Thuis
alle pijlers
rouwverwerking kat bij overlijden baasje
woensdag 30 maart 2011 om 17:31
Goedenmiddag, even een vraag tussendoor waar ik het antwoord niet zo goed op kan vinden maar ik wil het wel goed aanpakken.
Vanochtend is mijn opa overleden. Hier hebben wij een week naartoe geleefd en in die week heeft de poes telkens op opa zn voeten, schoot of naast zn benen gelegen. Nu is opa er niet meer maar wat moet ik nu doen met de kat? Poes is superlief en ook al is het voor veel mensen maar een beest, ik wil niet iets verkeerd doen waarna de poes dadelijk een trauma heeft en ik een huisdier die altijd superlief is en nu vervelende problemen zou krijgen omdat we dingen niet goed doen. Nu opa weg is wil ik de poes helemaal nog een poos houden. Daarstraks sprong poes terwijl ik er naast stond op het bed. Ze draaide een beetje rondjes op het matras en kwam tegen mn benen aanstaan. Na een tijdje heb ik de poes opgepakt (die helemaal in mn armen ging liggen) en in de keuken op schoot genomen. Daar schreeuwde ze 2 keer heel hard (dit geluid heb ik poes nog nooit horen maken) en wilde toen naar buiten. Poes is buiten geweest en nu weer binnen. Wat moet ik nu verder doen?
Het is eigenlijk geen optie om poes alleen bij opa te laten. Misschien is het stom gedacht maar dadelijk realiseert poes dat opa er niet meer is en krabt ze bijvoorbeeld uit schrik. Geen idee of het realistisch is maar ik wil het liever voorkomen dan genezen.
Stom verhaal als ik het zo terug lees, poes dit, poes dat, maar ik ben verdrietig en nerveus en op google kan ik niet zoveel vinden. Dat gaat dan meer over katten die een mede-kat verliezen.
Vanochtend is mijn opa overleden. Hier hebben wij een week naartoe geleefd en in die week heeft de poes telkens op opa zn voeten, schoot of naast zn benen gelegen. Nu is opa er niet meer maar wat moet ik nu doen met de kat? Poes is superlief en ook al is het voor veel mensen maar een beest, ik wil niet iets verkeerd doen waarna de poes dadelijk een trauma heeft en ik een huisdier die altijd superlief is en nu vervelende problemen zou krijgen omdat we dingen niet goed doen. Nu opa weg is wil ik de poes helemaal nog een poos houden. Daarstraks sprong poes terwijl ik er naast stond op het bed. Ze draaide een beetje rondjes op het matras en kwam tegen mn benen aanstaan. Na een tijdje heb ik de poes opgepakt (die helemaal in mn armen ging liggen) en in de keuken op schoot genomen. Daar schreeuwde ze 2 keer heel hard (dit geluid heb ik poes nog nooit horen maken) en wilde toen naar buiten. Poes is buiten geweest en nu weer binnen. Wat moet ik nu verder doen?
Het is eigenlijk geen optie om poes alleen bij opa te laten. Misschien is het stom gedacht maar dadelijk realiseert poes dat opa er niet meer is en krabt ze bijvoorbeeld uit schrik. Geen idee of het realistisch is maar ik wil het liever voorkomen dan genezen.
Stom verhaal als ik het zo terug lees, poes dit, poes dat, maar ik ben verdrietig en nerveus en op google kan ik niet zoveel vinden. Dat gaat dan meer over katten die een mede-kat verliezen.
woensdag 30 maart 2011 om 17:34
woensdag 30 maart 2011 om 17:49
Wij hebben, toen onze Pyreneeer ingeslapen was bij ons thuis, alle dieren even laten ruiken. Zo weten ze dat hij/zij er niet meer is. Ze lopen erop af, snuffelen even en je ziet ze bijna denken "o, oke, die is er niet meer", en ze draaien zich om en lopen weg, ze doen niet zo 'moeilijk' als wij erover.
Supergoed van je idd dat je er zo serieus mee omgaat.
Supergoed van je idd dat je er zo serieus mee omgaat.
Je weet maar nooit
woensdag 30 maart 2011 om 17:51
Het schijnt dat katten min of meer kunnen aanvoelen dat iemand gaat overlijden. Als (of net voordat) iemand stervende is gaat de kat bij die persoon zitten. Op schoot of ergens anders, en blijft dan steeds in de buurt.
Dus waarschijnlijk begrijpt de kat al lang dat baasje dood is.
(heb dit gehoord van iemand die in de ouderenzorg werkt)
Ik zou denk ik nog even met kat samen daar blijven (een uurtje ofzo) maar inderdaad niet de kat daar alleen laten. Misschien mee naar huis met een kledingstuk of kleedje van opa?
Dus waarschijnlijk begrijpt de kat al lang dat baasje dood is.
(heb dit gehoord van iemand die in de ouderenzorg werkt)
Ik zou denk ik nog even met kat samen daar blijven (een uurtje ofzo) maar inderdaad niet de kat daar alleen laten. Misschien mee naar huis met een kledingstuk of kleedje van opa?
woensdag 30 maart 2011 om 17:52
Klinkt misschien wel heel erg stom, maar is het niet een optie om de kat toch zoveel mogelijk bij je overleden opa te laten zijn? Het zal me niets verbazen als ze dan merkt dat hij er 'niet meer is'. Zielig voor zo'n beestje he, is 'zomaar' je baasje weg. Voor jou gcondoleerd trouwens, en lief dat je je zo druk maakt over de kat. Is het een optie om hem bij jou te laten wonen?
woensdag 30 maart 2011 om 17:56
ja ik ben even eigengereid ook al wilde niemand het. Zit op dit moment alleen in huis, iedereen is weg, en zit dus in de kamer bij opa en de poes sprong net op mn schoot. In dr mand heb ik een doek gelegd die ook bij opa heeft gelegen, het kledingstuk van het overlijden vond ik net even teveel van het goede.
Met stom verhaal bedoelde ik dat ik het stom vond overkomen dat ik al een paar uur na het overlijden op het viva forum zit
Met stom verhaal bedoelde ik dat ik het stom vond overkomen dat ik al een paar uur na het overlijden op het viva forum zit
woensdag 30 maart 2011 om 17:58
quote:Moonlight82 schreef op 30 maart 2011 @ 17:51:
Het schijnt dat katten min of meer kunnen aanvoelen dat iemand gaat overlijden. Als (of net voordat) iemand stervende is gaat de kat bij die persoon zitten. Op schoot of ergens anders, en blijft dan steeds in de buurt. Mensen die terminaal zijn worden vaak lekker ondergestopt, zodat ze het niet koud krijgen. Vaak kunnen ze dat zelf niet meer aangeven. Katten vinden die warmte heerlijk. Overigens wil ik hiermee niet zeggen dat katten niets aanvoelen.
Het schijnt dat katten min of meer kunnen aanvoelen dat iemand gaat overlijden. Als (of net voordat) iemand stervende is gaat de kat bij die persoon zitten. Op schoot of ergens anders, en blijft dan steeds in de buurt. Mensen die terminaal zijn worden vaak lekker ondergestopt, zodat ze het niet koud krijgen. Vaak kunnen ze dat zelf niet meer aangeven. Katten vinden die warmte heerlijk. Overigens wil ik hiermee niet zeggen dat katten niets aanvoelen.
woensdag 30 maart 2011 om 18:14
Wat een mooi topic. Dat je zo begaan bent met de kat. Allereerst gecondoleerd met je opa. Verder denk ik dat je het goed doet. Zorg dat de kat nog een keer bij je opa kan zijn als dat mogelijk is. Dan ziet ie, nou ruikt, dat je opa is overleden. Katten voelen het al van te voren aan hoor. Ook bij ziekte of dood weten ze het al.
Heel veel sterkte en wat zou het mooi zijn als het beestje zon lief baasje zou krijgen als jij bent. Dat zou geweldig zijn.
Heel veel sterkte en wat zou het mooi zijn als het beestje zon lief baasje zou krijgen als jij bent. Dat zou geweldig zijn.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 30 maart 2011 om 18:16
Ik ben geen enorme kattenkenner, maar ik weet wel dat katten zich niet zozeer hechten aan een persoon, maar wel aan de plek waar ze wonen. Ik denk dus dat de kat straks meer problemen heeft met de plek waar hij/zij gaat wonen dan dat het baasje er niet meer is.
Als ze hun eten krijgen van iemand is het al snel goed.
Klinkt lullig in deze context, maar zo bedoel ik het niet.
Ik wil je ook sterkte wensen voor de komende tijd en condoleren met het verlies van je opa
Als ze hun eten krijgen van iemand is het al snel goed.
Klinkt lullig in deze context, maar zo bedoel ik het niet.
Ik wil je ook sterkte wensen voor de komende tijd en condoleren met het verlies van je opa
woensdag 30 maart 2011 om 18:39
Gecondoleerd met je opa en wat lief dat je je over zijn kat ontfermt. Als de kat het vaker gaat doen dat gillen zou ik voor de zekerheid even langs de dieren arts gaan. Maar voor nu zou ik me er nog geen zorgen over maken. Ik zou hem lekker knuffelen als hij daar behoefte aanheeft en hopelijk kun jij hem een goed thuis geven.
woensdag 30 maart 2011 om 18:51
quote:Mylene_Valerie schreef op 30 maart 2011 @ 18:14:
Wat een mooi topic. Dat je zo begaan bent met de kat. Allereerst gecondoleerd met je opa. Verder denk ik dat je het goed doet. Zorg dat de kat nog een keer bij je opa kan zijn als dat mogelijk is. Dan ziet ie, nou ruikt, dat je opa is overleden. Katten voelen het al van te voren aan hoor. Ook bij ziekte of dood weten ze het al.
Heel veel sterkte en wat zou het mooi zijn als het beestje zon lief baasje zou krijgen als jij bent. Dat zou geweldig zijn.
Sluit ik me graag bij aan.
Elizaar, sterkte met het verlies van je opa.
Wat een mooi topic. Dat je zo begaan bent met de kat. Allereerst gecondoleerd met je opa. Verder denk ik dat je het goed doet. Zorg dat de kat nog een keer bij je opa kan zijn als dat mogelijk is. Dan ziet ie, nou ruikt, dat je opa is overleden. Katten voelen het al van te voren aan hoor. Ook bij ziekte of dood weten ze het al.
Heel veel sterkte en wat zou het mooi zijn als het beestje zon lief baasje zou krijgen als jij bent. Dat zou geweldig zijn.
Sluit ik me graag bij aan.
Elizaar, sterkte met het verlies van je opa.
woensdag 30 maart 2011 om 19:11
Gecondoleerd met het verlies van je opa.
Wij hebben, toen in klein was, de stokoude kat van mijn oma naar haar overlijden in huis genomen. Kat had toen al de belachelijk hoge leeftijd van 28.
Mijn oma heeft haar stierlijk verwend, alleen maar vers goed vlees etc. En poes was vreselijk aan haar gehecht, wat niet zo gek is na zo'n tijd.
Poes heeft na overlijden van oma aan haar gesnuffeld en liep weg, was klaar voor haar.
Mijn vader dacht dat de poes het niet lang zou volhoudeb bij ons tjuis gezien leeftijd, verandering en de gehechtheid aan mijn oma.
Poes heeft uiteindelijk nog 6 jaar thuis bij ons geleefd, geen problemen gehad met wennen en hechten aan nieiwe stek. Wel viel op dat zij meer naar mijn vader (oma was zijn moeder en poes was er al voor hij t huis uit ging) hing dan aan de rest.
Klein koninginnetje noemde we haar, had de stoel van mijn oma als kattemand en de honden liepen er met een boog omheen, hadden respect voor dat gammele kattenlijf.
Moraal:
Zoals je het nu doet, doe je het goed.
Heel veel sterkte!
Wij hebben, toen in klein was, de stokoude kat van mijn oma naar haar overlijden in huis genomen. Kat had toen al de belachelijk hoge leeftijd van 28.
Mijn oma heeft haar stierlijk verwend, alleen maar vers goed vlees etc. En poes was vreselijk aan haar gehecht, wat niet zo gek is na zo'n tijd.
Poes heeft na overlijden van oma aan haar gesnuffeld en liep weg, was klaar voor haar.
Mijn vader dacht dat de poes het niet lang zou volhoudeb bij ons tjuis gezien leeftijd, verandering en de gehechtheid aan mijn oma.
Poes heeft uiteindelijk nog 6 jaar thuis bij ons geleefd, geen problemen gehad met wennen en hechten aan nieiwe stek. Wel viel op dat zij meer naar mijn vader (oma was zijn moeder en poes was er al voor hij t huis uit ging) hing dan aan de rest.
Klein koninginnetje noemde we haar, had de stoel van mijn oma als kattemand en de honden liepen er met een boog omheen, hadden respect voor dat gammele kattenlijf.
Moraal:
Zoals je het nu doet, doe je het goed.
Heel veel sterkte!
woensdag 30 maart 2011 om 19:50
Voor een deel zullen katten gehecht zijn aan de persoon die hem of haar eten geeft maar ik gaf de laatste maanden de poes iedere dag eten en drinken en opa zat gewoon in zijn stoel. Poes lag vaak op schoot en als opa dan even ging slapen tussen de middag kwam poes terug van zijn ronde buiten en sprong dan bij opa op bed. Waarom ik dit vertel weet ik niet, misschien omdat ik gewoon heel graag wil geloven dat poes echt van opa hield en eigenlijk denk ik dat ook serieus. Misschien niet houden van zoals mensen van elkaar kunnen houden maar poes woont al 12 jaar bij opa en ik denk dat er zeker wel sprake is van genegenheid.
Maar goed hier ging het niet om in het topic. Ik doe het nu als volgt. Als ik in de woonkamer ben mag poes ook in de kamer zijn en desnoods naast (of op *zucht*) de benen van opa. Snap niet dat ze dat fijn vindt want dat is koud maar goed, misschien zit ze een beetje in de overgang Verder als ik uit de kamer ben dan gaat poes ook uit de kamer, gewoon vanwege mijn eigen angst dat poes plots (per ongeluk) zn nageltjes uit slaat. Was net even aan het eten in de keuken en poes was dus bij mij, gaat ze plots weer gillen en krijsen. Toen ik "nee" zei (normaal gesproken luistert ze dan als ze iets doet wat niet mag, bv de keukendeur slopen en gaat ze dan in dr mand liggen ofzo) ging ze tegen de mouwen van mn jas slaan. Conclusie: ik zit weer in de kamer en poes loopt af en toe een rondje om het bed. Nu zit ze verstopt onder de kast en ligt ze een beetje te turen. Poes blijft idd bij mij. De komende tijd zal ik ook nog in het huis van opa blijven dus ze wordt niet over een paar dagen ook nog verpoot naar een ander huis.
Maar goed hier ging het niet om in het topic. Ik doe het nu als volgt. Als ik in de woonkamer ben mag poes ook in de kamer zijn en desnoods naast (of op *zucht*) de benen van opa. Snap niet dat ze dat fijn vindt want dat is koud maar goed, misschien zit ze een beetje in de overgang
Verder als ik uit de kamer ben dan gaat poes ook uit de kamer, gewoon vanwege mijn eigen angst dat poes plots (per ongeluk) zn nageltjes uit slaat. Was net even aan het eten in de keuken en poes was dus bij mij, gaat ze plots weer gillen en krijsen. Toen ik "nee" zei (normaal gesproken luistert ze dan als ze iets doet wat niet mag, bv de keukendeur slopen en gaat ze dan in dr mand liggen ofzo) ging ze tegen de mouwen van mn jas slaan. Conclusie: ik zit weer in de kamer en poes loopt af en toe een rondje om het bed. Nu zit ze verstopt onder de kast en ligt ze een beetje te turen. Poes blijft idd bij mij. De komende tijd zal ik ook nog in het huis van opa blijven dus ze wordt niet over een paar dagen ook nog verpoot naar een ander huis.
woensdag 30 maart 2011 om 19:58
O en bedankt natuurlijk voor de condoleances. Het gaat een rare tijd worden, het voelt net alsof mn hart gebroken is en vraag me nu af hoe ik er ooit overheen kom. Ik ga er maar van uit dat het cliché "tijd heelt alle wonden" vrij waar is en dat het rauwe randje zal slijten. Aan de andere kant, dat het nu zoveel zeer doet is juist een compliment voor mijn opa op een rare manier. Het betekent dat hij het goed heeft gedaan maar ik ga hem verschrikkelijk missen. Gelukkig heb ik hem zo lang als ik leef altijd meerdere keren per week gezien en hebben we samen zowel fijne als moeilijke momenten meegemaakt.
woensdag 30 maart 2011 om 20:06
quote:achnein schreef op 30 maart 2011 @ 19:53:
TO, sorry voor mijn lompheid. Ik zie tot mijn grote verbazing dat ik je helemaal niet gecondoleerd heb. Heel veel sterkte Wat ben jij lomp Maakt toch helemaal niet uit. Ik vind het al verwonderlijk dat mensen het hier zeggen, heel warm en aardig terwijl jullie mij niet eens kennen. Ik heb overigens nog geen vrienden durven smsen (ja smsen, kil maar de vrienden die ik heb kennen hem niet dus voor mij voelt een sms nu goed genoeg om te delen) dat het afgelopen is. Op de één of andere manier wordt het dan te echt. Ik zit nu nog even lekker in mn eigen cocon. Wel een koude trouwens, de kist die wij willen moet nog besteld worden en opa ligt dus in de huiskamer. Groot huis, veel ramen, verwarming uit. Warm is anders
TO, sorry voor mijn lompheid. Ik zie tot mijn grote verbazing dat ik je helemaal niet gecondoleerd heb. Heel veel sterkte Wat ben jij lomp Maakt toch helemaal niet uit. Ik vind het al verwonderlijk dat mensen het hier zeggen, heel warm en aardig terwijl jullie mij niet eens kennen. Ik heb overigens nog geen vrienden durven smsen (ja smsen, kil maar de vrienden die ik heb kennen hem niet dus voor mij voelt een sms nu goed genoeg om te delen) dat het afgelopen is. Op de één of andere manier wordt het dan te echt. Ik zit nu nog even lekker in mn eigen cocon. Wel een koude trouwens, de kist die wij willen moet nog besteld worden en opa ligt dus in de huiskamer. Groot huis, veel ramen, verwarming uit. Warm is anders
woensdag 30 maart 2011 om 20:35
woensdag 30 maart 2011 om 20:44
Jouw opa heeft in ieder geval het geluk dat hij in de wetenschap kon sterven dat zijn kat goed terecht kwam. Ik weet niet zoveel van katten maar bij honden is wel bekend dat ze wel degelijk kunnen rouwen om iemand die ze verloren hebben. MAar ik heb ook kattenkenners gesproken die bij hun kat rouw hebben bespeurd bij het verlies van een maatje.
Ik denk dat de kat van je opa wel begrijpt dat hij dood is maar misschien moet loskomen, van slag is, onzeker met deze vreemde situatie. Ik vind het mooi van je dat je daar rekening mee houdt en stil bij staat. Zouden meer mensen moeten doen. Verder gecondoleerd met het verlies van je opa.
Ik denk dat de kat van je opa wel begrijpt dat hij dood is maar misschien moet loskomen, van slag is, onzeker met deze vreemde situatie. Ik vind het mooi van je dat je daar rekening mee houdt en stil bij staat. Zouden meer mensen moeten doen. Verder gecondoleerd met het verlies van je opa.
woensdag 30 maart 2011 om 21:59
Dikke trui, check, fleecedeken, check. Ik heb maar kaarsjes bij opa aangestoken en af en toe staat de tv zachtjes aan. Blauwe druifjes en narcissen in vaasjes, het ziet er best gezellig uit en het voelt ook gezellig. We waren heel veel samen en nu gewoon ook. Op af en toe een huilbui na gaat het goed. Ik maakte mij daarstraks alleen een beetje zorgen om poes. Ze zat op schoot en ging spastisch met dr koppie schudden. Nu alles weer ok, ligt naast me te slapen en te snurken.
