Thuis
alle pijlers
TTTOT-kluphuis (19)
dinsdag 15 januari 2013 om 17:34
De winter is nog niet voorbij, dus wij blijven nog even lekker hangen op het strand.
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
By MissMickey
vrijdag 1 februari 2013 om 19:41
da's niet erg hoopgevend. Mijn schoonouders ook niet. Die zijn wel samen maar dat alle kinderen tot fijne evenwichtige volwassenen zijn opgegroeid kan ik niet zeggen. (alles behalve) En schoonmama zit inmiddels ook in therapie en die kreeg als eerste vraag waarom ze in vredesnaam nog samen was
Been there, done that, got the T-shirt.
vrijdag 1 februari 2013 om 19:49
quote:Apatura schreef op 01 februari 2013 @ 19:41:
da's niet erg hoopgevend.
Sorry, maar dat is wel zo ja... Ik weet niet beter, was 3 toen mijn vader er vandoor ging. Maar gezien het gedrag van mijn vader was dat maar beter ook. Ik ben al fucked-up genoeg zonder zijn inmenging.
Mijn schoonouders ook niet. Die zijn wel samen maar dat alle kinderen tot fijne evenwichtige volwassenen zijn opgegroeid kan ik niet zeggen. (alles behalve)
Daarom is mijn vader ook koekoek. Dat komt van zijn vaders familie af. Mijn opa is ook één van de 5 die zelfmoord hebben gepleegd in 4 generaties en mijn broer is er ook één. Wij hebben helaas een sterk gen voor erfelijke depressies met suicidale neigingen.
Bij mijn vader thuis zijn ze met 6 kinderen en ik kan eigenlijk maar van één zeggen dat ie echt geestelijk gezond is en een normale relatie heeft. Die heeft ook bewust niet voor kinderen gekozen, omdat hij de problemen in onze familie kent.
En schoonmama zit inmiddels ook in therapie en die kreeg als eerste vraag waarom ze in vredesnaam nog samen was Dat klinkt wel erg ja.
da's niet erg hoopgevend.
Sorry, maar dat is wel zo ja... Ik weet niet beter, was 3 toen mijn vader er vandoor ging. Maar gezien het gedrag van mijn vader was dat maar beter ook. Ik ben al fucked-up genoeg zonder zijn inmenging.
Mijn schoonouders ook niet. Die zijn wel samen maar dat alle kinderen tot fijne evenwichtige volwassenen zijn opgegroeid kan ik niet zeggen. (alles behalve)
Daarom is mijn vader ook koekoek. Dat komt van zijn vaders familie af. Mijn opa is ook één van de 5 die zelfmoord hebben gepleegd in 4 generaties en mijn broer is er ook één. Wij hebben helaas een sterk gen voor erfelijke depressies met suicidale neigingen.
Bij mijn vader thuis zijn ze met 6 kinderen en ik kan eigenlijk maar van één zeggen dat ie echt geestelijk gezond is en een normale relatie heeft. Die heeft ook bewust niet voor kinderen gekozen, omdat hij de problemen in onze familie kent.
En schoonmama zit inmiddels ook in therapie en die kreeg als eerste vraag waarom ze in vredesnaam nog samen was Dat klinkt wel erg ja.
vrijdag 1 februari 2013 om 20:56
Leuk Apa, dat je klokkenmaakster wordt. Mijn vader is er ook supergoed in: horloges, koekkoeksklokken ( lekker toepasselijk)... Hij is een echte autodidact. Heeft zichzelf alles aangeleerd. Is ook iemand die alle gebruiksaanwijzingen in 4 talen uit zijn hoofd leert, allerlei vakbladen over van alles en nog wat doorspit... Ik zou niet weten wat we ooit zonder hem moeten. Hij kan écht alles! Is 60+ maar weet meer van computers en software dan de gemiddelde IT-er.
Sorry voor deze ode aan mijn vader, maar hij is zóóó geweldig. Houd superveel van hem!
Sorry voor deze ode aan mijn vader, maar hij is zóóó geweldig. Houd superveel van hem!
vrijdag 1 februari 2013 om 21:05
Fijn peacy, dat je iemand hebt waar je je verhaal kwijt kunt.
Yvonne...wat een verdriet, zo'n familie. t Is tenslotte wél je familie! Dikke knuffel voor jou...
Ik voel me wel eens een beetje schuldig als ik al julliie verhalen lees. Jullie hebben zoveel om mee te dealen, nu of in t verleden... Mijn leven kabbelt aardig door moet ik zeggen. Alhoewel...het verhaal van mijn familie lijkt af en toe ook een ongeloofwaardige soapserie. Ik weet dat andere mensen mijn leven niet zo rooskleurig zien. Hoe komt t dan dat ik dat zelf niet zie? Ben ik onrealistisch? Ik denk altijd maar zo: zolang we gezond zijn, er niet te grote problemen in t gezin zijn, mijn lief en ik nog erg veel van elkaar houden en we niet moeten denken aan een ander...ach, dan ben ik best tevreden.
Yvonne...wat een verdriet, zo'n familie. t Is tenslotte wél je familie! Dikke knuffel voor jou...
Ik voel me wel eens een beetje schuldig als ik al julliie verhalen lees. Jullie hebben zoveel om mee te dealen, nu of in t verleden... Mijn leven kabbelt aardig door moet ik zeggen. Alhoewel...het verhaal van mijn familie lijkt af en toe ook een ongeloofwaardige soapserie. Ik weet dat andere mensen mijn leven niet zo rooskleurig zien. Hoe komt t dan dat ik dat zelf niet zie? Ben ik onrealistisch? Ik denk altijd maar zo: zolang we gezond zijn, er niet te grote problemen in t gezin zijn, mijn lief en ik nog erg veel van elkaar houden en we niet moeten denken aan een ander...ach, dan ben ik best tevreden.
vrijdag 1 februari 2013 om 21:19
quote:lady-blue-eyes schreef op 01 februari 2013 @ 21:05:
Yvonne...wat een verdriet, zo'n familie. t Is tenslotte wél je familie! Dikke knuffel voor jou...
Dankje, maar ik ben er na zoveel jaren aan gewend Mijn gezellige gestoorde familie.
Ik denk altijd maar zo: zolang we gezond zijn, er niet te grote problemen in t gezin zijn, mijn lief en ik nog erg veel van elkaar houden en we niet moeten denken aan een ander...ach, dan ben ik best tevreden.
Dat klinkt toch goed? Ik heb dat ook, alleen ben ik niet gezond en dat is wel balen Daar heb ik ook zo weinig invloed op.
Yvonne...wat een verdriet, zo'n familie. t Is tenslotte wél je familie! Dikke knuffel voor jou...
Dankje, maar ik ben er na zoveel jaren aan gewend Mijn gezellige gestoorde familie.
Ik denk altijd maar zo: zolang we gezond zijn, er niet te grote problemen in t gezin zijn, mijn lief en ik nog erg veel van elkaar houden en we niet moeten denken aan een ander...ach, dan ben ik best tevreden.
Dat klinkt toch goed? Ik heb dat ook, alleen ben ik niet gezond en dat is wel balen Daar heb ik ook zo weinig invloed op.