderzoek laten doen, snap je? Ik had jou persoonlijk daarbij niet voor ogen.
Maar ik was er al van overtuigd dat je het beste voor hebt met je hond hoor. Ee gedragsdeskundige is niet goedkoop en je hebt al heel wat uitgegeven. Ik liet me een beetje gaan in boosheid over de onwetendheid van de reactie over de spoelwormen, sorry. Ik hou veel van dieren dus ik vind het erg als een hond pijn heeft en mensen gaan hem een wormenkuur geven voor de wormen in zijn hersenen ipv gewoon een gedegen onderzoek laten doen, snap je? Ik had jou persoonlijk daarbij niet voor ogen.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
donderdag 12 februari 2015 om 00:12
donderdag 12 februari 2015 om 00:31
Nee hoor, dat is echt een aandoening die je ziet bij king charles cavalier en heel soms bij andere kleine hondjes. Dat heeft ie echt niet. Herderachtigen hebben het meest last van gewrichtsproblemen. Er zijn wel wat aandoeningen die relatief vaak voorkomen bij herderachtigen maar dat zijn ook aandoeningen die weinig voorkomen. Ik bedoel, een tumor in de kop kan ook altijd, theoretisch dan. Maar het komt veel vaker voor dat het aan het bewegingsapparaat ligt.
Je weet ook niks van zijn achtergrond en niet-rashonden onder herderachtigen worden niet gecontroleerd op erfelijke aandoeningen. Rashonden wel, daarbij kijken ze het dna van beide ouders na voor er puppies gemaakt worden. Dus kan het zijn dat hij een erfelijk probleem heeft. Ik had mazzel met mijn molosser kruising, geen Ed of Hd. Maar je kunt ook pech hebben.
Er is wel veel aan te doen tegenwoordig, veel soorten operaties. Sommige daarvan zijn wel duur, een complete heupvervanging is 2000 per kant. Kan je een leuke tweedehands auto voor kopen!
Maar ik loop ook op de feiten vooruit, een onderzoek is nodig, meten is weten. Als je een goede dierenarts treft, zal hij/zij van alles vragen, van hoe hij eet tot hoe hij poept. Het enige wat jij nu kunt doen, is opletten of hij ziektesymptomen vertoont en dat doorgeven aan je dierenarts.
Ik ben wel nieuwsgierig waarom je aan die hersenaandoening dacht, als je denkt dat hij pijn in zijn hoofd heeft, waarom denk je dat? Of was dat niet de reden? Honden, of in dit geval hondjes, hebben last van knallende koppijn en epileptische insulten iig.
Je weet ook niks van zijn achtergrond en niet-rashonden onder herderachtigen worden niet gecontroleerd op erfelijke aandoeningen. Rashonden wel, daarbij kijken ze het dna van beide ouders na voor er puppies gemaakt worden. Dus kan het zijn dat hij een erfelijk probleem heeft. Ik had mazzel met mijn molosser kruising, geen Ed of Hd. Maar je kunt ook pech hebben.
Er is wel veel aan te doen tegenwoordig, veel soorten operaties. Sommige daarvan zijn wel duur, een complete heupvervanging is 2000 per kant. Kan je een leuke tweedehands auto voor kopen!
Maar ik loop ook op de feiten vooruit, een onderzoek is nodig, meten is weten. Als je een goede dierenarts treft, zal hij/zij van alles vragen, van hoe hij eet tot hoe hij poept. Het enige wat jij nu kunt doen, is opletten of hij ziektesymptomen vertoont en dat doorgeven aan je dierenarts.
Ik ben wel nieuwsgierig waarom je aan die hersenaandoening dacht, als je denkt dat hij pijn in zijn hoofd heeft, waarom denk je dat? Of was dat niet de reden? Honden, of in dit geval hondjes, hebben last van knallende koppijn en epileptische insulten iig.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
donderdag 12 februari 2015 om 00:47
Ik weet trouwens wat het is om een hond te hebben die medische problemen kan hebben en je moet nog wachten tot ie onderzocht is. Ik heb mezelf ook verboden om te googlen want dat maakte me alleen maar gestrest. Gewoon het idee dat de uitslag slecht is, pfff, ik ben zo dol op ze. Mijn vriend had ook vreselijke nachtmerries de avond tevoren. Onze hond heeft alleen wat slijtage in zijn linkerelleboog. We apporteren nu weer en het gaat goed. Hij heeft soms wat opstartproblemen maar hij kan alles nog en heeft geen pijn meer nu hij aan de ontstekingsremmers is. Dus die kan nog jaren mee. Hij is op dieet om zijn gewrichten te ontzien. En dat gaat ook goed. Nou, ik dacht voor de foto's, dat ie waarschijnlijk helemaal stuk was. Dat komt voor bij grote, zware honden. Maar het bleek hartstikke mee te vallen.
Het kan zijn dat de uitslag niet goed is. Maar het is zonde om tot die tijd in de stress te gaan zitten. En bij een slechte uitslag hoeft het niet zo te zijn dat er niks aan te doen is. Niet iedereen heeft veel, heel veel voor zijn dieren over, nou ik wel, en dat scheelt wel hoor. En een goeie dierenarts ook. Nou veel sterkte, ik zal voor je duimen dat het meevalt.
Het kan zijn dat de uitslag niet goed is. Maar het is zonde om tot die tijd in de stress te gaan zitten. En bij een slechte uitslag hoeft het niet zo te zijn dat er niks aan te doen is. Niet iedereen heeft veel, heel veel voor zijn dieren over, nou ik wel, en dat scheelt wel hoor. En een goeie dierenarts ook. Nou veel sterkte, ik zal voor je duimen dat het meevalt.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
vrijdag 13 februari 2015 om 16:42
Ziet er toch naar uit dat het pijn in zijn poot is. Hij gaf reactie aan bij de poot aan waar hij toen mank mee liep. Nu aan de pijnstillers en ontstekingsremmers voor een wat langere tijd om te zien wat er gebeurd.
Ik heb de spanning die ik had even naast me neergelegd, ga er even vanuit dat het gedrag nu van pijn komt en niet als reactie op ons. Ook omdat ik opeens op een andere manier met hem omging heb ik het idee dat hij daarom ook niet lekker in zijn vel zit (hij snapte denk ik niet goed waarom hij opeens geen aandacht kreeg als hij er op zijn manier om vroeg terwijl hij daarvoor een leuke reactie kreeg). Uiteraard blijf ik enorm alert. Maar ik merk dat ik nu wat ontspannender ben en minder afstand van hem neem onze lieve, vrolijk hond ook weer een beetje tevoorschijn komt. Hij loopt weer in huis achter me aan, knabbelt aan je hand (of oor als hij de kans krijgt). Bij minste twijfel gaat hij onder de scan, en misschien sowieso wel om te zien wat de schade aan de poot is. Maar ik vind het de moeite waard om dit een kans te geven.
Ik heb de spanning die ik had even naast me neergelegd, ga er even vanuit dat het gedrag nu van pijn komt en niet als reactie op ons. Ook omdat ik opeens op een andere manier met hem omging heb ik het idee dat hij daarom ook niet lekker in zijn vel zit (hij snapte denk ik niet goed waarom hij opeens geen aandacht kreeg als hij er op zijn manier om vroeg terwijl hij daarvoor een leuke reactie kreeg). Uiteraard blijf ik enorm alert. Maar ik merk dat ik nu wat ontspannender ben en minder afstand van hem neem onze lieve, vrolijk hond ook weer een beetje tevoorschijn komt. Hij loopt weer in huis achter me aan, knabbelt aan je hand (of oor als hij de kans krijgt). Bij minste twijfel gaat hij onder de scan, en misschien sowieso wel om te zien wat de schade aan de poot is. Maar ik vind het de moeite waard om dit een kans te geven.
vrijdag 13 februari 2015 om 17:36
O mooi, het kan goed zijn dat ie nu wat op gaat leven. Bij onze reu helpen de ontstekingsremmers erg goed. We geven er ook glucosamine bij. En visolie, alleen ga ik capsules kopen want als ik dat door hun voer doe, eten ze het niet meer. Het stinkt ook ontzettend. Maar dat helpt ook goed voor de gewrichten.
Ik ben hem er wel ranitidine bij gaan geven, hij kreeg last van erg veel zuur namelijk. Dat merk je als ze vaak boeren laten, waarna je ze duidelijk iets weg hoort slikken. Mijn hond kwam me er s nachts voor wakker maken, hij was misselijk en kotste een hele plas zuur. Dat komt door die ontstekingsremmers. Je kunt ranitidine in de kruidvat kopen en men houdt meestal 2 mg per kilo lichaamsgewicht aan maar je kunt even overleggen met je dierenarts. En ik haal de glucosamine ook bij de kruidvat. Ik voer hem nu twee keer per dag ipv een. Ook om zijn maag te ontzien. Ik ga nog vragen naar maagwandbeschermers speciaal voor honden als hij weer op controle moet want ik weet dat sommige honden vreselijke maagproblemen kunnen krijgen ervan. Sommige geven voor het zuur wat melk of een bruine boterham. Dat kan natuurlijk ook. Maar hou dus in de gaten of hij last krijgt van zuur of misselijkheid. Honden hebben dan wel een sterke maag, die ontstekingsremmers veranderen de zuurgraad in de maag evengoed. Het voer in twee keer aanbieden kan ook al helpen.
Wij geven onze reu nog niet zo lang ontstekingsremmers maar we zien nu al flinke verbetering. We kunnen alweer apporteren, al doen we het rustig aan. Ik hoop voor jullie dat hij nu hij geen of minder pijn heeft, wat hanteerbaarder wordt. Ik denk het wel. Als je echt geen verbetering ziet, zou ik toch voor foto's gaan.
Al kan het ook zo zijn dat daar weinig op te zien is, als het om de weke delen gaat. Ik las laatst over een hond waarbij op de foto weinig te zien was, die geopereerd werd zodat ze het beter konden bekijken. Tijdens de operatie konden ze de oorzaak van het manken niet vinden. Toen hebben ze er een spuit antibiotica in gezet, in het gewricht en de hond was daarna het manken kwijt. Ik ken ook iemand waarvan ze de oorzaak van het manken niet hebben gevonden na veel onderzoeken. Soms kunnen ze een kijkoperatie doen, als ze zeker weten waar het probleem zit. Maar soms wordt de oorzaak dus niet gevonden. Je hebt een herderachtige dus het zou nog Hd/Ed kunnen zijn maar daar kom je vanzelf achter als de klachten aanhouden en hij gaat alsnog op de foto.
Maar goed, ik vind zelf dat je iig ontstekingsremmers en/of glucosamine op kunt starten als er gemankt wordt bij zo'n soort hond en dat doe je dus dat doe je volgens mij goed. Van glucosamine is wetenschappelijk niet bewezen dat het helpt. Maar ik weet dat vele hondeneigenaren de ervaring hebben dat het helpt en ik ook. Hij had namelijk een tijd terug ook dat hij korte tijd mankte, toen ben ik met glucosamine begonnen en toen was het maanden weg.
Succes met de training en hopelijk is deze behandeling voldoende voor zijn klachten. Geniet iig van elke dag samen want je steeds zorgen blijven maken, zorgt voor een gespannen houding die je hond op zal merken.
Ik ben hem er wel ranitidine bij gaan geven, hij kreeg last van erg veel zuur namelijk. Dat merk je als ze vaak boeren laten, waarna je ze duidelijk iets weg hoort slikken. Mijn hond kwam me er s nachts voor wakker maken, hij was misselijk en kotste een hele plas zuur. Dat komt door die ontstekingsremmers. Je kunt ranitidine in de kruidvat kopen en men houdt meestal 2 mg per kilo lichaamsgewicht aan maar je kunt even overleggen met je dierenarts. En ik haal de glucosamine ook bij de kruidvat. Ik voer hem nu twee keer per dag ipv een. Ook om zijn maag te ontzien. Ik ga nog vragen naar maagwandbeschermers speciaal voor honden als hij weer op controle moet want ik weet dat sommige honden vreselijke maagproblemen kunnen krijgen ervan. Sommige geven voor het zuur wat melk of een bruine boterham. Dat kan natuurlijk ook. Maar hou dus in de gaten of hij last krijgt van zuur of misselijkheid. Honden hebben dan wel een sterke maag, die ontstekingsremmers veranderen de zuurgraad in de maag evengoed. Het voer in twee keer aanbieden kan ook al helpen.
Wij geven onze reu nog niet zo lang ontstekingsremmers maar we zien nu al flinke verbetering. We kunnen alweer apporteren, al doen we het rustig aan. Ik hoop voor jullie dat hij nu hij geen of minder pijn heeft, wat hanteerbaarder wordt. Ik denk het wel. Als je echt geen verbetering ziet, zou ik toch voor foto's gaan.
Al kan het ook zo zijn dat daar weinig op te zien is, als het om de weke delen gaat. Ik las laatst over een hond waarbij op de foto weinig te zien was, die geopereerd werd zodat ze het beter konden bekijken. Tijdens de operatie konden ze de oorzaak van het manken niet vinden. Toen hebben ze er een spuit antibiotica in gezet, in het gewricht en de hond was daarna het manken kwijt. Ik ken ook iemand waarvan ze de oorzaak van het manken niet hebben gevonden na veel onderzoeken. Soms kunnen ze een kijkoperatie doen, als ze zeker weten waar het probleem zit. Maar soms wordt de oorzaak dus niet gevonden. Je hebt een herderachtige dus het zou nog Hd/Ed kunnen zijn maar daar kom je vanzelf achter als de klachten aanhouden en hij gaat alsnog op de foto.
Maar goed, ik vind zelf dat je iig ontstekingsremmers en/of glucosamine op kunt starten als er gemankt wordt bij zo'n soort hond en dat doe je dus dat doe je volgens mij goed. Van glucosamine is wetenschappelijk niet bewezen dat het helpt. Maar ik weet dat vele hondeneigenaren de ervaring hebben dat het helpt en ik ook. Hij had namelijk een tijd terug ook dat hij korte tijd mankte, toen ben ik met glucosamine begonnen en toen was het maanden weg.
Succes met de training en hopelijk is deze behandeling voldoende voor zijn klachten. Geniet iig van elke dag samen want je steeds zorgen blijven maken, zorgt voor een gespannen houding die je hond op zal merken.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
vrijdag 13 februari 2015 om 21:19
vrijdag 13 februari 2015 om 21:52
vrijdag 13 februari 2015 om 22:51
Ik zit te denken om clickertraining te gaan doen misschien helpt dat de band weer wat te verbeteren (en ik denk dat hij het erg leuk gaat vinden). Hebben jullie tips? Opzoeken op youtube, bepaald boek, of niet zomaar zelf mee beginnen maar met een trainer?
Of misschien iets anders wat leuk is om te doen?
Of misschien iets anders wat leuk is om te doen?
vrijdag 13 februari 2015 om 22:59
Die Zitac is idd niet goedkoop maar je geeft dan 1 pil per dag? Dan is een verpakking wel genoeg voor meer dan drie maanden. Ik zie dat je ze ook omeprazol mag geven. Dat gebruik ik zelf ook en dat zou ook goed werken voor honden. Maar ja, hij moet dan vijf pillen per dag, als je het uitrekent, zal het wel net zo duur zijn ongeveer. Ik vraag het mijn dierenarts nog wel wat hij vindt.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
vrijdag 13 februari 2015 om 23:20
Inderdaad maar een pil per dag gladoortje. Onze hond, 22 KG, doet het er al een jaar of vier prima op.
Nielson, veel hondenscholen werken met clicker. Zou om de basis goed te pakken te krijgen een cursus aanraden.
Misschien is speurtraining ook leuk om samen te doen? Kun je (iig hier in de buurt) ook per keer doen. Dus niet verplicht gelijk een aantal weken achter elkaar.
Wellicht handig om nu eerst te kijken of en hoe je beestje reageert op pijnstilling. Werken met pijn is nier fijn..
Fijn weekend
Nielson, veel hondenscholen werken met clicker. Zou om de basis goed te pakken te krijgen een cursus aanraden.
Misschien is speurtraining ook leuk om samen te doen? Kun je (iig hier in de buurt) ook per keer doen. Dus niet verplicht gelijk een aantal weken achter elkaar.
Wellicht handig om nu eerst te kijken of en hoe je beestje reageert op pijnstilling. Werken met pijn is nier fijn..
Fijn weekend
zondag 15 februari 2015 om 16:46
Ik neem aan dat je een Zwitserse Witte Herder hebt. Dit ras is over het algemeen erg gevoelig, nerveus en onzeker is mijn ervaring; gedragsproblemen liggen snel op de loer, zeker als een rustige en stabiele baas ontbreekt.
Waarschijnlijk is het al mis gegaan bij de eerste eigenaar en zit je nu met de vervelende erfenis daarvan.
Medische problemen leiden al snel tot gedragsproblemen, dus ben het eens met mijn voorgangers wat betreft het uitsluiten van lichamelijke problemen.
Waarschijnlijk is het al mis gegaan bij de eerste eigenaar en zit je nu met de vervelende erfenis daarvan.
Medische problemen leiden al snel tot gedragsproblemen, dus ben het eens met mijn voorgangers wat betreft het uitsluiten van lichamelijke problemen.
zondag 15 februari 2015 om 21:27
Het is geen Zwitserse herder. Mijn hond heeft veel meer haar en kleur 
Het gaat nu naar ons toe heel goed. Hij komt weer bij ons, tegen ons aan zitten, knabbelt. Hj loopt opgewekter buiten, staart wat kwispelend.
Merk nu toch ook wel dat hij gaat sjokken na een tijdje buiten als hij te hard heeft gelopen. Hou het dus op rustige rondjes.
Smakken kan toch ook op pijn duiden? Of kan het ook gewoon ontspanning zijn? Of maagzuur (al deed hij dit hiervoor ook al)? Ik kan me niet voorstellen dat hij nu pijn heeft, zit toch al een paar dagen op hoge dosering.
Het gaat nu naar ons toe heel goed. Hij komt weer bij ons, tegen ons aan zitten, knabbelt. Hj loopt opgewekter buiten, staart wat kwispelend.
Merk nu toch ook wel dat hij gaat sjokken na een tijdje buiten als hij te hard heeft gelopen. Hou het dus op rustige rondjes.
Smakken kan toch ook op pijn duiden? Of kan het ook gewoon ontspanning zijn? Of maagzuur (al deed hij dit hiervoor ook al)? Ik kan me niet voorstellen dat hij nu pijn heeft, zit toch al een paar dagen op hoge dosering.
zondag 15 februari 2015 om 22:30
zondag 1 maart 2015 om 23:26
Het gaat beter! Hij is vrolijk, loopt weer veel achter me aan, komt knuffelen (knabbelen/kopjes/kop onder mijn hand duwen) of tegen me aanleunen. Heb het idee dat het vertrouwen weer wat terug komt.
Ook heb ik het idee dat het contact met andere honden beter gaat. Merk nog steeds veel spanning bij het kennis maken (stilstaan, weg kijken) maar na het eerste snuffelen wil hij er vrolijk achteraan.
Vind het voor mezelf soms toch nog wel lastig te beoordelen of smakken bij aaien nou een kalmerend signaal is waarbij ik moet stoppen of rustig door kan gaan. Ik laat andere mensen ook echt nog niet aaien.
Maar tot nu toe goede berichten dus!
Ook heb ik het idee dat het contact met andere honden beter gaat. Merk nog steeds veel spanning bij het kennis maken (stilstaan, weg kijken) maar na het eerste snuffelen wil hij er vrolijk achteraan.
Vind het voor mezelf soms toch nog wel lastig te beoordelen of smakken bij aaien nou een kalmerend signaal is waarbij ik moet stoppen of rustig door kan gaan. Ik laat andere mensen ook echt nog niet aaien.
Maar tot nu toe goede berichten dus!
maandag 2 maart 2015 om 02:07
Smakken doen ze als ze ontspannen zijn en ook als kalmerend signaal. Heb je het boek kalmerende signalen gelezen? Ik heb het hier nog ergens liggen, moet ik even zoeken.
Maar in principe is een kalmerend signaal een soort vredesteken. Ze zeggen ermee dat alles okee is om contact aan te gaan. Als ze een andere hond ontmoeten, laten ze kalmerende signalen zien om de ander te kalmeren. Zodat die weet dat ze goedgezind zijn en niet zullen aanvallen. Dat doen ze dus veel, als het sociale honden zijn tenminste en dan bedoel ik sociaal naar hun soortgenoten.
En ze gebruiken ze ook naar ons toe. Gapen is ook een kalmerend signaal trouwens. Als je je hond strak aan gaat staren, zul je zien dat hij kalmerende signalen gaat vertonen. Daarmee wil hij jou kalmeren want staren wordt door honden gezien als provocerend/aanvallend. Dus gaapt hij en kijkt weg om jou een signaal te geven dat hij niet van plan is op de confrontatie in te gaan.
Kalmerende signalen zijn dus een soort sociale vaardigheden voor honden. Om onnodige gevechten te voorkomen en om de hierarchie te bevestigen, zodat er niet gevochten hoeft te worden. Als de baas je strak aankijkt, kijk je weg omdat je die niet wil provoceren.
En soms voelen hond onze spanning aan, onze stress/angst/boosheid. Ze kunnen dat zelfs ruiken. Dan kunnen ze ook kalmerende signalen vertonen. Een hond die regelmatig kalmerende signalen vertoont, is meestal een betrouwbare hond in het contact met andere honden en mensen. Ze laten steeds zien: relax! Ik doe je niks. Sommige honden gebruiken nauwelijks kalmerende signalen naar andere honden toe. Dat kan als provocerend worden gezien door andere honden. Ze weten dan niet goed of de hond ze wel goedgezind is.
Ik weet niet hoe lang je honden hebt maar kalmerende signalen zijn maar een onderdeel van hondengedrag en lichaamstaal. Ik kijk ook naar de oren, staan die omhoog of omlaag, naar de staart (is die gespannen of los kwispelend), stand van de kop en naar hoe ver ze hun borst vooruit steken ed. Ik heb geen idee hoe de lichaamstaal verder is van jouw hond. Misschien kun je een filmpje van hem maken. En dan bijvoorbeeld op een moment dat jij hem wilt aaien en daarbij twijfelt of hij dat prettig vindt of niet. Mijn honden gaan bv ook smakken als ik hun borst wrijf of hun buik aai. En ook als ze gewoon lekker liggen en in slaap aan het vallen zijn.
Ik gebruik trouwens zelf ook kalmerende signalen naar mijn honden toe. Wegkijken, gapen (nep maar dat hebben ze toch niet door) en smakken met mijn lippen. Bv als ze last hebben van stress of als ze ergens om zeuren. En als ik heel dichtbij ben met mijn hoofd bij hun kop, kijk ik ze niet recht in de ogen. Dat doe ik alleen als ze naar me staren omdat ik iets lekkers te eten heb wat zij niet mogen, haha. En dan kijken ze ook netjes weg. Dus recht aankijken/staren naar ze, doe ik meestal niet.
Al zijn er ook momenten dat ze juist graag bekeken willen worden omdat ze heel braaf zijn. Dan hebben ze de bek open met tong eruit en kijken ze je ontspannen aan zonder te staren. Negatief staren gebeurt met gesloten bek en gespannen lichaamstaal.
Maar als je twijfelt, zal daar een reden voor zijn. Maak je je zorgen dat hij je zal bijten als je doorgaat met aaien? Een (echte) beet van een herderachtige in je hand is wel een bezoek aan de ehbo, als je pech hebt. Een snap is niet zo pijnlijk. En ze grommen eerst nog. De volgorde hoort te zijn: kalmerend signaal (er even van uit gaande dat hij dat doet omdat hij wil dat je stopt met aaien), grommen, tanden ontbloten, hapsnappen, bijten. Dus ik denk dat er nog iets vooraf zal gaan aan een beet. Je kunt het proberen, op eigen risico uiteraard, om door te gaan en zien of hij gaat grommen. Ik denk niet dat hij bedoelt dat je moet stoppen maar misschien wel dat hij wil dat je niet gespannen bent, maar ik kan me vergissen. Dan zou ik een filmpje moeten zien.
De beste plekken om een hond te aaien zonder problemen zijn de borst, de achterkant van de nek en schouders, de zijkant en onderkant van de kop en daarna de flanken/rug. Dat zijn iig plekken die ze meestal prettig vinden. Als honden pijnklachten hebben, kunnen ze negatief reageren op aaien op de rug. En het is beter om niet over ze heen te buigen. Dat beschouwen ze als intimiderend. Dus niet bukken om een zittende hond te aaien maar hurken, even aan je laten ruiken en dan beginnen bv achter de kop en op de schouders.
Maar dan moet de hond wel een ontspannen lichaamstaal hebben en ik weet niet of je hond die heeft. Als hij zijn oren plat houdt en continue kalmerende signalen afgeeft en veel likkebaardt, lijkt hij me gestrest en zou ik het aaien voorzichtig opbouwen. Maar als hij bv languit ligt of op zijn zij, helemaal als ie op zijn rug ligt en hij smakt, lijkt het mij dat hij ontspannen is en dat je door kunt gaan met aaien.
Ik weet dat je denkt, maar wat nou als ie wel bijt, weg band, weg vertrouwen. Dat hoeft niet meteen zo te zijn. Herderachtige zijn over het algemeen groupies voor hun bazen en bijten die niet. Ze kunnen wel fel zijn, hapsnappen komt wel voor maar dat gebeurt bij enthousiast spel of stoeien. Mijn honden hebben allebei een flinke scheut herder in de mix van hun genen en ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat ze mij of mijn vriend nooit zullen bijten. Maar snappen vind ik niet erg, dat is meer je hand vastpakken en doet geen pijn. Reken maar dat ze het door hebben als ze je pijn doen, ze kunnen die bek heel precies bedienen. Ik doe met mijn teef zelfs een spel waarbij ze naar me snapt terwijl ze naast me ligt. Ik probeer haar snuit dan vast te pakken.
Het beste is om zelf ontspannen te zijn en er vertrouwen in te hebben dat hij niet zal bijten. Maar ik snap dat het nu nog lastig inschatten is. Je kunt het ook nog wat tijd geven anders.
Wat fijn dat het beter gaat trouwens. Dan zie je ineens weer gedrag wat weg was gegaan, eigenlijk ongemerkt. Onze honden spelen bv veel vaker met elkaar sinds hij behandelt wordt.
Maar in principe is een kalmerend signaal een soort vredesteken. Ze zeggen ermee dat alles okee is om contact aan te gaan. Als ze een andere hond ontmoeten, laten ze kalmerende signalen zien om de ander te kalmeren. Zodat die weet dat ze goedgezind zijn en niet zullen aanvallen. Dat doen ze dus veel, als het sociale honden zijn tenminste en dan bedoel ik sociaal naar hun soortgenoten.
En ze gebruiken ze ook naar ons toe. Gapen is ook een kalmerend signaal trouwens. Als je je hond strak aan gaat staren, zul je zien dat hij kalmerende signalen gaat vertonen. Daarmee wil hij jou kalmeren want staren wordt door honden gezien als provocerend/aanvallend. Dus gaapt hij en kijkt weg om jou een signaal te geven dat hij niet van plan is op de confrontatie in te gaan.
Kalmerende signalen zijn dus een soort sociale vaardigheden voor honden. Om onnodige gevechten te voorkomen en om de hierarchie te bevestigen, zodat er niet gevochten hoeft te worden. Als de baas je strak aankijkt, kijk je weg omdat je die niet wil provoceren.
En soms voelen hond onze spanning aan, onze stress/angst/boosheid. Ze kunnen dat zelfs ruiken. Dan kunnen ze ook kalmerende signalen vertonen. Een hond die regelmatig kalmerende signalen vertoont, is meestal een betrouwbare hond in het contact met andere honden en mensen. Ze laten steeds zien: relax! Ik doe je niks. Sommige honden gebruiken nauwelijks kalmerende signalen naar andere honden toe. Dat kan als provocerend worden gezien door andere honden. Ze weten dan niet goed of de hond ze wel goedgezind is.
Ik weet niet hoe lang je honden hebt maar kalmerende signalen zijn maar een onderdeel van hondengedrag en lichaamstaal. Ik kijk ook naar de oren, staan die omhoog of omlaag, naar de staart (is die gespannen of los kwispelend), stand van de kop en naar hoe ver ze hun borst vooruit steken ed. Ik heb geen idee hoe de lichaamstaal verder is van jouw hond. Misschien kun je een filmpje van hem maken. En dan bijvoorbeeld op een moment dat jij hem wilt aaien en daarbij twijfelt of hij dat prettig vindt of niet. Mijn honden gaan bv ook smakken als ik hun borst wrijf of hun buik aai. En ook als ze gewoon lekker liggen en in slaap aan het vallen zijn.
Ik gebruik trouwens zelf ook kalmerende signalen naar mijn honden toe. Wegkijken, gapen (nep maar dat hebben ze toch niet door) en smakken met mijn lippen. Bv als ze last hebben van stress of als ze ergens om zeuren. En als ik heel dichtbij ben met mijn hoofd bij hun kop, kijk ik ze niet recht in de ogen. Dat doe ik alleen als ze naar me staren omdat ik iets lekkers te eten heb wat zij niet mogen, haha. En dan kijken ze ook netjes weg. Dus recht aankijken/staren naar ze, doe ik meestal niet.
Al zijn er ook momenten dat ze juist graag bekeken willen worden omdat ze heel braaf zijn. Dan hebben ze de bek open met tong eruit en kijken ze je ontspannen aan zonder te staren. Negatief staren gebeurt met gesloten bek en gespannen lichaamstaal.
Maar als je twijfelt, zal daar een reden voor zijn. Maak je je zorgen dat hij je zal bijten als je doorgaat met aaien? Een (echte) beet van een herderachtige in je hand is wel een bezoek aan de ehbo, als je pech hebt. Een snap is niet zo pijnlijk. En ze grommen eerst nog. De volgorde hoort te zijn: kalmerend signaal (er even van uit gaande dat hij dat doet omdat hij wil dat je stopt met aaien), grommen, tanden ontbloten, hapsnappen, bijten. Dus ik denk dat er nog iets vooraf zal gaan aan een beet. Je kunt het proberen, op eigen risico uiteraard, om door te gaan en zien of hij gaat grommen. Ik denk niet dat hij bedoelt dat je moet stoppen maar misschien wel dat hij wil dat je niet gespannen bent, maar ik kan me vergissen. Dan zou ik een filmpje moeten zien.
De beste plekken om een hond te aaien zonder problemen zijn de borst, de achterkant van de nek en schouders, de zijkant en onderkant van de kop en daarna de flanken/rug. Dat zijn iig plekken die ze meestal prettig vinden. Als honden pijnklachten hebben, kunnen ze negatief reageren op aaien op de rug. En het is beter om niet over ze heen te buigen. Dat beschouwen ze als intimiderend. Dus niet bukken om een zittende hond te aaien maar hurken, even aan je laten ruiken en dan beginnen bv achter de kop en op de schouders.
Maar dan moet de hond wel een ontspannen lichaamstaal hebben en ik weet niet of je hond die heeft. Als hij zijn oren plat houdt en continue kalmerende signalen afgeeft en veel likkebaardt, lijkt hij me gestrest en zou ik het aaien voorzichtig opbouwen. Maar als hij bv languit ligt of op zijn zij, helemaal als ie op zijn rug ligt en hij smakt, lijkt het mij dat hij ontspannen is en dat je door kunt gaan met aaien.
Ik weet dat je denkt, maar wat nou als ie wel bijt, weg band, weg vertrouwen. Dat hoeft niet meteen zo te zijn. Herderachtige zijn over het algemeen groupies voor hun bazen en bijten die niet. Ze kunnen wel fel zijn, hapsnappen komt wel voor maar dat gebeurt bij enthousiast spel of stoeien. Mijn honden hebben allebei een flinke scheut herder in de mix van hun genen en ik durf er mijn hand voor in het vuur te steken dat ze mij of mijn vriend nooit zullen bijten. Maar snappen vind ik niet erg, dat is meer je hand vastpakken en doet geen pijn. Reken maar dat ze het door hebben als ze je pijn doen, ze kunnen die bek heel precies bedienen. Ik doe met mijn teef zelfs een spel waarbij ze naar me snapt terwijl ze naast me ligt. Ik probeer haar snuit dan vast te pakken.
Het beste is om zelf ontspannen te zijn en er vertrouwen in te hebben dat hij niet zal bijten. Maar ik snap dat het nu nog lastig inschatten is. Je kunt het ook nog wat tijd geven anders.
Wat fijn dat het beter gaat trouwens. Dan zie je ineens weer gedrag wat weg was gegaan, eigenlijk ongemerkt. Onze honden spelen bv veel vaker met elkaar sinds hij behandelt wordt.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 2 maart 2015 om 09:51
Het grommen slaat hij over. Meestal zie ik een bepaalde blik in de ogen, gaat voor 1/10 seconde zijn lip trekken en dan snapt hij. Of hij laat erg duidelijk zijn tanden zien (als je bv zomaar naar hem toe gaat kan hij erg duidelijk maken dat hij er nu geen zin in heeft. Nou heb ik dat nu met pijnstillers nog niet geprobeerd) Het is inderdaad niet bijten, alleen even goed zijn tanden laten voelen. Ik zie het nu al mijlenver aankomen. En meestal begint het met likken aan zijn lippen. Niet een ontspannen smak, maar een krampachtige tong en die bepaalde blik. Ik weet niet hoe ik het precies moet uitleggen. Zal even googlen of ik een voorbeeld kan vinden.