Thuis
alle pijlers
klagende buren....
woensdag 22 december 2010 om 21:06
Pfff, ik weet het even niet meer.
Sinds een klein jaar hebben wij nieuwe buren.
Geen idee wat voor types het zijn, zijn duidelijk niet van het voorstellen/kennis maken, wat ik prima vind ieder moet leven zoals hij zelf wil, maar ik kan er dus verder geen touw aan vastknopen
Afgelopen zomer hadden wij zo nu en dan flink last van overmatig geluid (ik bedoel dan dingen als, op een mooie zomer zondag (!)middag terwijl de hele buurt in de tuin zit te bbq-en vloerplanken (elektrisch) zagen, of loeiharde radio. Maar zolang het geen gewoonte wordt hoor je mij er niet over (al baalden we wel)
Als je niet tegen geluid kan moet je maar in een hutje op de hei wonen.
Nu lijken de rollen echter omgedraaid.
De buren klagen steen en been over ons en ik wordt er gek van!
Wij hebben drie kinderen, en zijn de enige met drie 'grotere' (oudste is 8) kinderen in het hele blok (de rest zijn net samenwonende stelletjes, of hebben een kleintje)
Nu worden de buren gek van onze kinderen.
Het nadeel is dat ze niet eens gekke dingen doen, ze zijn zelf in vergelijking met andere kinderen op die leeftijd vrij rustig. Het gaat vooral om rondhuppelen... Ze lopen altijd op sokken, wij hebben een houten vloer (die rechstreeks op de ondervloer ligt) en dat schijnt enorm door te bonken. (verhogen met evt. extra issolatie is echter geen optie, dan gaan de deuren niet meer open..)
Ik wil niemand tot last zijn, en neem hun ook serieus in hun klachten, maar ik weet niet meer wat ik nog meer kan doen.
Sinds de eerste keer dat ze erover klaagden is de sfeer in huis eigenlijk aan het verpesten. Ik heb hele vrolijke enthousiaste optimistische kinderen, maar ik loop ze elke keer chagrijnig toe te bijten dat ze rustig moeten doen. (dan krijg je zo'n bambi-blik terug die er niets van begrijpt)
Terwijl ze niet eens zo wild zijn, het zijn juist echte huismussen die graag lezen en mini-stecken of gezelschaps spellen spelen. Soms paar keer per dag een opleving waarbij vooral hun enthousiasme zorgt voor overlast (dan gaan ze huppelen en springen van blijdschap)
Ze vinden het bijv. leuk om samen te koken, als ik dat al zeg dan juichen en springen ze, en blijven constant enhtousiast om mij heen huppelen (mag ik de appels snijden? mag ik de melk in de maatbeker doen? zoiets...)
Het erge/dubbele is dat mijn oudste zoon tot vorig jaar helemaal niet vrolijk was, hij had enorm veel woede buien (8 per dag was heel normaal) stampte woest de trap op, krijsen, hoofd bonken ect en was uiteindelijk zelfs depressief. (hele dag huilen, niet willen spelen, eten enz)
Een nare rottijd (understatment) waar hij god dank helemaal uit is (doordat hij van school is gewisseld)
Hier zijn wij ons nog dagelijks van bewust, hem weer vrolijk zien is geweldig!!! (en heel kostbaar!)
Het frappante is dat onze vorige buren destijds daar nooit iets van meegekregen hebben, terwijl evt. klagen toen echt gerechtvaardigt was!
Nu ben ik zo enorm blij dat het hele gezin weer normaal draait (want de andere kinderen gingen flink gebukt onder het gedrag van de oudste)
Het gaat dus echt vrij normaal, ze breken de boel niet af, ze springen niet op banken of stoelen, het is puur huppelen/dribbelen.( Sinds ik erop let lijkt het de enige snelheid die kinderen beheersen.)
Vandaag stond de buurvrouw voor de 5e keer aan de deur dat ze het zat was, en ik weet het niet meer.
Mijn man heeft ze al een keer uitgenodigt om eens goed kennis te maken, aangezien je veel meer van elkaar kan hebben als je elkaar beter kent en begrijpt, maar het leek dat ze daar verder geen behoefte aan hebben.
Vandaag was voor mij de druppel, en ik werd aardig emotioneel (ben niet boos geworden, maar het borrelde)
aangezien wij:
- Constant onze kinderen in de gaten houden op evt. producerende decibellen en dus zelfs (kattig) aanspreken op hun (volstrekt normale) gedrag.
- Ze alleen maar ons huis weten te vinden als er wat te klagen valt,
- Ik mijn kinderen niet vast kan binden, en zij nu eenmaal geluid maken (ik ben er namelijk van overtuigd dat het hier vooral gaat om een steeds kleiner wordende acceptatiegrens wat steeds meer een trend lijkt te worden)
- ze kwam klagen alsof het vrij recent was, terwijl mijn kinderen de laatste drie dagen voor pampus op de bank lagen met een buikgriep. (ik was te flabbergasted om daar op door te gaan, typisch geval van later weten wat je had moeten zeggen)
-Ik heb het nagevraagd bij onze andere buren en bij de vorige buren, beidde hebben nergens last van (gehad)
Ik ben het zat om op eieren te lopen, maar weet niet meer wat ik nu nog kan doen.
(verhuizen is helaas geen optie, daar hebben wij even geen pingels voor)
Sinds een klein jaar hebben wij nieuwe buren.
Geen idee wat voor types het zijn, zijn duidelijk niet van het voorstellen/kennis maken, wat ik prima vind ieder moet leven zoals hij zelf wil, maar ik kan er dus verder geen touw aan vastknopen
Afgelopen zomer hadden wij zo nu en dan flink last van overmatig geluid (ik bedoel dan dingen als, op een mooie zomer zondag (!)middag terwijl de hele buurt in de tuin zit te bbq-en vloerplanken (elektrisch) zagen, of loeiharde radio. Maar zolang het geen gewoonte wordt hoor je mij er niet over (al baalden we wel)
Als je niet tegen geluid kan moet je maar in een hutje op de hei wonen.
Nu lijken de rollen echter omgedraaid.
De buren klagen steen en been over ons en ik wordt er gek van!
Wij hebben drie kinderen, en zijn de enige met drie 'grotere' (oudste is 8) kinderen in het hele blok (de rest zijn net samenwonende stelletjes, of hebben een kleintje)
Nu worden de buren gek van onze kinderen.
Het nadeel is dat ze niet eens gekke dingen doen, ze zijn zelf in vergelijking met andere kinderen op die leeftijd vrij rustig. Het gaat vooral om rondhuppelen... Ze lopen altijd op sokken, wij hebben een houten vloer (die rechstreeks op de ondervloer ligt) en dat schijnt enorm door te bonken. (verhogen met evt. extra issolatie is echter geen optie, dan gaan de deuren niet meer open..)
Ik wil niemand tot last zijn, en neem hun ook serieus in hun klachten, maar ik weet niet meer wat ik nog meer kan doen.
Sinds de eerste keer dat ze erover klaagden is de sfeer in huis eigenlijk aan het verpesten. Ik heb hele vrolijke enthousiaste optimistische kinderen, maar ik loop ze elke keer chagrijnig toe te bijten dat ze rustig moeten doen. (dan krijg je zo'n bambi-blik terug die er niets van begrijpt)
Terwijl ze niet eens zo wild zijn, het zijn juist echte huismussen die graag lezen en mini-stecken of gezelschaps spellen spelen. Soms paar keer per dag een opleving waarbij vooral hun enthousiasme zorgt voor overlast (dan gaan ze huppelen en springen van blijdschap)
Ze vinden het bijv. leuk om samen te koken, als ik dat al zeg dan juichen en springen ze, en blijven constant enhtousiast om mij heen huppelen (mag ik de appels snijden? mag ik de melk in de maatbeker doen? zoiets...)
Het erge/dubbele is dat mijn oudste zoon tot vorig jaar helemaal niet vrolijk was, hij had enorm veel woede buien (8 per dag was heel normaal) stampte woest de trap op, krijsen, hoofd bonken ect en was uiteindelijk zelfs depressief. (hele dag huilen, niet willen spelen, eten enz)
Een nare rottijd (understatment) waar hij god dank helemaal uit is (doordat hij van school is gewisseld)
Hier zijn wij ons nog dagelijks van bewust, hem weer vrolijk zien is geweldig!!! (en heel kostbaar!)
Het frappante is dat onze vorige buren destijds daar nooit iets van meegekregen hebben, terwijl evt. klagen toen echt gerechtvaardigt was!
Nu ben ik zo enorm blij dat het hele gezin weer normaal draait (want de andere kinderen gingen flink gebukt onder het gedrag van de oudste)
Het gaat dus echt vrij normaal, ze breken de boel niet af, ze springen niet op banken of stoelen, het is puur huppelen/dribbelen.( Sinds ik erop let lijkt het de enige snelheid die kinderen beheersen.)
Vandaag stond de buurvrouw voor de 5e keer aan de deur dat ze het zat was, en ik weet het niet meer.
Mijn man heeft ze al een keer uitgenodigt om eens goed kennis te maken, aangezien je veel meer van elkaar kan hebben als je elkaar beter kent en begrijpt, maar het leek dat ze daar verder geen behoefte aan hebben.
Vandaag was voor mij de druppel, en ik werd aardig emotioneel (ben niet boos geworden, maar het borrelde)
aangezien wij:
- Constant onze kinderen in de gaten houden op evt. producerende decibellen en dus zelfs (kattig) aanspreken op hun (volstrekt normale) gedrag.
- Ze alleen maar ons huis weten te vinden als er wat te klagen valt,
- Ik mijn kinderen niet vast kan binden, en zij nu eenmaal geluid maken (ik ben er namelijk van overtuigd dat het hier vooral gaat om een steeds kleiner wordende acceptatiegrens wat steeds meer een trend lijkt te worden)
- ze kwam klagen alsof het vrij recent was, terwijl mijn kinderen de laatste drie dagen voor pampus op de bank lagen met een buikgriep. (ik was te flabbergasted om daar op door te gaan, typisch geval van later weten wat je had moeten zeggen)
-Ik heb het nagevraagd bij onze andere buren en bij de vorige buren, beidde hebben nergens last van (gehad)
Ik ben het zat om op eieren te lopen, maar weet niet meer wat ik nu nog kan doen.
(verhuizen is helaas geen optie, daar hebben wij even geen pingels voor)
woensdag 22 december 2010 om 21:55
quote:blijfgewoonbianca schreef op 22 december 2010 @ 21:51:
[...]
Dus die hebben geen recht van spreken, vind je?Nee dat is te kort door de bocht.. Maar als het een oud huis is, wat het niet is, want ik lees net betonnen vloer, dan kan je verwachten dat het gehoriger is dan een nieuwer huis, Maar dat lijkt hier het geval niet te zijn. Ik vrees echt dat buren er last van hebben.. Zeker als ik lees dat de houten vloer direct op de betonvloer is verlijmd..dat kan lekker doordreunen hoor.. ga jij maar eens op je sokken op een betonvloer lopen.. hoef je niet veel voor te doen en het dreunt..
[...]
Dus die hebben geen recht van spreken, vind je?Nee dat is te kort door de bocht.. Maar als het een oud huis is, wat het niet is, want ik lees net betonnen vloer, dan kan je verwachten dat het gehoriger is dan een nieuwer huis, Maar dat lijkt hier het geval niet te zijn. Ik vrees echt dat buren er last van hebben.. Zeker als ik lees dat de houten vloer direct op de betonvloer is verlijmd..dat kan lekker doordreunen hoor.. ga jij maar eens op je sokken op een betonvloer lopen.. hoef je niet veel voor te doen en het dreunt..
woensdag 22 december 2010 om 21:56
pin mij niet vast op mijn 'technische' uitspraken, ik heb de klok horen luiden maar....dus kan ook best dat hij juist niet verlijmd mocht worden of blabla, maar ik ga het uitzoeken...
Neem hun klachten ook echt wel serieus, ben van nature een pleaser (helaas..) maar blijf het raar vinden dat de andere kant er niets van hoort (en de vorige buren...)
Neem hun klachten ook echt wel serieus, ben van nature een pleaser (helaas..) maar blijf het raar vinden dat de andere kant er niets van hoort (en de vorige buren...)
woensdag 22 december 2010 om 21:56
quote:SeptemberGirl schreef op 22 december 2010 @ 21:53:
[...]
Nou ja, nu is het ineens een probleem? Buren zijn er het meest recentelijk komen wonen, ik neem aan dat je een woning bezichtigd voordat je er gaat wonen! Snap je het dan wel?
Je kan wel een woning bezoeken, en je kan ook wel bedenken dat je in een oud huis meer hoort dan in een nieuw, maar daarom kan je je nog wel druk maken dat je buren blijkbaar niet van te voren bedacht hebben dat ze zelf ook in een oud huis wonen en dat een houten vloer zonder onderlaag nou eenmaal geluidsoverlast oplevert voor hun buren. Het bekijken van een huis zegt trouwens niet dat je gelijk alle ins en outs van de buren weet; of en hoeveel kinderen dat ze hebben en hoe die kinderen zijn, welke muzieksmaak je buren hebben en hoelaat en hoe hoo hard ze muziek maken/ afspelen, etc. .........
Nogmaals: het is inherent aan oude huizen: je weet nu eenmaal dat dat gehorig is.
[...]
Nou ja, nu is het ineens een probleem? Buren zijn er het meest recentelijk komen wonen, ik neem aan dat je een woning bezichtigd voordat je er gaat wonen! Snap je het dan wel?
Je kan wel een woning bezoeken, en je kan ook wel bedenken dat je in een oud huis meer hoort dan in een nieuw, maar daarom kan je je nog wel druk maken dat je buren blijkbaar niet van te voren bedacht hebben dat ze zelf ook in een oud huis wonen en dat een houten vloer zonder onderlaag nou eenmaal geluidsoverlast oplevert voor hun buren. Het bekijken van een huis zegt trouwens niet dat je gelijk alle ins en outs van de buren weet; of en hoeveel kinderen dat ze hebben en hoe die kinderen zijn, welke muzieksmaak je buren hebben en hoelaat en hoe hoo hard ze muziek maken/ afspelen, etc. .........
Nogmaals: het is inherent aan oude huizen: je weet nu eenmaal dat dat gehorig is.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 22 december 2010 om 22:02
quote:plukjepulk schreef op 22 december 2010 @ 21:56:
pin mij niet vast op mijn 'technische' uitspraken, ik heb de klok horen luiden maar....dus kan ook best dat hij juist niet verlijmd mocht worden of blabla, maar ik ga het uitzoeken...
Neem hun klachten ook echt wel serieus, ben van nature een pleaser (helaas..) maar blijf het raar vinden dat de andere kant er niets van hoort (en de vorige buren...)
De ene mens heeft nu eenmaal meer last dan de ander. Er zijn mensen die nooit iets horen en mensen die werklijk alles horen. Misschien valt het idd mee , het geluid van julllie, maar dat is niet zondermeer vast te stellen snap je. Ik heb snel last van herrie, maar kan intussen wel heel duidelijk onderscheid maken in leefgeluiden (dus stofzuigen, trap lopen, soms vloer ) en overlast (keiharde muziek op onchristelijke tijden, verbouwlawaai buiten de toegestane tijden etc.).. dus.. maar ik zou toch nog eens goed nakijken hoe die vloer ligt, misschien is het heel eenvoudig op te lossen.. Buren blij, jullie blij. Mocht het een huurhuis zijn, dan kan je altijd iemand van de woningbouw vragen om te bemiddelen. Bij een eigen huis weet ik neit hoe dat gaat.
Succes
pin mij niet vast op mijn 'technische' uitspraken, ik heb de klok horen luiden maar....dus kan ook best dat hij juist niet verlijmd mocht worden of blabla, maar ik ga het uitzoeken...
Neem hun klachten ook echt wel serieus, ben van nature een pleaser (helaas..) maar blijf het raar vinden dat de andere kant er niets van hoort (en de vorige buren...)
De ene mens heeft nu eenmaal meer last dan de ander. Er zijn mensen die nooit iets horen en mensen die werklijk alles horen. Misschien valt het idd mee , het geluid van julllie, maar dat is niet zondermeer vast te stellen snap je. Ik heb snel last van herrie, maar kan intussen wel heel duidelijk onderscheid maken in leefgeluiden (dus stofzuigen, trap lopen, soms vloer ) en overlast (keiharde muziek op onchristelijke tijden, verbouwlawaai buiten de toegestane tijden etc.).. dus.. maar ik zou toch nog eens goed nakijken hoe die vloer ligt, misschien is het heel eenvoudig op te lossen.. Buren blij, jullie blij. Mocht het een huurhuis zijn, dan kan je altijd iemand van de woningbouw vragen om te bemiddelen. Bij een eigen huis weet ik neit hoe dat gaat.
Succes
woensdag 22 december 2010 om 22:04
quote:SeptemberGirl schreef op 22 december 2010 @ 21:58:
je snapt me toch niet, ik ga naar bed!
Huh ? Waarom zo onvriendelijk ? Ik snap wat BgB bedoelt en wat jij stelt komt wat kort door de bocht over , zo van "helaas pindakaas,jullie kwamen later dan wij, dus is het lawaai gevalletje pech"..
TO vindt het duidelijk vervelend en het is toch normaal dat je rekening houdt met elkaar (binnen het redelijke natuurlijk). TO geeft aan dat haar man het geluid ook heeft gehoord en het kan dan toch best zijn dat de buren dit als heel hinderlijk ervaren ?
je snapt me toch niet, ik ga naar bed!
Huh ? Waarom zo onvriendelijk ? Ik snap wat BgB bedoelt en wat jij stelt komt wat kort door de bocht over , zo van "helaas pindakaas,jullie kwamen later dan wij, dus is het lawaai gevalletje pech"..
TO vindt het duidelijk vervelend en het is toch normaal dat je rekening houdt met elkaar (binnen het redelijke natuurlijk). TO geeft aan dat haar man het geluid ook heeft gehoord en het kan dan toch best zijn dat de buren dit als heel hinderlijk ervaren ?
woensdag 22 december 2010 om 22:12
Vergis je niet, soms zijn er dingen in huis niet echt luidruchtig maar dreunt het wel door. Wij hebben buren die 4 klein kinderen hebben die er vaak zijn.Dat horen we echt gelijk, geen idee wat ze doen maar het klinkt echt als een heleboel gebonk terwijl ik weet dat de buurvrouw best streng is en daar echt wel op let.
Het zou dan ook nooit bij mij opkomen daar over te klagen (of het moet midden in de nacht zijn oid).
Dat is inderdaad het nadeel van wonen in een rijtjes huis denk ik.
Ik zou gewoon een keer rustig met ze gaan praten en uitleggen wat jullie al hebben aangepast, misschien dat als ze het idee heeft dat jullie er wel op letten dat zij ook wat meer accepteert. ( en even nakijken voor die ondervloer kan nooit kwaad natuurlijk) Je eigen huis hoeft natuurlijk niet onleefbaar te worden voor je kinderen, sommige mensen krijg je toch nooit tevreden.
Het zou dan ook nooit bij mij opkomen daar over te klagen (of het moet midden in de nacht zijn oid).
Dat is inderdaad het nadeel van wonen in een rijtjes huis denk ik.
Ik zou gewoon een keer rustig met ze gaan praten en uitleggen wat jullie al hebben aangepast, misschien dat als ze het idee heeft dat jullie er wel op letten dat zij ook wat meer accepteert. ( en even nakijken voor die ondervloer kan nooit kwaad natuurlijk) Je eigen huis hoeft natuurlijk niet onleefbaar te worden voor je kinderen, sommige mensen krijg je toch nooit tevreden.
woensdag 22 december 2010 om 22:54
Wat een rot situatie. Je hebt genoeg gedaan om het op te lossen. Nu zijn ze aan de beurt. Zolang je binnen de normen blijft, probeer je niet door hun klachten je leven te verpesten.
Ik had ook een buurman die over mijn kinderen klagde. Het waren leugens. Uiteindelijk heb ik contact met de wijk agent opgenomen. Ik had uiteindelijk het gevoel dat hij op die manier meer over mijn kinderen wilde weten.
Ik had ook een buurman die over mijn kinderen klagde. Het waren leugens. Uiteindelijk heb ik contact met de wijk agent opgenomen. Ik had uiteindelijk het gevoel dat hij op die manier meer over mijn kinderen wilde weten.
donderdag 23 december 2010 om 08:00
quote:poldervrouw schreef op 22 december 2010 @ 22:04:
[...]
Huh ? Waarom zo onvriendelijk ? Ik snap wat BgB bedoelt en wat jij stelt komt wat kort door de bocht over , zo van "helaas pindakaas,jullie kwamen later dan wij, dus is het lawaai gevalletje pech"..
Onvriendelijk? Dat is wat jij er van wil maken blijkbaar.
Ik ging gewoon naar bed. Ik ben enorm kort door de bocht, that's my middle name.
En nu ga ik naar mijn werk.
Kan iedereen mij even ontquoten!!!! Thanks you!!!
[...]
Huh ? Waarom zo onvriendelijk ? Ik snap wat BgB bedoelt en wat jij stelt komt wat kort door de bocht over , zo van "helaas pindakaas,jullie kwamen later dan wij, dus is het lawaai gevalletje pech"..
Onvriendelijk? Dat is wat jij er van wil maken blijkbaar.
Ik ging gewoon naar bed. Ik ben enorm kort door de bocht, that's my middle name.
En nu ga ik naar mijn werk.
Kan iedereen mij even ontquoten!!!! Thanks you!!!
donderdag 23 december 2010 om 08:59
Twompie, hij kwam eerst met foto's van kindertekeningen. Hij zei dat mijn kids veel rotzooi op straat gooien en dat was het bewijs. Er stond een naam op een van de tekeningen, groot een duidelijk. Ik zei dat die niet van mijn kinderen waren, dat die naam niet van hun was. Toen wou hij weten hoe ze heten. Tuurlijk zei ik niets, maar hij wilde colgens mij bevestiging, wan hij vroeg, heten ze A en E? Ik ging niet erop in. Ik zei dat mijn kids de enige in de buurt zijn, maar er is een groe school tegenover ons. Als mijn kinderen al die zwerfende afval van chips en snoeppapiertjes zouden veroorzaken, zouden ze niet zo mager zijn.
Een paar dagen later kwam hij weer. Mijn kinderen hadden een hutje buiten de tuin gemaakt, waar hij zicht op heeft. Ik zat zelf in de tuin en hoorde ik ze niet. Toch kwam hij klagen dat ze die rommel hadden onder zijn balkon gemaakt. Ik zei dat ze erin zatten en dat het opgeruimd zou worden, eind van de dag en niet eerder. Toen zei hij dat het was hun herrie wat hem stoorde en gelijk wou hij weten naar welke school ze gaan.
En de laatste keer zei hij dat we te hard praten en dat vanaf 's ochtends vroeg veel herrie maken. Ik begon te lachen, we waren die dag om 11 uur opgestaa, zo vroeg was het dus niet. Hij zei toen dat niet die dag, maar bijn elke dag was het zo. Ik zei dat het niet waar was, want ik werk 4 dagen. En toen wou hij weten of ze naar de bso gaan. Volgende dag heb ik de met de wijkaget gesproken. Hij kwam niet meer klagen. Ik heb sindsdien twee keer kinderen bij hem gezien.
Een paar dagen later kwam hij weer. Mijn kinderen hadden een hutje buiten de tuin gemaakt, waar hij zicht op heeft. Ik zat zelf in de tuin en hoorde ik ze niet. Toch kwam hij klagen dat ze die rommel hadden onder zijn balkon gemaakt. Ik zei dat ze erin zatten en dat het opgeruimd zou worden, eind van de dag en niet eerder. Toen zei hij dat het was hun herrie wat hem stoorde en gelijk wou hij weten naar welke school ze gaan.
En de laatste keer zei hij dat we te hard praten en dat vanaf 's ochtends vroeg veel herrie maken. Ik begon te lachen, we waren die dag om 11 uur opgestaa, zo vroeg was het dus niet. Hij zei toen dat niet die dag, maar bijn elke dag was het zo. Ik zei dat het niet waar was, want ik werk 4 dagen. En toen wou hij weten of ze naar de bso gaan. Volgende dag heb ik de met de wijkaget gesproken. Hij kwam niet meer klagen. Ik heb sindsdien twee keer kinderen bij hem gezien.
donderdag 23 december 2010 om 09:10
een houten vloer zonder issolatie daar is niet echt over nagedacht en vraagt om overlast. Je zult daarin toch rekening moeten houden met evt buren.
als isollatie niet meer er onder kan zou ik me toch laten informeren welke vloerbedekking beter geluit isoleerd en daar in investeren,. Ik snap dat er niet veel geld is maar een vloer zo neergelegd kun je niet verkopen aan je buren en geeft hen ook alle recht te klagen omdat je niet alles hebt gedaan om die overlast te voorkomen.
Als dat allemaal gedaan is kun je hooguit nog zeggen dt er helaas geen knopje op je kinderen zit waarmee je ze uit kunt zetten, dat jullie (Nu wel) alles hebben gedaan om geluidoverlast te verminderen maar dat je kinderen nu eenmaal wel eens kunt horen.
en vermeld dat je hen ook wel eens hoort en dat dat als je dicht op elkaar woont nu eenmaal niet altijd te vermeiden is
als isollatie niet meer er onder kan zou ik me toch laten informeren welke vloerbedekking beter geluit isoleerd en daar in investeren,. Ik snap dat er niet veel geld is maar een vloer zo neergelegd kun je niet verkopen aan je buren en geeft hen ook alle recht te klagen omdat je niet alles hebt gedaan om die overlast te voorkomen.
Als dat allemaal gedaan is kun je hooguit nog zeggen dt er helaas geen knopje op je kinderen zit waarmee je ze uit kunt zetten, dat jullie (Nu wel) alles hebben gedaan om geluidoverlast te verminderen maar dat je kinderen nu eenmaal wel eens kunt horen.
en vermeld dat je hen ook wel eens hoort en dat dat als je dicht op elkaar woont nu eenmaal niet altijd te vermeiden is
Wie de mens in zichzelf begrijpt begrijpt alle mensen.
donderdag 23 december 2010 om 09:11
donderdag 23 december 2010 om 10:43
Ik heb er niet echt verstand van hoor, maar toen wij ons appartement kochten werd er gezegd dat je de vloer los moet laten van de muren, dus niet helemaal laten doorlopen. Want dat zou juist de geluiden doorgeven.
Misschien een idee om daarnaar te informeren, dat zou zomaar eenvoudiger kunnen zijn dan een nieuwe ondervloer.
Misschien een idee om daarnaar te informeren, dat zou zomaar eenvoudiger kunnen zijn dan een nieuwe ondervloer.
donderdag 23 december 2010 om 14:47
Wat is er gebeurd, voordat de buren kwamen klagen?
Ik ben buurtbemiddelaar en weet uit ervaring dat er nagenoeg altijd een andere reden is voor de klachten.
Er zit iets anders dwars. Je kunt dan isoleren wat je wilt, de klachten zullen blijven volgens mij.
Wijkagent vind ik een goed idee, die kan ook bemiddelen.
Ik ben buurtbemiddelaar en weet uit ervaring dat er nagenoeg altijd een andere reden is voor de klachten.
Er zit iets anders dwars. Je kunt dan isoleren wat je wilt, de klachten zullen blijven volgens mij.
Wijkagent vind ik een goed idee, die kan ook bemiddelen.
