Thuis
alle pijlers
Verdrietige poes?
zondag 20 februari 2011 om 07:32
Hallo,
Heb hier in huis altijd katten gehad. Doordat ik bij de dierenbescherming heb gewerkt had ik wel eens logeetjes maar had ook mijn eigen katten.
Situatie is als volgt: bovenwoning, naar buiten gaan is vrijwel onmogenlijk, met de oudste deed ik het nog wel eens, dan ging ik mee wandelen. De jongere poes, nu zo'n vijf jaar, is er te schijterig voor. Wat ik eigenlijk niet erg vind want er is een drukke weg aan de voorkant.
Nu heb ik tot mijn grote verdriet de oudere Kater 3 weken geleden in moeten laten slapen. Zij hebben nooit een goede band gehad, heel soms likte de Poes hem maar ze had met name plezier in hem bespringen, waardoor hij omviel. Hij vond haar echt niet grappig.
Maar sinds hij is overleden is ze zo anders. Veel aanhankelijker, nogsteeds wel dat ze aaien maar even leuk vindt maar ze is anders. Minder op zichzelf. Misschien is dit dus juist goed voor haar maar ik heb het idee dat ze zich ontzettend verveelt. Als ik in de ochtend beneden kom heeft ze het hele etensmandje overhoop gehaald, een vaas bloemen omgegooid, ze doet gewoon dingen die ze nooit deed.
Verveelt ze zich nu gewoon, mist ze hem toch, moet ik een maatje zoeken of nog lang niet?
Ik weet het niet zo goed.
Iris, kom er maar in! =)
Heb hier in huis altijd katten gehad. Doordat ik bij de dierenbescherming heb gewerkt had ik wel eens logeetjes maar had ook mijn eigen katten.
Situatie is als volgt: bovenwoning, naar buiten gaan is vrijwel onmogenlijk, met de oudste deed ik het nog wel eens, dan ging ik mee wandelen. De jongere poes, nu zo'n vijf jaar, is er te schijterig voor. Wat ik eigenlijk niet erg vind want er is een drukke weg aan de voorkant.
Nu heb ik tot mijn grote verdriet de oudere Kater 3 weken geleden in moeten laten slapen. Zij hebben nooit een goede band gehad, heel soms likte de Poes hem maar ze had met name plezier in hem bespringen, waardoor hij omviel. Hij vond haar echt niet grappig.
Maar sinds hij is overleden is ze zo anders. Veel aanhankelijker, nogsteeds wel dat ze aaien maar even leuk vindt maar ze is anders. Minder op zichzelf. Misschien is dit dus juist goed voor haar maar ik heb het idee dat ze zich ontzettend verveelt. Als ik in de ochtend beneden kom heeft ze het hele etensmandje overhoop gehaald, een vaas bloemen omgegooid, ze doet gewoon dingen die ze nooit deed.
Verveelt ze zich nu gewoon, mist ze hem toch, moet ik een maatje zoeken of nog lang niet?
Ik weet het niet zo goed.
Iris, kom er maar in! =)
zondag 20 februari 2011 om 09:00
Snubbel, je doet het goed. Ik heb toen Kay verdronken was avonden bij Poezewoes aan de telefoon gehangen. Mijn katten kwijnde weg en ik had verdriet, ja dan lijkt het toch net of je je overleden kat inwisselt? Nope. Want het verdriet kan je jaren meenemen. Ik kan nog janken als ik denk dat mijn eerste kat in mijn armen stierf toen ze 18 jaar was. En ik weet zeker dat ze het mij niet kwalijk nam dat ik een maatje nam voor haar huisgenootje. Dat besje kwijnde weg, was mijn tweede kat. Ik nam er maar meteen 2 erbij omdat die 2 ook met elkaar konden spelen en zij gezelschap had. Nou lijkt het of ik er nooit was, ik ben altijd thuis hoor. Maar bedoel, katten onderling spelen en doen anders. Bij mij komen ze voor knuffelen.
En de ongezonde relatie met bo die toen 6 weken was en ik meer dan tien uur op een dag mee moest spelen, dat is niet gezond.
Maar ik moet stoppen want je hoort het, ik ben voor een maatje, mits de kat het ook wilt he.
Ik zal nu ruimte laten voor de forummers om tegenhang te geven om het niet te doen.
Liefs mv.
En de ongezonde relatie met bo die toen 6 weken was en ik meer dan tien uur op een dag mee moest spelen, dat is niet gezond.
Maar ik moet stoppen want je hoort het, ik ben voor een maatje, mits de kat het ook wilt he.
Ik zal nu ruimte laten voor de forummers om tegenhang te geven om het niet te doen.
Liefs mv.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
zondag 20 februari 2011 om 09:35
MV je bent een schatje.
Ik kan het ook niet loslaten en ik weet dat ik kater nooit zal kunnen vervangen maar het is stil en verdrietig en ik denk/hoop dat ik poes blijer kan maken.
De tegenhang mag komen, ik hoor graag andere meningen. Gevoel zegt alleen eigenlijk al dat ik er wel voor wil gaan.
Ik kan het ook niet loslaten en ik weet dat ik kater nooit zal kunnen vervangen maar het is stil en verdrietig en ik denk/hoop dat ik poes blijer kan maken.
De tegenhang mag komen, ik hoor graag andere meningen. Gevoel zegt alleen eigenlijk al dat ik er wel voor wil gaan.
anoniem_94953 wijzigde dit bericht op 30-08-2011 17:44
Reden: ..
Reden: ..
% gewijzigd
zondag 20 februari 2011 om 11:56
Katten kunnen inderdaad rouwen om hun overleden kameraadje, maar ze kunnen ook opgelucht zijn dat hij weg is en dan dus juist heel aanhankelijk worden. Ik denk dat dat in jouw situatie het geval is. Ze hadden elkaar niet echt nodig en ze daagde hem eigenlijk alleen maar uit.
Toch denk ik wel dat ze zich wat verveelt, aangezien ze nu de boel sloopt. Of dit blijfend is en of de aanhankelijkheid blijfend is is moeilijk te zeggen, dat hangt van je poes af.
Kijk het dus rustig even aan en als ze zo actief blijft is het handig omer een kat bij te nemen. Persoonlijk zou ik wel voor een jonge kat gaan, want dat went het snelst en jouw poes is ook nog actief dus dan kunnen ze samen spelen.
Ik zou echter voor een halfwasje gaan (dus tussen een half jaar en een jaar oud) of een jongvolwassen kat (1 à 2 jaar oud) en niet voor een piepklein kittentje, want dat past beter in jouw huishouden denk ik, maar dat zijn wel kleine druktemakers dus daar moet je wel van houden.
Ik zou trouwens ook voor een katertje kiezen, maar dan wel een reeds gecastreerd katertje (of dat zelf snel doen) ivm de mogelijkheid van sproeien vanwege de aanwezigheid van een andere kat.
Dit katertje moet wel makkelijk in de omgang zijn vanwege je kleine kinderen en een pittig karakter hebben ivm het karakter van jouw poes, anders raakt hij ondergesneeuwd net als je eerste kater.
Maar het allerbelangrijkste is wel dat je er zelf achter staat om weer een jonge kat in huis te nemen.
Toch denk ik wel dat ze zich wat verveelt, aangezien ze nu de boel sloopt. Of dit blijfend is en of de aanhankelijkheid blijfend is is moeilijk te zeggen, dat hangt van je poes af.
Kijk het dus rustig even aan en als ze zo actief blijft is het handig omer een kat bij te nemen. Persoonlijk zou ik wel voor een jonge kat gaan, want dat went het snelst en jouw poes is ook nog actief dus dan kunnen ze samen spelen.
Ik zou echter voor een halfwasje gaan (dus tussen een half jaar en een jaar oud) of een jongvolwassen kat (1 à 2 jaar oud) en niet voor een piepklein kittentje, want dat past beter in jouw huishouden denk ik, maar dat zijn wel kleine druktemakers dus daar moet je wel van houden.
Ik zou trouwens ook voor een katertje kiezen, maar dan wel een reeds gecastreerd katertje (of dat zelf snel doen) ivm de mogelijkheid van sproeien vanwege de aanwezigheid van een andere kat.
Dit katertje moet wel makkelijk in de omgang zijn vanwege je kleine kinderen en een pittig karakter hebben ivm het karakter van jouw poes, anders raakt hij ondergesneeuwd net als je eerste kater.
Maar het allerbelangrijkste is wel dat je er zelf achter staat om weer een jonge kat in huis te nemen.
zondag 20 februari 2011 om 13:39
Hoi Snubbel
Wat een moeilijke tijd voor je nu! Ik zou nu geen beslissing nemen over een kat erbij nemen. Wacht met een beslissing nemen tot je zelf wat sterker bent weer. Je kunt er een kat bijnemen maar je weet nooit of hetgoed gaat met je eigen kat. Al denk je er nog zo goed over na, het kan zijn dat je eigen kat het niet ziet zitten en niet met de nieuwe kat op kan schieten. En dan heb je een lastige situatie die even kan duren, daar moet je ook rekening mee houden en energie voor hebben.
Ik zou voorlopig gewoon wat meer met je kat spelen zdat ze haar energie kwijt kan.
Wat een moeilijke tijd voor je nu! Ik zou nu geen beslissing nemen over een kat erbij nemen. Wacht met een beslissing nemen tot je zelf wat sterker bent weer. Je kunt er een kat bijnemen maar je weet nooit of hetgoed gaat met je eigen kat. Al denk je er nog zo goed over na, het kan zijn dat je eigen kat het niet ziet zitten en niet met de nieuwe kat op kan schieten. En dan heb je een lastige situatie die even kan duren, daar moet je ook rekening mee houden en energie voor hebben.
Ik zou voorlopig gewoon wat meer met je kat spelen zdat ze haar energie kwijt kan.
zondag 20 februari 2011 om 20:31
Ik weet van honden dat ze zeker kunnen rouwen. Maar ik heb inmiddels van verschillende kattenmensen vernomen dat ook katten kunnen rouwen, ook al zijn het solitaire dieren. Uiteindelijk passen de katten zich aan in een huishouden, bij andere aanwezigen en gaan zich bij gevolg dus ook hechten.
Ik denk dat je kat zijn maatje wel degelijk mist en compensatie bij je zoekt.
Ik denk dat je kat zijn maatje wel degelijk mist en compensatie bij je zoekt.
zondag 20 februari 2011 om 20:45
Wat vervelend Snubbel.
Ik denk dat het heel moeilijk te zeggen is wat het beste is. Ik had een poes en een kater uit 1 nestje. Toen werd het katertje doodgereden bij ons voor het huis. Ik was er helemaal stuk van. Poes wat minder. We hebben haar wel erbij gehad, zodat ze kon zien/ruiken dat ie dood was (geen idee of het nut had, maar we dachten toen dat het in ieder geval geen kwaad kon).
Ik had bewust 2 katten genomen omdat wij veel weg zijn. Maar kreeg niet het idee dat ze hem miste. Toch hebben we er vrij kort daarop weer 2 kittens bijgenomen. Omdat we het toch vervelend vonden dat ze veel alleen was en we dachten dat ze nu (ze waren nog geen jaar toen het gebeurde) nog makkelijk aan andere kittens zou wennen. Ik heb nu 2 katertjes erbij en ze kunnen prima met elkaar. De katers stoeien onderling weleens en poes is er niet van gediend als ze met haar willen stoeien (gaat ze blazen), maar even zo vaak liggen ze samen in 1 mandje.
Is het geen optie om iom het asiel tijdelijk een kat op proef te nemen. Om te kijken of ze met elkaar overweg kunnen en dan kun je ook kijken of dit haar gedrag verandert en als het positief uitpakt, hou je haar. Kunnen ze niet met elkaar overweg, dan breng je haar terug. Lijkt me dat dat toch best bespreekbaar is met een asiel? (want zij kunnen wel aangeven of de asielkat met andere katten kan, jou kat moet ook nog maar met de nieuwe kat willen).
Ik denk dat het heel moeilijk te zeggen is wat het beste is. Ik had een poes en een kater uit 1 nestje. Toen werd het katertje doodgereden bij ons voor het huis. Ik was er helemaal stuk van. Poes wat minder. We hebben haar wel erbij gehad, zodat ze kon zien/ruiken dat ie dood was (geen idee of het nut had, maar we dachten toen dat het in ieder geval geen kwaad kon).
Ik had bewust 2 katten genomen omdat wij veel weg zijn. Maar kreeg niet het idee dat ze hem miste. Toch hebben we er vrij kort daarop weer 2 kittens bijgenomen. Omdat we het toch vervelend vonden dat ze veel alleen was en we dachten dat ze nu (ze waren nog geen jaar toen het gebeurde) nog makkelijk aan andere kittens zou wennen. Ik heb nu 2 katertjes erbij en ze kunnen prima met elkaar. De katers stoeien onderling weleens en poes is er niet van gediend als ze met haar willen stoeien (gaat ze blazen), maar even zo vaak liggen ze samen in 1 mandje.
Is het geen optie om iom het asiel tijdelijk een kat op proef te nemen. Om te kijken of ze met elkaar overweg kunnen en dan kun je ook kijken of dit haar gedrag verandert en als het positief uitpakt, hou je haar. Kunnen ze niet met elkaar overweg, dan breng je haar terug. Lijkt me dat dat toch best bespreekbaar is met een asiel? (want zij kunnen wel aangeven of de asielkat met andere katten kan, jou kat moet ook nog maar met de nieuwe kat willen).
maandag 21 februari 2011 om 11:47
Hi Snubbel,
Wat een naar verhaal zeg...sterkte!!
Ik had zelf 2 katers van 3 jaar. Een van hen, Guus, is weg sinds september vorig jaar. Is op een avond gewoon niet meer thuis gekomen. Heb er nog echt iedere dag intens verdriet van.
Bram was dus ineens alleen en ik heb vreselijk zitten twijfelen of ik er wel of geen kat(ten) bij zou nemen. Bram was namelijk sinds de verwijning van Guus ineens erg veranderd. Bram komt sindsdien ineens echt iedere avond thuis en wil heel erg veel aandacht van ons. Lijkt wel alsof Guus altijd wat dominant was en Bram zich toch wat minder prettig voelde in huis.
Na lang wikken wegen heb ik besloten er geen kat(ten) bij te nemen omdat Bram nu volgens mij gelukkiger is. En ik wilde gewoon niet het risico lopen dat het niet zou klikken en Bram er voorgoed vandoor zou gaan.
Overigens krabt Bram mij ook iedere nacht wakker (aan het bed), omdat hij dan naar buiten wil (hij heeft geen luikje). En ik heb dat beest inmiddels volledig verpest en loop dus elke nacht slaapdronken naar beneden om voor meneer de deur open te doen!
Gaat jouw kat naar buiten?
Wat een naar verhaal zeg...sterkte!!
Ik had zelf 2 katers van 3 jaar. Een van hen, Guus, is weg sinds september vorig jaar. Is op een avond gewoon niet meer thuis gekomen. Heb er nog echt iedere dag intens verdriet van.
Bram was dus ineens alleen en ik heb vreselijk zitten twijfelen of ik er wel of geen kat(ten) bij zou nemen. Bram was namelijk sinds de verwijning van Guus ineens erg veranderd. Bram komt sindsdien ineens echt iedere avond thuis en wil heel erg veel aandacht van ons. Lijkt wel alsof Guus altijd wat dominant was en Bram zich toch wat minder prettig voelde in huis.
Na lang wikken wegen heb ik besloten er geen kat(ten) bij te nemen omdat Bram nu volgens mij gelukkiger is. En ik wilde gewoon niet het risico lopen dat het niet zou klikken en Bram er voorgoed vandoor zou gaan.
Overigens krabt Bram mij ook iedere nacht wakker (aan het bed), omdat hij dan naar buiten wil (hij heeft geen luikje). En ik heb dat beest inmiddels volledig verpest en loop dus elke nacht slaapdronken naar beneden om voor meneer de deur open te doen!
Gaat jouw kat naar buiten?
maandag 21 februari 2011 om 14:09
quote:iris1969 schreef op 20 februari 2011 @ 20:55:
Nee dat doen asiels niet met katten, want het zijn geen schoenen die je weer inruilt als ze niet bevallen en het geeft ze veel onnodige stress. Heel soms doen ze het wel met een probleemhond omdat ze die alle kansen willen geven.Ah, ok, dat had ik dan verkeerd ingeschat. Natuurlijk snap ik dat je er niet naar believen een kat kunt terugbrengen. Moet je vooraf maar goed nadenken voor je een huisdier neemt. Maar ik kan me zo indenken dat er situaties zijn waarin ze er wel voor open staan. Maar blijkbaar is het dus geen optie.
Nee dat doen asiels niet met katten, want het zijn geen schoenen die je weer inruilt als ze niet bevallen en het geeft ze veel onnodige stress. Heel soms doen ze het wel met een probleemhond omdat ze die alle kansen willen geven.Ah, ok, dat had ik dan verkeerd ingeschat. Natuurlijk snap ik dat je er niet naar believen een kat kunt terugbrengen. Moet je vooraf maar goed nadenken voor je een huisdier neemt. Maar ik kan me zo indenken dat er situaties zijn waarin ze er wel voor open staan. Maar blijkbaar is het dus geen optie.
