Thuis
alle pijlers
TTTOT-kluphuis (19)
dinsdag 15 januari 2013 om 17:34
De winter is nog niet voorbij, dus wij blijven nog even lekker hangen op het strand.
Waar ego-posten verplicht is,
slap geouwehoer welkom is,
lief en leed gedeeld wordt,
recepten, knutsels en andere uitspattingen meer dan eens gepost worden..
En natuurlijk mag het ons Klublied niet ontbreken:
Zo vertrouwd, toch zo vreemd
Iedereen anders en toch van alles gemeen
Herkenning en erkenning ineen
Onbekend en toch bekend
Samen zijn wij één
(By Peacy)
Na 15 delen het eerste couplet te hebben van ons kluplied is er nu ook een gedicht
Hier is het nooit koud,
hier voelt het vertrouwd
het leven te delen
dat gaat nooit vervelen
we praten en dromen
om verder te komen
we lachen en huilen
en komen soms schuilen
ik voel me hier goed
alle mag en niets moet
jezelf hier mogen zijn
dat is pas fijn!
By MissMickey
zondag 3 februari 2013 om 07:01
He meien...we hebben gisteren heerlijk gegeten. Het was erg gezellig....vandaag naar mijn oudste toe...
Suus...ik denk ook wat ik zo lees steeds dat het gewoon op is!!
Daar kan je niets aan doen...liefde kan ook over gaan, en de behoeftes om dan de relatie te beeindigen is heel menselijk.
Want hoever ga je??? Om een relatie te redden??
Dat allemaal tenkoste van je eigen geluk?
Jouw behoeftes? Jouw verlangens? Niet te vast blijven houden aan wat je heb meid........kiezen voor jezelf.
Nu ben je toch ook niet gelukkig?
Trek je eigen plan....soms is het tijd om los te laten en te gaan.
Ik geloof niet in theraphie en dat geneuzel.
Over is over en om dan nog krampachtig bij elkaar te blijven dat gaat ten koste van jezelf.
Suus...ik denk ook wat ik zo lees steeds dat het gewoon op is!!
Daar kan je niets aan doen...liefde kan ook over gaan, en de behoeftes om dan de relatie te beeindigen is heel menselijk.
Want hoever ga je??? Om een relatie te redden??
Dat allemaal tenkoste van je eigen geluk?
Jouw behoeftes? Jouw verlangens? Niet te vast blijven houden aan wat je heb meid........kiezen voor jezelf.
Nu ben je toch ook niet gelukkig?
Trek je eigen plan....soms is het tijd om los te laten en te gaan.
Ik geloof niet in theraphie en dat geneuzel.
Over is over en om dan nog krampachtig bij elkaar te blijven dat gaat ten koste van jezelf.
zondag 3 februari 2013 om 10:45
Morguuh...
Rol net uit bed. Gelukkig hebben de 3 rustig gedaan vanmorgen. Denk dat piet ook wel weet dat het alarmstufe eins ist.
Therapie is geen optie. Vakantie wel.
Even lekker weg, naar de zon, met zijn tweetjes. Weer ontdekken waarom je bij elkaar bent, tijd voor elkaar hebben, zonder dat je iets moet. Lekker luieren op het strand, de zee in, lekker elkaar vasthouden. Waar lengte en gewicht geen rol speelt. De zon zien weerkaatsen in die mooie blauwe ogen.
Even weg uit de dagelijkse routine en sleur.
Ik doe zelf ook te weinig om uit die sleur te raken. Ik begin mijn dagen ook allemaal het zelfde...
Koffie maken, dieren verzorgen, ipad aan, sigaret.
Soms wat sporten en dan gaan werken. of wat poetsen en opruimen.
Of opstaan douchen dieren roken eten werken. Thuiskomen en zo kapot moe zijn dat ik alleen nog maar bankhang.
Dus ik doe voor mezelf ook wat fout.
En daardoor, denk ik, weegt de sleur extra zwaar. De onmogelijkheden eigenlijk.
We doen beide te weinig om het spannend te maken en te houden.
Voor mijn gevoel is dit iets wat serieus speelt, sinds 2 maanden. Zeker omdat ik merk dat die collega een rol begint te spelen. Maar, op zaken vooruitlopend, daar gaat het echt niet beter mee worden. Ik wil dat ook niet. Wat ik wel wil dan? Door hem vastgehouden worden. Grote stevig man. Ik wil op mijn tenen staan en hem zoenen. Me sexy en aantrekkelijk voelen, net als bij piet toendertijd.
Ik mis dat, al heb ik het nooit gehad. Een man die groter is dan ik, breder en sterker.
Ik wil me klein en veilig voelen, sexy en uitdagend. Ik wil dat ik weet dat ik iemand hoofd op hol breng. Dat ie de hele dag (bijwijze van) met een erectie loopt. Dat als hij thuis komt, ik wacht, in mijn sexy lingerie, en hij me op de bank gooit en me gewoon terplaatse neemt. Omdat hij niet kan wachten tot boven zeg maar.
Dat ie me smsjes stuurt met oneerbare voorstellen.... Wat hij allemaal met me gaat doen...
Ik word niet meer gemist, lijkt het. Andersom, mis ik piet ook niet meer. Dat heb ik opgegeven, losgelaten. Iemand missen.
Want als ik aangaf dat ik hem miste, door combinatie werk en kinderen, zei hij altijd, tja, dat is nu eenmaal niet anders
Dus ja.
Zoziezo zijn favo line "het is nu eenmaal niet anders"
Ook lekker makkelijk, want dan hoef je nooit iets te veranderen...
Rol net uit bed. Gelukkig hebben de 3 rustig gedaan vanmorgen. Denk dat piet ook wel weet dat het alarmstufe eins ist.
Therapie is geen optie. Vakantie wel.
Even lekker weg, naar de zon, met zijn tweetjes. Weer ontdekken waarom je bij elkaar bent, tijd voor elkaar hebben, zonder dat je iets moet. Lekker luieren op het strand, de zee in, lekker elkaar vasthouden. Waar lengte en gewicht geen rol speelt. De zon zien weerkaatsen in die mooie blauwe ogen.
Even weg uit de dagelijkse routine en sleur.
Ik doe zelf ook te weinig om uit die sleur te raken. Ik begin mijn dagen ook allemaal het zelfde...
Koffie maken, dieren verzorgen, ipad aan, sigaret.
Soms wat sporten en dan gaan werken. of wat poetsen en opruimen.
Of opstaan douchen dieren roken eten werken. Thuiskomen en zo kapot moe zijn dat ik alleen nog maar bankhang.
Dus ik doe voor mezelf ook wat fout.
En daardoor, denk ik, weegt de sleur extra zwaar. De onmogelijkheden eigenlijk.
We doen beide te weinig om het spannend te maken en te houden.
Voor mijn gevoel is dit iets wat serieus speelt, sinds 2 maanden. Zeker omdat ik merk dat die collega een rol begint te spelen. Maar, op zaken vooruitlopend, daar gaat het echt niet beter mee worden. Ik wil dat ook niet. Wat ik wel wil dan? Door hem vastgehouden worden. Grote stevig man. Ik wil op mijn tenen staan en hem zoenen. Me sexy en aantrekkelijk voelen, net als bij piet toendertijd.
Ik mis dat, al heb ik het nooit gehad. Een man die groter is dan ik, breder en sterker.
Ik wil me klein en veilig voelen, sexy en uitdagend. Ik wil dat ik weet dat ik iemand hoofd op hol breng. Dat ie de hele dag (bijwijze van) met een erectie loopt. Dat als hij thuis komt, ik wacht, in mijn sexy lingerie, en hij me op de bank gooit en me gewoon terplaatse neemt. Omdat hij niet kan wachten tot boven zeg maar.
Dat ie me smsjes stuurt met oneerbare voorstellen.... Wat hij allemaal met me gaat doen...
Ik word niet meer gemist, lijkt het. Andersom, mis ik piet ook niet meer. Dat heb ik opgegeven, losgelaten. Iemand missen.
Want als ik aangaf dat ik hem miste, door combinatie werk en kinderen, zei hij altijd, tja, dat is nu eenmaal niet anders
Dus ja.
Zoziezo zijn favo line "het is nu eenmaal niet anders"
Ook lekker makkelijk, want dan hoef je nooit iets te veranderen...